အခန်း ၂၀၉

အခန်း (၂၀၉) - လှည့်စားခြင်း

ချန်လော့သည် တောင်ပံပါသော မြွေ၏ ကျောရိုးကို မဖြတ်တောက်ရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်း နှစ်ခု ရှိသည်။

ပထမအချက်မှာ သူ ယခင်က ပြသခဲ့သော စွမ်းအားမှာ ထိုမျှသာ ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ချန်လော့သည် ချိုးယွီနင်နှင့် အခြားသူများကို အားနည်းသွားစေရန်အတွက် ဤတောင်ပံပါသော မြွေ ကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ ပုံစံနှင့် ကိုက်ညီစေရန်နှင့် သူ၏ အစီအစဉ်ကို ပြီးမြောက်စေရန်အတွက် ချန်လော့သည် ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ သူ၏ဓားဖြင့် မြွေမိစ္ဆာကို ထပ်မံ ခုတ်ပိုင်းရန်ဟန်ပြင်လိုက်သည်။

သူသည် တောင်ပံပါသော မြွေ၏ ကျောရိုးကို နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုဖြင့် ဖြတ်တောက်ရန် ကြိုးစားသလိုလို ဟန်ဆောင်လိုက်ခြင်းပင်။

အားလုံးလည်း ဤအချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ သဘောပေါက်ထားသည်။

သို့သော် တောင်ပံပါသော မြွေသည် မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားသော နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်ရာ ချန်လော့ကို ဒုတိယအကြိမ် တိုက်ခိုက်ခွင့် အဘယ်ကြောင့် ပေးမည်နည်း။

သူသည် ချိုးယွီနင်၏ လက်ကို ကိုက်ထားရာမှ လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

"သေစမ်း..."

ချန်လော့သည် အသံနှိမ့်ကာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း ချက်ချင်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး ချိုးယွီနင်ကို ကြည့်လိုက်၏။

"ယွီနင်... မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား..."

သူသည် ချိုးယွီနင်ကို ကြည့်ကာ စိုးရိမ်သော အမူအရာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

အခြားသူများလည်း ချိုးယွီနင်ကို ချက်ချင်း ဝိုင်းရံလာကြပြီး သူ၏ လက်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာကို ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ချိုးယွီနင်၏ လက်မောင်းပေါ်တွင် သွေးထွက်နေသော အပေါက် နှစ်ပေါက်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရပြီး ၎င်းတို့မှာ အနည်းငယ် မည်းနက်နေသည်။

သူ၏ မျက်နှာမှာလည်း အနည်းငယ် ဖြူဖျော့လာ၏။

ဤနတ်ဝိညာဉ်အဆင့် မြွေမိစ္ဆာ၏ အဆိပ်မှာ သေးငယ်သော ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်သည်မှာ ရှင်းလင်းလှပေသည်။

"ဒုက္ခပဲ... မြွေဆိပ်မိသွားပြီ..."

ချန်လော့သည် အခြေအနေကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပိုမို လေးနက်လာသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ တည်ငြိမ်နေခဲ့၏။

အကြောင်းမှာ ချိုးယွီနင် ကဲ့သို့သော အရေးပါသူတစ်ဦးတွင် အဆိပ်ဖြေဆေးလုံးအချို့ သေချာပေါက် ရှိနေမည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ့ကို မြွေဆိပ်ဖြင့် သတ်နိုင်မည်ဟု တွေးခြင်းမှာ အလွန် ရိုးရှင်းလွန်းလှပေသည်။

ချိုးယွီနင်သည် လူအုပ်ကြီး ဝိုင်းရံလာသည်ကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်... ငါ့အတွက် စိတ်မပူကြပါနဲ့... တောင်ပံပါတဲ့ မြွေ ပြန်လာမှာကိုပဲ သတိထားကြပါ..."

ချိုးယွီနင်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အားလုံးက တောင်ပံပါသော မြွေ ကို သတိရသွားကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိထားကာ အကဲခတ်လိုက်ကြ၏။

ချိုးယွီနင်သည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ အစိမ်းရောင် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ယူကာ တစ်ကျိုက်တည်း မျိုချလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် သူသည် ဆေးပုလင်းတစ်ပုလင်းကို ထုတ်ယူကာ အဆိပ်မြွေ ကိုက်ခံရသော နေရာပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် လောင်းချလိုက်တော့သည်။

"ရှဲ..."

