အခန်း ၆၅၄

အခန်း (၆၅၄)

အခြားသော အဆိပ်နဂါးများသည် ခေါင်းငြိမ့်ပြကြပြီးလျှင် မိုးကြိုးရေကန်၏ အောက်ခြေသို့ ပြန်လည်ဆင်းသက်သွားကြချေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှေ့၌ရှိနေသော ပင်လယ်မိစ္ဆာသားရဲနောက်သို့ မပြတ်တမ်း လိုက်လံဖမ်းဆီးနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

ယင်းသတ္တဝါကား ရွှေရောင်ဦးခေါင်းရှိသော ငါးတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး အလွန်တရာ အရှိန်ပြင်းလှ၏။ ချင်ယွမ်ဖုန်းတစ်ယောက် လေဟုန်စီး၍ လိုက်ပါသော်လည်း ကပ်ရုံမျှသာ လိုက်နိုင်ပေရာ ၎င်းကို များစွာ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေချေသည်။

ထို့ပြင် ယန်ရုအား ယင်းငါးကြီးက မျိုချထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် အကယ်၍ ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် အလင်းမဲ့ဓားမြှောင်ကို အသုံးပြုပါက ယန်ရုအား မတော်တဆ ထိခိုက်မိမည်ကို စိုးရိမ်ရပေရာ ထိုသို့သောကြောင့် သူသည် မည်သည့်အခါမျှ လက်ဦးမှုမယူရဲဘဲ ရှိနေတော့သည်။

"အခုချက်ချင်းရပ်စမ်း၊ မိစ္ဆာကောင်" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်နှလုံး ပိုမိုပူပန်လာရချေသည်။ အကယ်၍ ယန်ရုသာ ထိုပင်လယ်သားရဲ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရှိနေပါက အစာခြေဖျက်ခြင်းကို ခံရမည့် ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရပေလိမ့်မည်။

သူကိုယ်တိုင်လည်း ပင်လယ်သားရဲတစ်ကောင်၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲတွင် လပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့ရဖူးပြီး စနစ်၏ ကူညီစောင့်ရှောက်မှုကြောင့်သာ မိစ္ဆာသားရဲ၏ စုပ်ယူခြင်းကို မခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ပြင် ထိုစဉ်က သူ့ကိုမျိုချခဲ့သော ငါးသည်လည်း ယခုကဲ့သို့သော ရွှေရောင်ဦးခေါင်းရှိ ငါးမျိုးဖြစ်ပေရာ ထိုသို့သောကြောင့်သာ လအနည်းငယ်အတွင်း တိုက်ကြီးမှသည် အမြစ်မဲ့ကျွန်းများဆီသို့ ခရီးပေါက်ရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲဝင်ရတော့မှာပဲ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်လျက် စိတ်ထဲမှ အစီအစဉ်တစ်ခုကို ကြံစည်လိုက်ချေသည်။ အလင်းမဲ့ ပျံလွှားဓားမြှောင် သုံးစင်းသည် မည်သည့်အသံမျှ မထွက်ဘဲ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားကြ၏။

ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် မောင်းနှင်ထားခြင်း ဖြစ်ပေရာ အလွန်တရာ လျင်မြန်လှသဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ထိုရွှေခေါင်းငါးကြီးကို ကျော်လွန်သွားကြတော့သည်။

ယင်းမတိုင်မီ အချိန်၌ အလင်းမဲ့ ပျံလွှားဓားမြှောင် သုံးစင်းပေါ်တွင် ရွှေရောင်မိုးကြိုးလျှပ်စီးစွမ်းအားများ ဝင်းခနဲ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ရွှေခေါင်းငါးကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မနက်လှသော ဒဏ်ရာသုံးချက်ကို ထင်ကျန်ရစ်စေခဲ့ချေသည်။

ဒဏ်ရာသည် မနက်ရှိုင်းလှသော်လည်း ရွှေရောင်မိုးကြိုးလျှပ်စီးများသည် ၎င်းပေါ်တွင် တည်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ဒဏ်ရာမှတစ်ဆင့် ရွှေခေါင်းငါးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် စိမ့်ဝင်သွားတော့သည်။

