အခန်း ၆၃၆

အခန်း (၆၃၆) ဆေးလုံးပြီးမြောက်ခြင်း

ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက်တွင် စုဆောင်းထားသော ဆေးဖက်ဝင် အနှစ်သာရ အားလုံးတို့သည် သိမ်မွေ့လှစွာသော မျှခြေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု သဟဇာတဖြစ်စွာ ပေါင်းစပ်သွားကြလေသည်။

ယီဟုန်ကွမ်းသည် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မှင်သက်ကာ ကြည့်နေမိချေသည်။ ဆေးဖက်ဝင် အနှစ်သာရ အားလုံးတို့သည် ထိုမျှ လျင်မြန်လှစွာ ရုတ်ချည်း မည်သို့ပေါင်းစပ်သွားသည်ကို ယင်းက အနက်အဓိပ္ပာယ် တွေးဆ၍ပင် မရနိုင်တော့ပေ။

လုံးဝန်း အပြစ်ဆိုဖွယ်မရှိသော ဆေးလုံးတစ်လုံးသည် ဆေးမီးဖိုအတွင်း၌ ပုံပေါ်လာခဲ့ပြီး ထူးကဲလှသော မွှေးရနံ့တစ်ခုသည် အပြင်သို့ လွင့်ပျံလာကာ အနီးအပါးရှိ လူတိုင်း၏ နှာခေါင်းဝသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

အမျိုးသမီးငယ်လေးမှာမူ ထိုရနံ့ကို ရှူရှိုက်မိသော်လည်း အေးဆေးစွာ ရှိနေသော်ငြား အမျိုးသားငယ်လေးမှာမူ ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်မှု ရှိလာပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းသွားရရှာသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယီဟုန်ကွမ်းသည် လွန်စွာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားရချေသည်၊ အကြောင်းမူကား ယင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နောက်ဆုံး၌ ပြောင်းလဲမှု စတင်လာသောကြောင့် ပင်။

ယင်းသည် ဝမ်းသာလွန်း၍ မျက်ရည်ပင် ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။ ယောက်ျားတစ်ယောက်၏ မပြောကောင်းမဆိုကောင်း ဆင်းရဲဒုက္ခ ဝေဒနာကို မည်သူကများ ကိုယ်ချင်းစာ နားလည်ပေးနိုင်ပါမည်နည်း။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဆေးမီးဖိုအတွင်းသို့ လက်ကို တိုက်ရိုက်ဆန့်တန်းကာ ဆေးလုံးကို နှိုက်ယူလိုက်ပြီး ထိုသို့ဖြင့် သတ္တမအဆင့် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်ပြီးမြောက်သွားခဲ့သည်။

ကွမ်းဟိုင်သည် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ဆေးလုံးပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားအမှတ်အသားကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါမှ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စကားကို နောက်ဆုံး၌ ယုံကြည်သွားတော့သည်။

ဆေးလုံးကို အတင်းအကျပ် ပေါင်းစပ်နိုင်သရွေ့ ယင်းပေါ်၌ နတ်ဘုရားအမှတ်အသား ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည် ဟူသော စကားမှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

“ဆရာသခင်က တကယ်ကို ထူးကဲလှပါတယ်” ကွမ်းဟိုင်က ရိုးသားဖြောင့်မတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုဆေးလုံးကို ယီဟုန်ကွမ်းထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်ရာ ဆေးလုံးကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် ယီဟုန်ကွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ယင်လာခဲ့သည်။

“သခင်လေးကို လွန်စွာ ကျေးဇူးတင်ရှိလှပါတယ်၊ ကျွန်တော်မျိုး အနေနဲ့ သခင်လေးရဲ့ အစေအပါး ကျွန်တစ်ယောက်လို သစ္စာရှိရှိ အလုပ်အကျွေး ပြုပါရစေ” ယီဟုန်ကွမ်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တုန်တုန်ရင်ရင် ပြောရှာသည်။

နတ်ဘုရားအမှတ်အသား ပါရှိသော ပြည့်စုံ အပြစ်မဲ့သည့် ဆေးလုံးများအကြောင်းကို ယင်းက ကြားဖူးရုံသာ ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

