အခန်း ၆၃၄

အခန်း (၆၃၄) ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက်တောင်းပန်ခြင်း

ဝူယင်းသည် နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်း၏ ဥက္ကဋ္ဌ ယီဟုန်ကွမ်းတစ်ယောက် ဒေါသအိုးပေါက်ကွဲလေမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း အံ့ဩစရာကောင်းလှစွာပင် ယီဟုန်ကွမ်းသည် ဝမ်းသာအားရအမူအရာဖြင့် ကုတင်ပေါ်မှ ကမန်းကတန်း ထရပ်လိုက်ချေသည်။

“ဒါဆို... အဲဒီ အာဟိုင်ဆိုတဲ့လူက တကယ်ပဲ သတ္တမအဆင့် ဆေးလုံးတွေကို ဖော်စပ်နိုင်တာပေါ့”

ဝူယင်းသည် တုံ့ဆိုင်းတုံ့ဆိုင်းဖြင့် “သူ့ရဲ့ ယုံကြည်ချက်အပြည့်ရှိနေတဲ့ ပုံစံကို ကြည့်ရတာတော့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပါတယ်” ဟု လျှောက်တင်လိုက်၏။

“ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆိုရင် ငါကိုယ်တိုင်ပဲ သွားလိုက်တော့မယ်၊ မင်း လိုက်ခဲ့ဖို့မလိုဘူး” ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် ယီဟုန်ကွမ်းသည် နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်း အပြင်ဘက်သို့ အလျင်အမြန် လှမ်းထွက်သွားတော့သည်။

ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာများ ရှိနေသေးသော်လည်း ရင်ထဲ၌ ဖြစ်ပေါ်နေသော ဝမ်းမြောက်မှုက ခန္ဓာကိုယ်မှ နာကျင်မှုဝေဒနာများကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ချေသည်။

ထိုအရာအတွက် သူသည် နှစ်ပေါင်းရာချီတိုင်အောင် စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသည် မဟုတ်လော။ ယခုအခါတွင်မူ သူ၏ ဂျူနီယာညီလေးအား ပြန်လည်ကြီးထွားလာစေမည့် အရုဏ်ဦးအလင်းရောင်ကို နောက်ဆုံးတွင် မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးကို သူ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ အဆုံးရှုံးမခံနိုင်ပေ။

ဝူယင်းမှာမူ ဝေခွဲမရဘဲ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ မိမိတို့၏ ဥက္ကဋ္ဌသည် ဘာများ ဖြစ်သွားရသနည်း။ ဘာကြောင့် လူတစ်ယောက်လုံး လုံးဝပြောင်းလဲသွားရသနည်း။

သို့သော်လည်း သူသည် လျင်မြန်စွာပင် ရိပ်မိသွားခဲ့သည်။ ပြဿနာ၏ အရင်းအမြစ်သည် ရှုယန်ဆေးလုံးပေါ်၌သာ ရှိပေလိမ့်မည်။ ယီဟုန်ကွမ်းသည် ဒေါသထွက်မည့်အစား အလွန်အမင်း ဝမ်းသာနေခြင်းကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ရှုယန်ဆေးလုံးသည် သူ၏အတွက် အလွန်အရေးပါနေကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

“မင်း တစ်သက်လုံး မိန်းမတွေကို အမြဲတမ်း ဝေးဝေးရှောင်ခဲ့တာ မဆန်းတော့ပါဘူး၊ မင်းက ယောက်ျားအင်္ဂါ မသန်စွမ်းတဲ့သူ ဖြစ်နေလို့ကိုး၊ ငါကတော့ မင်းမှာ တစ်ခြား ထူးဆန်းတဲ့ ဝါသနာတွေ ရှိနေတယ်လို့ တကယ်ကြီး ထင်နေခဲ့တာ” ဝူယင်းသည် မျက်ဝန်းထဲတွင် မကျေနပ်မှုအာဃာတများ ပြည့်နှက်လျက် အေးစက်စက် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

