အခန်း ၆၅၃

အခန်း (၆၅၃)

ထို့ပြင် အဆိပ်နဂါးတို့သည် လူသားအသွင်နှင့် အဆိပ်နဂါးအသွင်သို့ စိတ်အလိုရှိတိုင်း ကူးပြောင်းနိုင်ချေသည်။

အဆိပ်နဂါးနှစ်ကောင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် သူ၏အဖော်များထံသို့ ရန်လိုသော အရိပ်အယောင်များဖြင့် ချဉ်းကပ်လာကြ၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယန်ရုအား ဘေးကင်းစေလိုသဖြင့် မည်သည့်ပြဿနာမျှ မဖြစ်ပွားစေရန် သဘောထားရှိပေသည်။

“ကျွန်တော်တို့က ဒီအတိုင်း လမ်းကြုံလို့ ဖြတ်သွားတာပါ၊ အခုပဲ ပြန်ထွက်သွားပါ့မယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုအဆိပ်နဂါးနှစ်ကောင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှင်းပြချက်ကို လုံးဝဂရုမစိုက်ကြချေ။

“ဒီနေရာက ငါတို့ အဆိပ်နဂါးနန်းတော်ရဲ့ နယ်နိမိတ်ပဲ၊ မင်းတို့က ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာရုံတင်မကဘူး၊ မိုးကြိုးရေကန် ဗတ္တိဇံနယ်ပယ်ထဲအထိပါ လျှောက်လှမ်းလာကြတယ်၊ ဒါဟာ ငါတို့ အဆိပ်နဂါးတွေကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း စိန်ခေါ်လိုက်တာပဲ” ဟု အဆိပ်နဂါးတစ်ကောင်က လူသားဘာသာစကားဖြင့် အေးစက်စွာ ပြောဆို၏။

“ဒါဆိုရင်လည်း ကျွန်တော်တို့ အခုပဲ ထွက်ခွာသွားပါ့မယ်” ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ရသော်လည်း အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားချင်စိတ်သာ ရှိပေရာ ယင်းကဲ့သို့ တုံ့ပြန်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“နောက်ကျသွားပြီ” ဟု အခြားအဆိပ်နဂါးတစ်ကောင်က ရုတ်တရက် ဟိန်းဟောက်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် သူ၏အပေါင်းအပါကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

ပင်လယ်ပြင်မှ ရေပြင်းမုန်တိုင်းတစ်ခု ဝုန်းခနဲ ထလာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ဦးတည်ပြေးဝင်သွားသလို ထူထဲလှသော မိုးကြိုးလျှပ်စီးတစ်ခုကလည်း လှံတံတစ်စင်းကဲ့သို့ သူ့ထံသို့ ပစ်ခတ်ဆင်းသက်လာချေသည်။

မျှော်လင့်မထားဘဲ အမှတ်တမဲ့ ဖြစ်သွားရသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိုးကြိုးထိမှန်သွားကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ချက်ချင်းပင် ထုံကျင်သွားရ၏။

“သေစမ်း” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ညည်းတွားလိုက်သည်။ မိုးကြိုးသည် သူ့အား ရိုက်ခတ်သွားရုံတင်မကဘဲ သူ၏ရင်ခွင်ထဲရှိ ယန်ရုကိုပါ ရိုက်ခတ်သွားသဖြင့် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ငယ်လေးသည် ပင်လယ်ပြင်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် လွင့်စင်ကျသွားရချေပြီ။

ဤနေရာသည် မီတာတစ်သောင်းအမြင့်ရှိသော ကောင်းကင်ယံ ဖြစ်ပေသည်။ ယန်ရုသည် မဟာဆရာနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဤမျှမြင့်မားသော အရပ်မှ ပြုတ်ကျပါက ဧကန်မုချ သေဆုံးရမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရေပြင်ထက်မှ ရေပြင်းမုန်တိုင်းသည်လည်း ရောက်ရှိလာပြီး ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါဖြင့် ယန်ရုအား ရိုက်ခတ်မိရာ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ထံမှ သွေးစများ စီးကျလာပြီး အဝေးသို့ ထပ်မံလွင့်စင်သွားရပြန်သည်။

