အခန်း ၆၄၂

အခန်း (၆၄၂)

ရန်ရှင်းနတ်သားရဲထံမှ နီမြန်းသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြာထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံမှ ဥက္ကာခဲတစ်ခုကဲ့သို့ ဆင်းသက်လာချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယင်းကို ရှောင်တိမ်းရန် နည်းလမ်းမရှိပေရာ အသက်အသေခံ၍ ရန်ရှင်းနတ်သားရဲနှင့် အတူတကွ ပျက်သုဉ်းသွားလိုသည့်အလား ၎င်း၏ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးကို ရုတ်တရက် ပင့်မြှောက်လိုက်တော့သည်။

နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးထံမှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များ တိုးဝှေ့ထွက်ပေါ်လာပြီး ရန်ရှင်းနတ်သားရဲ၏ နားရွက်တစ်ဖက် ပြတ်တောက်သွားသော်လည်း ယင်း၏ လက်သည်းများက ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ဘတ်ကို ရက်စက်စွာ ကုတ်ခြစ်လိုက်လေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ နောက်သို့ ခုန်ဆုတ်လိုက်ပြီးမှ ရန်ရှင်းနတ်သားရဲ၏ ရန်မှ တိမ်းရှောင်နိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ လက်သည်းရာများမှာ အရိုးပေါ်သည်အထိ နက်ရှိုင်းလှပြီး သွေးများလည်း အဆက်မပြတ် စီးကျနေချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရန်ရှင်းနတ်သားရဲ၏ နားရွက်တစ်ဖက်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်သဖြင့် ထိုသားရဲသည် ဟန်ချက်ပျက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

ရန်ရှင်းနတ်သားရဲ၏ နားရွက်ကို ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ယင်းသည် ကောင်းကင်ယံ၌ ချောမွေ့စွာ မပျံသန်းနိုင်တော့ပေ။ ထိုသို့သော အခြေအနေသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် အခွင့်ကောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကိုယ်တွင်းဒဏ်ရာများမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြန်လည်သက်သာလာပြီ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ အထွတ်အထိပ် ခွန်အားသို့ ရောက်ရှိရန်မူ ဝေးကွာနေသေးပေသည်။

ထို့ကြောင့် လက်ရှိတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၌ ဟင်းလင်းပြင်တွင် ပျံသန်းနိုင်ရန် လုံလောက်သော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် မရှိသေးချေ။

ရန်ရှင်းနတ်သားရဲသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖြာထွက်နေသော နီမြန်းသည့် အလင်းတန်းမှာ ပိုမိုရင့်မှောင်လာသည်။

မြေပြင်အက်ကွဲကြောင်းများထဲမှ ချော်ရည်လူသားများသည် ပိုမိုများပြားစွာ တိုးဝှေ့ထွက်ပေါ်လာပြီး ဒီရေလှိုင်းများကဲ့သို့ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ အလုအယက် ပြေးဝင်လာကြတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အစုံမှာ လေးလံသွားချေသည်။ ထိုချော်ရည်လူသားများသည် အဆုံးမရှိနိုင်ဘဲ ၎င်းတို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခွန်အားအားလုံးကို ကုန်ခမ်းသွားစေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ၎င်းအနေဖြင့် ပိုမိုတွေးတောရန် အချိန်မရခင်မှာပင် ချော်ရည်လူသားများသည် အနားသို့ ရောက်ရှိ တိုက်ခိုက်လာသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးကို ကောက်ကိုင်ကာ ချော်ရည်လူသားများအုပ်စုထဲသို့ မလွှဲမရှောင်သာ တိုးဝင်လိုက်ရတော့သည်။

နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးထံမှ စူးရှတောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုအလင်းတန်းနှင့် ထိမိသမျှသော ချော်ရည်လူသားတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် ချက်ချင်းပင် အက်ကွဲ ပျက်စီးသွားကြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှေ့သို့သာ တိုးဝင်နေပြီး ၎င်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ချော်ရည်များ လောင်ကျွမ်းနေသော်လည်း ယင်းကို သတိပြုမိပုံမရပေ။

ရန်ရှင်းနတ်သားရဲ၏ အော်ဟစ်သံသည် တစ်ဖန် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

အဖြူရောင်မျဉ်းကြောင်း သုံးကြောင်းကဲ့သို့သော အေးစက်သည့် အလင်းတန်းသုံးခုသည် ရန်ရှင်းနတ်သားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်းပင် ဖောက်ထွင်းသွားချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရန်ရှင်းနတ်သားရဲနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေစဉ်မှာပင် ထိုမီးတောင်ကျွန်းသည် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး မီးတောင်ဝမှ မည်းမှောင်သော အရာဝတ္ထုများ အမြောက်အမြား ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို မိုးတိမ်မည်းကြီးများကဲ့သို့ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လန့်ဖျတ်သွားရသည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေသည် မီးတောင်ပေါက်ကွဲတော့မည့် နိမိတ်လက္ခဏာ ဖြစ်ပေသည်။

