အခန်း ၆၄၇

အခန်း (၆၄၇)ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အလှတရား

သီးသန့်ခန်းအတွင်းရှိ လူအားလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များသည် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်သော နှုန်းဖြင့် ထွားကျိုင်း သန်မာလာကြပြီး မူလက စိမ်းစိုနေသော အရွက်များသည်ပင် ခရမ်းရောင်ရင့်ရင့်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြချေသည်။

“ဒါ… ဒါက…”

မည်သူမျှ ဘာပြောရမှန်းမသိဘဲ သီးသန့်ခန်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ကိုင်ဆောင်ထားသော ကျောက်စိမ်းပုလင်းထဲမှ အရည်သည် သန့်စင်သော နတ်ရေစင်၏ အာနိသင်မျိုး ရှိသော်လည်း ပိုမိုစွမ်းအားထက်မြက်ကြောင်း လူတိုင်း မြင်တွေ့နိုင်ကြပေသည်။

ရေစက် ရာနှင့်ချီပါဝင်သော သန့်စင်သော နတ်ရေစင် တစ်ပုလင်းသည် ဝိညာဉ်ဆေးပင်တစ်ပင်ကို ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုစာခန့်သာ ကြီးထွားစေနိုင်သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း လောင်းချလိုက်သော အရည်အနည်းငယ်သည် ယင်းဝိညာဉ်ဆေးပင်ကို နှစ်တစ်ရာသက်တမ်းအထိ တစ်ဟုန်ထိုး ကြီးထွားသွားစေခဲ့သည်။

ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်သူ ယီဟုန်ကွမ်းပင်လျှင် မှင်တက်မိသွားရသည်။ မူလက ချင်ယွမ်ဖုန်းက ထိုသန့်စင်သော နတ်ရေစင်သည် သူနှင့် ဆက်စပ်မှုရှိသည်ဟု ပြောဆိုစဉ်က သူသည် အထင်သေးစိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သော်လည်း ယခုမူ မယုံကြည်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေရာ သန့်စင်သော နတ်ရေစင်ဆိုသည်မှာ ယင်းအရာဝတ္ထုကို ရေရော၍ ကျဲစေကာ ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်တန်ရာသည်။

“တွေ့လား၊ ကျွန်တော် ပြောသားပဲ မဝယ်ပါနဲ့ဆို။ ကျွန်တော့်ပစ္စည်းက သန့်စင်သော နတ်ရေစင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီး အစွမ်းထက်တယ်” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

သူ့အနေဖြင့်လည်း အတန်ငယ် အံ့အားသင့်မိသည်မှာ အမှန်ပင်။ အကြောင်းမူကား သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲတွင် ထိုကဲ့သို့သော ပုလင်းပေါင်း တစ်ဒါဇင်ကျော် ကျန်ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်ချေသည်။

အရည်တစ်စက်တည်းဖြင့် သန့်စင်သော နတ်ရေစင် တစ်ပုလင်းလုံးကို ဖော်စပ်နိုင်သည်ဆိုပါက သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲရှိ ပစ္စည်းများသည် အတိုင်းအဆမရှိသော ရတနာသိုက်ကြီး ဖြစ်ပေတော့မည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို စီယန်ရုထံ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး “ဒီပုလင်းကို မင်းအတွက် ပေးတာ။ နောင်ကျရင် ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေ စိုက်ရတာ ဒီလောက် ပင်ပန်းနေမှာ မဟုတ်တော့ဘူး” ဟု ဆိုသည်။

စီဒန်ဟွာက ဗီဇအရ ငြင်းပယ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း စီယန်ရုကမူ မျက်လုံးများ အရွှန်းလဲ့လျက် လျင်မြန်စွာ လှမ်းယူလိုက်လေသည်။

