အခန်း ၁၃၇၄

အခန်း (၁၃၇၄) ‌ဗောဓိသတ္တများ၏ မယုံကြည်နိုင်မှု

နက်မှောင်သော စကြာဝဠာကန့်လန့်ကာကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ၊ အရှေ့ပိုင်း ဍုမေဏုက သူ၏ယခင်က တောက်ပပြီး အရောင်အသွေးစုံလင်သော မျက်နှာစာကို နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်ရရှိသွားခဲ့သည်။

ရွှင်ပျော်ဗုဒ္ဓ နှင့် ဆေးလုံးဗုဒ္ဓ တို့က ကျောက်စိမ်းဖြူကျွန်းမျောတောင်မှ တိတ်တဆိတ်ဆုတ်ခွာလာခဲ့ကြ၏။

သူတို့အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားရသည်မှာ၊ ဆွေးနွေးပွဲဖြေရှင်းမှု လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးကို ကြားပြီးနောက်၊ ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓက ဗောဓိဂိုဏ်းမှ တပည့်များ၏ဒေါသကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သော ကျောက်စိမ်းဟင်းလင်းပြင် နှင့် ပတ်သက်၍များစွာဂရုစိုက်မှုမပြသခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ ကြိုတင် သိရှိထားပြီးသည့် ခံစားချက်မျိုးကိုပေးစွမ်းနေသည်။

ယုတ္တိတန်စွာတွေးကြည့်လျှင်၊ ထိုလူ၏အခြေခံများကို အနည်းဆုံးတော့စုံစမ်းစစ်ဆေးသင့်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့အချိန်က အနာဂတ်လောကသခင် ငါတို့ရဲ့အရှေ့ပိုင်း ဍုမေဏုကို လာလည်တုန်းက မှတ်မိလား..."

ဆေးလုံးဗုဒ္ဓက ရုတ်တရက်တစ်ခုခုကို အမှတ်ရသွားပြီး၊ ရွှင်ပျော်ဗုဒ္ဓကို ဘေးတိုက် ကြည့်လိုက်၏။ "ဒီလူက မသေမျိုးဧကရာဇ်ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်သလို၊ ကပ်ဘေးကြီးဆက်ဖြစ်မှာကိုလည်း မြင်ချင်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓ က တစ်ခါ ပြောဖူးတယ်။"

သူတို့က စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ ဆန္ဒမရှိခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ သေချာစွာသိရှိထား၍လော။

"တိတ်တိတ်နေ။"

ရွှင်ပျော်ဗုဒ္ဓက တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး၊ သူ၏အမူအရာမှာ မသိမသာ ပြောင်းလဲသွားပါသည်။

ကိစ္စရပ်များက လောကဗုဒ္ဓနှစ်ပါးနှင့် သက်ဆိုင်နေရာ၊ ဗုဒ္ဓ၏ဂုဏ်သိက္ခာကို မထိခိုက်စေရန်အတွက် မဆင်မခြင်ခန့်မှန်းချက်များမပြုလုပ်သင့်ပေ။

သို့သော်၊ သူ၏အတွင်းစိတ်တွင်လည်း အလားတူ ခံစားချက်မျိုးရှိနေပါသည်။ ဆွေးနွေးပွဲဖြေရှင်းချိန်တွင်၊ သူ၏စိတ်ခံစားမှုများက ထိုလူငယ်လေးကြောင့်လှုပ်ရှားနေခဲ့ပြီး အရာရာကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်ရန် ခက်ခဲခဲ့၏။

ယခုအခါ တည်ငြိမ်သောစိတ်ဖြင့် ပြန်လည် တွေးတောကြည့်သောအခါ၊ ရှန်းယီလုပ်ဆောင်ခဲ့သောအရာများက မသေမျိုးဧကရာဇ်ဖြစ်လာရန် ကြိုးပမ်းခြင်းနှင့် မတူဘဲ၊ ဆွေးနွေးပွဲများကို နှောင့်ယှက်ကာ၊ နှစ်ဖက်စလုံးမှ မသေမျိုး ဧကရာဇ်တစ်ပါးရွေးချယ်ခြင်းကို တားဆီးရန် အကြံအစည် တစ်ခုနှင့် ပိုတူနေပါသည်။

