အခန်း ၂၀၈

အခန်း (၂၀၈) - တောင်ပံပါသော မြွေ၏ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်မှု

အဆိပ်မြွေနက် ချေမှုန်းခံလိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် တောင်ပံပါသော မြွေမှာ သိသာထင်ရှားစွာ ထိတ်လန့်သွားသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ တောင့်တင်းသွားပြီး ချိုးယွီနင်ကို ကြည့်လိုက်၏။

ချိုးယွီနင်နှင့် အခြားသူများသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိကြပြီး နတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ရှိသူများ၏ အမြင်တွင် အလွန် အားနည်းလှသည်။

သို့သော် လွန်ခဲ့သော နှစ်ရာပေါင်းများစွာက သူတို့သည် လူသားများနှင့် ထိတွေ့ဖူးခဲ့သည်။

လူသားများ၏ ကောက်ကျစ်မှုနှင့် အစွမ်းသတ္တိတို့က သူတို့အပေါ် နက်ရှိုင်းသော အထင်အမြင်တစ်ခု ချန်ရစ်ထားခဲ့ဆဲ ဖြစ်သည်။

ချိုးယွီနင်သည် ဤမျှလောက် သည်းခံနိုင်စွမ်း ရှိလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

အကယ်၍ သူ့ထံတွင် ဤမျှ အစွမ်းထက်သော ပစ္စည်းတစ်ခု ရှိနေကြောင်း သိထားပါက သူတို့သည် ဤမျှ မဆင်မခြင်မဲ့ ပြုမူရဲမည်မဟုတ်ပေ။

ချိုးယွီနင် အနေဖြင့် ယခုအချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ အသုံးပြုခဲ့ခြင်းမှာ သူသည် သည်းခံနိုင်စွမ်းရှိသူ ဖြစ်သောကြောင့် မဟုတ်ချေ။

အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ရောင်စဉ်ဖြာ လက်နက်ကို အသက်သွင်းခြင်း၌ ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ချက်ချင်း အသက်သွင်းပြီး ချက်ချင်း သတ်နိုင်ပါက သူသည် ယခုအချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေမည် မဟုတ်ပေ။

တောင်ပံပါသော မြွေသည် ချိုးယွီနင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှ ထပ်မတွေးတော့ဘဲ အဝေးသို့ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားခဲါသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လျူချီသည် စိတ်လိုက်မာပါဖြင့် ထပ်မံ ပြေးထွက်သွားပြန်၏။

သို့သော် ချန်လော့က သူ့ကို ထပ်မံ တားဆီးလိုက်သည်။

"မပြေးနဲ့... အဲဒီ တောင်ပံပါတဲ့ မြွေက ငါတို့ရဲ့ ပစ်မှတ် မဟုတ်ဘူး..."

ချန်လော့၏ စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လျူချီမှာ ကြောင်အမ်းသွားသည်။

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ချိုးယွီနင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရှင်းပြလေသည်။

"သူတို့ကို လိုက်ဖမ်းစရာ မလိုပါဘူး... ငါတို့ရဲ့ ပစ်မှတ်က ကြယ်ကိုးပွင့်ပန်းပဲ... သူတို့ကို သတ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး..."

ထိုအခါမှသာ လျူချီ သတိပြန်ဝင်လာပြီး အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"အရင်ဆုံး ငါတို့ ပတ်ဝန်းကျင်က မြွေမိစ္ဆာတွေကို ရှင်းပစ်မယ်... ပြီးရင် ကျားမိစ္ဆာ စီနီယာကို သွားကူညီမယ်..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူတို့အဖွဲ့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြွေမိစ္ဆာများကို ဆက်လက် ရှင်းလင်းနေခဲ့ကြသည်။

တောင်ပံပါသော မြွေ ထွက်ပြေးသွားပြီးနောက် ရွှေမြုတေအဆင့်မှ မြွေမိစ္ဆာ အများအပြားလည်း ၎င်းနောက်သို့ လိုက်ကာ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

အချိန်တိုအတွင်း ချိုးယွီနင်နှင့် အခြားသူများ ရင်ဆိုင်နေရသော ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ အတော်လေး လျော့ကျသွားခဲ့သည်။

သူတို့၏ ပူးပေါင်းအားထုတ်မှုဖြင့် ငါးမိနစ်အတွင်း ကျန်ရှိနေသော မြွေမိစ္ဆာ ငါးကောင် ခြောက်ကောင်ခန့်ကို သတ်ပစ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

"ဟို ဧရာမ မြွေကြီးကို သွားသတ်ကြမယ်..."