အနက်ရောင် အခိုးအငွေ့များ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ချိုးယွီနင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အတော်လေး မသာမယာ ဖြစ်သွားလေသည်။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် တောင်ပံပါသော မြွေ ကိုက်ခံထားရသော ဒဏ်ရာမှ အဆိပ်မိနေသည့် လက္ခဏာများသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ချန်လော့သည် စိတ်သက်သာရာရသွားသော အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။

သို့သော် ဘေးတွင် ရပ်နေသော လီချန်သည် ချန်လော့ကို ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေခဲ့၏။

ချိုးယွီနင် အကိုက်မခံရမီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို သူ ပြန်လည် သတိရသွားသည်။ သူတို့၏ မူလနေရာမှာ ချိုးယွီနင်ကို ချက်ချင်း ကူညီနိုင်သည့် နေရာတွင် ဖြစ်သည်။

တောင်ပံပါသော မြွေသည် ချိုးယွီနင်ကို မတိုက်ခိုက်နိုင်မီ ၊ သူတို့သည် ကြားဖြတ်တားဆီးနိုင်သည် ။ သို့သော် ချန်လော့၏ "လမ်းပိတ်ခြင်း" အပြုအမူက သူတို့ကို ချိုးယွီနင်အား ချက်ချင်း မကူညီနိုင်အောင် တားဆီးထားခဲ့သည်။

‘အဲဒါက တမင်တကာ လုပ်တာလား... ဒါမှမဟုတ် မတော်တဆလား…’

လီချန် ဇဝေ‌ဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော တစ်လတာ ကာလအတွင်း လီချန်သည် ချန်လော့ထံတွင် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်အချို့ ရှိနေကြောင်း မတွေ့ရှိခဲ့ရချေ။ သူ၏ အပြုအမူမှာ ကောင်းမွန်ခဲ့ပေသည်။

ထို့အပြင် မတော်တဆ နေရာယူမိခြင်းတစ်ခုတည်းကြောင့် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို လူဆိုးဟု သတ်မှတ်ခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့ပုံရပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် လီချန်သည် ၎င်းကို မတော်တဆမှု တစ်ခုအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ချန်လော့ကို တိတ်တဆိတ် စတင် အာရုံစိုက်လာခဲ့တော့သည်။

တောင်ပံပါသော မြွေ၏ အကိုက်ခံရသော ဒဏ်ရာမှာ ပျောက်ကင်းလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်နှင့် ချိုးယွီနင်သည် ရောင်စဉ်ဖြာ လက်နက်ကို ထပ်မံ အသက်သွင်းလိုက်ရာ သူ၏ လက်ထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။

၎င်းကို မြင်သောအခါ လီချန်သည် ချိုးယွီနင်၏ ဘေးသို့ ချက်ချင်း သွားလိုက်လေသည်။

လီချန် ရပ်တန့်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် တောင်ပံပါသော မြွေ သည် ထပ်မံ ပြေးထွက်လာပြီး သူ၏ ပစ်မှတ်မှာ ချိုးယွီနင် ဖြစ်နေပြန်၏။

သို့သော် လီချန်သည် သူ၏ ဓားကို ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်ကာ တောင်ပံပါသော မြွေ ကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်လိုက်တော့သည်။

"ရွှီး..."

လီချန်က သူ့ကို ချုပ်နှောင်လိုက်သဖြင့် တောင်ပံပါသော မြွေ သည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချန်လော့သည် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သူ၏ ဓားဖြင့် တောင်ပံပါသော မြွေ ကို ခုတ်ချလိုက်သည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ချန်လော့သည် ပြဿနာရှာနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ် ကူညီနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဓား ကျရောက်သွားသည်နှင့် ဓားသွားသည် သူ ယခင်က ချန်ရစ်ခဲ့သော ဒဏ်ရာကို ကွက်တိ ထိမှန်သွားလေသည်။

"ဒေါက်..."

ကြည်လင်သော အသံတစ်သံနှင့်အတူ ချန်လော့သည် တောင်ပံပါသော မြွေ၏ ကျောရိုးကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖြတ်တောက်လိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် အခြားသူများလည်း နောက်မှ လိုက်လာကြပြီး အဆုံးသတ် တိုက်ခိုက်မှုများကို စတင် ပြုလုပ်ကြလေသည်။

ဓားချက် အများအပြား ဆက်တိုက် ထိမှန်ပြီးနောက် တောင်ပံပါသော မြွေ သည် မသေသေးသော်လည်း သေလုမျောပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချိုးယွီနင်၏ ရောင်စဉ်ဖြာ လက်နက်မှာ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး သူသည် ဧရာမ မြွေကြီးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ဧရာမ မြွေကြီးသည် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း ကျားမိစ္ဆာက သူ့ကို တင်းကျပ်စွာ ချုပ်နှောင်ထားလေသည်။

"ဝုန်း..."

ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ ရောင်စဉ်ဖြာ လက်နက် ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အလင်းလုံးသည် ဧရာမ မြွေကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွင်းသွားတော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဧရာမ မြွေကြီးသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် သုံးပုံနှစ်ပုံကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။

သို့သော် မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် သားရဲတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ မြွေမိစ္ဆာ သုံးကောင်အနက် အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်သည်။

သို့ဖြစ်လင့်ကစား သူတို့သည် ခံနိုင်ရည်ရှိစွာဖြင့် ဆက်လက် အသက်ရှင်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကျားမိစ္ဆာသည် ဧရာမ မြွေကြီးကို နောက်ထပ် အသက်ရှင်ခွင့်ပေးရန် ဆန္ဒမရှိသည်မှာ ရှင်းလင်းလှပေသည်။ ၎င်းသည် ချက်ချင်း ပျံသန်းသွားကာ မြွေမိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ကိုက်ချလိုက်ပြီးနောက် ၎င်း၏ ထက်မြက်သော အစွယ်များဖြင့် ကိုက်ဖြဲပစ်လိုက်တော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချိုးယွီနင်သည် အားလုံး၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရပြီး သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသော တောင်ပံပါသော မြွေ ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။ သူ့ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သနားကြင်နာမှု တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း မသိမသာ လှစ်ဟသွားသည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ ခေတ္တမျှသာ ကြာရှည်ခဲ့ပြီးနောက် အရာအားလုံး တည်ငြိမ်မှုသို့ ပြန်ရောက်သွားလေသည်။

သို့သော် တောင်ပံပါသော မြွေ သည် သနားကြင်နာမှု တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဖမ်းဆုပ်မိသွားပုံရသည်။

သူက ဆိုလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

တောင်ပံပါသော မြွေ က လူစကားပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အားလုံး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

သို့သော် ပြန်လည် တွေးတောကြည့်ပါက သူတို့ နှစ်ကောင်စလုံးမှာ နတ်ဝိညာဉ်အဆင့်တွင် ရှိကြရာ ကျားမိစ္ဆာ လုပ်နိုင်ပါက မြွေမိစ္ဆာလည်း အဘယ်ကြောင့် မလုပ်နိုင်ရမည်နည်း။

တောင်ပံပါသော မြွေ၏ မေးခွန်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ချိုးယွီနင်သည် ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် သက်ပြင်းသာ ချလိုက်ရသည်။

"ငါတို့ ကြယ်ကိုးပွင့်ပန်းတွေ လိုအပ်လို့ပါ... တောင်းပန်ပါတယ်..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် တောင်ပံပါသော မြွေ၏ မျက်လုံးများမှာ ရုတ်တရက် တောက်ပသွားတော့သည်။

သူတို့သည် မျိုးစိတ်တူများ မဟုတ်သဖြင့် မြွေ၏ မျက်လုံးများက ဘာကို ဆိုလိုချင်သည်ကို မည်သူမျှ နားမလည်နိုင်ကြချေ။

သို့သော် တောင်ပံပါသော မြွေက ဆိုလိုက်သည်။

"ကြယ်ကိုးပွင့်ပန်း ဟုတ်လား..."

"အဲဒီအရာတွေက မြောက်ဘက် သစ်တောတစ်ခွင်လုံးမှာ ပြန့်ကျဲနေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"ဒါ့အပြင် ငါတို့က အဲဒီအရာကို စိုက်ပျိုးတာတောင် မဟုတ်ဘူး..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အားလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"အဲဒီ... အဲဒီဘက်မှာ ဘာတွေရှိလဲ..."

ကျန်းချွန်းရှန်းသည် မလှမ်းမကမ်းရှိ သစ်သားအိမ်ငယ်လေးဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကျားမိစ္ဆာသည် ထိုနေရာက ကြယ်ကိုးပွင့်ပန်း စိုက်ပျိုးထားသော နေရာဖြစ်ကြောင်း သူတို့ကို ပြောပြခဲ့သည်။

တောင်ပံပါသော မြွေ သည် ကျန်းချွန်းရှန်း လက်ညှိုးထိုးပြသော နေရာသို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းခါပြလိုက်၏။

"အဲဒီမှာ ငါတို့ရဲ့ ကလေးတွေ ရှိတယ်..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပုံရပြီး ချိုးယွီနင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ လိမ်လည်ခံလိုက်ရပြီ ထင်တယ်..."

"အဲဒါ မင်းတို့ရဲ့ အပြစ် မဟုတ်ပါဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီကလေးတွေ... မမွေးဖွားသေးတဲ့ ကလေးတွေက အပြစ်ကင်းပါတယ်..."

"ကျေးဇူးပြုပြီး သူတို့ကို မနာကျင်စေပါနဲ့..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ချိုးယွီနင်၏ မျက်လုံးများတွင် ရှားပါးလှသော ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာတော့သည်။

သူသည် ထိုအချိန်တွင် သူတို့ဆီသို့ ပျံသန်းလာနေသော ကျားမိစ္ဆာကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။