“ဒီလိုမှတော့ ငါ့ဘက်ကလည်း ယဉ်ကျေးပျူငှာနေဖို့ မလိုတော့ဘူး၊ ငါ့လမ်းကို ပိတ်တဲ့သူမှန်သမျှ သေရမယ်”

ယီဟုန်ကွမ်းသည် ကြည်နူးဝမ်းမြောက်သော အမူအရာဖြင့် ဖောင်ဖျက်တည်းခိုခန်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

လမ်းတွင် သူ့အား မြင်တွေ့ရသော လူအပေါင်းတို့သည် အလွန်တရာ စူးစမ်းချင်စိတ် ပြင်းပြနေကြချေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယီဟုန်ကွမ်းသည် မနေ့ကတင် ဤနေရာ၌ အရှက်ကွဲခြင်း အကြီးအကျယ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း အားလုံးကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ယီဟုန်ကွမ်းသည် တည်းခိုခန်းတံခါးဝသို့ ရောက်ရှိသောအခါ အလွန်အမင်း ရိုသေကျိုးနွံစွာ ပြုမူနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“ချွေကျား... ငါ သခင်လေး အာဟိုင်နဲ့ တွေ့ဆုံခွင့် ရချင်ပါတယ်” ယီဟုန်ကွမ်းက ယဉ်ကျေးစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ချွေကျားသည် ထိုနေရာ၌ပင် ဆွံ့အလျက် ကြောင်အသွားပြီး အတန်ကြာမှ သတိပြန်ဝင်ကာ တတိယထပ်သို့ အလောတကြီး ပြေးတက်သွားတော့၏။

ယီဟုန်ကွမ်းသည် ထူးခြားလှသည်မဟုတ်ကြောင်း မနေ့က သက်သေပြခဲ့သော်လည်း ချွေကျားသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ယီဟုန်ကွမ်းသည် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သူဖြစ်ကြောင်း စွဲမြဲစွာ မှတ်သားလာခဲ့ရသဖြင့် ထိုအသိစိတ်ကို တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်အတွင်း ပြောင်းလဲပစ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် ချွေကျားသည် အလွန်အမင်း ပူပန်သောကရောက်လျက် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အခန်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဇွတ်အတင်း ပြေးဝင်သွားမိတော့သည်။

“ဒါ ဘယ်လိုအပြုအမူလဲ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဆူညံအောင် လုပ်နေရတာလဲ” ကွမ်းဟိုင်က ချွေကျားအား မျက်မှောင်ကြုတ်ကြည့်ကာ အေးစက်စက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ချွေကျားသည် အသက်ပင် ဝဝမရှူနိုင်ဘဲ ဗလုံးဗထွေးဖြင့် “မကောင်းတော့ဘူး၊ ကိစ္စကြီးကြီးမားမား ဖြစ်တော့မယ်၊ ယီဟုန်ကွမ်း ရောက်နေတယ်” ဟု အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

“သူက တကယ်ပဲ ရောက်လာခဲ့တာကိုး” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ရေရွတ်လိုက်၏။

ကွမ်းဟိုင်နှင့် ချွေကျားတို့ နှစ်ဦးစလုံး အနည်းငယ် အံ့ဩသွားကြသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယီဟုန်ကွမ်း လာလိမ့်မည်ကို ကြိုတင်သိရှိနေခဲ့ခြင်းပါလား။

“သူ ဘာလာလုပ်တာလဲ၊ လာပြီး ပြဿနာရှာတာလား” ကွမ်းဟိုင်က ကမန်းကတန်း မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချွေကျားက ခေါင်းခါယမ်းကာ “အဲဒီလို ပုံစံမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူး၊ သူက... တော်တော်လေး ယဉ်ကျေးနေတယ်” ဟု ပြန်ပြော၏။