“ယန်ရု” ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ ရင်ဘတ်ထဲမှ ဒေါသအဟုန်တို့ အုန်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှေ့မှောက်ရှိ အရာအားလုံးကို ရိုက်ခွဲပစ်ချင်စိတ်များ ပြင်းထန်လာရ၏။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေရောင်မိုးကြိုးလျှပ်စီးစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာချေသည်။ ဤစွမ်းအားကို ချင်ယွမ်ဖုန်း ဖိနှိပ်ထားခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီဖြစ်ရာ ယခုထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားးများကို စတင်ထုတ်ဖော်တော့သည်။

အဆိပ်နဂါးက ဆင့်ခေါ်လိုက်သော မိုးကြိုးများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မိုးကြိုးလျှပ်စီးနှင့် တွေ့ဆုံမိသောအခါ ကမ္ဘာ့ရန်သူနှင့် တိုးမိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး လုံးဝဝါးမြိုခြင်း ခံလိုက်ရချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် ရွှေရောင်အလင်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်မှာ မိုးကြိုးဧကရာဇ် နတ်ရွာမှ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါလှပေသည်။

“မင်းတို့အားလုံး သေသင့်တယ်” ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရွှေရောင်မျက်ဝန်းအစုံတွင် နီမြန်းသော အရောင်အဝါတစ်ခု ယှက်သန်းသွားသဖြင့် အနည်းငယ် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေချေသည်။

ဤသည်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော စိတ်ရိုင်းများ ပြန်လည်နိုးထလာခြင်း ဖြစ်ရာ သူသည် ဤအဆိပ်နဂါးများကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ပစ်ရန် ပြင်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အသိတရားက သူ၏စိတ်ရိုင်းကို ဖိနှိပ်လိုက်နိုင်ပေရာ ယခုအချိန်တွင် ယန်ရုအား ကယ်တင်ရန်ကသာ ပထမဦးစားပေး ဖြစ်ပေသည်။

အခြားသော အဆိပ်နဂါးများသည်လည်း ဤနေရာမှ စွမ်းအင်လှုပ်ခတ်မှုများကို ခံစားသိရှိသွားကြသဖြင့် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းအား တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

အဆိပ်နဂါးအချို့သည် နဂါးတစ်ပိုင်း လူသားတစ်ပိုင်း အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြပြီး နဂါးဦးချိုများနှင့် ထူထဲလှသော အမြီးများကို ထိန်းသိမ်းထားကြသလို လက်ဖဝါးနှင့် ခြေဖဝါးများကလည်း စစ်မှန်သော နဂါးလက်သည်းများအသွင် ရှိနေသော်လည်း မျက်နှာနှင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ လူသားကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေပြီ။

ဤကဲ့သို့သော အဆိပ်နဂါးများသည် အစွမ်းထက်ဆုံး ဖြစ်ကြပေသည်။

အဆိပ်နဂါးငါးကောင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်ကြ၏။

၎င်းတို့၏ လက်ဖဝါးနှင့် ခြေဖဝါးများသည် အထက်မြက်ဆုံးသော လက်နက်များ ဖြစ်ကြပြီး အဆစ်များထံမှ ထက်မြက်သော အရိုးဆူးများ ထွက်ပေါ်နေသည်မှာ ဓားသွားများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ဝိုင်းရံထားပြီး အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်ကြချေသည်။ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားများကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပင် တုန်ခါသွားရသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အာရုံသည် ကောင်းကင်ယံမှ ပြုတ်ကျနေသော ယန်ရုထံ၌သာ ရှိနေသဖြင့် ၎င်းတို့နှင့် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် အလျဉ်းမရှိချေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အေးစက်သော အလင်းတန်းသုံးခု လွင့်ပျံထွက်သွားပြီး ယန်ရုထံသို့ လျင်မြန်စွာ ဦးတည်ပျံသန်းကာ အတန်းလိုက် တည်ရှိသွားပြီး ယန်ရု၏ ပြုတ်ကျနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပင့်မကာ တားဆီးလိုက်ပေသည်။