ထို့အပြင်၊ဆွေးနွေးပွဲ စတင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ အနာဂတ်လောကသခင်က တိုက်ဆိုင်စွာအရှေ့ပိုင်း ဍုမေဏုသို့ လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့၏။ ထိုအရာက တစ်ခုခုကိုဖုံးကွယ်ရန် လုပ်ဆောင်မှုတစ်ခုနှင့် အလွန်တူနေပါသည်။

ဘဝသုံးပါးဗုဒ္ဓများ အကြားတွင်၊ တစ်ပါးက လွတ်မြောက်ခြင်းကို တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ရပြီး၊ တစ်ပါးကလက်ရှိလွတ်မြောက်ခြင်းကိုကိုင်စွဲထားကာ၊ နောက်ဆုံး တစ်ပါးတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ လောကကြီးတည်ငြိမ်သွားသည်ကို မမြင်လိုဘဲ အပြောင်းအလဲအားလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုခြင်းက အမှန်တကယ်ပင်ယုတ္တိတန်ပါသည်။

အစောပိုင်းက ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓ၏အမူအရာကို ပြန်လည် အမှတ်ရမိသောအခါ၊ အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓ နှစ်ပါး၏ အကြည့်များသည် အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးလာခဲ့၏။

မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းက အလွန်အမင်းတန်ဖိုးထားသော ရွှေမသေမျိုးက ကပ်ဘေးကြီးကို ဟန့်တားရန် အနာဂတ်ဗုဒ္ဓ ချထားသော နယ်ရုပ်တစ်ရုပ်မျှသာ ဖြစ်နေမည်လော။

"ဒါပေမယ့် ဒါကနည်းနည်းတော့လွန်သွားပြီ..."

ရွှင်ပျော်ဗုဒ္ဓက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး၊ ဂိုဏ်းချုပ် များအကြား မည်သို့အငြင်းပွားမှုများဖြစ်ပွားနိုင်သည်ကို သူ နားလည်ပါသည်။

သို့သော် လွတ်မြောက်ခြင်းဓမ္မအသီးအပွင့်ကို ရယူရန်အတွက်၊ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်နောက်လိုက်များကို ထိခိုက်စေပြီး၊တပည့်များအကြား ကြီးမားသော နာကြည်းချက်များကိုဖြစ်ပေါ်စေကာ၊ ထို မသေမျိုးများအုပ်စု၏တည်ငြိမ်စွာ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံရသည်အထိကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ကပ်ဘေးကြီးကို တားဆီးရန်ပျက်ကွက်ခြင်းက ရင်းမြစ်များအပေါ်ထိန်းချုပ်မှုကို မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းထံ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ ကြီးမားလှသော အပြစ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း အနာဂတ်ဗုဒ္ဓက ထည့်မစဉ်းစားခဲ့လော။

"တကယ်လို့သူက မသေမျိုးဧကရာဇ်ဖြစ်လာဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ မရည်ရွယ်ခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ အဲဒီ မသေမျိုးကတိသစ္စာကို ရှင်းပြလို့ ရပါတယ်။"

ဆေးလုံးဗုဒ္ဓက သူ၏အကြည့်ကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်၏။ ဤရွှေမသေမျိုးက အနာဂတ်လောကဗုဒ္ဓ၏ နယ်ရုပ်တစ်ရုပ်ဖြစ်ပြီး မမြင်ရသော လုပ်ရပ်များတွင်ပါဝင်နေရာ၊ အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ မအောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ တစ်ဖက်လူအတွက် ရှင်သန်နိုင်ခြေရှိမည် မဟုတ်ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ဤကိစ္စပေါ်ပေါက်သွားလျှင် ဗုဒ္ဓနှစ်ပါးမည်သို့ ပြန်လည်မျက်နှာချင်းဆိုင်နိုင်မည်နည်း။

အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓ နှစ်ပါးက အနည်းငယ် စကားဆွံ့အသွားကြ၏။ အနာဂတ်ဗုဒ္ဓက တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် သီးသန့်နေထိုင်နေပုံရပြီး၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏နည်းလမ်းများမှာ အံ့မခန်းကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှ၏။

