အခန်း ၆၃၉

အခန်း (၆၃၉)

အမျိုးသမီးများဟူသည် အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြချေသည်။

သူတို့သည် တစ်နေ့ကုန်လုံး မနားမနေ ဈေးဝယ်ခဲ့ကြသော်လည်း ယန်ရုမှာမူ အားအင်များ ပြည့်ဝနေဆဲပင် ဖြစ်ပုံရသည်။ ယင်းက အမျိုးသမီးတို့၏ မွေးရာပါပင်ကို ပါရမီတစ်ခု ဖြစ်တန်ရာ၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် သူ၏လူစုသည် တည်းခိုခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့ကြရာ လမ်းမအလယ်တည့်တည့်တွင် စီဒန်ဟွာနှင့် ပက်ပင်းတိုးမိကြတော့သည်။

"အဖေ"

စီဒန်ဟွာကို မြင်သည်နှင့် ယန်ရုသည် သူ၏ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်ဖက်လိုက်လေသည်။

"ဒီကောင်မလေးကတော့လေ ဘာတစ်ခွန်းမှမပြောဘဲ ထွက်သွားလိုက်တာ ရက်တွေတောင် ကြာနေပြီ၊ အဖေဖြင့် စိတ်ပူလိုက်ရတာ" စီဒန်ဟွာက အနည်းငယ် အပြစ်တင်သော လေသံဖြင့် ဆို၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လျင်မြန်စွာ ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်ပြီး "ဦးလေး၊ ဒါတွေအားလုံးက ကျွန်တော့်အပြစ်တွေပါ၊ ဒီမှာ ဒီလောက်အကြာကြီး နေဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိလို့ပါ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

စီဒန်ဟွာသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ မတတ်သာသလို ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်မိသည်။

"မင်း ဖောင်ဖျက်ကျွန်းပေါ်မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းအရာအားလုံးကို ငါ ကြားသိပြီးပြီ၊ အခုဆို မင်းက အဲ့ဒီမှာ တကယ့်ကို နာမည်ကျော် လူပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီပဲ၊

နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်းရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌကိုယ်တိုင်တောင် မင်းကို အလွန် ရိုသေလေးစားစွာ ဆက်ဆံတယ်လို့ ဆိုကြတယ်" ဟု စီဒန်ဟွာက ပြောသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက လျင်မြန်စွာ လက်ယမ်းလိုက်ပြီး "ဦးလေးကလည်း ကျွန်တော့်ကို မနောက်ပါနဲ့ဗျာ" ဟု ဆို၏။

ချီယန်နှင့် ချွေကျားတို့သည် စီဒန်ဟွာ၏ နောက်ကွယ်မှ လိုက်ပါလာကြသော်လည်း ကွမ်းဟိုင်ကိုမူ မတွေ့ရချေ။

"ကွမ်းဟိုင်က ဘယ်သွားတာလဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

ချီယန်က ခေါင်းခါပြကာ "ကျွန်မတို့လည်း မသိဘူး၊ ဆရာက ဒီမနက် အပြင်ထွက်သွားတာ အခုထိ ပြန်မလာသေးဘူး" ဟု ပြန်ပြော၏။

"ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆို ဦးလေး ပြန်လာတာကို ကြိုဆိုတဲ့အနေနဲ့ ကျွေ့ရှန်းလောင်ကို သွားပြီးတော့ သောက်ပွဲစားပွဲ ကျင်းပကြတာပေါ့" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရက်ရောစွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

စီဒန်ဟွာသည် မတတ်သာသလို ခေါင်းခါမိပြန်သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း စည်းစိမ်ဥစ္စာများစွာ ရှာဖွေစုဆောင်းနိုင်ခဲ့သည်ကို သူ သိရှိသော်လည်း လူငယ်တို့၏ စိတ်မြန်လက်မြန် ရှိလှမှုကိုမူ မတွေးဘဲ မနေနိုင်ချေ။

