အခန်း ၆၃၃

အခန်း (၆၃၃) နောင်တ

“နျူခွေးထံမှ ကျေးဇူးသိတတ်မှုအမှတ် ၁၀၀ ရရှိပါသည်။”

ဆေးလုံးများ၏ အစွမ်းထက်ပုံကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် လူတိုင်း ဆွံ့အသွားကြချေသည်။

ဆေးလုံးများကို စောစောက လွှင့်ပစ်ခဲ့သူများပင် ယခုအခါ နောင်တတရားများဖြင့် ရင်ပိတ်မတတ် ခံစားနေကြရပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုမျှမက စိမ်းလန်းသန့်စင်ဆေးလုံး၏ မူလပိုင်ရှင်ဖြစ်သူသည်ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ တောင်းပန်တိုးလျှိုးသော မျက်နှာပေးဖြင့် ချဉ်းကပ်လာပြီး “ဆရာ... ကျွန်တော် အရင်က မှားသွားပါတယ်။ ဆရာ့ကို စွပ်စွဲမိတာတွေ ခွင့်လွှတ်ပေးပါ” ဟု ပြောကြားလာသည်။

“တောင်းပန်ဖို့ မလိုပါဘူး” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်ရာ ထိုလူ့နှလုံးသားထဲ ဝမ်းသာပီတိ တဟုန်ထိုး ဖြစ်ပေါ်သွားရသည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နောက်ဆက်တွဲ စကားလုံးများကမူ သူ့ကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့ ငရဲတွင်းသို့ ဆွဲချလိုက်သကဲ့သို့ ရှိချေတော့သည်။

“ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက မင်းကို ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်လို့ပဲ။”

ဆေးလုံးများကို လွှင့်ပစ်ခဲ့ကြသည့် အခြားသော လူအနည်းငယ်မျှ ရှိသည့် အုပ်စုသည်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ခွင့်လွှတ်ပါရန် အဖန်ဖန် တောင်းပန်ကြသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းကမူ အေးစက်စွာပင် ငြင်းပယ်ပစ်လိုက်သည်။

“မင်းတို့ကိုယ်တိုင်က ငါဖော်စပ်ပေးတဲ့ ဆေးလုံးတွေကို မလိုချင်တော့ဘူးလို့ ပြောခဲ့ကြတာပဲ၊ ငါက မင်းတို့ဆီက လုယူခဲ့တာမှ မဟုတ်တာ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“ချွေကျား၊ ချီယန်၊ ဒီလူတွေရဲ့ မျက်နှာတွေကို မှတ်ထားကြ။ နောက်နောင် ငါသူတို့အတွက် ဘယ်တော့မှ ဆေးလုံး ဖော်စပ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။”

ထိုလူအုပ်စု၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို သွေးဆုတ်ဖြူလျော် သွားကြချေသည်။ စိတ်လှုပ်ရှား ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်ရုံမျှဖြင့် မိမိတို့အတွက် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရွှေကဲ့သို့ အခွင့်အရေးကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရရုံမက အစွမ်းထက်လှသည့် ဆေးဖော်စပ်သူ တစ်ဦးကိုပါ ရန်သူရှာမိလျက်သား ဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ အိပ်မက်ပင် မက်မထားခဲ့ကြချေ။

“ပြီးတော့ မင်းတို့ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ၊ မိသားစုတွေကို ငါ့ဆီ လာပြီး ဆေးလုံး လာမဖော်စပ်ခိုင်းဖို့လည်း စိတ်ကူးမယဉ်ကြနဲ့။ အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက်က ဒါကို သိလို့ လာတိုင်ရင် အဲဒီတိုင်တဲ့သူကို ငါက အခမဲ့ ဆေးလုံး ဖော်စပ်ပေးဦးမှာ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက လေးနက်ပြတ်သားစွာ မိန့်ကြားလိုက်သည်။

ဤစကားက သူတို့နှလုံးသားထဲတွင် ကျန်ရှိနေသေးသော နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက် မီးစလေးကို ကတ်ကြေးဖြင့် ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရစေသည်။

