အခန်း ၂၀၃

အခန်း (၂၀၃) - မြွေမိစ္ဆာ၏ အသိုက်

ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတောအုပ်သည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန် ကြီးမားကျယ်ပြန့်ကြောင်းကို ဝန်ခံရမည်။

ကျားမိစ္ဆာသည် ချိုးယွီနင်နှင့် အခြားသူများကို နာရီဝက်ကျော်ကြာ ဦးဆောင်ခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတောအုပ်၏ နယ်စပ်ကို မမြင်ရသေးချေ။

"စီနီယာ... ဘယ်လောက် ဝေးသေးလဲ..."

ချိုးယွီနင်က မေးမြန်းလိုက်၏။

သူတို့ လမ်းလျှောက်နေသည်မှာ နာရီဝက် ကုန်လွန်လာခဲ့ပြီး လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်နှင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်၌ တစ်ဆို့နေသော သားရဲငယ်လေးများကို တစ်ခါတစ်ရံ တွေ့ရသည်မှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်အရာနှင့်မျှ မကြုံတွေ့ရသေးချေ။

ကျားမိစ္ဆာသည် ချိုးယွီနင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်၏။

"ရောက်တော့မယ်... နောက်ထပ် ဆယ်မိနစ်လောက်ဆို ရောက်ပြီ..."

သူ စကားပြောနေစဉ် ချိုးယွီနင်၏ နောက်ကွယ်ရှိ လူအုပ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

"အဲဒီမြွေမိစ္ဆာတွေက သာမန်မဟုတ်ဘူး... သူတို့ရဲ့ အသိုက်ပတ်လည်မှာ လူအင်အား ဖြန့်ချထားမှာ သေချာတယ်..."

"ဒါ့အပြင် မြွေမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကိုယ်ရောင်ဖျောက်နည်းတွေက အမြဲတမ်း အလွန် အစွမ်းထက်တယ်... ငါတို့ သတိမထားမိလိုက်ဘဲ ဝိုင်းရံခံလိုက်ရနိုင်တယ်..."

"တိုက်ပွဲမစခင်မှာပဲ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ စူးရှတဲ့ နာကျင်မှုကို ခံစားရနိုင်တယ် မင်းရဲ့လူတွေကို အဆင်သင့်ပြင်ထားခိုင်းလိုက်ပါ..."

ချိုးယွီနင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အားလုံးကို ပတ်ဝန်းကျင်အပေါ် ပိုပြီး သတိထားကြရန် ပြောလိုက်၏။ ကျားမိစ္ဆာ ပြောသည်မှာ မှန်ကန်၏။

နောက်ထပ် ငါးမိနစ် ခြောက်မိနစ်ခန့် ခရီးဆက်ပြီးနောက် မြွေမိစ္ဆာ အုပ်စုတစ်စုက သူတို့ကို ကြိုဆိုလိုက်တော့သည်။

မြွေမိစ္ဆာများသည် မူလက မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် တွားသွားနေပြီး အဖွဲ့ဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် လီချန်သည် အမြန်တုံ့ပြန်နိုင်ပြီး မြွေမိစ္ဆာကို ချက်ချင်း သတိပြုမိသွား၏။ သူသည် ရှည်လျားသော ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိ ရှေ့သို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

"ရွှပ်..."

တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဓားသွားသည် မြွေမိစ္ဆာ၏ ခေါင်းကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွင်းသွားတော့သည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ချုံခိုနေသော မြွေမိစ္ဆာများသည် အပြင်သို့ ခုန်ထွက်လာပြီး သူတို့အဖွဲ့ကို တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

တစ်ချိန်က ငြိမ်သက်နေခဲ့သော မြက်ခင်းပြင်သည် ရုတ်တရက် လက်ချောင်းတစ်ချောင်းစာခန့် တုတ်သော အနက်ရောင်မြွေကောင်ရေ တစ်ရာနီးပါးဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး ၊ အချို့မှာ လက်ဖျံတစ်ဖက်စာခန့် တုတ်သည်။

သူတို့သည် အရောင်အသွေးနှင့် အရွယ်အစား မျိုးစုံရှိကြပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် တွားသွားကာ လူသားများကို တိုက်ခိုက်ကြလေသည်။

"အကိုက်မခံရအောင် သတိထားကြ..."