ချိုးယွီနင် စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် ရှေ့သို့ အရင်ဆုံး ပြေးထွက်သွားရာ အခြားသူများလည်း သူ့နောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါသွားကြသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ချန်လော့သည် နောက်ဆုံးတွင် တမင်တကာ ကျန်ရစ်မနေတော့ဘဲ အလယ်နှင့် ပိုနီးသော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေလိုက်၏။

အကြောင်းမှာ မလှမ်းမကမ်းရှိ ချုံပုတ်တစ်ခုထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်လုံးတစ်စုံကို သူ မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် တောင်ပံပါသော မြွေမှာ အသတ်ခံရခြင်း မဟုတ်ဘဲ ထွက်ပြေးသွားခြင်း ဖြစ်ရာ သူသည် ရုတ်တရက် လှည့်ကာ ပြန်လာနိုင်သည်။

အကယ်၍ သူသာ နောက်ဆုံးတွင် နေမည်ဆိုပါက သူသည် တိုက်ခိုက်ခံရသူ ဖြစ်လာနိုင်သဖြင့် အဖွဲ့၏ အလယ်တွင် ရပ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်လော့သည် ဤကိစ္စကို ချိုးယွီနင်အား ပြောပြရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၊ ဤလူများ အားလုံးတွင် သူတို့၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် မှော်ရတနာ တစ်မျိုးမျိုး ရှိထားလောက်သည်။ သူတို့၏ မှော်ရတနာ အချို့ကို ဖြုန်းတီးပစ်လိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်။ ထိုအခါမှသာ နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့သည် မိမိအပေါ် အသုံးပြုလို့ရတော့မည် မဟုတ်ချေ။

''တကယ်လို့ ချိုးယွီနင်တစ်ယောက် မြွေမိစ္ဆာရဲ့ မတော်တဆ သတ်ဖြတ်တာကို ခံရရင်လည်း သူ သတ်တာလို့ အပြစ်တင်လို့ မရဘူးလေ…’’

ချိုးယွီနင်နှင့် အခြားသူများ ရောက်လာသည်ကို မြင်ပြီး ဧရာမ မြွေကြီးမှာ သိသာစွာပင် အံ့အားသင့်သွားပြီး ထွက်ပြေးရန် လှည့်လိုက်သည်။

သို့သော် ကျားမိစ္ဆာမှာ သူ့ကို အလွတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိသည်မှာ ထင်ရှားပြီး သူ့အပေါ်သို့ ချက်ချင်း ခုန်အုပ်ကာ တားဆီးလိုက်သည်။

သားရဲ နှစ်ကောင်သည် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတွင် ထပ်မံ ပါဝင်လာကြပြန်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ချိုးယွီနင်သည် အနည်းငယ်မျှ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သူ၏ ရောင်စဉ်ဖြာ လက်နက်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ချိုးယွီနင်နှင့် အခြားသူများ သတိမပြုမိလိုက်သောအရာမှာ သူတို့၏ ဘေးတွင် မျက်လုံးတစ်စုံက သူတို့ကို စောင့်ကြည့်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်လော့သည် ထိုမျက်လုံးများကို အာရုံစိုက်နေခဲ့သဖြင့် တစ်ဖက်လူ ရောက်ရှိလာကြောင်း သဘာဝကျစွာပင် သိရှိနေခဲ့သည်။

ချိုးယွီနင်မှ ရောင်စဉ်ဖြာ လက်နက်ကို ထုတ်လွှတ်တော့မည့်အချိန်တွင် တစ်ဖက်လူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် ချန်လော့သည် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ နေရာကို တိတ်တဆိတ် ပြောင်းလဲကာ ချိုးယွီနင်၏ အနောက်သို့ ရွှေ့သွားလိုက်လေသည်။

ချန်လော့၏ နေရာယူမှုမှာ အလွန် ကောင်းမွန်ပေသည်။ သူသည် ချိုးယွီနင်နှင့် အခြားသူများကြားတွင် ကွက်တိ ကျနေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချိုးယွီနင်သည် ရောင်စဉ်ဖြာ လက်နက်ကို အသက်သွင်းနေသည်။ မြွေမိစ္ဆာက မှောင်မိုက်ထဲမှ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာလျှင်ပင် ချိုးယွီနင်အနေဖြင့် ၎င်းကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ချန်လော့၏ ထူးခြားသော နေရာယူမှုကြောင့် အခြားသူများမှာ ချက်ချင်း အကူအညီ ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ထိုအချိန်တွင် ချိုးယွီနင်ကို ကူညီနိုင်မည့် တစ်ဦးတည်းသောသူမှာ ချန်လော့သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