ထိုအချိန်တွင် တန်းစီစောင့်ဆိုင်းနေကြဆဲ ဖြစ်သော လူအများမှာမူ သက်ပြင်းချနိုင်ကြပြီး မိမိတို့အနေဖြင့် အငြှိုးအတေး စကားများနောက်သို့ မျောပါမသွားခဲ့သည့်အတွက် များစွာ ဝမ်းမြောက်နေကြချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပုပြတ်သောလူပိန်လေးထံသို့ ခပ်ဖွဖွ အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြန်လည် လျှောက်လှမ်းလာကာ “မင်းမြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ငါ့ရဲ့ ဆေးလုံးတွေက စစ်မှန်ပြီး ထိရောက်မှုရှိတယ်။ မင်းကို ဘယ်သူကပဲ စေလွှတ်လိုက်ပါစေ ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး။ ငါ ဆေးလုံး ဖော်စပ်ပေးနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဝယ်ယူရမယ့် ဈေးနှုန်းကတော့ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်း ဖြစ်တယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ထိုဈေးနှုန်းက ရှေ့တွင်ရှိနေသော လူပိန်လေး အပါအဝင် အနီးနားရှိ လူအပေါင်းကို အံ့အားသင့် မှင်တက်သွားစေချေသည်။

အမှန်စင်စစ် ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သောင်းချီဖြင့် ရောင်းချနိုင်ပြီး သတ္တမအဆင့် ဆေးလုံးတစ်လုံးဆိုလျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သိန်းချီ၍ အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း တောင်းဆိုလိုက်သော အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်းဟူသော ပမာဏမှာ အလွန်အကျွံ များပြားလှသည်ဟု မဆိုသာချေ။

“အကယ်၍ ခင်ဗျား မဖော်စပ်နိုင်ရင်လည်း အပိုတွေ အများကြီး လျှောက်ပြောမနေ...” ဟု လူပိန်လေးက ဟစ်အော်ရန် ဟန်ပြင်လိုက်သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူ့ကို စူးစိုက်၍ ခက်ထန်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ တစ်ကိုယ်လုံး စိမ့်ခနဲ အေးစက်သွားကာ စကားတစ်လုံးမျှပင် ဆက်မပြောနိုင်တော့ချေ။

“ရှုယန်ဆေးလုံး ဆိုတာ သတ္တမအဆင့် ဆေးလုံးတစ်လုံး ဖြစ်ပြီး ယောက်ျားသားတွေရဲ့ ဇီဝအသက်စွမ်းအားကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းပေးနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အာနိသင်ရှိတယ်။ ခန္ဓာကိုယ် အောက်ပိုင်း ချို့ယွင်းအားနည်းနေတဲ့ ယောက်ျားသားတွေအတွက် အထူး သင့်လျော်တဲ့ ဆေးလုံးမျိုးပေါ့။ လိုအပ်တဲ့ ဆေးမြက်တွေထဲမှာ တောင်ဖြိုပန်းလည်း ပါဝင်တယ်...” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရှုယန်ဆေးလုံး၏ အာနိသင်များနှင့် ဆေးဖော်စပ်ရာတွင် လိုအပ်သည့် ဆေးဝါးပစ္စည်းများကို တစ်ခုချင်း အသေးစိတ် ရှင်းလင်း ပြောကြားပေးလိုက်သည်။

ထိုအခါ လူပိန်လေး၏ မျက်နှာမှာ မိမိကိုယ်ကို လူအများရှေ့တွင် အဝတ်ဗလာဖြင့် ရပ်နေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သွေးဆုတ်ကာ ဖြူအာသွားချေတော့သည်။

“ကျင်းဖော်ထံမှ အာဃာတတန်ဖိုး ၁۰۰ ရရှိပါသည်။”

“မင်းနာမည်က ကျင်းဖော် ဟုတ်လား။ ငါ့ကို ဆက်ပြီး ရှင်းပြစေချင်သေးလား” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ကျင်းဖော်ကို ပြုံး၍ ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

“မင်း ပြန်သွားပြီးတော့ ဒီဆေးလုံးကို တကယ် ဖော်စပ်မှာလား မဖော်စပ်ဘူးလား ဆိုတာ သူ့ကို သွားမေးလိုက်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။”

ဤစကားကို ကြားရလျှင်ပင် ကျင်းဖော်သည် ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်အောင် ပြေးရသကဲ့သို့ ထိုနေရာမှ ကတိုက်ကရိုက် ထွက်ပြေးသွားချေသည်။