“မခက်ပါဘူး… ဒီကောင်မလေးကတော့ ပိုက်ဆံဆို ရူးနေတာပဲ” စီဒန်ဟွာက သက်ပြင်းချရင်း ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယခုကဲ့သို့ အဖိုးတန်လှသော အရာကို စီယန်ရုထံသို့ အလွယ်တကူ ပေးအပ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ယီဟုန်ကွမ်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်တော့သည်။

နောင်တစ်ချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း ချန်ထားရစ်မည့် အရာများသည် အတိုင်းအဆမရှိ အဖိုးတန်လှပေလိမ့်မည်။

သူသည် ကွမ်းဟိုင်အား မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

အဘိုးအို ကွမ်းဟိုင်သည် အာဟိုင်၏ အကြောင်းကို သိရှိပြီးနောက် သူ၏ တရားဝင်တပည့် ဖြစ်လာရန် ဇွတ်အတင်း တောင်းဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုကြည့်ရသည်မှာ ကွမ်းဟိုင်သည် ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်ကို ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

“ကဲ… ကွမ်းဟိုင်၊ ဒီဝိညာဉ်ဆေးပင်ကို ကုန်သည်ကြီးများအသင်းဆီ တိုက်ရိုက်ပဲ ရောင်းလိုက်ရအောင်။ ကျွန်တော်တို့ ဆက်သိမ်းထားလည်း ဘာမှ သုံးစားလို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး” ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

ကွမ်းဟိုင်က အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ကာ ဝိညာဉ်ဆေးပင်ကို ပွေ့ပိုက်လျက် သီးသန့်ခန်းထဲမှ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် အခြားသော သီးသန့်ခန်းတစ်ခုအတွင်းရှိ ဝူယင်းသည် ကွမ်းဟိုင် ယူဆောင်လာသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကွမ်းဟိုင်သည် ဝိညာဉ်ဆေးပင် ပျိုးပင်လေးတစ်ခုကို သီးသန့်ခန်းထဲသို့ ယူဆောင်သွားသည်ကို သူကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ယခုထွက်လာသော အခါ၌မူ နှစ်တစ်ရာကျော် သက်တမ်းရှိသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်ကြီး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

“ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တစ်ပင်ကို နှစ်တစ်ရာသက်တမ်းအထိ ကြီးထွားဖို့ သန့်စင်သော နတ်ရေစင် ဘယ်လောက်တောင် သုံးလိုက်ရလို့လဲ”

ဝူယင်းသည် မယုံကြည်နိုင်ဟန်ဖြင့် အော်ဟစ်ကာ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်မိသည်။

သူ့ထံတွင်ရှိသော သန့်စင်သော နတ်ရေစင် အားလုံးကို အသုံးပြုလျှင်ပင် ဝိညာဉ်ဆေးပင် ပျိုးပင်လေးတစ်ခုကို နှစ်တစ်ရာသက်တမ်းအထိ ကြီးထွားအောင် ပြုလုပ်နိုင်ကောင်း ပြုလုပ်နိုင်လိမ့်မည်။

သို့သော် သူတို့က မည်သို့ ပြုလုပ်လိုက်ကြသနည်း။ သူတို့သည် သန့်စင်သော နတ်ရေစင်ကိုပင် ဝယ်ယူခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ဝူယင်းသည် သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလျက် သီးသန့်ခန်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ကွမ်းဟိုင်၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။

“ဝူယင်း…” ကွမ်းဟိုင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် သတိထား စောင့်ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်းလက်ထဲက ဝိညာဉ်ဆေးပင်ကို ဘယ်ကရတာလဲ။ မင်းတို့ဆီမှာလည်း သန့်စင်သော နတ်ရေစင် ရှိနေတာလား” ဝူယင်းက တိုက်ရိုက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကွမ်းဟိုင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ဝူယင်းကို တစ်ချက်မျှပင် ငဲ့မကြည့်ဘဲ အဆုံးစွန်သော မောက်မာမှုဖြင့် ဘေးမှ ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ တပည့်ဖြစ်လာကတည်းက သူ၏ အမြင်များမှာ ကျယ်ပြန့်လာခဲ့ပြီး ယခုအခါ ဝူယင်းကို အဖက်လုပ်ရန်ပင် မလိုတော့ဟု ယူဆထားချေသည်။