ယင်းတို့မှာ အလင်းမဲ့ ပျံလွှားဓားမြှောင်များပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရသဖြင့် အလင်းမဲ့ ပျံလွှားဓားမြှောင်အပေါ် စိတ်အာရုံထိန်းချုပ်မှုမှာ သက်ရောက်မှု ရှိသွားပြီး ယင်းကို တရွေ့ရွေ့ နိမ့်ဆင်းသွားစေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အကန့်အသတ်သည် မီတာငါးထောင်သာ ရှိပေသည်။ ထိုထက်ကျော်လွန်ပါက သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် မရောက်ရှိနိုင်တော့ချေ။

တစ်နည်းအားဖြင့် အလင်းမဲ့ ပျံလွှားဓားမြှောင်သည် သူနှင့် အဝေးဆုံး မီတာငါးထောင်အကွာအဝေးတွင်သာ ရှိနေနိုင်ပြီး ပို၍ဝေးကွာသွားပါက သူ၏ထိန်းချုပ်မှုအပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရသည့်တိုင်အောင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တိုက်ကွက်များ ကြားဖြတ်နားချိန်များ၌ အောက်သို့ ဆက်တိုက် ဆင်းသက်နေပြီး အလင်းမဲ့ ပျံလွှားဓားမြှောင်က ယန်ရု၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အမြဲတမ်း ပင့်မထားနိုင်ရန် သေချာစေခဲ့သည်။

ထိုအဆိပ်နဂါးလူသားငါးကောင်သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြ၏။ ထိုလူသားသည် ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် ဒဏ်ရာဗရပွဖြင့် သနားစဖွယ် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသော်လည်း အမှန်စင်စစ်အားဖြင့် သူသည် မည်သည့်ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မှုကိုမျှ မပြုလုပ်ခဲ့ချေ။

“ဒါက ဟိုလူသားမိန်းမကြောင့်လား” ဟု အဆိပ်နဂါးလူသားတစ်ကောင်က အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေချေပြီ။

အဆိပ်နဂါးလူသားများ၏ လက်သည်းများနှင့် အရိုးဆူးများ သူ့အား ထိမှန်မိတိုင်း ခန္ဓာကိုယ်ထက်၌ ဒဏ်ရာတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ အဆိပ်နဂါးလူသားတစ်ဦးချင်းစီ၏ တိုက်ခိုက်မည့် ပုံစံနှင့် ဦးတည်ချက်ကိုသာ ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ပြီး သူ၏အသက်အန္တရာယ်ရှိသော အရေးကြီးသည့် နေရာများကို ရှောင်ရှားနေရပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အလင်းမဲ့ ပျံလွှားဓားမြှောင်သည် သတိမေ့မြောနေသော ယန်ရုကို ပင်လယ်ရေပြင်ထက်သို့ ပင့်မဆောင်ယူလာနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်လည်း အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

“မင်းတို့ကောင်တွေ ငါ့မိတ်ဆွေကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ဝံ့တယ်ပေါ့၊ မင်းတို့အားလုံး သေသင့်တယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်လှသော ဝိညာဉ်ချီပေါက်ကွဲခြင်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆိပ်နဂါးလူသားငါးကောင်ကို လွင့်စင်သွားစေတော့သည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း တိုက်ကွက်ဖော်ဆောင်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ပင်လယ်ရေပြင်ထက်၌ ရေနေမှော်သားရဲတစ်ကောင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ယန်ရုအား တစ်လုတ်တည်း ဝါးမြိုကာ အဝေးသို့ လျင်မြန်စွာ ကူးခတ်ထွက်ပြေးသွားလေသည်။

“ယန်ရု”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏နောက်ကွယ်မှ အဆိပ်နဂါးလူသားငါးကောင်ကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ထိုသားရဲနောက်သို့ အဆောတလျင် လိုက်လံဖမ်းဆီးတော့သည်။

“ အဆိပ်နဂါး ရှစ်ကောင်ထံမှ ထိတ်လန့်မှု +၆၆”

“အဆိပ်နဂါး လူသားထံမှ ထိတ်လန့်မှု +၅၄”

...

