← Chapters

အခန်း ၉၀၂

Vol. 61 Ch. 902

အခန်း ၉၀၂

Vol. 61 Ch. 902

အခန်း (၉၀၂) ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ နိယာမ။ ဒုတိယ ကောင်းကင်ဘုံ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်။ (၂)

ရှီကျင့်ထျန်း၏ ရင်ထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများ ပြင်းထန်လာလေ၏။ စူးချန်ခုန်းက ရှီပုဖောနှင့် အခြားသူများကို သတ်ခဲ့သည်ကို သူသိသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ထိပ်တိုက်မတွေ့လိုသေးသဖြင့် မသိကျိုးနွံပြုနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူရရှိထားသော ရတနာများကို အသုံးချကာ အစွမ်းထက်လာပြီးမှ စူးချန်ခုန်းကို ရှင်းလင်းရန် သူကြံစည်ထားသော်လည်း ယခုအခါ စူးချန်ခုန်းက ကိစ္စကို တိုက်ရိုက်ထုတ်ပြောလာပြီး သူနှင့် အပြတ်ရှင်းရန် ဆိုလာလေပြီ။

ရှီကျင့်ထျန်းသည် ယခုအချိန်တွင် တိုက်ခိုက်ရန် မရည်ရွယ်သော်လည်း သူသည် စူးချန်ခုန်းကို ကြောက်ရွံ့နေတာ မဟုတ်ပေ။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့် သွေးမျိုးဆက်ရှိသော ရှီမိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသူဖြစ်ရာ သူ၏ တိုးတက်မှုမှာ အလွန်လျင်မြန်လှသည်။ သူသည် မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာမှ ပြန်လာပြီး လပိုင်းအတွင်းမှာပင် သူ၏ ကျင့်စဉ်များကို အထွတ်အထိပ်သို့ ပို့ဆောင်ကာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ရှီမိသားစုဘိုးဘေးများ ချန်ထားခဲ့သော လေးလံသောတောင်ကြီး နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကိုလည်း သူအလိုရှိသည့်အချိန်တွင် သန့်စင်ကာ ကောင်းကင်ဘုံဒုတိယအဆင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဖြစ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်စွမ်း ရှိသူဖြစ်သည်။

'တာ့ဝူဖုန်းက ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်နေတယ်ဆိုပေမဲ့ ငါက ပိုသာတယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။' ဟု ရှီကျင့်ထျန်းက တွေးလိုက်သည်။

"ဆရာစူးက ရှီကျင့်ထျန်းနဲ့ တိုက်တော့မှာလား" လီစုန့်က မှင်တက်ကာ ကြည့်နေမိသည်။ စူးချန်ခုန်းသည် စကားအနည်းငယ်ဖြင့်ပင် ရှီကျင့်ထျန်းနှင့် အသေအကြေ တိုက်ပွဲဝင်ရန် ပြင်ဆင်နေလေပြီ။

"ကောင်းပြီ။ တာ့ဝူဖုန်း... မင်းက သေချင်နေမှတော့ ငါ မင်းဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရမှာပေါ့" ရှီကျင့်ထျန်း၏ မျက်လုံးများထဲမှ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများမှာ ကောင်းကင်သို့ တိုင်အောင် ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။ သူ၏ အသံမှာ မကျယ်သော်လည်း တုန်ခါမှုမှာ ပြင်းထန်လှရာ သာမန်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသာဆိုလျှင် ကြောက်ရွံ့လွန်း၍ ဝိညာဉ်ပင် လွင့်ထွက်သွားနိုင်ပေသည်။

"နောက်ဆုတ်လိုက်" စူးချန်ခုန်းက အင်္ကျီလက်စွပ်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ လေပြင်းတစ်ခု ဖန်တီးလိုက်ပြီး တောင့်တင်းနေသော လီစုန့်ကို နန်းတော်၏ ထောင့်တစ်နေရာသို့ ဘေးကင်းစွာ လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။

ထိုခဏမှာပင် ရှီကျင့်ထျန်းက စတင်လှုပ်ရှားတော့သည်။ သူ၏ အရေပြားမှာ ကျောက်သားကြည်ကဲ့သို့ နက်မှောင်လာပြီး ခွန်အားနှင့် အလျင်နှုန်း ပေါင်းစပ်ထားသော လှပခိုင်ခံ့သည့် အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ အဆင့်မှာ ဝေ့ရှန့်ရှင်းကဲ့သို့ အတင်းအဓမ္မ မြှင့်တင်ထားသူများနှင့် လုံးဝ ခြားနားလှသည်။

"ဘုန်း"

ရှီကျင့်ထျန်းက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ရာ လေထုနှင့် ပွတ်တိုက်မိပြီး မီးပွားများပင် လွင့်စင်သွားကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ကျော်ဖြတ်၍ စူးချန်ခုန်း၏ အနားသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာသည်။ သူ၏ လက်သီးမှာ အနက်ရောင် ကျောက်စိမ်းရောင် တလက်လက်ထလျက် အလွန်မြန်ဆန်သော်လည်း မြင်ရသူအဖို့ နှေးကွေးနေသကဲ့သို့ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်စေကာ ရှောင်တိမ်းရန် ခက်ခဲလှသည်။