ဤကဲ့သို့သော ထူးချွန်သည့်လူငယ်လေးကို သူ၏အသေခံနောက်လိုက်တစ်ဦးအဖြစ် မိမိဆန္ဒအလျောက်အမှုထမ်းစေရန် ဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်းရှိနေသည်။

"အခုစဉ်းစားရမယ့်အရာက၊ ငါတို့ ဂိုဏ်းက ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ဆုံးရှုံးမှုတွေ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့အတွက်၊ မဟာလွတ်လပ်ခြင်းဗောဓိသတ္တတွေ အားလုံး ဆင်းလာရင်တောင်၊ အဲဒီ မသေမျိုးတွေ အုပ်စုကို မယှဉ်နိုင်ပါဘူး။ သုံးရက်အတွင်းမှာ၊ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းဆီကနေ ရှင်းပြချက်တစ်ခု ရယူပြီး စည်းမျဉ်းတွေကို ပြန်လည်သတ်မှတ်ဖို့ အရေးကြီးတယ်။"

ရွှင်ပျော်ဗုဒ္ဓက ကြာပန်းပလ္လင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လျက်၊အရှေ့သို့ဖြည်းညှင်းစွာ လွင့်မျှောသွားခဲ့၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူ၏အရှေ့ရှိ အဝါရောင် တိမ်တိုက်မှ ပုံရိပ်များစွာတဖြည်းဖြည်းထွက်ပေါ်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

ဦးဆောင်လာသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ လေးစားအပ်သော မဟာလွတ်လပ်ခြင်း နှင်းတောင် ဗောဓိသတ္တဖြစ်ပြီး၊ သူ၏နောက်တွင် အခြား မဟာလွတ်လပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တများ နှင့် ဂိုဏ်းဝင် အားလုံးနီးပါးလိုက်ပါလာကာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ထူထပ်စွာနေရာယူထားခဲ့ကြ၏။

တပည့်များစွာကိုကြည့်ရင်း၊ ရွှင်ပျော်ဗုဒ္ဓ၏ ရင်ထဲတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။

သူက ပထမအဆင့် ဧရာမပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်လျှင်ပင်၊ ဂိုဏ်းဝင်များ၏စိတ်ခံစားမှုများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်ဖြစ်သည်။ သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများက သတ်မှတ်ချက်နှင့် မညီဘဲအခြားသူများကို မယှဉ်နိုင်လျှင်လည်း မည်သည့်ဖြေရှင်းနည်း ရှိနိုင်မည်နည်း။

သူကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်၍မရဘူး မဟုတ်လော။

အကယ်၍သူသာ လှုပ်ရှားနိုင်မည် ဆိုပါက၊ သေချာပေါက်လုပ်မည်ဖြစ်သည်။

ပြဿနာမှာ ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံး အားနည်းနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓက သာလွန်သောခွန်အားဖြင့် အားနည်းသူများကို အနိုင်ကျင့်ရန် မရဲဝံ့ပေ။ အခြားတစ်ဖက်မှ ဧကရာဇ်များကလည်း ရွံ့ရုပ်များမဟုတ်ကြပါဘူး။

ဟိုထူဧကရီက သူမ၏ဒေါသများကို ဖောက်ထုတ်ရန် ဤကဲ့သို့သောအခွင့်အရေးမျိုးကို စိတ်အားထက်သန်စွာစောင့်ဆိုင်းနေသည်လော ဆိုသည်ကိုမည်သူမျှမသိပေ။

"မင်းတို့မှာ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ။" ရွှင်ပျော်ဗုဒ္ဓက မျက်ခွံများကိုပင့်လိုက်ပြီး၊ လူများကို နှစ်သိမ့်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင်၊မဟာလွတ်လပ်ခြင်း နှင်းတောင် ဗောဓိသတ္တက ကြာပန်းပလ္လင်ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာပြီး၊ အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓ ၏ သင်္ကန်း အောက်တွင် ဒူးထောက်ကာ၊ လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို ခေါင်းပေါ်သို့ မြှောက်လိုက်၏။

"အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓကို တင်ပြရရင်၊ တပည့်တွေက ဒါကို ယခုလေးတင်ရရှိထားပါတယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး စဉ်းစားပေးပါ။"

"..."