"ဒါနဲ့ အာဟိုင်၊ မင်းရဲ့ ကိုယ်တွင်းဒဏ်ရာတွေက ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း တော်တော်လေး သက်သာလာတာကို ငါ သတိထားမိတယ်" ဟု စီဒန်ဟွာက ဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက လျင်မြန်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလျက် "ဟုတ်ပါတယ် ဦးလေး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်ကလည်း သတ္တမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ယောက်ပဲလေ၊ ကိုယ်တိုင် ဆေးလုံးအချို့ ဖော်စပ်ပြီး သောက်သုံးလိုက်တော့ ဒဏ်ရာတွေက ပိုပြီး မြန်မြန်ဆန်ဆန် သက်သာလာတာပေါ့" ဟု ဆို၏။

"မင်းရဲ့ ဆေးဖော်စပ်သူအဆင့်က ဒီလောက်အထိ မြင့်မားလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး၊ ဒါကိုသာ ကြိုသိရင် မင်းအတွက် ငါ ဒီလောက် စိုးရိမ်ပူပန်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး" စီဒန်ဟွာက မတတ်သာသည့်အလား ပြောရှာသည်။

"ဦးလေးကလည်း ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ၊ ကျွန်တော့်မှာ ဦးလေးရဲ့ ကုသမှု မလို အပ်လို့လား" ချင်ယွမ်ဖုန်းက လျင်မြန်စွာ ချော့မော့ပြောဆိုလိုက်သည်။

စီဒန်ဟွာက ပြုံးလိုက်ပြီး "ကောင်းပါပြီ၊ ကောင်းပါပြီ၊ အခုဆို မင်းက ဖောင်ဖျက်ကျွန်းပေါ်မှာ နာမည်ကျော်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ မင်းရဲ့ ပုံရိပ်ကိုလည်း ဂရုစိုက်ရမယ်၊ ဒီညတော့ မင်းရဲ့ သွေးကြောတွေကို ငါ ပြန်လည် ဆက်သွယ်ပေးမယ်၊ ကျန်တဲ့ ကိုယ်တွင်းဒဏ်ရာတွေကိုတော့ မင်းဘာသာမင်း ဆက်လက် ကုသရလိမ့်မယ်" ဟု ဆို၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးလေး" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

စီဒန်ဟွာက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဒါနဲ့ မင်းရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကော၊ တစ်ခုခု ပြန်မှတ်မိတာ ရှိပြီလား" ဟု မေးမြန်းပြန်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်ဝန်းများ မှေးမှိန်သွားရ၏။ ကျယ်ပြောလှသော ဖောင်ဖျက်ကျွန်းပေါ်တွင်ပင် သူ လိုအပ်သော ဆေးဘက်ဝင်ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေမရနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤနေရာက ကျွန်းတစ်ကျွန်းမျှသာ ဖြစ်သဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော အရာဝတ္ထုများမှာ အလွန် ရှားပါးလှပေသည်။

ကုန်သည်ကြီးများအသင်းက ရရှိလျှင်ပင် လျင်မြန်စွာ ရောင်းချပစ်လိုက်ကြသည်ချည်း ဖြစ်ပေရာသည်။

"ဘာမှ မမှတ်မိသေးပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်ကို ကုသပေးနိုင်တဲ့ ဆေးဘက်ဝင်ပစ္စည်းအချို့ ရှာဖွေပေးဖို့ နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်းက ယီဟုန်ကွမ်းကို အကူအညီ တောင်းထားပါတယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆိုလိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်ကို ကုသပေးနိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ ဟုတ်လား" စီဒန်ဟွာသည် ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကုတ်သွားပြီး "ဖြစ်နိုင်ရင် ငါ မင်းကို သဲလွန်စအချို့ ပေးနိုင်လိမ့်မယ် ထင်တယ်" ဟု ဆို၏။

"အမှန်ပဲလား ဦးလေး" ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်ဝန်းများ အံ့အားသင့်စွာ ဝိုင်းစက်သွားရသည်။

"ဧကန်မုချ အမှန်ပင် ဖြစ်ချေသည်" စီဒန်ဟွာက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် "လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်က ပင်လယ်ရပ်ခြားက ကျွန်းငယ်လေးတစ်ခုပေါ်မှာ ရန်ရှင်းနတ်သားရဲ တစ်ကောင်ကို ငါ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ထိုစဉ်က ရန်ရှင်းနတ်သားရဲဟာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်နေပြီဖြစ်လို့ ငါက သူ့ကို မယှဉ်နိုင်တာကြောင့် အဝေးကနေပဲ ရှောင်ရှားခဲ့ရတယ်" ဟု ရှင်းပြသည်။