ပြည့်စုံသော ဆေးလုံး၏ အာနိသင် ထိရောက်ပုံကို ယီဟုန်ကွမ်းကိုယ်တိုင် ကောင်းစွာ သိရှိထားပေရာ ဤဆေးလုံးသည် အဋ္ဌမအဆင့် ဆေးလုံးတစ်လုံးနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ချေသည်။

ယခုအခါ၌ ထိုဆေးလုံးသည် ယင်း၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ငြိမ်သက်စွာ တည်ရှိနေသည်မှာ အိမ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

မျှော်လင့်ချက် ရှိပြီ၊ မျှော်လင့်ချက် အမှန်ပင် ရှိပြီ ဟူသော အတွေးတစ်ခုသာ ယီဟုန်ကွမ်း၏ စိတ်အစဉ်၌ လွှမ်းမိုးနေချေသည်။

ရှုယန်ဆေးလုံးသည် ယီဟုန်ကွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆိုင်ရာ ရောဂါဝေဒနာများကို ကုသပေးနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း အမှန်တကယ် အောင်မြင်မှု ရှိမရှိကိုမူ ယီဟုန်ကွမ်းကိုယ်တိုင်ပင် သေချာရေရာခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ယခုမူ ယင်း၌ ဆယ်ပုံကိုးပုံမျှ ယုံကြည်မှု အပြည့် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အဋ္ဌမအဆင့် ဆေးလုံးနှင့် ညီမျှသော ဤဆေးစွမ်းကောင်းကပင် ယင်းကို မကုသနိုင်ပါက ယီဟုန်ကွမ်းသည် ဤမျှော်လင့်ချက်ကို လုံးဝ စွန့်လွှတ်လိုက်တော့မည် ဖြစ်သည်။

“မင်း ငါ့ရဲ့ ကျွန်ဖြစ်ဖို့ မလိုပါဘူး၊ ငါခိုင်းတဲ့ အလုပ်တွေကို သေသေချာချာ လုပ်ပေးရင်ပဲ ရပါပြီ” ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယခုအကြိမ် သတ္တမအဆင့် ဆေးလုံးကို သန့်စင်ဖော်စပ်ရာတွင် လွန်စွာ ပေါ့ပါးမှုကို ခံစားခဲ့ရပြီး ယင်းသည် သတ္တမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူများ၏ အဆင့်အတန်းအတွင်းသို့ တရားဝင် ခြေလှမ်းလှမ်း ဝင်ရောက်သွားနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“စိတ်ချပါ သခင်လေး၊ သခင်လေးအတွက်ဆိုရင် ဓားတောင်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မီးပင်လယ်ပဲဖြစ်ဖြစ် မဆုတ်မနစ် ကျော်ဖြတ်ပါ့မယ်”

ယီဟုန်ကွမ်းသည် ယင်း၏ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ ကတိသစ္စာ ပြုလိုက်ပြီး မျက်နှာထက်တွင် အလွန်တရာ ရှားပါးလှသော စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

“ကောင်းပြီ၊ မင်း အဲဒီပစ္စည်းတွေကို ရှာမတွေ့ရင်တောင်မှ ငါ့ကို အသိပေးရမယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆိုသည်။

ယီဟုန်ကွမ်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ရိုသေနှိမ့်ချစွာဖြင့် “သခင်လေးတို့နဲ့ အားလုံးသော မိတ်ဆွေတို့ခင်ဗျာ၊ ကျွန်တော်မျိုး ဒီနေ့ ကျွေရှန်းလောင် မှာ သောက်ပွဲအိုးစာပွဲလေးတစ်ခု ပြင်ဆင်ထားပါတယ်၊ အားလုံး ကြွရောက်ချီးမြှင့်ပေးကြရင် လွန်စွာ ဂုဏ်ယူမိမှာပါ” ဟု တောင်းပန်တိုးလျှိုးလေသည်။

အားလုံးက သဘာဝအတိုင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ကျွေရှန်းလောင် သည် ဖောင်ဖျက်ကျွန်းပေါ်တွင် အကြီးမားဆုံး စားသောက်ဆိုင် မဟုတ်သော်ငြား သက်တမ်းရင့်ဆုံး စားသောက်ဆိုင်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ချေသည်။