ကျင်းဖော်သည် ပြဿနာရှာရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း ရိပ်မိကြသဖြင့် တစ်ခဲနက် ဝါးလုံးကွဲမတတ် ရယ်မောကြလေသည်။

“ဆေးလုံးတွေ ဆက်ပြီး ဖော်စပ်ကြမယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးဆေးစွာ ပြောကြားပြီးနောက် လှည့်ထွက်ကာ အပေါ်ထပ်သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

“ကွမ်းဟိုင်... ကျင်းဖော်နောက်ကို လိုက်သွားပြီး သူ့ကို ဘယ်သူ စေလွှတ်လိုက်တာလဲ ဆိုတာ သွားစုံစမ်းချေ။”

ကွမ်းဟိုင်သည် မိမိ၏ ဆရာသခင် ချင်ယွမ်ဖုန်းအပေါ် ကြည်ညိုလေးစားစိတ်များ ပိုမို ပြင်းထန်လာရသည်။

ဆရာသည် တိုတောင်းလှသော အချိန်အတွင်းမှာပင် ဤကြီးမားလှသော အကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ချေရာ လူတိုင်း အတုယူထိုက်သည့် စံပြပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦးပင် ဖြစ်တော့သည်။

ပဉ္စမအဆင့် မဟာဆရာနယ်ပယ် ရှိ ကျင့်ကြံသူ သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးအတွက် ကျင်းဖော်ကဲ့သို့သော လူမျိုးကို နောက်ယောင်ခံ လိုက်ရန်မှာ အလွန်ပင် လွယ်ကူလှသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဆေးလုံးများကို ဆက်လက် ဖော်စပ်နေခဲ့သည်။ လူအနည်းငယ်မျှ ရှိသည့် အုပ်စု ထွက်ခွာသွားခဲ့ခြင်းကြောင့် အနောက်တွင် တန်းစီနေကြသူများမှာ ရုတ်ချည်းပင် အရှေ့သို့ တိုးလာကြသဖြင့် လူအများအပြားမှာ စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းမြောက်နေကြသည်။

ထို့အပြင် ဤသတင်းကို ကြားသိရသောအခါ ကြီးမားလှသော ကုန်သည်ကြီးများအသင်း နှစ်ခုစလုံးပင် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ချေ။

ထိုဆေးလုံးများကို သူတို့၏ ကုန်သည်ကြီးများအသင်းမှ အကဲဖြတ် ပညာရှင်များ ကိုယ်တိုင် သေချာစွာ စစ်ဆေး အကဲဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်ရာ မည်သို့မျှ ပြဿနာရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ မည်သူမဆို ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းညံ့ဖြင့် ထိုဆေးဖော်စပ်သူ လူငယ်လေး၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဖျက်ဆီးရန် ကြံစည်ပါက ရယ်စရာ အိပ်မက်တစ်ခု မက်နေခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဆေးလုံးများမှာ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး သန့်စင်ဖော်စပ်ပြီးစီးသွားရာ ဆေးလုံး လက်ခံရရှိသူများမှာ အလွန်တရာ တန်ဖိုးရှိလှသော ရတနာကို ရရှိသကဲ့သို့ အတိုင်းမသိ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်နေကြချေသည်။

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ကွမ်းဟိုင် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့တွင် ရိုသေစွာ ရပ်လိုက်သည်။

“ဆရာ... ကျင်းဖော်က နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်းထဲကို ဝင်သွားပါတယ်” ဟု ကွမ်းဟိုင်က အစီရင်ခံသည်။

“ငါ ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပါပဲလား” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မတတ်နိုင်သည့် နှလုံးသားဖြင့် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရင်း “ဒါပေမဲ့ နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်း သုံးတဲ့ နည်းလမ်းက တကယ်ကို နိမ့်ကျလွန်းလှပါတယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

“ဆရာ... သူတို့က ဒီအတိုင်း လက်လျှော့မှာ မဟုတ်တာ သေချာတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ ဘာဆက်လုပ်သင့်လဲ” ဟု ကွမ်းဟိုင်က စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလာသည်။