လှည့်ကွက်များကိုသာ အသုံးပြုတတ်သော ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ဦးသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း၏ အထွတ်အထိပ်သို့ မည်သည့်အခါမျှ ရောက်ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဝူယင်းသည် ဒေါသချောင်းချောင်း ထွက်သွားပြီး ထိုသီးသန့်ခန်းထဲသို့ ဇွတ်ဝင်ရောက်ကာ သူတို့ ဘာလုပ်နေကြသည်ကို ကြည့်ရှုချင်စိတ် ပေါက်လာသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းကို သတိရသွားပြီးနောက် မိမိ၏ သီးသန့်ခန်းထဲသို့သာ ဆိတ်ဆိတ် ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခဲ့တော့သည်။

“ဥက္ကဋ္ဌ… ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်” ကျန်ရို့က အလျင်အမြန် ရှေ့သို့လှမ်းကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဝူယင်းက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး “ဘာမှမဖြစ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ထိုအာဟိုင်ဆိုတဲ့ ကောင်ကတော့ မုချသေရမယ်” ဟု ဆိုသည်။

သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အငွေ့အသက်များ ဝေစီလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

လေလံပွဲသည် ဆက်လက် စည်ကားနေသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းကမူ စိတ်ဝင်စားမှု မရှိတော့ချေ။

သူသည် အခြားသူများကို စကားအနည်းငယ် ပြောကြားပြီးနောက် သီးသန့်ခန်းထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ အတိတ်ဟောင်း မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည်ရရှိရန် အလွန် အလျင်လိုနေပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လေလံပွဲ၏ နောက်ကွယ်သို့ တိုက်ရိုက်သွားရောက်ကာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို အသုံးပြု၍ သူနှင့် စီယန်ရုတို့ ဝယ်ယူခဲ့သော ပစ္စည်းများကို လဲလှယ်ယူဆောင်ပြီးနောက် လေလံရုံမှ ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။

ကျန်ရှိနေသော လူအုပ်ကြီးမှာမူ ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲကို ဆက်လက်ဆင်နွှဲလိုသဖြင့် လေလံရုံ၌ပင် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြချေသည်။

ထိုစဉ် လူရိပ်တစ်ခုသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နောက်သို့ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဖောင်ဖျက်တည်းခိုခန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ အခန်းတစ်ခန်း ငှားရမ်းလိုက်ပြီး တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်အား မှာကြားစရာရှိသည်များကို မှာကြားကာ အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်၍ တံခါးပိတ်လိုက်တော့သည်။

သူ့ထံတွင် ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးနိုင်သော ပစ္စည်းအမျိုးမျိုး ရှိနေသဖြင့် သတ္တမအဆင့် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ဖော်စပ်ရန် လုံလောက်သော်လည်း အခန်းထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာအောင် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကို မစတင်ဘဲ ဆိတ်ဆိတ် နေနေမိသည်။

“ကဲ… ဝင်လာခဲ့ပါ။ တစ်လမ်းလုံး နောက်က လိုက်လာတာ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရုတ်တရက် လှမ်း၍ ပြောလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စကားဆုံးသည်နှင့် အမျှ အခန်းတံခါး ပွင့်သွားပြီး တံခါးဝတွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပေါ်လာချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုအမျိုးသမီးမှာ နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်း၏ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌအသစ် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသဖြင့် အတန်ငယ် သတိထားလိုက်မိသည်။

“နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်းရဲ့ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌက ကျွန်တော့်ဆီအထိ တကူးတက လာခဲ့တာပဲ။ ဘာများ အကူအညီပေးရမလဲ” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် မေးလိုက်သည်။