"လာစမ်းပါ"

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တိုက်ပွဲဝင်လိုသော စိတ်ဓာတ်များ တောက်လောင်လာသည်။ ရှီကျင့်ထျန်းကဲ့သို့သော ပညာရှင်နှင့် တွေ့ဆုံရခြင်းက သူ၏ သွေးများကို ဆူပွက်စေသည်။ သူသည် မရှောင်မတိမ်းဘဲ သူ၏ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်ခန္ဓာကိုယ်မှ အံ့မခန်း ခွန်အားများကို ထုတ်ဖော်ကာ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်၍ ပြန်လည် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

"ဝုန်း"

ဧရာမ လက်သီးနှစ်လုံးမှာ မည်သည့် အလှအပမှ မပါဘဲ တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကြရာ ဟိန်းထွက်လာသော အသံကြောင့် နန်းတော်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်၌ပင် အက်ကြောင်းကြီးများ ပေါ်လာသည်။ စူးချန်ခုန်းသည် ရှီကျင့်ထျန်း၏ လက်သီးမှ အလွန်လေးလံသော တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ အစွမ်းထက်သော ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့်ပင် နောက်သို့ ခြေတစ်ဝက်ခန့် ဆုတ်လိုက်ရပြီး သူ၏ခြေထောက်မှာ မာကျောသော ကြမ်းပြင်အတွင်းသို့ နစ်ဝင်သွားတော့သည်။

"ကောင်းတယ်"

စူးချန်ခုန်းသည် ကြောက်ရွံ့သွားခြင်းမရှိဘဲ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။ ဤကဲ့သို့သော ပြိုင်ဘက်မျိုးကသာ သူ၏ အစွမ်းအစမှာ မည်မျှအထိ ရှိသည်ကို စမ်းသပ်ရန် ထိုက်တန်သူဖြစ်သည်။

"ဧရာမ ဝေလငါး ခန္ဓာကိုယ်"

စူးချန်ခုန်း၏ နှလုံးခုန်သံမှာ အလွန်မြန်လာပြီး သွေးများမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ လှည့်ပတ်လာသည်။ သူ၏ အရိုးများမှ တဂျွတ်ဂျွတ် အသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ အရပ်မှာ လက်မအနည်းငယ် ပိုရှည်လာပြီး ကြွက်သားများ ရောင်ကိုင်းလာကာ အရေပြားမှာ တိုက်ပွဲပုံရိပ်လွှာများဖြင့် နီမြန်းလာသည်။ သူ၏ သွေးမှ ထွက်ပေါ်လာသော အပူရှိန်ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာပင် မီးဖိုတစ်ခုကဲ့သို့ ပူပြင်းလာတော့သည်။

ယခုအခါ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် အင်အားမှာ ဒုတိယကောင်းကင်ဘုံ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များ၏ အဆင့်သို့ပင် လိုက်မီနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဝုန်း"

သွေးနှင့် စွမ်းအင်များမှာ နီရဲသော လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး စူးချန်ခုန်းက သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖဝါးဖြင့် ဒေါသတကြီး လှိုင်းလုံးများ ကမ်းကို ရိုက်ခတ်ခြင်းကို အသုံးပြုကာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

"တောင်ကြီးလက်သီး"

ရှီကျင့်ထျန်းသည်လည်း လျှော့မတွက်ဘဲ သူ၏ လက်သီးကို မြင့်မားသော တောင်တစ်လုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ စူးချန်ခုန်း၏ လက်ဖဝါးစွမ်းအင်ကို ဆီးကြိုတိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

"ဂျွတ် ဖြောက်"

လက်သီးနှင့် လက်ဖဝါး ထိတွေ့မှုကြောင့် တောင်ပြိုလဲသကဲ့သို့ အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရိုက်ခတ်လာသော အရှိန်အဝါများကြောင့် နန်းတော်အတွင်းရှိ ကျောက်တောင်တုများနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများမှာ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကုန်သည်။

ရှီကျင့်ထျန်းသည် စူးချန်ခုန်း၏ ပြင်းထန်လှသော လက်ဖဝါးစွမ်းအင်ကြောင့် နောက်သို့ သုံးလှမ်းခန့် ဆုတ်လိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ပိုမို ရက်စက်လာသည်။ သူသည် မည်သည့် ပြိုင်ဘက်ကိုမဆို အမြဲတမ်း နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သူဖြစ်ရာ ယခုကဲ့သို့ အင်အားချင်း ယှဉ်ရာတွင် နောက်သို့ ဆုတ်ပေးလိုက်ရခြင်းမှာ သူ့အတွက် အရှက်ရစရာ ဖြစ်နေသည်။

"ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး နိယာမ"

ရှီကျင့်ထျန်းက အော်ဟစ်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့မှ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နှုန်းဖြင့် စတင် ကြီးထွားလာတော့သည်။

All Chapters