“သူက ယဉ်ကျေးနေတယ် ဟုတ်လား” ကွမ်းဟိုင်ပင်လျှင် ယီဟုန်ကွမ်း ယဉ်ကျေးပျူငှာနေမည့် ပုံရိပ်ကို စိတ်ကူး၍ မရနိုင်ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယီဟုန်ကွမ်းသည် လောကအလယ်တွင် အမြဲတစေ အေးစက်ခက်ထန်ပြီး မောက်မာသော အမူအရာဖြင့်သာ ကျင်လည်ခဲ့ကာ မည်သူ့ကိုမျှ အလေးဂရုပြုလေ့ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ရပါတယ်၊ သူ့ကို အပေါ်တက်လာခိုင်းလိုက်ပါ” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဖော်စပ်ပြီးသား ဆေးလုံးသုံးလုံးကို ချွေကျားထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်ရင်း “ဒါနဲ့ ဆေးလုံးတွေကို ဆက်ပြီး ဖော်စပ်နေပါ၊ ယီဟုန်ကွမ်း ရောက်လာရုံနဲ့ အလုပ်ကို မရပ်လိုက်နဲ့” ဟု မှာကြားလိုက်၏။

“နားလည်ပါပြီ ဆရာသခင်” ချွေကျားက အလျင်အမြန် ပြန်လည်ဖြေကြားရင်း ရင်ထဲတွင်လည်း ‘ဆရာသခင်ကတော့ ဆရာသခင်ပီသပါပေတယ်၊ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာတောင် တည်ငြိမ်မှုကို မပျက်စေဘူး’ ဟု ကျိတ်၍ ချီးကျူးမိနေသည်။

မကြာမီပင် ယီဟုန်ကွမ်းသည် အပေါ်ထပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ချေသည်။ မနေ့ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ယီဟုန်ကွမ်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ပိုမိုယဉ်ကျေးပျူငှာလာခဲ့သည်။ သူသည် ကွမ်းဟိုင်ကို မြင်တွေ့သောအခါတွင်ပင် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကန်လျက် နှုတ်ဆက်လိုက်သေး၏။

“မိတ်ဆွေ... မနေ့က ကျွန်တော် စော်ကားမိတာတွေ ရှိခဲ့ရင် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ၊ စိတ်ထဲမှာ အာဃာတ မထားပါနဲ့လို့ တောင်းပန်ချင်ပါတယ်”

ယီဟုန်ကွမ်းက အခန်းတံခါးဝတွင် ရပ်လျက် ယဉ်ကျေးစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး “ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ရောက်လာတာ တကယ်ပဲ မင်း ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး” ဟု ဆိုသည်။

ယီဟုန်ကွမ်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း ဆိုလိုသည့်အကြောင်းအရာကို အသေအချာ သိရှိသဖြင့် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ပြုံးလိုက်မိချေသည်။ ထိုသို့သော မပြောကောင်းသည့် ကိုယ်တွင်းဝေဒနာမျိုးကို သူတစ်ပါးရှေ့တွင် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် မသင့်တော်သည် မဟုတ်လော။

“မိတ်ဆွေ... မင်းက တကယ်ပဲ ရှုယန်ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်နိုင်စွမ်း ရှိတာလား” ယီဟုန်ကွမ်းက အလောတကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။ ဤကိစ္စသည် သူ၏အတွက် အလွန်အမင်း အရေးကြီးလှပေသည်။

ယောကျာ်းတစ်ယောက်အနေဖြင့် နှစ်ပေါင်းရာချီတိုင်အောင် ကာမဂုဏ်ကို စောင့်ထိန်းနိုင်ရန်မှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှသောအရာ ဖြစ်ပြီး ယီဟုန်ကွမ်းသည်လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင် ဖြစ်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် “ကျွန်တော်လည်း အသေအချာတော့ မပြောနိုင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ စမ်းသပ်ကြည့်လို့တော့ ရတာပေါ့၊ ထိုသို့သော အရာကို မင်း စမ်းသပ်ဝံ့သလား ဆိုတာပေါ်မှာပဲ မူတည်လိမ့်မယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ထိုအဖြေကို ကြားရသောအခါ ယီဟုန်ကွမ်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး အတန်ကြာမှ သွားကိုတင်းတင်းကြိတ်လျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ချေသည်။