အမှန်စင်စစ် နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်းသည် အမြစ်မဲ့ကျွန်းများ ပေါ်တွင် အမြစ်တွယ်နေသည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အပြင် အမြစ်မဲ့ကျွန်းများ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်သမုဒ္ဒရာကြီး ဝန်းရံလျက် ရှိနေပြီး အနီးဆုံး ကျွန်းငယ်လေးသို့ ရောက်ရှိရန်ပင် လပေါင်းများစွာ ခရီးနှင်ရမည် ဖြစ်ရာ သူတို့အတွက် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ရန် ကုန်ကျစရိတ်မှာ အလွန်တရာ မြင့်မားလှချေသည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းကမူ မည်သို့မျှ စိုးရိမ်ပူပန်ပုံ မရဘဲ “ကွမ်းဟိုင်... ဘယ်လိုလူမျိုးက ရှုယန်ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ဖို့ လိုအပ်လဲ ဆိုတာ မင်းသိလား” ဟု ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ကွမ်းဟိုင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း စောစောက ရှင်းပြခဲ့သော ရှုယန်ဆေးလုံး၏ အာနိသင်များကို ပြန်လည် အမှတ်ရသွားပြီး “အဲဒါ... မျိုးပွားအင်္ဂါ အစိတ်အပိုင်းတွေမှာ ဒဏ်ရာရထားတဲ့ ယောက်ျားတွေအတွက်လား ဆရာ” ဟု မဝံ့မရဲ မေးလိုက်သည်။

“မှန်တာပေါ့။ အကယ်၍ ယောက်ျားတစ်ယောက်က ဒဏ်ရာရလို့ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အဲဒီအစိတ်အပိုင်းကို အသုံးမချနိုင်တော့ဘူး ဆိုရင် သူ ဘယ်လောက်တောင် စိတ်ပူပန် သောကရောက်နေမလဲ။ ပြီးတော့ အခုအချိန်မှာ ဒီကျွန်းပေါ်မှာ အဲဒီဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ပေးနိုင်တာ ငါတစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်၊ သူ ငါ့ဆီကို ပြန်မလာဘဲ နေလိမ့်မယ်လို့ မင်းထင်လား” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ဆိုလိုက်သည်။

ထိုအခါမှ ကွမ်းဟိုင်သည် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားချေတော့သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်း ဤမျှအထိ ယုံကြည်မှု ရှိနေရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ ရှုယန်ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်လိုသည့် ထိုသူသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် သူ၏ လူစုထက်ပင် ပိုမို စိတ်လှုပ်ရှား စိုးရိမ်ပူပန်နေရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထင်မှတ်ထားသည့်အတိုင်းပင် မကြာမြင့်မီ အချိန်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ကျင်းဖော်သည် အမောတကောဖြင့် ပြန်လည် ပြေးလွှားရောက်ရှိလာသည်။

“မင်းတို့ရဲ့ ဆရာသခင်ကို သွားပြောပေးပါ၊ ကျွန်တော်တို့ ရှုယန်ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ပါမယ်” ဟု ကျင်းဖော်က အသက်ရှူသံ ပြင်းပြင်းဖြင့် ပြောလိုက်ချေသည်။

ချွေကျားသည် ကျင်းဖော်ကို တစ်ချက် စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်ပြီး အပေါ်ထပ်သို့ တက်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို သွားရောက် အကြောင်းကြားရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း စိတ်ထဲ ဝမ်းမြောက်သွားရသည်။ ခပ်သိမ်းသော အရာခပ်သိမ်းတို့မှာ သူ တွက်ချက် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း တသွေမတိမ်း ဖြစ်ပျက်လာချေပြီ။

“ကျင်းဖော်ကို သွားပြောလိုက်၊ အကယ်၍ သူက ရှုယန်ဆေးလုံးကို တကယ် ဖော်စပ်ချင်တယ် ဆိုရင် လုံလောက်တဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ အပြင် အဲဒီဆေးလုံးကို တကယ် ဖော်စပ်ချင်တဲ့ ကာယကံရှင် ကိုယ်တိုင် ဒီနေရာကို လာပြီး ငါ့ကို လူကိုယ်တိုင် လာရောက် တောင်းပန် တိုးလျှိုးရမယ်လို့ လမ်းညွှန်လိုက်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးဆေးစွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ချွေကျားက ခေါင်းညိတ်ကာ အောက်ထပ်သို့ အပြေးအလွှား ဆင်းသွားပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း မှာကြားလိုက်သည့်အတိုင်း ကျင်းဖော်ကို ပြန်လည် ပြောကြားလိုက်သည်။

