အခန်း ၆၄၃

အခန်း (၆၄၃) အတိတ်ဟောင်းတို့၏ အရိပ်အယောင်များ

ရန်ရှင်းနတ်သားရဲသည် နာကျင်မှုကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ရုတ်ချည်းပင် အောက်သို့ ထိုးစိုက်ကျသွားချေသည်။ သို့သော်လည်း လေထဲ၌ ဟန်ချက်ပျက်လျက် ယိမ်းထိုးလှုပ်ရှားရင်း မဆုတ်မနစ်သော ဇွဲဖြင့် အထက်သို့ ပြန်လည်ပျံတက်သွားပြန်သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ ယင်းရန်ရှင်းနတ်သားရဲသည် ရုန်းကန်ခုခံရန် လုံးဝလက်လျှော့လိုက်ဟန်ဖြင့် ၎င်း၏ကိုယ်ထည်ကြီးမှာ အောက်ခြေ မြေပြင်ဆီသို့ ဝုန်းခနဲ လွင့်စဉ်ကျလာတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် အလွန်တရာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားရ၏။ အကြောင်းမူကား အောက်ခြေမြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ နီရဲလှိုက်ဖွက်နေသော ချော်ရည် ပင်လယ်ပြင်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲနေပြီး တစ်ကျွန်းလုံးသည်လည်း ချော်ရည်ကျွန်းကြီးသဖွယ် ဖြစ်တည်နေသောကြောင့်ပင်။

ကျွန်း၏အစွန်းနားဆီတွင်မူ ချော်ရည်အပူရှိန်များက ပင်လယ်ရေပြင်ထဲသို့ တိုးဝင်စီးဆင်းနေသဖြင့် ရေပြင်တစ်ခုလုံး ပွက်ပွက်ဆူလျက် ဆူပွက်နေသော ရေနွေးငွေ့ အလိပ်လိုက်တို့သည်လည်း မိုးကောင်းကင်ဆီသို့ အုန်းအုန်းထနေချေသည်။

အကယ်၍ သူသာ လက်လွှတ်လိုက်ပါက ရန်ရှင်းနတ်သားရဲသည် ချော်ရည်များထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ မလွှတ်ဘဲ ဆွဲကိုင်ထားပါကလည်း ယင်းသတ္တဝါကြီးနှင့်အတူ ချော်ရည်ခွက်ထဲသို့ ဒရွတ်တိုက် ပါဝင်သွားရပေလိမ့်မည်။

"အောက်တန်းစား သားရဲ တိရစ္ဆာန်၊ သေပေတော့"

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်နှာထက်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်လာပြီး ရန်ရှင်းနတ်သားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အားကုန်ညှစ်၍ မြဲမြံစွာ ဖမ်းဆွဲထားလိုက်သည်။

ထိုစဉ် အောက်ခြေမှ အေးစက်သော အလင်းတန်း သုံးစင်းသည် လျှပ်ခနဲ ပျံတက်လာပြီး ရန်ရှင်းနတ်သားရဲ၏ ကိုယ်ထည်ကြီးကို တည့်တည့်မတ်မတ် ချင်းနင်းဖောက်ထွင်းသွားခဲ့သည်။

ထိုမျှဖြင့် ရပ်တန့်သွားသည်မဟုတ်။ အသံအော်မြည်ခြင်းမရှိသော အလင်းမဲ့ ပျံလွှားဓားမြှောင်သည် ရန်ရှင်းနတ်သားရဲ၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်သွားကာ ဓားတစ်စင်းဖြင့် အသားကို ဖြည်းညှင်းစွာ လှီးဖြတ်နေသကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေတော့သည်။

"ဟိန်း"

ခြိမ်းခြောက်သံနှင့်အတူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရန်ရှင်းနတ်သားရဲ၏ ကိုယ်ထည်ကြီးကို အပိုင်းနှစ်ပိုင်းဖြစ်သွားအောင် လက်ဖြင့် ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ချေသည်။