ရွှေခေါင်းငါးကြီးသည် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ထုံကျင်သွားကာ ၎င်း၏ အရှိန်သည်လည်း ထိုးဆင်းသွားရရှာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အခွင့်ကောင်းကို ဆုပ်ကိုင်လျက် ဝုန်းခနဲ ခုန်အုပ်လိုက်ပြီး နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးဖြင့် ငါးကြီး၏ ဦးခေါင်းတည့်တည့်သို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်ချေသည်။

နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးထံမှ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေခေါင်းငါးကြီး၏ ဦးခေါင်းကို ချက်ချင်းပင် နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်လိုက်ရာ သွေးများ ပန်းထွက်လာတော့သည်။

အခြားအရာများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရွှေခေါင်းငါးကြီးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မကာ အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် ၎င်း၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ခွဲပစ်လိုက်၏။

သွေးစွန်းနေသော ကလီစာများ စီးကျလာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရွှေခေါင်းငါးကြီး၏ အစာအိမ်ကို အလျင်အမြန် ရှာဖွေတွေ့ရှိကာ လှီးဖြတ်၍ ယန်ရုအား အပြင်သို့ ထုတ်ယူလိုက်ချေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယန်ရု၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး၌ အကျိအချွဲများနှင့် သွေးများ ပေကျံနေပြီး သူမသည် သတိမေ့မြောနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အလျင်အမြန်ပင် ယန်ရု၏ သွေးကြောကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် အမျက်ဒေါသ ချောင်းချောင်းထွက်သွားရတော့သည်။

ယခုအချိန်၌ ယန်ရု၏ ခန္ဓာကိုယ် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တူးလှိုက်ကျွမ်းလောင်နေသော ဒဏ်ရာအများအပြား ရှိနေပြီး ယင်းတို့ကား မိုးကြိုးလျှပ်စီးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ အားလုံးနီးပါးသည်လည်း ကျွမ်းလောင်နေသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေချေပြီ။

ရေဆင်နှာမောင်း၏ ရိုက်ခတ်မှု ဒဏ်ချက်များ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ယန်ရု၏ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေသည် ထိုစဉ်က ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အခြေအနေထက်ပင် မသာလွန်တော့ပေ။

"ယန်ရု၊ မင်း လုံးဝ ထိခိုက်လို့မဖြစ်ဘူး" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိုးရိမ်တကြီး တုန်လှုပ်လာရချေသည်။ သူသည် အဝေးဆီသို့ လှမ်းမျှော်ကြည့်လိုက်ရာ ကျွန်းငယ်တစ်ကျွန်းကို လှမ်းမြင်ရသဖြင့် အလျင်အမြန်ပင် ပျံသန်းသွားတော့သည်။

"ရှောင်လင်၊ ရှောင်လင်" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပူပန်သောကရောက်စွာဖြင့် အော်ဟစ်ခေါ်ယူလိုက်၏။

ရှောင်လင်၏ ပုံရိပ်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ထင်ဟပ်လာချေသည်။

"မြန်မြန်၊ ငါ့အတွက် နတ်သက်ကြွေဆေးလုံး တစ်လုံး လဲလှယ်ပေးစမ်း၊ ငါ အခုချက်ချင်း လိုအပ်နေလို့" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပျာပျာသလဲ ပြောလိုက်သည်။

"ရပါတယ် အရှင်သခင်။ နတ်သက်ကြွေဆေးလုံး တစ်လုံးအတွက် ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး ဆယ်သန်း ဖြစ်ပါတယ်။ လဲလှယ်ခြင်း ပြီးမြောက်ပါပြီ" ရှောင်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောကြားလိုက်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ထဲတွင် ဆေးလုံးတစ်လုံး ပေါ်လာတော့သည်။

နတ်သက်ကြွေဆေးလုံးကား အဆင့်ရှစ် ဆေးလုံးတစ်လုံးဖြစ်ပြီး သေသူကို ရှင်စေနိုင်ကာ အရိုးပေါ်တွင် အသားပြန်တက်စေနိုင်သော စွမ်းပကား ရှိပေသည်။

နတ်သက်ကြွေဆေးမြက်ကို အသုံးပြု၍ ဖော်စပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေရာ ဆေးမြက်ထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်သော အာနိသင် ရှိချေသည်။