"ရန်ရှင်းနတ်သားရဲ၊ အဲ့ဒါ တကယ်ပဲ အဲ့ဒီအရာလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိ၏။

ရန်ရှင်းနတ်သားရဲ ဟူသည် ဝိညာဉ်နှင့် အလောင်းကောင် ကြားတွင် တည်ရှိနေတတ်သော ထူးဆန်းသည့် မိစ္ဆာသားရဲတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အားကောင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဝိညာဉ်ဖြင့် ရန်သူများကို တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်း၏ ဝိညာဉ်သည် အလွန် အဖိုးတန်သော အားဖြည့်ပစ္စည်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။

လူအများအပြားသည် ဝိညာဉ်နှင့် ဆက်နွှယ်နေသော ဒဏ်ရာများကို ကုသရန်အတွက် သူတို့၏ ဝိညာဉ်ကို အားဖြည့်ပေးနိုင်ရန် ထိုနတ်သားရဲများကို လိုက်လံ အမဲလိုက်လေ့ ရှိကြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဒဏ်ရာများကြောင့် မှတ်ဉာဏ်များ ဆုံးရှုံးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အဆုံးစွန်၌မူ ယင်းက သူ၏ ဝိညာဉ် ထိခိုက်ပျက်စီးသွားခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထိခိုက်မှု မရှိစေကာမူ ထိခိုက်သွားသော အပိုင်းမှာ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များနှင့် သက်ဆိုင်သည့် အပိုင်း ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်တန်ရာ၏။

ထို့ကြောင့်ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည် ပြုပြင်ပေးနိုင်မည့် ပစ္စည်းများကို လိုက်လံ ရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ တွက်ချက်မှုအရ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ရန်ရှင်းနတ်သားရဲဟာ ပထမအဆင့် နတ်သားရဲအဆင့်ကို ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်တယ်၊ အခု ဆယ်နှစ်တောင် ကျော်လွန်သွားပြီဆိုတော့ သူ့ရဲ့ အစွမ်းက ဘယ်လောက်အထိ ကြီးထွားလာပြီလဲဆိုတာ မသိနိုင်တော့ဘူး" ဟု စီဒန်ဟွာက ဆိုသည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး ဦးလေး၊ ဒီတစ်ခေါက်တော့ ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်းပဲ သွားလိုက်ပါ့မယ်၊ အဲ့ဒီကို သွားနိုင်မယ့် မြေပုံတစ်ခုလောက် ကျွန်တော့်ကို ရေးဆွဲပေးလို့ ရမလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းက စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောဆိုလေသည်။

"မင်းက ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ကို လိုက်ခွင့်မပြုရတာလဲ" စီဒန်ဟွာက အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြင့် မေး၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး "ဦးလေးကလည်း အသက်ကြီးလှပြီပဲ၊ လူငယ်တွေရဲ့ စွန့်စားခန်းတွေထဲကို လိုက်ပြီး မစွန့်စားပါနဲ့တော့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီကောင်လေးကတော့လေ၊ ငါက အသက်ငယ်ပါသေးတယ်" စီဒန်ဟွာက ရယ်မောလျက် ဆိုသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် မြေပုံတစ်ခုကို ရေးဆွဲပေးလိုက်ရှာသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ကွမ်းဟိုင်သည် တည်းခိုခန်းအတွင်းသို့ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာရာ သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေချေသည်။

"ကွမ်းဟိုင်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ" ချင်ယွုန်းဖုန်းက မေးလိုက်၏။

ကွမ်းဟိုင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အခြားလူများ အားလုံး ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ဆရာ၊ ဆရာ မသိသေးဘူး၊ နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်းမှာ ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီ" ဟု ကွမ်းဟိုင်က ဆိုသည်။

"သတင်းကြီး ဟုတ်လား၊ ဘာသတင်းကြီးလဲ" အားလုံးက စူးစမ်းလိုစိတ်များ ပြင်းပြသွားကြသည်။

ကွမ်းဟိုင်က သူ၏ လည်ချောင်းကို တစ်ချက် ရှင်းလိုက်ပြီး "နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်းရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ယီဟုန်ကွမ်းဟာ ဖူပင်းကျွန်းကနေ ညတွင်းချင်း ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး ဘယ်ကို သွားတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး၊ သူ မထွက်ခွာခင်မှာ ဥက္ကဋ္ဌ ရာထူးကို ဝူယင်းဆီ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ပြီး ဆေးဖော်စပ်သူ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကိုလည်း ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ပေးခဲ့တယ်" ဟု ပြောပြလေသည်။