သွေးသံရဲရဲဖြင့် လန့်စရာမြင်ကွင်းမျိုး မရှိသော်ငြားလည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်ဝန်းအစုံ၌မူ သွေးဆာရူးသွပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

ရန်ရှင်းနတ်သားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်အကြွင်းအကျန်ထဲမှ လင်းလက်တောက်ပနေသော မှော်အမြူတေတစ်ခု လျှောကျလာရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယင်းကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး ကျွန်းပြင်ပဆီသို့ အပြင်းအထန် အားစိုက်၍ ပြေးထွက်ခဲ့တော့သည်။

သူ၏ခြေဖဝါးအောက်တွင် ဖြူဖွေးသော မြူတိမ်တိုက်နှစ်ခု ရစ်သိုင်းနေသည့်အတွက်ကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ပင် အလွန်လျှင်မြန်သော နှုန်းဖြင့် လျှောက်လှမ်းနိုင်ကာ ကျွန်း၏နယ်နိမိတ်ကို ကျော်လွန်၍ ပင်လယ်ပြင်ထဲသို့ ငုပ်လျှိုးဝင်ရောက်သွားနိုင်ခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဆွဲဖြဲခြင်းကို ခံလိုက်ရသော ရန်ရှင်းနတ်သားရဲ၏ အပိုင်းပိုင်းပြတ်နေသည့် ကိုယ်ထည်မှာမူ ချော်ရည်ပင်လယ်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားပြီး အသက်ရှင်သန်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိတော့ချေ။

မီးတောင်ကြီးကား ဆက်လက်၍ ပေါက်ကွဲဆဲရှိနေကာ မိုးကောင်းကင်ဆီသို့ ချော်ရည်တိုင်ကြီးများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မှုတ်ထုတ်နေသည်မှာ ကောင်းကင်ယံရှိ ကြီးမားလှသော အပေါက်ကြီးထဲမှ ချော်ရည်များ သွန်ချနေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပေသည်။

တစ်ကျွန်းလုံးမှာလည်း ချော်ရည်များဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားပြီး လူသားတို့ မချင်းနင်းဝံ့သော တားမြစ်နယ်မြေအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အတန်ကြာပြီးနောက်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပင်လယ်ရေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထက်တွင်မူ ချော်ရည်မိုးဒဏ်ကြောင့် လောင်ကျွမ်းသွားသော အမည်းစက်ကလေးများ ကျဲကျဲပါးပါး ထင်ကျန်နေခဲ့သည်။

ပင်လယ်ရေအေးထဲတွင် ခေတ္တမျှ ငြိမ်သက်စွာ နားခိုပြီးနောက်တွင်မှ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အာရုံမှာ ပြန်လည်တည်ငြိမ်လာရသည်။

စောစောက သူ၏ ရူးသွပ်ကြမ်းကြုတ်ခဲ့သော အပြုအမူကို ပြန်လည်တွေးတောမိသည့်အခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကျောချမ်းဖွယ်ရာ အအေးဓာတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ထိုစဉ်အချိန်က သူသည် တခြားလူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး စိတ်နှလုံးထဲ၌ အကြမ်းဖက်လိုစိတ်နှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော အာဃာတများသာ လွှမ်းမိုးနေခဲ့သည်။

ထိုစိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ ရုတ်ချည်းပင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း သတိပဋ္ဌာန် ပြန်လည်ရရှိလာသည့်အချိန်တွင်မူ ရန်ရှင်းနတ်သားရဲအား အစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ခွဲခြမ်းပစ်ပြီးဖြစ်နေချေပြီ။

"ဒီလိုစိတ်မျိုးက ဘယ်ကနေ ရောက်လာရတာလဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်စိတ်များ ဝင်ရောက်လာရင်း တိုးတိုးရေရွတ်မိသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးသည် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးခက်ခဲခဲ့သော်လည်း ရန်ရှင်းနတ်သားရဲ၏ မှော်အမြူတေကိုမူ လက်ဝယ်ပိုင်ပိုင် ရရှိခဲ့ခြင်းပင်။