ချိုးယွီနင်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် ခါးမှ ဓားကို ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်ကာ မြွေမိစ္ဆာများဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ချန်လော့လည်း တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်သွားလေသည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဤမြွေမိစ္ဆာ အများစုမှာ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်နှင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိကြပြီး သူတို့၏ စွမ်းအားမှာ မကြီးမားလှပေ။

ထို့အပြင် သူတို့တွင် တိုက်ခိုက်ရေးနည်းလမ်းများ သိပ်မရှိသောကြောင့် ချန်လော့နှင့် အခြားသူများအပေါ် ကြီးမားသော ထိခိုက်မှု မဖြစ်စေခဲ့ချေ။

နှစ်မိနစ် သုံးမိနစ်ခန့်အတွင်း သူတို့အဖွဲ့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြွေမိစ္ဆာများကို လုံးဝ ရှင်းလင်းပစ်နိုင်ခဲ့သည်။

ချန်လော့သည် မြွေမိစ္ဆာ အလောင်းများကို သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကြိုးစားပမ်းစား ကောက်ထည့်နေ၏။

‘မြွေမိစ္ဆာတွေက တကယ်ကို တစ်ခုခုပဲ...

မြွေဆိပ်ကို အဆိပ်ပြုလုပ်ရာမှာ သုံးလို့ရပြီး မြွေသည်းခြေကို ဆေးဖော်စပ်ရာမှာ သုံးလို့ရတယ်... မြွေသားကိုတော့ အစားအစာအဖြစ် ချက်ပြုတ်လို့ ရနိုင်တယ်…’

ချန်လော့အတွက်မူ ၎င်းမှာ သဘာဝကျစွာပင် ရှားပါးပြီး အဖိုးတန်သော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ချန်လော့သည် မြွေမိစ္ဆာ၏ အလောင်းကို ရှင်းလင်းနေကြောင်း ချိုးယွီနင် တွေ့ရှိပြီးနောက် သူသည် ချန်လော့ ပြီးစီးသည်အထိ တမင်တကာ စောင့်ဆိုင်းပေးခဲ့သည်။

မည်သူမျှ မသိလိုက်ဘဲ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပန်းနုရောင် လျှာတစ်ချောင်းက မလှမ်းမကမ်းရှိ မြက်ပင်အုပ်တစ်ခုထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

လူတိုင်း ထွက်သွားပြီးနောက် ၎င်း၏ ပုံသဏ္ဍာန်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်လာ၏။ ၎င်းမှာ တစ်ကိုယ်လုံး အစိမ်းရောင်ရှိသော မြွေမိစ္ဆာတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အသွင်အပြင်မှာ ဝါးမြွေပွေးနှင့် ၇၀-၈၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ဆင်တူပေသည်။

သူသည် ချန်လော့နှင့် အခြားသူများ ထွက်သွားသော လမ်းကြောင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ အနီးနားရှိ တွင်းတစ်ခုထဲသို့ ဝင်ကာ ထွက်သွားလေတော့သည်။

…

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ချိုးယွီနင်နှင့် အခြားသူများသည် မြွေမိစ္ဆာ၏ အသိုက်တည်ရှိရာ နေရာသို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိလာကြသည်။

သို့သော် ဤအသိုက်၏ တည်နေရာမှာ အတော်လေး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေသည်။

၎င်းမှာ သေးငယ်ပြီး သတိမထားမိနိုင်သော နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၊ အနိမ့်ဆုံးနေရာတွင် အသိုက်ကို တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဘာဖြစ်လို့ ဒီမြွေမိစ္ဆာတွေက ဒီလိုနေရာမျိုးကို သူတို့ရဲ့ အသိုက်အဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့ကြတာလဲ…”

"အားနည်းသူနဲ့ ဦးနှောက်မဲ့တဲ့သူတွေဟာ တိုက်ခိုက်ခံရတတ်တယ် ဆိုတဲ့ သဘောတရားကို နားမလည်ဘူးလား..."