မီးတောင်ပြာ အမြောက်အမြားသည် လေထုထဲသို့ လွင့်ပျံသွားပြီးနောက် ပြန်လည်ကျဆင်းလာသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲလာခဲ့သည်။

ရန်ရှင်းနတ်သားရဲထံမှ သွေးများ စီးကျမလာပေ။ ယင်းသည် ဝိညာဉ်နှင့် ရုပ်ခန္ဓာအကြားရှိ ဒြပ်စင်တစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် သွေးဟူ၍ အလျင်းမရှိချေ။

၎င်းသည် မီးတောင်ဝထံသို့ တည့်တည့်ပြေးသွားပြီး ချော်ရည်လူသားများသည်လည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြိုလဲကာ ချော်ရည်ကန်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နောက်ဆုတ်ရန် စိတ်ကူးမိသော်လည်း ရန်ရှင်းနတ်သားရဲသည် ၎င်း၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရှိနေပြီး လက်လှမ်းရုံဖြင့် ဖမ်းဆွဲနိုင်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေသဖြင့် အနည်းငယ် နှမြောတသ ဖြစ်မိသည်။

အဆုံး၌မူ ရန်ရှင်းနတ်သားရဲ၏ မှော်အမြူတေသည် အတိတ်မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည်ရရှိလိုပါက မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော ကုန်ကြမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

"အသက်ကို ပဓာနမထားဘဲ အဆုံးအထိ တိုက်ခိုက်ရုံပဲ ရှိတော့တာပေါ့"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ လေသံတိုးတိုးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရန်ရှင်းနတ်သားရဲထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ရန်ရှင်းနတ်သားရဲသည် ချော်ရည်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော်လည်း မီးတောင်ပေါက်ကွဲနေစဉ်အတွင်း ချော်ရည်များသည် အလွန်အမင်း သောင်းကျန်းနေသဖြင့် ယင်းကိုယ်တိုင်ပင် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိချေ။

ထို့ကြောင့် ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးနည်းလမ်းများသည် အလွန်တရာ နည်းပါးလှသဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။

မီးတောင်ပေါက်ကွဲခြင်းသည် သဘာဝကာကွယ်ရေး ယန္တရားတစ်ခု ဖြစ်ချေသည်။ ရန်ရှင်းနတ်သားရဲသည် ချော်ရည်များကို မကြောက်ရွံ့ဘဲ ယင်းထဲသို့ ငုပ်လျှိုးကာ ခိုလှုံနိုင်သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ ချော်ရည်များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများကို လျစ်လျူရှုထား၍ မရနိုင်ပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရန်ရှင်းနတ်သားရဲ မီးတောင်ထိပ်သို့ ပြေးတက်သွားသည်ကို ကြည့်နေစဉ်မှာပင် ကျောက်ခဲငယ်များနှင့် ရောနှောနေသော မီးတောင်ပြာများ ကျဆင်းလာသည်။

"အဲဒီမှာတင် ရပ်လိုက်စမ်း"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ လက်ထဲတွင် တိရစ္ဆာန်အရိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဒူးလေးရှည်တစ်လက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာချေသည်။

ယင်းပစ္စည်းကိုလည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ၎င်း၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ထိုဒူးလေးရှည်တွင် ကိုက်ညီသော မြားများ ပါဝင်မလာခဲ့ပေ။

ကြီးမားလှသော ခွန်အားကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်မောင်းကြွက်သားများ ရုန်းကြွလာပြီး အရိုးဒူးလေးကို ရုတ်တရက် ဆွဲဆန့်လိုက်ကာ ၎င်း၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များကို မြားတစ်စုံအဖြစ် စုစည်း၍ ချက်ချင်းပင် ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

မြားသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွင်းသွားသည့်အလား ရန်ရှင်းနတ်သားရဲ၏ ရှေ့သို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိသွားပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ စိုက်ဝင်သွားချေသည်။

ရန်ရှင်းနတ်သားရဲသည် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲသွားသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရန်ရှင်းနတ်သားရဲ၏ နားရွက်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်စဉ်ကပင် ထိုသားရဲသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မြားချက်က ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားပြန်သဖြင့် ၎င်း၏ ဒဏ်ရာများသည် ပိုမိုဆိုးရွားလာကာ လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပုံ ရချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်သွားပြီး ရန်ရှင်းနတ်သားရဲထံသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် မီးတောင်ပြာများနှင့် အကျိုးအပဲ့များ ပေါက်ကွဲထွက်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားပြီး မီးတောင်ဝမှ ကြီးမားလှသော ချော်ရည်တိုင်ကြီး တစ်ခု ပန်းထွက်လာကာ ယင်း၏ ပြင်းထန်လှသော အပူရှိန်သည် ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးပစ်တော့မည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။

ချော်ရည်များသည် လေထုထဲသို့ ပန်းထွက်သွားပြီးနောက် ချော်ရည်မိုးစက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကျဆင်းလာသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သနားစဖွယ် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားရသည်။