ထိုအမည်များကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ၎င်းတို့သည် ဤအဆိပ်နဂါးလူသားများ၏ အမည်များ ဖြစ်ကြောင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း သိရှိလိုက်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ၎င်းတို့ကို ဂရုစိုက်ရန် စိတ်မရှိတော့ချေ။

ထိုရေနေမှော်သားရဲ၏ အရှိန်သည် အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းကိုယ်တိုင်ပင် လိုက်မီရန် ခဲယဉ်းနေပေသည်။

“ယန်ရု မင်း ဘာဒဏ်ရာမှ မရစေနဲ့နော်” ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ကြယ်တံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ အလင်းတန်းတစ်ခုအသွင်ဖြင့် ထိုရေနေမှော်သားရဲနောက်သို့ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါသွားတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လွင့်စင်သွားရသော အဆိပ်နဂါးလူသားများသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ကြည့်နေကြမိသည်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ထိုလူသားသည် အရိပ်ပင်မမြင်ရတော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“အစ်ကိုကြီး ကျွန်တော်တို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ပထမဆုံး စတင်တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ရှစ်ကောင်ဟု အမည်ရှိသော အဆိပ်နဂါက မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဒီလူသားက အရမ်းသန်မာတယ်၊ ငါတို့ သူ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်လို့ ထင်ရပေမယ့် သူ့ရဲ့ အသက်အန္တရာယ်ရှိတဲ့ နေရာတွေကိုတော့ တစ်ချက်မှ မထိမှန်ခဲ့ဘူး” ဟု အဆိပ်နဂါးနန်းတော်၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ အဆိပ်နဂါး သန့်စင်ခြင်းက အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

“ရှောင်မင်က မိုးကြိုးရေကန်ရဲ့ ဗတ္တိဇံကို ခံယူနေတုန်းပဲ၊ ကျွန်တော်တို့ သူတို့နောက်ကို လိုက်ကြမလား” ဟု အဆိပ်နဂါးနန်းတော်၏ ဒုတိယမြောက်အစ်ကိုဖြစ်သူ အဆိပ်နဂါး လူသားက မေးလိုက်၏။

“ဒုတိယအစ်ကို၊ မိုးကြိုးရေကန် ဗတ္တိဇံက ပိုပြီးအရေးကြီးပါတယ်၊ သူတို့နောက်ကို လိုက်မနေပါနဲ့တော့” ထိုအခိုက်တွင် အဆိပ်နဂါးများထဲမှ တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသမီးက ဝင်ရောက်ပြောဆိုသည်။

သူမကား အဆိပ်နဂါးနန်းတော်၏ စတုတ္ထမြောက်ခေါင်းဆောင် အဆိပ်နဂါး နူးညံ့ခြင်း ပင်။

“ဟုတ်တယ်၊ စတုတ္ထညီမ ပြောတာ မှန်တယ်၊ အရင်ဆုံး ပြန်ကြစို့၊ အဲဒီလူသားက ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာပါစေဦးတော့၊ ငါတို့ အဆိပ်နဂါးနန်းတော်တစ်ခုလုံးကို ယှဉ်နိုင်ပါ့မလား” ဟု နောက်ဆုံးတွင် အဆိပ်နဂါးနန်းတော်၏ ပဉ္စမမြောက်ခေါင်းဆောင် အဆိပ်နဂါး မသေမျိုးက ပြောကြားလိုက်သည်။

၎င်းတို့သည် အဆိပ်နဂါးနန်းတော်၏ ခေါင်းဆောင်ကြီးငါးဦး ဖြစ်ကြသည်။ လက်ရှိတွင် အဆိပ်နဂါး မိုးကြိုးအား ဗတ္တိဇံခံယူရန် ကူညီပေးနေသော အဆိပ်နဂါး နတ်ဘုရားအပါအဝင် ဆိုပါက ၎င်းတို့သည် တစ်ခုလုံးသော အဆိပ်နဂါးနန်းတော်တွင် အစွမ်းအထက်ဆုံးသော ခေါင်းဆောင်ကြီးခြောက်ဦး ဖြစ်ကြပေသည်။

“ကောင်းပြီ၊ သွားကြစို့၊ အဆိပ်နဂါး မိုးကြိုးရဲ့ ဗတ္တိဇံပွဲ ပြီးဆုံးတာနဲ့ ငါတို့ အဆိပ်နဂါးနန်းတော်ကို ပြန်ကြမယ်” ဟု အဆိပ်နဂါး သန့်စင်ခြင်းက အေးစက်စွာ မြွက်ဆိုလိုက်လေတော့သည်။