သို့သော်လည်း ယန်ရုသည် ယခုအချိန်တွင် ကယ်တင်ရန် အလွန်ခက်ခဲသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် ဤနည်းလမ်းကိုသာ အားကိုးတကြီး စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ရွေးချယ်စရာ ရှိတော့သည်။

သူသည် ကျွန်းပေါ်သို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် နတ်သက်ကြွေဆေးလုံးကို ယန်ရု၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်ကာ မိမိ၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ ဆေးစွမ်းများကို ယန်ရု၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဆင်းစေလိုက်ချေသည်။

ကျွမ်းလောင်နေသော ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများသည် နတ်သက်ကြွေဆေးလုံး၏ ဆေးစွမ်းဖြင့် ကုသမှုကို ခံရပြီးနောက် အမှန်တကယ်ပင် ဖြည်းညှင်းစွာ ကျန်းမာသော အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး လုပ်ငန်းဆောင်တာများ ပြန်လည်လည်ပတ်လာတော့သည်။

ခုန်ခတ်မှု ရပ်တန့်နေခဲ့သော နှလုံးသားသည်ပင်လျှင် ပြန်လည်ခုန်ခတ်လာခဲ့ချေပြီ။

ယန်ရု၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ကျွမ်းလောင်နေသော အမှတ်အသားများသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဒဏ်ရာအားလုံးသည်လည်း ပြန်လည်သက်သာလာတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝမ်းမြောက်လွန်းသဖြင့် မျက်ရည်ပင် ကျရချေသည်။ အကယ်၍ ယန်ရုသာ ဤနေရာ၌ အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားခဲ့ပါက ချင်ယွမ်ဖုန်းကိုယ်တိုင်လည်း မိမိကိုယ်ကို မျက်နှာပြရဲတော့မည် မဟုတ်ပေ။

သူ၏ ကူညီမှုကြောင့် ဆေးစွမ်းများသည် အလျင်အမြန် ပျံ့နှံ့သွားပြီး ယန်ရု၏ ဒဏ်ရာအားလုံးကို ကုသပေးနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ့ကို ဝမ်းနည်းစေမည့် အရာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ပြန်သည်။

ယင်းက ယန်ရုသည် မည်သည့်အခါမျှ နိုးထမလာခြင်းပင်။

"ရှောင်လင်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ။ နတ်သက်ကြွေဆေးလုံးက အရာအားလုံးကို ကုသနိုင်တယ်လို့ မင်းမပြောခဲ့ဘူးလား။ ဘာလို့ ယန်ရုက အခုထိ နိုးမလာသေးတာလဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

ရှောင်လင်သည် ယန်ရု၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းခါပြချေသည်။

"မှန်ပါတယ် အရှင်သခင်။ ယန်ရုရဲ့ ဒဏ်ရာတွေက လုံးဝ သက်သာသွားပါပြီ။ သူမ အခုထိ နိုးမလာသေးတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ သူမကိုယ်တိုင် စိတ်အာဃာတနှောင်ဖွဲ့မှု ဖြစ်ပြီး အပြင်လောကကို ပိတ်ဆို့ထားလို့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်" ရှောင်လင်က ဆိုသည်။

"သူမကိုယ်တိုင် ပိတ်ဆို့ထားတယ် ဟုတ်လား" ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရတော့သည်။

ရှောင်လင်က ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ "လူသားတွေဟာ ဘေးအန္တရာယ်နဲ့ ကြုံတွေ့ရတဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ဖို့ ဗီဇအတိုင်း လုပ်ဆောင်တတ်ကြပါတယ်။ ယန်ရုဟာ ဒီလိုမျိုး ဘေးအန္တရာယ်နဲ့ ကြုံတွေ့ရခဲတာကြောင့် အခုတင်ပဲ သူမကိုယ်သူမ ကာကွယ်ဖို့အတွက် အပြင်လောကကို ပိတ်ဆို့လိုက်တာပါ"

"ဒါဆို ငါတို့ သူမကို ဘယ်လို နှိုးရမလဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

"ဒါကတော့ သူမကိုယ်တိုင် နိုးထချင်စိတ် ရှိမရှိပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်" ရှောင်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားရတော့သည်။ "ဒါဆို သူမ ဘယ်တော့မှ နိုးမလာတော့တာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပေါ့"