ကျင်းဖော်၏ မျက်နှာမှာ ပိုမို၍ ကြည့်ရဆိုးကာ ပျက်ယွင်းသွားရသော်လည်း မတတ်နိုင်သည့်အဆုံး ခြေဦးလှည့်ကာ အလျင်အမြန် ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားရချေတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဤကဲ့သို့သော အသေးအဖွဲ ကိစ္စရပ်များကို အနည်းငယ်မျှ စိတ်ထဲ မထားဘဲ ဆေးလုံးများကိုသာ အာရုံစိုက်၍ ဆက်လက် ဖော်စပ်နေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူသည် ကွမ်းဟိုင်ကို စေလွှတ်၍ အပြင်ရှိ လူအပေါင်းအား မိမိအနေဖြင့် လတ်တလောတွင် ရှုယန်ဆေးလုံးမှတစ်ပါး အခြားသော သတ္တမအဆင့် ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်ပေးမည် မဟုတ်ကြောင်း ကြေညာခိုင်းလိုက်သည်။

အကယ်၍ သူသည် သတ္တမအဆင့် ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်နိုင်သည်ဟူသော သတင်း ကုန်သည်ကြီးများအသင်းကြီး နှစ်ခုထံသို့ ရောက်ရှိသွားပါက ၎င်းတို့သည် ဤအခွင့်အရေးကောင်းကို လက်လွတ်ခံကြမည် မဟုတ်ချေ။

သာမန် အရပ်သားများအဖို့ သတ္တမအဆင့် ဆေးလုံးများအတွက် ဆေးဝါးပစ္စည်းများကို ရှာဖွေနိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း ကြီးမားလှသော ကုန်သည်ကြီးများအသင်းကြီး နှစ်ခုတွင်မူ မည်သည့်အရာမျှ လိုလေသေးမရှိ အလျှံပယ် ရှိနေကြချေသည်။

အမှန်စင်စစ် ချင်ယွမ်ဖုန်း ထိုသတင်းကို ထုတ်ပြန်လိုက်ပြီးနောက် ကုန်သည်ကြီးများအသင်း နှစ်ခုစလုံး၏ အကြီးအကဲများမှာ နောင်တတရားများဖြင့် သက်ပြင်းချမိကြရုံမက ၎င်းတို့၏ ဒေါသအာဃာတများကို ကျင်းဖော်၏ အပေါ်သို့ပါ ပုံချပစ်လိုက်ကြချေသည်။

“ဆရာ... ဆရာက တကယ်ပဲ သတ္တမအဆင့် ဆေးလုံးတွေကို ဖော်စပ်နိုင်တာလား” ဟု ကွမ်းဟိုင်က သိလိုစိတ်ဖြင့် စူးစမ်းမေးမြန်းလာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး “ငါ့မှာလည်း ရာနှုန်းပြည့် ယုံကြည်ချက်တော့ မရှိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ စမ်းသပ်ကြည့်လို့တော့ ရတာပေါ့” ဟု ဆိုသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျင်းဖော်သည် နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်း၌ ဝူယင်းနှင့် ဆုံတွေ့ကာ စောစောက ကြားသိခဲ့ရသော စကားများကို ပြန်လည် တဆင့်စကား ပါးလိုက်ချေသည်။

ဝူယင်းသည် မျက်နှာထား တည်တင်းအုံ့မှိုင်းစွာဖြင့် ယီဟုန်ကွမ်း၏ အခန်းတွင်းသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

“ဥက္ကဋ္ဌ... ဟို အာဟိုင် ဆိုတဲ့လူက ပြောပါတယ်၊ အကယ်၍ ဒီဆေးလုံးကို တကယ် ဖော်စပ်ချင်တယ် ဆိုရင် ကာယကံရှင် ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ပြီး လူကိုယ်တိုင် တောင်းပန်တိုးလျှိုးမှသာ ဖော်စပ်ပေးမယ်လို့ ဆိုပါတယ်” ဟု ဝူယင်းက သတိကြီးစွာဖြင့် တင်ပြလိုက်ချေတော့သည်။