ရွှင်ပျော်အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး၊ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသော ကျောက်စိမ်းမှတ်တမ်းပြားကို ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

၎င်း၏အကြောင်းအရာများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖတ်ရှုပြီးနောက်၊ ဂိုဏ်းတပည့်များ ထိုနေရာတွင် အဘယ်ကြောင့် စုဝေးနေကြသည်ကို သူ နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားသည်။

ထိုမသေမျိုးများအုပ်စုက သူတို့၏ကတိကို ပွင့်လင်းစွာ ဖောက်ဖျက်ရဲပြီး၊ ဘုန်းကြီးများ အားလုံး အရှေ့ပိုင်း ဍုမေဏုတွင် ရှိနေစဉ် အခြား တိုက်ကြီးများကို အုပ်စုလိုက်ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးပမ်းကာ၊ ဗောဓိဂိုဏ်းကို အလစ်အငိုက် ဖမ်းရန် ရည်ရွယ်နေကြ၏။

သို့သော် အမှန်တကယ်အံ့အားသင့်စရာကောင်းသည်မှာ ဤမသေမျိုးများအုပ်စုက မည်သို့ လှုပ်ရှားရန်ရည်ရွယ်ထားသနည်း ဆိုသည်ပင်။ အစစ်အမှန်အရှင် ရွှမ်ဝေ့ ချမှတ်ထားသော အသေးစိတ် အစီအစဉ်တစ်ခုလုံးက ဤကျောက်စိမ်းမှတ်တမ်းပြားငယ်လေးထဲတွင် အပြည့်အဝ ပါရှိနေပါသည်။

အကယ်၍အကြောင်းအရာများသာ မှန်ကန်ပါက၊ ဗောဓိဂိုဏ်းသာ အချိန်မှီလှုပ်ရှားလိုက်လျှင် ဤမသေမျိုးများ၏ထက်ဝက်ခန့်က အရှေ့ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ရဖွယ်ရှိသည်ဟု ဆိုနိုင်ပါသည်။

"တပည့်စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ လူတစ်ယောက်ကို စေလွှတ်ခဲ့ပြီး၊ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းက တပည့်တွေရဲ့ခြေရာတွေကို အမှန်တကယ်တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့်လှည့်စားခံရမှာကို စိုးရိမ်တဲ့အတွက် သူတို့ကအဆင်ခြင်မဲ့လှုပ်ရှားမှုတွေ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။"

မဟာလွတ်လပ်ခြင်း နှင်းတောင် ဗောဓိသတ္တက ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာမော့လိုက်ပြီး၊ သူ၏အကြည့်သည် မသေချာမှုများဖြင့် လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။

မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏ အစီအစဉ်က ဘုန်းကြီးများကို လုံးဝ ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။ မိမိကိုယ်ကို မသေမျိုးဟု သတ်မှတ်ထားသူများက၊ အရှေ့ပိုင်းတိုက်ကြီးသို့ မတရားစွာအကြိမ်ကြိမ်ဝင်ရောက်ပြီး ရက်စက်သောလုပ်ရပ်များကို ပြုလုပ်ခဲ့ရုံသာမက၊ ယခုအခါစည်းမျဉ်းများကိုပါ ချိုးဖောက်ကာ ရင်းမြစ်များများကို သိမ်းပိုက်ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့၏။

တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသော ကျောက်စိမ်းမှတ်တမ်းပြားအပေါ် သူတို့၏သံသယဖြစ်ဖွယ် သဘောထားကြောင့်သာ သူတို့က ဍုမေဏုတောင်အတွင်းတွင် ရှိနေသေးခြင်း ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ။ ဤကဲ့သို့ ရှင်းလင်းသော အစီအစဉ်များကို သိရှိရန်အတွက်၊ လူတစ်ယောက်၏အဆင့်အတန်းက လွန်စွာမြင့်မားရပါလိမ့်မည်။

ထိုကဲ့သို့သော မသေမျိုးတစ်ပါးက သူ၏ဂိုဏ်းတူ အဖွဲ့ဝင်များကို ထိခိုက်စေရန်အဘယ်ကြောင့် အရာအားလုံးကို လောင်းကြေးထပ်မည်နည်း။