၎င်း၏ ဝတ်ရုံရှည်မှာ လုံးဝနီးပါး လောင်ကျွမ်းသွားပြီး ၎င်း၏ ခါးကို ဖုံးကွယ်ထားသည့် ဘောင်းဘီအပိုင်းအစ အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ပိုမိုဆိုးရွားသည်မှာ မြေပြင်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာပြီး ယင်းထဲမှ ချော်ရည်များ စိမ့်ထွက်ကာ မီးတောင်အောက်သို့ တည့်တည့် စီးဆင်းသွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"တောက်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ ပေါက်ကွဲစရာ အချိန်များစွာ ရှိပါလျက်နှင့် ဤမီးတောင်သည် ယခုအချိန်မှသာ ရွေးချယ်ပေါက်ကွဲရသည် ဖြစ်ပေသည်။

ရန်ရှင်းနတ်သားရဲသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့ မီတာ ၁၀၀ ခန့်အကွာတွင် ရှိနေသည်။ ယင်း၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် စီးဆင်းနေသော မြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့ ချော်ရည်များ ဖုံးလွှမ်းနေချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရန်ရှင်းနတ်သားရဲက ခေါင်းမော့ကာ ၎င်းအား လှောင်ပြောင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေသည်ကိုပင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"မင်းက ငါ့ကို လှောင်ပြောင်ရဲတယ်ပေါ့။ ဒီနေ့ မင်းကို ငါမသတ်နိုင်ရင် ဒီလောကကြီးက ဘယ်လောက်အထိ လှည့်စားတတ်လဲဆိုတာ မင်းသိမှာ မဟုတ်ဘူး"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ဘေးနားရှိ ချော်ရည်များကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုကာ ရှေ့သို့ တစ်ဖန် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

၎င်း၏ ကျောပြင်သည် ချော်ရည်စီးဆင်းရာ လမ်းကြောင်းကို ဆန့်ကျင်နေသဖြင့် ယင်းသည် အနည်းငယ် သနားစဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်ကို ဆောင်နေချေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ၎င်း၏ ခြေဖဝါးအောက်၌ အဖြူရောင် မြူခိုးနှစ်စု ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မြှင့်တင်ပေးလိုက်သဖြင့် ၎င်းသည် ဟင်းလင်းပြင်တွင် လျှောက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါ့မှာ ဒီလို အရည်အချင်း ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိ ပါလား"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်သွားသည်။ ဟင်းလင်းပြင်ကို နင်းလျှောက်နိုင်ခြင်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျန်ရှိနေသော ချော်ရည်များကို တိမ်းရှောင်နိုင်စေခဲ့သည်။

ချော်ရည်မိုးစက်များက ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ အဆက်မပြတ် ကျရောက်နေသော်လည်း ယင်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အာဃာတတန်ဖိုးကို ပိုမိုတိုးပွားစေရုံသာ ရှိတော့သည်။

"ဒီဘက်ကို ထွက်လာစမ်း"

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် နီမြန်းသော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ၎င်း၏ စိတ်နှလုံးထဲ၌ သွေးဆာနေသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုတစ်ခု မြင့်တက်လာနေသည်ကို ၎င်းကိုယ်တိုင်ပင် သတိမပြုမိချေ။

နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးကို ရုတ်တရက် အောက်သို့ ခုတ်ပစ်လိုက်ရာ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု မြေပြင်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး ချော်ရည်များကြားတွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ချက်ချင်းပင် ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

ရန်ရှင်းနတ်သားရဲသည် ထိုအက်ကွဲကြောင်းထဲတွင် ရှိနေချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အခွင့်ကောင်းကို အရယူကာ ရန်ရှင်းနတ်သားရဲကို ဖမ်းဆွဲ၍ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ဒိုင်းကာတစ်ခုကဲ့သို့ မြှောက်ကိုင်လိုက်ပြီးနောက် ထိုကျွန်း၏ အစွန်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်ခဲ့တော့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်တွင် လျှောက်လှမ်းရသည့် ခံစားချက်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ထူးဆန်းသော သဘောကို ပေးစွမ်းသော်လည်း ၎င်းသည် မီတာအနည်းငယ်မျှသာ ပြေးရသေးခင်မှာပင် ရန်ရှင်းနတ်သားရဲသည် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်လာတော့သည်။

ကျန်ရှိနေသော နားရွက်တစ်ဖက်ကို ရူးသွပ်စွာ ခါယမ်းရင်း ရန်ရှင်းနတ်သားရဲသည် ယိမ်းထိုးကာ ဟင်းလင်းပြင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပါ အတူတကွ ဆွဲခေါ်သွားချေသည်။

"မင်းလို တိရစ္ဆာန်ကောင်၊ ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခု မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် လက်တစ်ဖက်ကို အားလပ်စေပြီး ဓားကို ရန်ရှင်းနတ်သားရဲ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ ထိုးစိုက်ချလိုက်တော့သည်။