သေချာသည်မှာ ချန်လော့သည် ချိုးယွီနင်ကို အမှန်တကယ် ကူညီမည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် အလွန် ကောင်းမွန်သော သရုပ်ဆောင်မှုကို ပြသမည်ဖြစ်ပြီး ပထမဦးစွာ အံ့အားသင့်မှုကို ပြသကာ ထို့နောက် သတိပြန်ဝင်လာပြီး ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုကို ပြုလုပ်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤလုပ်ရပ်များ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် မြွေမိစ္ဆာသည် ချိုးယွီနင်ကို တိုက်ခိုက်ပြီးလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ချန်လော့၏ လက်ရှိ စွမ်းအားအရ ၊ သူ့ဘက်မှ မြွေမိစ္ဆာကို တိုက်ခိုက်လျှင်ပင် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အမာရွတ်တစ်ခုသာ ချန်ရစ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤနည်းအားဖြင့် ချိုးယွီနင်ကို အောင်မြင်စွာ ဒဏ်ရာရစေနိုင်ရုံသာမက မြွေမိစ္ဆာ၏ စွမ်းအားကိုလည်း ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သဖြင့် ချိုးယွီနင်နှင့် အခြားသူများကို မြွေမိစ္ဆာနှင့် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်စေကာ သူတို့၏ စွမ်းအင်များကို ကုန်ခမ်းစေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ခဲတစ်လုံးတည်းဖြင့် ငှက်နှစ်ကောင်ကို ပစ်နိုင်သော ပြီးပြည့်စုံသည့် မဟာဗျူဟာပင်။

သို့သော် သူ၏ နေရာပြောင်းလဲမှုသည် လီချန် ကဲ့သို့သော လူအချို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မည်။ ဤလူသည် အမြဲတမ်း သတိထားတတ်ပြီး ဤထူးဆန်းသော အသေးစိတ် အချက်အလက်ငယ်များကို သေချာပေါက် သတိပြုမိလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်လော့ဂရုမစိုက်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် ချိုးယွီနင်ကို သတ်ရန် အကြံအစည်များ စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ လီချန် ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ချန်လော့အနေဖြင့် တမင်တကာ လုပ်ခဲ့ခြင်း ဟုတ်မဟုတ် သေချာ သိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ချွင်းချက်များနှင့် တိုက်ဆိုင်မှုများ ဆိုသည်မှာ အမြဲတမ်း ရှိနေတတ်သည် မဟုတ်လော။

"မြွေမိစ္ဆာ တစ်ကောင် ရှိတယ်..."

ချန်လော့ ဤအကြောင်းကို တွေးတောနေစဉ် သူ့အနောက်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

အသံကို ကြားလိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် စကားပြောသူမှာ လီချန် ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အနီးအနား၌ အချိန်အတော်ကြာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့သော တောင်ပံပါသော မြွေသည် အပြင်သို့ ပြေးထွက်လာပြီး ချိုးယွီနင်ကို တိုက်ခိုက်တော့သည်။

"တောင်ပံပါတဲ့မြွေပဲ... သူ ထွက်ပြေးသွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား..."

ချန်လော့သည် မျက်လုံးထဲတွင် အကြောက်တရားများ ပြည့်နှက်နေဟန်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ဓားကို ရုတ်တရက် ဆုပ်ကိုင်ကာ တောင်ပံပါသော မြွေကို "ပြင်းထန်စွာ" ထိုးစိုက်လိုက်လေသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ချန်လော့၏ ဓားမှာ တောင်ပံပါသော မြွေ၏ တိုက်ခိုက်မှုထက် ခြေတစ်လှမ်း အမြဲ နောက်ကျနေခဲ့သည်။

တောင်ပံပါသော မြွေ၏ ဧရာမ ပါးစပ်ကြီးမှာ ဟဟောင်းလောင်းဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး ရောင်စဉ်ဖြာ လက်နက်ကို စုစည်းနေသော ချိုးယွီနင်၏ လက်မောင်းကို ကိုက်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"အား..."

ချိုးယွီနင်က နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ လက်ထဲတွင် စုစည်းနေခဲ့သော ရောင်စဉ်ဖြာ လက်နက်မှာ ပြင်ဆင်မှု မပြီးဆုံးမီတွင်ပင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

ရောင်စဉ်ဖြာ လက်နက်သည် ဧရာမ မြွေကြီးဆီသို့ ဦးတည်သွားသော်လည်း အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိသောကြောင့် ဧရာမ မြွေကြီးကို ရှပ်ထိသွားရုံသာဖြစ်ပြီး ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာမျှသာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချန်လော့၏ ဓားမှာ တောင်ပံပါသော မြွေပေါ်သို့ ကွက်တိ ကျရောက်သွားလေသည်။

"ရွှပ်..."

ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် တောင်ပံပါသော မြွေ၏ ကျောပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ချန်လော့အနေဖြင့် ပိုအားစိုက်လိုက်ရုံဖြင့် သူ၏ ကျောရိုးကို ဖြတ်တောက်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် ချန်လော့မှာ ထိုသို့ မလုပ်ခဲ့ချေ။