တစ်နေ့တာလုံး အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ကြသဖြင့် အားလုံးလည်း ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေကြပြီး ဘာမျှမစားရသေးသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လိုလိုလားလားပင် သဘောတူလိုက်တော့သည်။

ကျွေရှန်းလောင် ၌ ယီဟုန်ကွမ်းသည် အကောင်းတကာ့ အကောင်းဆုံး သီးသန့်ခန်းမဆောင်ကို ငွေအမြောက်အမြား အကုန်အကျခံ၍ အပိုင်ပိတ် ငှားရမ်းခဲ့ပြီး မျက်နှာထက်တွင်လည်း ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရသော ပြုံးရွှင်မှုများ ဝေစည်နေခဲ့သည်။

ယီဟုန်ကွမ်း ပြုံးသည်ကို ခဲယဉ်းစွာ မြင်တွေ့ဖူးသော ကွမ်းဟိုင်ပင်လျှင် လွန်စွာ အံ့အားသင့်မိချေသည်။

သို့သော် ယီဟုန်ကွမ်းသည် ယင်း၏ ဘဝတစ်ခုလုံးစာ အရေးကြီးလှသော ကိစ္စရပ်ကြီး ပြေလည်သွားခဲ့သဖြင့် ဤမျှ ဝမ်းမြောက်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း အားလုံးက နားလည်ကြပေသည်။

ယီဟုန်ကွမ်းကဲ့သို့သော သူမျိုးက စားသောက်စရိတ်ကို လိုလိုလားလား အကုန်အကျခံသည်မှာ မြင်ရခဲလှသော ကိစ္စ ဖြစ်ချေသည်။

ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ယံ အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါမှ ယီဟုန်ကွမ်းသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရင်ထဲ၌ ပိတ်လှောင်ထားခဲ့ရသော ခံစားချက် အာဃာတအားလုံးကို ဖွင့်ထုတ်လိုက်နိုင်သကဲ့သို့ ရှိတော့သည်။

ယင်းသည် လွန်စွာ မူးယစ်ရီဝေနေပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လုံးဝ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ချေ။ ကွမ်းဟိုင်သည် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိသဖြင့် ချွေကျားကို အကူအညီတောင်းကာ ယီဟုန်ကွမ်းကို နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်းသို့ တွဲထူပို့ဆောင်စေခဲ့ရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများမှာမူ တည်းခိုခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့ကြပြီး မိမိတို့၏ အခန်းအသီးသီးသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ ယင်း၏ ဆေးမီးဖိုကို ထုတ်ယူကာ ဆေးလုံးများကို ထပ်မံသန့်စင်ရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။

အကြောင်းမူကား ယင်း၏ ကိုယ်တွင်းဒဏ်ရာများသည် သက်သာပျောက်ကင်းခြင်း မရှိသေးသဖြင့် ဒဏ်ရာများကို သက်သာလျော့ပါးစေရန် ရာစုမြက်ပင် ကိုးလှည့်ဆေးလုံးကို ဆက်လက် မှီဝဲရန် လိုအပ်နေသောကြောင့် ဖြစ်ချေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ချွေကျားသည် မူးယစ်နေသော ယီဟုန်ကွမ်းကို တွဲထူ၍ နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်း၏ တံခါးဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ မထင်မှတ်ဘဲ ဝူယင်းသည် တံခါးဝ၌ ကြိုတင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ချေသည်။

“ဥက္ကဋ္ဌကြီး၊ အဆင်ပြေရဲ့လားခ” ဝူယင်းသည် ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် တိုးလာပြီး မေးမြန်းရင်း ချွေကျားထံမှ ယီဟုန်ကွမ်းကို လွှဲပြောင်း တွဲယူလိုက်သည်။

ယီဟုန်ကွမ်းက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သော်လည်း ချွေကျားကမူ နောက်သို့ ချက်ချင်းပင် ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းခန့် ဆုတ်လိုက်ချေသည်။