မီးတောင်မှာမူ ဆက်လက်ပေါက်ကွဲနေဆဲဖြစ်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်လှေငယ်ကို ထုတ်ယူကာ ပေါ်သို့ တက်လိုက်တော့သည်။

"ဒီကိစ္စကို ယန်ရုတို့ဆီ အရင်မပြောတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်၊ သူတို့ စိုးရိမ်နေကြဦးမယ်၊ ဒါ့အပြင် ဒီလိုစိတ်ခံစားချက်မျိုးက သာမန်အားဖြင့် ပေါ်လာတတ်တာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်၏။

ရန်ရှင်းနတ်သားရဲ၏ မှော်အမြူတေမှာ သူ၏လက်ထဲတွင် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော မှော်သားရဲများ၏ မှော်အမြူတေကို လူသားတို့ စုပ်ယူအသုံးမပြုမီ အညစ်အကြေးများကို မီးလျှံဖြင့် အရင်ဆုံး သန့်စင်ရမည်ဖြစ်ပြီး သန့်စင်သော စွမ်းအင်များကျန်မှသာ စုပ်ယူရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း စိတ်အာရုံတစ်ခု လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် သူ၏လက်ဖဝါးဆီမှ ကြီးမားလှသော စုပ်ယူမှုအားတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ရန်ရှင်းနတ်သားရဲ၏ မှော်အမြူတေမှာ သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်သော နှုန်းဖြင့် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင်မူ ပြာမှုန့်တစ်ပုံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အရာတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်၏။ စောစောက သူအသုံးပြုခဲ့သော ပညာရပ်မှာ သူကိုယ်တိုင် ကျင့်ကြံထားသော အရာနှင့် ဆင်တူနေသည်။ ယီဟုန်ကွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အဆိပ်အတောက်များကို စုပ်ယူစဉ်ကလည်း သူသည် ယင်းပညာရပ်ကိုပင် အသုံးပြုခဲ့ဖူးချေသည်။

"ဒါက ဘယ်လိုကျင့်စဉ်မျိုးလဲ၊ မှော်သားရဲရဲ့ မှော်အမြူတေကိုတောင် တိုက်ရိုက်စုပ်ယူနိုင်လောက်အောင် အရမ်းကို အာဏာပြင်းထန်လှပါလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်ချက်များစွာ ဖုံးကွယ်နေသည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ရန်ရှင်းနတ်သားရဲ၏ မှော်အမြူတေသည် သန့်စင်သော စွမ်းအင်လုံးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အာရုံထဲသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။

အစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ဖြစ်နေသော အတိတ်မှတ်ဉာဏ်ဟောင်းများသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ဆက်စပ်လာသကဲ့သို့ ရှိချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်စိမှိတ်လျက် ပင်လယ်ရေလှိုင်းတို့၏ ပုတ်ခတ်မှုကြောင့် အသာအယာ ရွေ့လျားနေသော ဝိညာဉ်လှေငယ်ပေါ်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေမိသည်။

ပင်လယ်သတ္တဝါအချို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် အနားသို့ တိုးကပ်လာကြသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အနီး မီတာသုံးရာပတ်လည်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် အေးစက်သော အလင်းတန်း သုံးစင်း၏ ခုတ်ဖြတ်မှုကြောင့် အသက်ပျောက်သွားကြရရှာသည်။

မည်သည့် ပင်လယ်သတ္တဝါမျှ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အနားသို့ တိုးမကပ်နိုင်ကြချေ။