“ငါမင်းကို ယုံကြည်ပါတယ်၊ အကယ်၍ မင်းသာ ဒီဆေးလုံးကို မဖော်စပ်နိုင်ရင် အမြစ်မဲ့ကျွန်းများပေါ်မှာ ဘယ်သူမှလည်း ဖော်စပ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူးလို့ ထင်ပါတယ်” ဟု ယီဟုန်ကွမ်းက ပြောဆိုလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးကာ “ကောင်းပြီလေ၊ မင်းက သတ္တိရှိသားပဲ၊ ဒါနဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေရော လုံလောက်အောင် ယူဆောင်လာခဲ့ရဲ့လား” ဟု မေးလိုက်၏။

“ယူဆောင်လာခဲ့ပါတယ်” ယီဟုန်ကွမ်းသည် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပေါင်း တစ်သိန်းတိတိ ထည့်သွင်းထားသော သိုလှောင်အိတ်ကို ကမန်းကတန်း ထုတ်ပေးလိုက်ရာ တစ်လုံးမျှ လျော့နည်းခြင်း မရှိပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် လက်ခံလိုက်သည်။ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်းဟူသည်မှာ အလွန်ကြီးမားလှသော ငွေပမာဏ ဖြစ်ချေသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ဆိုရသော် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်လုံးသည်ပင် သာမန်မိသားစုတစ်ခု၏ တစ်နှစ်စာ ကုန်ကျစရိတ်အတွက် လုံလောက်ပြီး တစ်သိန်းဟူသော ပမာဏမှာ သာမန်မိသားစုတစ်ခုကို ချက်ချင်းပင် သူဌေးကြီး ဖြစ်သွားစေနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

“ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို အပြင်မှာ ခေတ္တစောင့်ဆိုင်းနေပါ၊ ကျွန်တော် ဒီဆေးလုံးတွေကို ဖော်စပ်လို့ ပြီးသွားရင် မင်းအတွက် ဆေးလုံးအချို့ကို ဖော်စပ်ပေးမယ်” ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏

ယီဟုန်ကွမ်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဤမျှလွယ်ကူစွာ သဘောတူလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားသဖြင့် အံ့ဩသွားပြီး “ဆရာကြီး... ငါ့ဘက်က တစ်ခုခု ကူညီပေးဖို့ လိုအပ်တာမျိုး မရှိဘူးလား” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

“မင်း ပြောတာလည်း လမ်းကြောင်းမှန်ပေါ် ရောက်ပါတယ်” ချင်ယွမ်ဖုန်းက လက်ဖျောက်တစ်ချက် တီးလိုက်ရင်း “ကျွန်တော် တကယ်ပဲ လိုအပ်တာအချို့ ရှိတယ်၊ မင်းရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ဆိုရင် ဒါတွေကို ရအောင် ရှာဖွေနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်တယ်” ဟု ဆိုသည်။

ထိုသို့ပြောဆိုရင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကြိုတင်ရေးသားထားသော စာရွက်တစ်ရွက်ကို ယီဟုန်ကွမ်းထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်၏။

ယီဟုန်ကွမ်းသည် ယင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ စာရွက်ပေါ်တွင် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ၊ မှော်အမြူတေများ၊ ရှားပါးပြီး အဖိုးတန်သော ပစ္စည်းများအကြောင်း ရေးသားထားပြီး ယင်းတို့အားလုံးသည် မှတ်ဉာဏ်များနှင့် ဆက်စပ်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

“မိတ်ဆွေ... မင်းက ဒီပစ္စည်းတွေကို ဘာအတွက် သုံးမလို့လဲ...”