“အကြီးအကဲ ဝူယင်း၊ အဆင်သင့် ရှိနေတာနဲ့ အတော်ပဲ၊ ကျွန်တော်လည်း အခုပဲ ပြန်ပါတော့မယ်” ချွေကျားက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

ဝူယင်းက ခေါင်းညိတ်ပြကာ “ကောင်းပါပြီ၊ ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဟု ဆိုလေသည်။

“ဘာမှ ကိစ္စမရှိပါဘူး” ချွေကျားက ပြုံး၍ ပြောလိုက်ပြီး စိတ်ထဲ၌ ကျေနပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခင်ကဆိုလျှင် ဝူယင်းသည် ယင်းကို မြင်တွေ့လျှင်ပင် နှုတ်ဆက်လေ့မရှိသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

“ဩော်... ဒါနဲ့၊ မင်းရဲ့ ဆရာသခင်ကိုလည်း ငါ့ကိုယ်စား နှုတ်ဆက်စကား ပါးပေးပါဦး” ဝူယင်းက ထူးဆန်းလှသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။

ချွေကျားသည် လွန်စွာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။ ဝူယင်း၏ အပြုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှု အရိပ်အယောင်အချို့ ကိန်းအောင်းနေသည်ကို ယင်းက အာရုံခံမိသောကြောင့် ဖြစ်ချေသည်။

ထို့အပြင် ဝူယင်းနှင့် ယင်း၏ ဆရာသခင် ဖြစ်သူ ကွမ်းဟိုင်တို့သည် မည်သည့်အခါမျှ ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေး ရှိခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယင်းက လျင်မြန်စွာပင် သဘောတူလိုက်ပြီး “နားလည်ပါပြီ အကြီးအကဲ ဝူယင်း၊ ကျွန်တော် စကားပါးပေးပါ့မယ်” ဟု ဆိုကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ဝူယင်းက ခေါင်းညိတ်လျက် ယီဟုန်ကွမ်းကို တွဲထူကာ နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး ချွေကျားလည်း ထွက်ခွာသွားခဲ့ချေပြီ။

“ဝူယင်း၊ မင်း ဘာဖြစ်လို့ ဒီနေရာမှာ စောင့်နေရတာလဲ” ယီဟုန်ကွမ်းက ရုတ်တရက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဝူယင်းသည် အံ့ဩသွားခြင်း မရှိပေ၊ အကြောင်းမူကား ပထမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်ကြီး တစ်ဦးအဖို့ ဤမျှဖြင့် လုံးဝ သတိလစ် မူးယစ်သွားရန် မလွယ်ကူခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

“ဥက္ကဋ္ဌကြီး၊ ကျွန်တော်မျိုး ဥက္ကဋ္ဌကြီးကို ဒီနေရာကနေ အမြဲစောင့်နေခဲ့တာပါ”

“မင်း ငါ့ကို ဘာကိစ္စ စောင့်နေတာလဲ” ယီဟုန်ကွမ်းက ဆက်လက် မေးမြန်းသည်။

ဝူယင်း၏ မျက်နှာထက်တွင် အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး တိုးတိုးလေး ကပ်၍ လျှောက်တင်လေသည် “ဥက္ကဋ္ဌကြီး ကျွန်တော်မျိုး ဥက္ကဋ္ဌကြီးအတွက် မိန်းကလေးတစ်ယောက် ရှာဖွေပေးထားပါတယ်၊ သူမဟာ ကျက်သရေရှိတဲ့ မိသားစုက ဖြစ်ကြောင်း အာမခံပါတယ်ခင်ဗျာ၊ အခုဆိုရင် သူမကို ဥက္ကဋ္ဌကြီးရဲ့ အခန်းထဲအထိ ပို့ထားပြီးပါပြီ”

“မင်း... မင်း ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဒီလိုအလုပ်မျိုးကို လုပ်ဝံ့ရတာလဲ” ယီဟုန်ကွမ်းသည် လွန်စွာ အမျက်ဒေါသထွက်ကာ ကြိမ်းမောင်းလိုက်ချေသည်။