အချိန်အတန်ကြာလွန်မြောက်၍ မှောင်ရီပျိုးစပြုလာချိန်တွင်မူ တစ်နေ့ကုန် ပေါက်ကွဲနေခဲ့သော မီးတောင်ကြီး၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း မှောင်မိုက်သောအမှောင်ထုထဲတွင်မူ နီရဲသော အလင်းရောင်များ ယှက်သန်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်ဝန်းအစုံကို ဖွင့်လိုက်၏။ ရန်ရှင်းနတ်သားရဲ၏ မှော်အမြူတေကြောင့် သူ၏မှတ်ဉာဏ်အချို့ ပြန်လည်ဆက်စပ်သွားခဲ့သော်လည်း ထိုမှတ်ဉာဏ်များမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စွမ်းရည်များနှင့်သာ သက်ဆိုင်နေပုံရသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူတတ်မြောက်ထားသော သိုင်းပညာရပ်များနှင့် သူကျင့်ကြံခဲ့သော နည်းလမ်းများကို မှတ်မိလာသော်လည်း မိမိ၏ နောက်ကြောင်းနောက်ခံနှင့် ယခင်က မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကိုမူ ဆက်လက်၍ မမှတ်မိနိုင်သေးချေ။

"မင်းရဲ့နာမည်က နဂါးကျောရိုးဓားမကြီး လို့ ခေါ်တာကိုး" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏လက်ထဲရှိ ဟင်းချက်ဓားမကြီးကို ကြည့်ရှုရင်း တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ထွက်ခွာသွားပြီး နှစ်ရက်အကြာတွင် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးမှ ကုန်သည်သင်္ဘောကြီးတစ်စင်းသည် ဖောင်ဖျက်ကျွန်းသို့ နောက်ဆုံးတွင် ဆိုက်ရောက်လာခဲ့သည်။

ထိုသင်္ဘောကြီးပေါ်တွင်မူ ပင်လယ်ပြင်ကျယ်ကြီးထဲ၌ တွေ့ရခဲလှသော ကုန်ပစ္စည်းအမြောက်အမြား တင်ဆောင်လာခဲ့ချေသည်။

ယင်းကုန်သည်သင်္ဘောမှာ ချန်ဟုန်း ကုန်သည်ကြီးများအသင်းမှ လာခြင်းဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာတွင် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ တိုးချဲ့ရန်အတွက် ချန်ဟုန်း ကုန်သည်ကြီးများအသင်းသည် ဖောင်ဖျက်ကျွန်း ကုန်သည်ကြီးများအသင်းထံသို့ ကတိခံဝန်ချက်ပေးထားခဲ့သည်။

အကြောင်းမူကား ၎င်းတို့ သယ်ဆောင်လာသော ကုန်ပစ္စည်းများကို ဖောင်ဖျက်ကျွန်း ကုန်သည်ကြီးများအသင်းမှ အရင်ဆုံး ရွေးချယ်ဝယ်ယူခွင့်ပြုမည်ဖြစ်ပြီး ကျန်ရှိသော အရာများကိုသာ ချန်ဟုန်း ကုန်သည်ကြီးများအသင်းထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်မည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ဒါက ဖောင်ဖျက်ကျွန်း ကုန်သည်ကြီးများအသင်းထံသို့ ကုန်ပစ္စည်းများ ရောင်းချပေးခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဈေးနှုန်းကိုမူ ပို၍ တိုးမြှင့်တောင်းခံခွင့်မရှိချေ။

ထိုသတင်းကို ကြားသိရသောအခါ ယန်ရုသည် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သွားရောက်ကြည့်ရှုလိုသဖြင့် ကွမ်းဟိုင်က သူမ၏ ကိုယ်ရံတော်အဖြစ် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် လိုအပ်မည့် ပစ္စည်းများကို ရွေးချယ်ဝယ်ယူရန် ဖြစ်သည်။

"ဒါက တိုက်ကြီးကလာတဲ့ ကုန်သည်သင်္ဘောလား၊ တကယ်ကို ကြီးမားတာပဲ" ယန်ရုသည် ဖောင်ဖျက်ကျွန်း ကမ်းခြေတွင် ဆိုက်ကပ်ထားသော ကုန်သည်သင်္ဘောကြီးကို ကြည့်ရင်း တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ တိုက်ကြီးပေါ်က အရာတော်တော်များများက ဒီကပစ္စည်းတွေထက် အများကြီး ပိုပြီး ဆန်းသစ်ကျနပါတယ်၊ ကျွန်တော် ဆေးဖော်စပ်သူ တံဆိပ်စာမေးပွဲ သွားဖြေတုန်းက အဲဒီကို တစ်ခေါက် ရောက်ဖူးတယ်" ကွမ်းဟိုင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဆိုလိုက်၏။