"ဒါကတော့ ဖြစ်နိုင်တာပေါ့" ရှောင်လင်က မတတ်နိုင်သည့် အလား ဆိုသည်။ သူမကိုယ်တိုင်လည်း ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ပေ။

"ယန်ရု" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယန်ရု၏ တည်ငြိမ်လှသော မျက်နှာလေးကို ကြည့်ရှုရင်း ရင်ထဲတွင် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရင်ဘတ်ထဲ၌ ဖိနှိပ်ထားသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများသည် တစ်ဖန် ပြန်လည်ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာချေသည်။

"အဲဒီ ကျိန်စာသင့်တဲ့ အဆိပ်နဂါးတွေဟာ အကျိုးအကြောင်း မရှိကြဘူး။ မင်းအတွက် ကလဲ့စားချေဖို့ ငါသူတို့ကို မကြာခင် သတ်ပစ်မယ်" ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

သူ၏ မျက်ဝန်းထဲမှ နီမြန်းသော အလင်းတန်းများသည် ပြန်လည်မှေးမှိန်သွားချေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယန်ရုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ စေးကပ်နေသော အရာဝတ္ထုများကို စတင်သန့်စင်ပေးတော့သည်။

သူသည် မိမိနှင့်အတူ ယူဆောင်လာသော ရေချိုကို အသုံးပြု၍ ယန်ရုအား ဆေးကြောပေးကာ သန့်ရှင်းသော အဝတ်အစားများ လဲလှယ်ပေးပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူမကို ပွေ့ချီလိုက်ချေသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ယန်ရု၊ ငါ မင်းအတွက် သေချာပေါက် ကလဲ့စားချေပေးမယ်။ အဲဒီ အဆိပ်နဂါးလူသားတွေထဲက တစ်ယောက်မှ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ထိုသို့ ပြောကြားပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မူလလားရာ အရပ်သို့ ပြန်လည်ပျံသန်းသွားတော့သည်။

ရွှေခေါင်းငါးကြီးနောက်သို့ လိုက်လံဖမ်းဆီးရန်အတွက် သူသည် နာရီဝက်နီးပါး အချိန်ပေးခဲ့ရပေသည်။ သူ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာချိန်တွင်မူ အဆိပ်နဂါး အုပ်စုသည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ထွက်သွားကြပြီလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဗလာကျင်းနေသော ကောင်းကင်ပြင်ကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အဝေးဆုံးအကွာအဝေးအထိ ဖြန့်ကျက်လိုက်သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အဆိပ်နဂါးများ၏ အရိပ်အယောင်ကို ရှာမတွေ့နိုင်သေးပေ။

ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အောက် မီတာ ၅၀၀၀ အနက်အထိပင် သူသည် အဆိပ်နဂါးများ၏ မိစ္ဆာနဂါးနန်းတော်ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

"သူတို့က ဒါဟာ မိစ္ဆာနဂါးနန်းတော်ရဲ့ နယ်မြေလို့ ပြောခဲ့ကြတယ်၊ ဒါဆိုရင် မိစ္ဆာနဂါးနန်းတော်ဟာ အနီးအနားမှာပဲ ရှိရမယ်" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကြိုးတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူလျက် ယန်ရုအား မိမိ၏ ကျောပြင်တွင် တွဲချည်လိုက်ပြီးနောက် မိစ္ဆာနဂါးနန်းတော်ကို စတင်ရှာဖွေတော့သည်။

ရက်အနည်းငယ် ကြာမြင့်လာသည်အထိ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပတ်ဝန်းကျင် ကီလိုမီတာ သောင်းချီသော နယ်မြေကို စေ့စေ့စပ်စပ် ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း အဆိပ်နဂါးတစ်ကောင်၏ အရိပ်အယောင်မျှပင် မတွေ့ရှိရသဖြင့် ၎င်းက သူ့ကို များစွာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေချေသည်။

"ဒီ အဆိပ်နဂါးတွေ ဘယ်ကို သွားကြတာလဲ။ သူတို့တွေ ဟင်းလင်းပြင်ထဲကို ဒီအတိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားတာတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခါးသီးစွာ တွေးတောနေမိတော့သည်။