အခန်း ၆၄၉

အခန်း (၆၄၉)

သို့သော်လည်း မိုးကမ္ဘာယံထက်မှ မီးဖိုချောင်သုံး ဓားမကြီးတစ်စင်း ကျဆင်းလာသကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားကြီးတစ်ခု ဖိသတ်၍ ကျလာချေသည်။

အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ခနဲ ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များ စုစည်းမှုကြောင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျားရဲတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ်ယောင် ထင်ဟပ်လာခဲ့သည်။

ထိုအရာသည် နှစ်ပိုင်းပင် ပြတ်တောက်သွားရချေ၏။

"ဘာလဲ" ဝူးယင်းသည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်ရင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ သူမ၏ လက်ဝါးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှောင်တိမ်းခြင်းလည်း မပြု၊ ဖယ်ရှားခြင်းလည်း မလုပ်ဘဲ ၎င်း၏ လက်သီးကို ရုတ်တရက် ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ရာ လက်သီးပေါ်တွင် မီးလျှံများ တောက်လောင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ပန်းတိုင်ဆီသို့ တိုက်ရိုက်ပင် ထိုးနှက်လိုက်ချေသည်။

စင်ကြယ်လှသော ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်သီးမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အရှိန်အဝါ အလွှမ်းမိုးဆုံး စွမ်းပကားဖြင့် ဝူးယင်း၏ လက်မောင်းဆီသို့ ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။

ဝူးယင်းသည် နာကျင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရပြီး သူမ၏ လက်မောင်းရိုးများသည် တစ်လက်မချင်းစီ ကြေမွသွားခဲ့ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူမအား လုံးဝ ဒုက္ခိတဖြစ်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး ဝူးယင်း၏ ပုခုံးကို ဆွဲကိုင်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်ချလိုက်ချေသည်။

ဝုန်း

ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ မူလက စာကြည့်ခန်းဖြစ်ခဲ့သော နေရာသည် ယခုအခါတွင် ပျက်စီးယိုယွင်းမှု အစုအပုံကြီး ဖြစ်သွားပြီး အလယ်ဗဟိုတွင် တွင်းကြီးတစ်တွင်း ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။

ဝူးယင်းသည် ထိုတွင်းကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် သွေးအိုင်ထဲ၌ လဲလျောင်းနေချေပြီ။

"ငါ့ကို ဘာလို့ လာဆွရတာလဲ၊ နောက်ဘဝကျရင် သတိထားပေါ့"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး အေးစက်သော အလင်းတန်း ဖြတ်ခနဲ လက်သွားသည်နှင့်အတူ သူ၏ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးဖြင့် ဝူးယင်း၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လုပ်ရပ်ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် ကာကွယ်ရေးအစောင့်များထဲမှ တစ်ဦးမျှ အသံပင် မထွက်ရဲကြဘဲ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ရပ်နေကြချေသည်။

ဟိုးယခင်က အမြစ်မဲ့ကျွန်းများပေါ်တွင် နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်းသည် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်၏ ထိပ်ဆုံး၌ တည်ရှိနေခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်း၏ ဥက္ကဋ္ဌ တိုင်းသည်လည်း အနှိုင်းမဲ့ အစွမ်းထက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် ယခုမူ လူတစ်ယောက်က တံခါးဝအထိ လာရောက် စိန်ခေါ်ရုံသာမက နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်း၏ ဥက္ကဋ္ဌကိုပါ လူအများရှေ့၌ သတ်ဖြတ်သွားခဲ့ချေပြီ။

၎င်းတို့အနေဖြင့် မည်သူ့ကို သွားရောက် တိုင်တန်းနိုင်ပါမည်နည်း။

"အမြစ်မဲ့ကျွန်းများပေါ်မှာ အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်တော့မှာလားမသိဘူး" ဟူသော အတွေးသည် အချို့သူများ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ဝူးယင်းကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မပြောပလောက်သော ကိစ္စတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့သကဲ့သို့ သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ခါယမ်းလိုက်ချေသည်။

ဝူးယင်းသည် အလွန်အမင်း သန်မာပြီး သည်းခံနိုင်စွမ်းရှိသူ ဖြစ်သည့်အပြင် ရက်စက်ပြီး ရည်မှန်းချက်ကြီးသော လူတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်သည်။

သူ့အနေဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် မပတ်သက်သင့်ခဲ့ပေ။ အကျိုးမရှိဘဲ သူ၏ အသက်ကို အချည်းနှီး ပေးလိုက်ရချေပြီ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်းမှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး တည်းခိုခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

သူသည် ဆေးလုံးတစ်လုံးကိုသာ ဖော်စပ်ချင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရသနည်းဟု တွေးတောနေမိသည်။