“မင်း မေးနေဖို့မလိုဘူး၊ ရနိုင်မလား၊ မရနိုင်ဘူးလား ဆိုတာကိုပဲ ပြောပြပါ” ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

ယီဟုန်ကွမ်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် “ဒီအထဲက အများစုကိုတော့ ငါရအောင် ရှာပေးနိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အလွန်အမင်း အဖိုးတန်တဲ့ ပစ္စည်းအချို့ကိုတော့ ငါကိုယ်တိုင်လည်း ဘယ်နေရာမှာ ရှာရမှန်း မသိပါဘူး” ဟု ဆိုသည်။

“ရပါတယ်၊ ရသလောက်ပဲ ရှာပေးပါတော့” ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းချလျက် ရေရွတ်လိုက်မိချေသည်။

သို့သော်လည်း ယီဟုန်ကွမ်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းအား အကြံပြုချက်တစ်ခု ပေးလာခဲ့သည်။

“မိတ်ဆွေ... မကြာခင် ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ အလယ်ပိုင်းဒေသ တိုက်ကြီးဘက်ကလာတဲ့ သင်္ဘောကြီးတွေ ဤနေရာကို ဆိုက်ရောက်လာလိမ့်မယ် ထင်တယ်၊ အလယ်ပိုင်းဒေသက သင်္ဘောတွေ ရောက်လာတိုင်း အဖိုးတန်ပစ္စည်း အမြောက်အမြား ပါလာလေ့ရှိတယ်၊ ဖြစ်နိုင်ရင် အဲဒီအထဲမှာ မင်းလိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ ပါလာနိုင်ပါတယ်”

“ဒါဆိုရင်တော့ သိပ်ကောင်းတာပေါ့” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း “မင်း သူတို့နဲ့ ဆက်သွယ်ပေးလို့ ရမလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

ထိုအခါ ယီဟုန်ကွမ်းက ခေါင်းခါယမ်းကာ “အလယ်ပိုင်းဒေသက လာတဲ့ သင်္ဘောတွေက ကုန်သည်ကြီးများအသင်း နှစ်ခုနဲ့ပဲ တိုက်ရိုက် ကုန်သွယ်မှု ပြုလုပ်ကြတာ ဖြစ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ ရောက်လာပြီးရင် ထုံးစံအရ ကုန်သည်ကြီးများအသင်း နှစ်ခုက ပူးပေါင်းပြီး လေလံပွဲ တစ်ခုကို ကျင်းပလေ့ရှိပြီး အဖိုးတန်ပစ္စည်း အချို့ကို အဲဒီ လေလံပွဲမှာ လေလံတင် ရောင်းချလေ့ရှိတယ်” ဟု ရှင်းပြလေသည်။

“ကောင်းပြီ၊ ငါ နားလည်ပါပြီ” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ ကြည့်ရသည်မှာ သူသည် ဤလေလံပွဲသို့ မဖြစ်မနေ တက်ရောက်ရပေဦးမည်။

သူ ယီဟုန်ကွမ်းအား ပေးလိုက်သော စာရွက်ပေါ်တွင် ရေးသားထားသည့်အရာများသည် စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် သက်ဆိုင်သည့် အချက်အလက်များ ဖြစ်သည်။ ဤအရာများ ရှိပါက ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည်ရရှိရန် ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် ယုံကြည်ချက် ရှိပေသည်။

လက်ရှိတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်ထဲ၌ ထင်ယောင်ထင်မှား ပုံရိပ်အမြောက်အမြားကို ခံစားနေရသဖြင့် အလွန်တရာ စိတ်ဒုက္ခရောက်နေရချေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ထိုပုံရိပ်များကို အချင်းချင်း ဆက်စပ်၍ မရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ယခင်မှတ်ဉာဏ်များနှင့် ပတ်သက်၍ လုံးဝ ဗလာနတ္ထိ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ မည်သူဖြစ်ကြောင်း၊ မည်သည့်နေရာမှ လာခဲ့ကြောင်းနှင့် ဘာကြောင့် ဤမျှ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို ခံစားခဲ့ရကြောင်းကို အလွန်အမင်း သိရှိလိုနေမိတော့သည်။