ကျန်ရို့က အခန်းတံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာပေးဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

“မောင်လေးကလည်း ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။ မောင်လေးကို ရှာဖို့ သီးသန့် လာခဲ့တာပါ” ကျန်ရို့က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အလှတရားများ ထင်ဟပ်နေတော့သည်။

ကျန်ရို့သည် အသက် ရာစုနှစ်တစ်ခုကျော် ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ကို ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းထားသဖြင့် အသက် နှစ်ဆယ်ကျော် မိန်းကလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ နုပျိုနေဆဲဖြစ်ပြီး အမျိုးသားများကို ဆွဲဆောင်နိုင်သော ရင့်ကျက်သည့် အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေချေသည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ ထိုအမျိုးသားများထဲတွင် မပါဝင်ပေ။

“ကျွန်တော့်ဆီက ဘာလိုချင်လို့လဲ။ နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်းက မမလေးကို လစာမပေးဘူး ထင်နေလို့လား” ချင်ယွမ်ဖုန်းက နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

“မောင်လေးကတော့ နောက်တတ်လိုက်တာ” ကျန်ရို့က ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ မတော်တဆကဲ့သို့ ပိုမိုနီးကပ်စွာ တိုးကပ်လာပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သင်းပျံ့သော ရနံ့တစ်ခု လွင့်ပျံလာချေသည်။

“မောင်လေးက အစွမ်းအစ အလွန်ထက်မြက်တယ်လို့ ကြားမိတယ်။ နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်းမှာ မောင်လေးရဲ့ အနာဂတ်က ဘယ်လိုဖြစ်လာမလဲဆိုတာ သိချင်မိတယ်”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက စိတ်ထဲမှ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သော်လည်း ကျန်ရို့၏ ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် ပြုမူမှုများကို မြင်တွေ့ရသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားခြင်း မရှိပေ။

ယီဟုန်ကွမ်းသည် သူ မည်သို့ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်ကို အသေးစိတ် မရှင်းပြခဲ့သော်လည်း သူသည် လုပ်ကြံခြင်းခံခဲ့ရကြောင်းနှင့် ကျန်ရို့ကို သတိထားရန် လူတိုင်းကို သတိပေးခဲ့ဖူးသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း ရိပ်မိထားပြီးဖြစ်ရာ ထိုကျန်ရို့ဆိုသော မိန်းမသည် ကောင်းမွန်သောသူ မဟုတ်ကြောင်း နားလည်ထားသဖြင့် သဘာဝကျစွာပင် သတိကြီးစွာ ထားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဟိတ်… အဒေါ်ကြီး၊ အဒေါ်ကြီး အသက်က ကျွန်တော့်အဘွားကြီးထက်တောင် ကြီးနေပြီ။ ကျွန်တော့်ကို လာပြီး ဖြားယောင်းဖို့ ကြိုးစားမနေပါနဲ့တော့” ကျန်ရို့က ဆက်လက်၍ ချဉ်းကပ်ရန် ပြင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းချရင်း မတတ်သာဘဲ ပြောလိုက်ရတော့သည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်ရို့သည် သုံးစက္ကန့်ခန့်မျှ မှင်တက်သွားရသည်။

သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် အမျိုးသားများသည် သူမကို မြင်တွေ့ရပါက ဆာလောင်နေသော ဝံပုလွေများကဲ့သို့ ဝါးမြိုရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေကြစမြဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အဘယ်ကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိရသနည်း။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ရာအတွင်း သူမသည် ဝူယင်းအတွက် များစွာသော ပြဿနာများကို မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြု၍ ဖြေရှင်းပေးခဲ့ဖူးသဖြင့် ဝူယင်း ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်လာပြီးနောက်တွင် ကန့်ကွက်သံများ သိပ်မကြားရခြင်း ဖြစ်ပေတော့သည်။