ယန်ရုက ခေါင်းညိတ်ပြရင်း "သွားကြစို့၊ အာဟိုင်အတွက် လိုအပ်တာတွေ ရှိမလားဆိုတာ သွားကြည့်ရအောင်"

ကုန်သည်သင်္ဘောကြီး ဆိုက်ကပ်ပြီးနောက်တွင် ကုန်သည်အသင်းနှစ်ခုထံသို့ ပေးပို့မည့် ကုန်ပစ္စည်းများအပြင် ဖောင်ဖျက်ကျွန်းတစ်ခုလုံးရှိ လူများထံသို့ ရောင်းချရန် အခြားသော ပစ္စည်းအမြောက်အမြားလည်း ရှိနေပေသည်။

ယန်ရု ဤမျှလောက် အလျင်စလိုဖြစ်နေရခြင်းမှာ အာဟိုင်၏ နောက်ကြောင်းနောက်ခံကို စုံစမ်းချင်သောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

အာဟိုင်သည် အမြစ်မဲ့ကျွန်းများမှ လူတစ်ယောက်မဟုတ်သည့်အတွက်ကြောင့် တိုက်ကြီးပေါ်မှ လူအချို့သည် သူ့ကို သိရှိနိုင်ခြေ ရှိပေသည်။

ကုန်သည်သင်္ဘောကြီး၏ ကမ်းခြေတွင် ကုန်ပစ္စည်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ယင်းတို့အနက် အများစုမှာ ကျွန်းပေါ်တွင် မြင်တွေ့ရခဲသော ပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြသည်။

လူအများအပြားသည်လည်း ထိုပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူရန်အတွက် တကူးတက လာရောက်ကြချေသည်။

ယန်ရုနှင့် ကွမ်းဟိုင်တို့သည်လည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ပစ္စည်းများ ရောင်းချနေသော တိုက်ကြီးမှ လူများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

"မင်္ဂလာပါရှင်၊ ကျွန်မတို့ ဒီစာရွက်ထဲက ပစ္စည်းတွေကို ဒီမှာ ရောင်းချပေးနိုင်မလားဆိုတာ သိချင်လို့ပါ" ယန်ရုသည် စာရွက်တစ်ရွက်ကို ကမ်းပေးလိုက်၏။

ထိုလူသည် စာရွက်ကို ယူ၍ ကြည့်ရှုပြီးနောက် ယန်ရုကို အားနာဟန်ဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။

"စိတ်မကောင်းပါဘူး ခင်ဗျာ၊ ဒီကုန်ပစ္စည်းတွေကို ကျွန်တော်တို့ ကုန်သည်ကြီးများအသင်း နှစ်ခုဆီကိုပဲ တိုက်ရိုက်ပေးသွင်းတာပါ၊ အကယ်၍ ဝယ်ယူချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အဲဒီ ကုန်သည်ကြီးများအသင်းဆီမှာပဲ သွားရောက် စုံစမ်းကြည့်သင့်ပါတယ်"

ယန်ရု ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ ထိုအရာအားလုံးမှာ သူမ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါနဲ့ မိတ်ဆွေလေး၊ ကျွန်မ နောက်တစ်ခုလောက် မေးပါရစေဦး၊ ရှင်တို့ တိုက်ကြီးပေါ်မှာ အင်မတန် ထူးခြားထက်မြက်တဲ့... ဟို... လူငယ်တွေ ရှိလားရှင်" ယန်ရုသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အကြောင်းကို မည်သို့ ဖော်ပြရမှန်း မသိဖြစ်နေမိတော့သည်။