မကြာမီပင် နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်းအတွင်း၌ အသင်းဥက္ကဋ္ဌ သတ်ဖြတ်ခြင်းခံရသည်ဟူသော သတင်းသည် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားစေခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်းသည် ၎င်းတို့၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော အဖွဲ့အစည်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ သတ်ဖြတ်ခဲ့သူမှာ မိမိတို့၏ ပါရမီကို ပြသခဲ့ကာစ ဖြစ်သော အာဟိုင် ဟု အမည်ရသည့် လူငယ်လေး ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားကြသောအခါ တစ်ပြင်လုံးရှိ အမြစ်မဲ့ကျွန်းများ ဆူပွက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

အာဟိုင်၏ အမည်သည် လျင်မြန်စွာပင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ချေပြီ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အခန်းထဲတွင် ရပ်နေရင်း သူ၏ မျက်နှာထက်၌ ကူကယ်ရာမဲ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူသည် ဆေးလုံးများကိုသာ ကောင်းမွန်စွာ ဖော်စပ်ချင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အစပိုင်းကတည်းက သူ၏ စိတ်ထဲသို့ အချက်အလက် အမြောက်အမြား ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

"ကျန်းဖေးထံမှ တုန်လှုပ်မှု အပေါင်း ၁၀၀"

"ဂွမ်ယုထံမှ တုန်လှုပ်မှု အပေါင်း ၁၀၀"

သတင်းစကားများ အလုံးအရင်းနှင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အတိုင်းထက်အလွန် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

"ဒီအချက်အလက်တွေက ဘာအတွက်လဲ၊ သူတို့ တုန်လှုပ်သွားတာကို ငါ့ကို သိစေချင်ရုံသက်သက်ပဲလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းက မကျေမနပ် ညည်းတွားလိုက်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အသံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်းပင် တင်းမာသွားခဲ့ရသည်။

"ဒါက အဲဒီလောက်တင် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိတာ မဟုတ်ပါဘူး"

"ဘယ်သူလဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအကြိမ်တွင် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် အရိပ်အယောင်တစ်ခုမျှပင် ရှာဖွေ၍ မရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယခင်က ယန်ရုနှင့် ဝူးယင်းတို့ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာစဉ်က ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် ၎င်းတို့အား ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအကြိမ်တွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ မည်သူ့ကိုမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘဲ ထိုအသံသည် သူ၏ နားနားကပ်၍ ပြောနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

"ကျွန်မပါ သခင်၊ ကျွန်မ ရှောင်လင်ပါ" အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှောင်လင်ကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ စိတ်အာရုံတစ်ခုလုံး ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့ရသည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အဘယ်ကြောင့် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာရသနည်းဆိုသည်ကို သူ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အမှတ်တရများစွာသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲသို့ အလုံးအရင်းနှင့် ဝင်ရောက်လာခဲ့သဖြင့် သူ၏ ဦးခေါင်းကို ဆွဲကိုင်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားရတော့သည်။

သို့သော် ထိုအမှတ်တရများကို ပေါင်းစပ်ရန် မဖြစ်နိုင်ခဲ့ချေ။ ရှောင်လင် ဟု အမည်ရသည့် ထိုသူသည် ၎င်းနှင့်အတူ အချိန်အတော်ကြာ ရှိနေခဲ့ဖူးသည်ကိုသာ သူ သိရှိလိုက်ရသည်။

"ဟင်း၊ သခင်က ဘာမှ မမှတ်မိသေးဘူးပဲ။ ဒါပေမဲ့ ရပါတယ်၊ သခင် သတိပြန်ရလာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ ယုံကြည်ပါတယ်" ရှောင်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်းက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက နာကျင်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

ရှောင်လင်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "သခင် မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ ကျွန်မက လူဆိုးမဟုတ်ပါဘူး။ သခင် အမှတ်တရတွေ ပြန်ရလာတဲ့အခါ ကျွန်မကို သဘာဝအတိုင်း မှတ်မိသွားမှာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ရှောင်လင်၏ ပုံရိပ်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲမှ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မတ်တတ်ထိုင်လိုက်ပြီး ရှောင်လင်အား ဆက်တိုက် ခေါ်ဝေါ်နေခဲ့သော်လည်း ရှောင်လင်သည် နောက်ထပ် ပေါ်မလာတော့ပေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ အမှတ်တရများကို ပြန်လည်ရရှိရန် ပိုမို ပြင်းပြလာခဲ့ပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ပုံရိပ်ကြောင့် မိမိကိုယ်မိမိ အလွန်အမင်း စုစမ်းချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။