“ဥက္ကဋ္ဌကြီး” ဝူယင်းက ဆက်လက် ဖျောင်းဖျသည် “စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူမှ မသိစေရပါဘူး၊ အကယ်၍ ဥက္ကဋ္ဌကြီးအနေနဲ့ ဒီမိန်းကလေးကို သဘောကျတယ်ဆိုရင် သူမကို နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်းမှာပဲ ထားရှိပြီး ဥက္ကဋ္ဌကြီးရဲ့ လူတစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပါတယ်”

ဝူယင်း၏ စကားကို ကြားရသောအခါမှ ယီဟုန်ကွမ်းသည် နောက်ဆုံး၌ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ခပ်ဖွဖွ ချလိုက်တော့သည်။

“နောက်တစ်ခါ ကျရင်တော့ ဒီလိုအလုပ်မျိုးကို ထပ်မလုပ်နဲ့တော့” ယီဟုန်ကွမ်းက တင်းမာစွာ ဆိုလိုက်သည်။

ဝူယင်းက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ပြကာ “နားလည်ပါပြီ ဥက္ကဋ္ဌကြီး၊ စိတ်ချပါ” ဟု လျှောက်တင်လေသည်။

ယီဟုန်ကွမ်းက ဝူယင်း၏ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး “မနက်ဖြန်ကျရင် မင်းကို နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်းရဲ့ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ခန့်အပ်ဖို့ ငါသူတို့ကို ပြောလိုက်မယ်” ဟု ဆိုသည်။

“ဥက္ကဋ္ဌကြီးကို လွန်စွာ ကျေးဇူးတင်ရှိလှပါတယ်ခင်ဗျာ” ဝူယင်းက ကျေးဇူးတင်ရှိလှစွာဖြင့် လက်အုပ်ချီ၍ ဂါရဝပြုလေသည်။

ယီဟုန်ကွမ်းသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြကာ ယင်း၏ အခန်းသို့ တစ်ဦးတည်း ပြန်သွားခဲ့တော့သည်။

ဝူယင်းသည် ယီဟုန်ကွမ်း ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ “ဟူး... ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ဟုတ်လား၊ ငါ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က ဥက္ကဋ္ဌ ရာထူးကွ” ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ချေသည်။

ယီဟုန်ကွမ်းသည် ဝူယင်းအပေါ် အနည်းငယ် စိတ်ဆိုးမိသော်ငြား ယင်း၏ စီမံဆောင်ရွက်ပုံကိုမူ လွန်စွာ သဘောကျမိပေသည်။

အကြောင်းမူကား ထိုသို့သော ကိစ္စရပ်မျိုးကို ယင်းကိုယ်တိုင် ဆောင်ရွက်ခဲ့ပါက လူသိရှင်ကြား ပုံရိပ်သည် လွယ်ကူစွာ ပျက်စီးသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝူယင်းကမူ မည်သူမျှ မရိပ်မိစေဘဲ ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့ရာ ယင်းသည် ယီဟုန်ကွမ်း၏ စိတ်အလိုကို ကောင်းစွာ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ခဲ့ချေသည်။

ဤသည်မှာ နှုတ်ကတစ်မျိုး ရင်ကတစ်မျိုး ဆိုသော သဘောတရားပင် ဖြစ်တော့သည်။

ယီဟုန်ကွမ်းသည် ယင်း၏ အခန်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသောအခါ ရေချိုးကန်တစ်ခုကို တွေ့ရှိရပြီး ယင်းအတွင်း၌ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရေချိုးနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ယီဟုန်ကွမ်းသည် ရာဂစိတ်များ ချက်ချင်း ထကြွလာရတော့သည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် ယီဟုန်ကွမ်း၏ အလှအပဆိုင်ရာ စံနှုန်းများနှင့် အပြည့်အဝ ကိုက်ညီလွန်းလှပေသည်။ ယီဟုန်ကွမ်း၏ မျက်စိထဲတွင်မူ ဤအမျိုးသမီးသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ နတ်မိမယ်တစ်ပါးကဲ့သို့ပင် ထင်မှတ်ရပေရာ ဝူယင်းသည် ဤမျှ လှပသော အမျိုးသမီးကို မည်သည့်နေရာမှ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်ကိုပင် တွေးတောမရနိုင်တော့ပေ။