"ဒါက မဖြစ်နိုင်တာ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက အသေအချာ ဆိုလိုက်ပြီး "ယီဟုန်ကွမ်းသာ ရှုယန်ဆေးလုံးကို သောက်သုံးခဲ့မယ်ဆိုရင် သူက ဖောင်ဖျက်ကျွန်းကနေ ဘယ်လိုလုပ် ထွက်ခွာသွားနိုင်မှာလဲ" ဟု ဆို၏။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်လည်း အလွန် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက ဝူယင်းကိုယ်တိုင် ပြောကြားခဲ့တဲ့ စကားပါ" ဟု ကွမ်းဟိုင်က ဆိုသည်။

ကွမ်းဟိုင်သည် နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်းမှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ သက်တမ်းတစ်ဝက်နီးပါးကို ထိုနေရာတွင် ကုန်လွန်စေခဲ့သဖြင့် သံယောဇဉ် အနည်းငယ်တော့ ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ ယီဟုန်ကွမ်းက ဘိုးဘေးနယ်ပယ်အဆင့် ရှိတဲ့ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲ၊ သူ ဘယ်လို အန္တရာယ်မျိုးမှ ကြုံတွေ့ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ သူ ဖောင်ဖျက်ကျွန်းကနေ ထွက်ခွာသွားတာ အရေးတကြီး ဆောင်ရွက်စရာ ကိစ္စတစ်ခုခု ရှိလို့နေမှာပါ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

အားလုံးက ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံကြ၏။ သူတို့အနေဖြင့် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်လိုလျှင်ပင် ယင်းက သူတို့နှင့် သက်ဆိုင်သော ကိစ္စရပ် မဟုတ်ချေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤအရာက နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်း၏ ကိစ္စရပ်မျှသာ ဖြစ်ပြီး သူတို့နှင့် မည်သို့မျှ မသက်ဆိုင်ပေ။

သူတို့ ကျွေ့ရှန်းလောင်သို့ သွားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် ဝူယင်းသည် သူ၏လူများနှင့်အတူ တည်းခိုခန်းဝသို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး လိုက်ပါလာချေသည်။

"မိတ်ဆွေတို့၊ ဘယ်ကို သွားကြမလို့လဲ" ဝူယင်းက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

ကွမ်းဟိုင်က တိုက်ရိုက် ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်ပြီး "ငါတို့ ဘယ်သွားသွား မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ" ဟု ဆို၏။

"ဆိုင်တာပေါ့၊ ဆိုင်တာပေါ့၊ သေချာတာပေါ့ ငါနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး" ဝူယင်းက ဆိုပြီး "ဒါပေမဲ့ အခု ငါက နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်းရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ ငါ စီမံခန့်ခွဲနိုင်တဲ့ ကိစ္စတွေ အများကြီး ရှိလာပြီလေ" ဟု ဆက်ပြောသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝူယင်းကို တစ်ချက်မျှပင် လှည့်မကြည့်ဘဲ ဘေးမှနေ၍ ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။

"သွားကြစို့၊ ငါတို့ ထမင်းစားရမယ်၊ ဒီမှာ ခွေးဟောင်တာကို နားထောင်နေဖို့ ငါတို့မှာ အချိန်မရှိဘူး" ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်လေသည်။

လူစုသည် ဝူယင်းကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ကျော်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြတော့သည်။

ဝူယင်းသည် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် နာကျည်းမှုများနှင့် မလိုမုန်းထားမှုများ ပြည့်နှက်နေချေသည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ တစ်နေ့ကျရင် မင်းတို့ကို ငါ ငိုစေရမယ်" ဝူယင်းက အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် သူ၏လူစုသည် ကျွေ့ရှန်းလောင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး သီးသန့်အခန်းတစ်ခန်းကို ကြိုတင်မှာယူကာ စားပွဲအပြည့် သုံးဆောင်ဖွယ်ရာများကို မှာယူလိုက်ကြတော့သည်။