ချန်လော့တစ်ယောက် မကျေမနပ် ညည်းတွားလိုက်သည်။

သို့သော် ဘေးတွင် ရပ်နေသော ကျားမိစ္ဆာက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရယ်မောကာ ခေါင်းခါပြလိုက်၏။

"ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ အခြေချနေထိုင်ရင် ဘယ်လိုမျိုး အန္တရာယ်တွေရှိနိုင်တယ်ဆိုတာ သူတို့ ကောင်းကောင်း သိတယ်လေ... ဒါပေမဲ့ သူတို့မှာ ပိုကောင်းတဲ့ ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ဘူးလေ..."

ထိုသို့ပြောရင်း ၊ သူသည် အသိုက်တည်နေရာ အလယ်တည့်တည့်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် သစ်သားအိမ်ငယ်လေး တစ်လုံး ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ အလွန် ကြီးမားခြင်း သို့မဟုတ် ခိုင်ခံ့ခြင်း မရှိပုံရပြီး ၊ လူသားတစ်ဦး၏ လက်ရာ လုံးဝ မဟုတ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ရှင်းလင်းစွာ သိနိုင်ပေသည်။

‘ ဒီမြွေမိစ္ဆာတွေက လူသားတွေရဲ့ ဗိသုကာပညာကို အတုခိုးပြီး သူတို့ဘာသာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆောက်လုပ်ခဲ့တာ ဖြစ်လောက်တယ်…’

"မင်းတို့ ရှာနေတဲ့ ကြယ်ကိုးပွင့်ပန်း က အဲဒီသစ်သားအိမ်လေးထဲမှာ ရှိတယ်..."

"ကြယ်ကိုးပွင့်ပန်း တွေ အားလုံးကို အဲဒီသစ်သားအိမ်လေးထဲမှာ ဖုံးကွယ်ထားတယ်..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အားလုံးက ထိုသစ်သားအိမ်ငယ်လေးဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

"ကြယ်ကိုးပွင့်ပန်း ကို အလွှာကိုးထပ်ပန်း လို့လည်း ခေါ်ကြတယ်... အဲဒါက 'အရေပြား ကိုးလွှာ ကွာကျခြင်း' လို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်..."

"ပြီးတော့ ဒီမြွေမိစ္ဆာတွေရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ အဆင့်တက်တာက အရေပြား ကွာကျခြင်းနဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်..."

"ယေဘုယျအားဖြင့် အရေပြား တစ်ကြိမ် ကွာကျခြင်းက စွမ်းအား တစ်ဆင့် တိုးတက်လာတာကို ရည်ညွှန်းတယ်..."

"ပထမအကြိမ်က ငါ ချီသန့်စင်ခြင်း ကနဦးအဆင့်ကို ကျင့်ကြံတုန်းကပေါ့... ဒုတိယအကြိမ်က ချီသန့်စင်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်... တတိယအကြိမ်က ချီသန့်စင်ခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်... စတုတ္ထအဆင့်က အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကနဦးအဆင့်စသဖြင့်ပေါ့…”

"အရေပြား ကိုးလွှာ ကွာကျပြီးပြီဆိုရင် သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက အနည်းဆုံး ရွှေမြုတေအဆင့် နှောင်းပိုင်းအဆင့်ကို ရောက်နေပြီလို့ ဆိုလိုတယ်..."

"ကြယ်ကိုးပွင့်ပန်း က ကွာကျမှုကို အရှိန်မြှင့်ပေးနိုင်ပြီး အောင်မြင်မှုနှုန်းကို တိုးစေနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး ရှိတယ်... အဲဒါက သူတို့အတွက် အလွန် အရေးကြီးတယ်..."