သူသည် ယခင်က တကယ်တော့ မည်သူ ဖြစ်ခဲ့ပါသနည်း။

အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်နေသော သတင်းစကားများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လေလံပွဲတွင် ဝယ်ယူခဲ့သော ပစ္စည်းများကို ထုတ်ယူကာ ဆေးလုံးဖော်စပ်ခြင်းကို တရားဝင် စတင်လိုက်တော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဒဏ်ရာရနေသော ဝိညာဉ်များကို ကုသပေးနိုင်သည့် သတ္တမအဆင့် ဆေးလုံးဖြစ်သော ဝိညာဉ်ပြန်လည်ခေါ်ယူခြင်း ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ရန် ပြင်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုဆေးလုံးသည် ရှားပါးပြီး အဖိုးတန်လှသော ဆေးလုံးဖြစ်ကာ ၎င်း၏ အဓိက ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းမှာ ရန်ရှင်းနတ်သားရဲ၏ မှော်အမြူတေ ဖြစ်သည်။

နဂါးဖမ်းဆေးမီးဖိုသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ယခုအကြိမ်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ခရမ်းရောင်မီးကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုလိုက်ပြီး ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်း အားလုံးကို မီးထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ချေသည်။

မှောင်မိုက်ခြင်း ကျရောက်လာသည်နှင့်အမျှ စီယန်ရုနှင့် အခြားသူများသည် လေလံရုံမှ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့အနေဖြင့် အခြား မည်သည့်အရာကိုမျှ မဝယ်ယူခဲ့ရသော်လည်း တော်တော်လေး ပျော်ရွှင်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် စီယန်ရုသည် သဘာဝ နတ်စမ်းရေ အပြည့်ပါသော ပုလင်းတစ်ပုလင်းကို ရရှိခဲ့သဖြင့် အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းမြောက်နေခဲ့ပြီး ထိုအရာသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံမှ လက်ဆောင်တစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်နေခဲ့သည်။

လေလံရုံမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် လူအများ၏ ပြောဆို ဆွေးနွေးသံများကို ကြားလိုက်ရပြီး အာဟိုင်၏ အမည်ကိုပင် ပြောဆိုနေကြသည်ကို ကြားလိုက်ရချေသည်။

မကြာမီပင် ထိုလူများ ပြောဆိုနေကြသည့် အကြောင်းအရာကို ၎င်းတို့ သဘောပေါက်သွားခဲ့ကြရာ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာထက်ရှိ အမူအရာများ ခဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

"အာဟိုင်က ဝူးယင်းကို သတ်လိုက်တာလား"

"လူတစ်ယောက်က တံခါးဝအထိ လာပြီး သတ်သွားတာလား"

"ဆရာသခင်က မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ အခုထိ အစွမ်းထက်နေတုန်းပဲ"

လူတိုင်းက မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်ကြသော်လည်း ယီဟုန်ကွမ်းသည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်းဆီသို့ အပြေးအလွှား ပြန်သွားခဲ့တော့သည်။

ဤအချိန်တွင် နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်း၌ အသင်းဥက္ကဋ္ဌ မရှိတော့ပေ။ ယီဟုန်ကွမ်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် ၎င်းတို့အားလုံး အလွန် ဝမ်းမြောက်သွားကြပြီး အထူးသဖြင့် အကြီးအကဲများသည် ၎င်းကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် တော်တော်လေး အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝူးယင်းသည် အသင်းဥက္ကဋ္ဌ ရာထူးကို ရရှိရန်အတွက် တစ်စုံတစ်ဦး၏ နောက်ကွယ်မှ နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုခဲ့ရမည်ကို ၎င်းတို့ သိရှိထားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အရာခပ်သိမ်းကို အတည်ပြုပြီးနောက် ယီဟုန်ကွမ်းသည် စီယန်ရုနှင့် အခြားသူများ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော တည်းခိုခန်းသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်ခဲ့သည်။

ယီဟုန်ကွမ်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး "ကျွန်တော့်အတွက် ကလဲ့စားချေပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျေးဇူးရှင်ကြီး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူ၏ လက်ကို အလျင်အမြန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရင်း "မြန်မြန်ထပါ။ ငါ မင်းအတွက် ကလဲ့စားချေပေးဖို့ သွားခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က ငါ့ကို သတ်ချင်လို့ ငါက ပြန်သတ်ခဲ့တာပဲ၊ မင်းနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ထိုစကားလုံးများသည် စိတ်နာကျင်စရာကောင်းသကဲ့သို့ ကြားရသော်လည်း ယီဟုန်ကွမ်းသည် ထိုအချိန်တွင် လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သခင်လေးက ကျွန်တော့်ကို နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်း ပြန်ရအောင် ကူညီပေးခဲ့တာမို့ နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်းရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ရာထူးကို အပ်နှံချင်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ငြင်းပယ်ခြင်း မပြုပါနဲ့" ဟု ယီဟုန်ကွမ်းက တည်ကြည်စွာ ပြောဆိုလိုက်တော့သည်။

ဤဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် ယီဟုန်ကွမ်းသည် မိမိကိုယ်မိမိ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ဆောင်ရွက်ရန် အမှန်တကယ် အရည်အချင်း မပြည့်မီကြောင်း ခံစားလိုက်ရပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်သာ အသင့်တော်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်ချေသည်။