"တကယ်လို့ အရေးကြီးတဲ့ ကြယ်ကိုးပွင့်ပန်း ကို ကာကွယ်ဖို့သာ မဟုတ်ရင် သူတို့ ဒီမှာ တပ်စွဲထားမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ကျားမိစ္ဆာသည် ချန်လော့ကို ကြည့်လိုက်၏။

သို့သော် သေချာစွာ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ ချန်လော့၏ အကြည့်များသည် ကြယ်ကိုးပွင့်ပန်းများကို စိုက်ပျိုးထားသော မြွေမိစ္ဆာ၏ အသိုက်ထဲရှိ သစ်သားအိမ်ငယ်လေးအပေါ်တွင်သာ စူးစိုက်နေပြီး ၊ သူ၏ မျက်လုံးထဲရှိ လောဘရမ္မက်များကို အတိုင်းသား မြင်နေရသည်။

‘ဒီကောင်က ငါပြောတဲ့ စကား တစ်ခွန်းမှ နားမထောင်ဘူးဆိုတာ ရှင်းနေတာပဲ…’

အခြားသူများကို ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့အားလုံးမှာလည်း ထိုနည်းတူစွာပင်။

ချိုးယွီနင်သည်လည်း ကျားမိစ္ဆာ ပြောသမျှ စကားတစ်ခွန်းကိုမျှ နားမထောင်ခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။

အားလုံးက လက်ရှိအလုပ်အပေါ် အာရုံစိုက်နေချိန်တွင် ချိုးယွီနင်သည် ခါးမှ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။

"အားလုံး... သားရဲကို သတ်ဖို့ ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြ..."

၎င်းကို မြင်သောအခါ အားလုံးက တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိ မှော်လက်နက်များကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူကာ တိုက်ခိုက်မည့် အနေအထားကို ပြင်ဆင်လိုက်ကြတော့သည်။

ထိုစဉ် အသိုက်ထဲရှိ မြွေမိစ္ဆာများသည်လည်း ဤမြင်ကွင်းကို သတိပြုမိသွားပုံရပြီး အားလုံးက မော့ကြည့်လာကြသည်။

"သူတို့ကို သတ်..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ချိုးယွီနင်က အရင်ဆုံး ပြေးဆင်းသွားပြီး ချန်လော့လည်း သူ့နောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါသွားလေသည်။

ကျားမိစ္ဆာသည် အတောင်ပံများကို ခတ်ကာ တည့်တည့် ပျံသန်းသွားသည်။

မြွေမိစ္ဆာများသည် သူတို့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသော လူဒါဇင်ခန့်နှင့်အတူ နတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ရှိ ကျားမိစ္ဆာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အလန့်တကြား ဖြစ်သွားကြသည်။

သို့သော် အကြောက်တရားဖြင့် ထွက်ပြေးမည့်အစား သူတို့သည် ချက်ချင်း တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ကြလေသည်။

သို့သော် ဤမြွေမိစ္ဆာများ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များမှာ အတော်လေး သာမန်သာဖြစ်ပြီး အားလုံးနီးပါးမှာ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် သို့မဟုတ် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသည်။

အကယ်၍ သူတို့ ခုခံမည်ဆိုလျှင်ပင် အင်အားချင်းမညီမျှပေ။ ချန်လော့သည် ဓားကို ဆုပ်ကိုင်လျက် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို ခုတ်ထစ်သကဲ့သို့ ရန်သူများကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သတ်ဖြတ်နေကာ အနည်းငယ်မျှ ဖိအားမရှိပေ။

ရွှံ့ကြက်များနှင့် မြေခွေးများနှင့် ဆင်တူသော ဤမြွေမိစ္ဆာများကို ကြည့်ရင်း ချန်လော့မှာ အနည်းငယ် တွေဝေသွားမိသည်။

"ရွှေမြုတေအဆင့် နှစ်ဆယ်ကျော်နဲ့ နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် သုံးကောင် ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်ဘူးလား... အဲဒါတွေက ဘယ်မှာလဲ..."

သို့သော် သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ချန်လော့သည် သူ၏ ခြေအောက်ရှိ မြေပြင်မှ ထူးဆန်းသော တုန်ခါမှုတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလို ချန်လော့တစ်ယောက် တစ်ခုခုကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပုံရပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မိုက်သွားတော့သည်။

"သေစမ်း..."