← Chapters

အခန်း ၉၀၃

Vol. 61 Ch. 903

အခန်း ၉၀၃

Vol. 61 Ch. 903

အခန်း (၉၀၃) ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ နိယာမ။ ဒုတိယ ကောင်းကင်ဘုံ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်။ (၃)

ပေ ၁၀၊ ပေ ၁၀၀၊ ပေ ၂၀၀... အမြင့် ပေ ၁၀၀၀ ကျော်အထိ…

ရှီကျင့်ထျန်းသည် ပေ ၁၀၀၀ ကျော် မြင့်မားသော ဧရာမဘီလူးကြီး တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကျောက်ဝါ ဘိုးဘေး၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော နန်းတော်၏ အမိုးနှင့်ပင် ထိလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး ရှေးခေတ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အနက်ရောင် ကျောက်သားဘီလူးကြီး တစ်ကောင်အလား ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်လာခဲ့သည်။

'ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး နိယာမ' ဆိုသည်မှာ အလွန်ပင် ထူးကဲသော ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အထွတ်အထိပ်မှာ မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားအဆင့်အထိ ရှိသည်။ မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်း နိုင်ငံ၏ သမိုင်းကြောင်းတွင် ထိုကျင့်စဉ်ကို အထွတ်အထိပ်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်သူများသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးထက်ပင် မြင့်မားသော ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ရှီကျင့်ထျန်း ကျင့်ကြံထားသည်မှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်အဆင့်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ ခွန်အားများမှာလည်း အချိုးကျ တိုးပွားလာနေသည်။

"ဝေါ့"

ရှီကျင့်ထျန်း၏ အော်သံကြောင့် လီစုန့်မှာ ခေါင်းမူးဝေသွားရသည်။ အကယ်၍ သူသာ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ရှိသော မဟာဆရာကြီး တစ်ဦး မဟုတ်ပါက ထိုအော်သံ တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။ ထိုအော်သံနှင့်အတူ ရှီကျင့်ထျန်းသည် သူ၏ ဧရာမ ခြေထောက်ကြီးဖြင့် စူးချန်ခုန်းကို နင်းခြေလိုက်တော့သည်။

ရိုးရှင်းသော နင်းခြေမှုဟု ထင်ရသော်လည်း ၎င်းအတွင်း၌ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များ ပါဝင်နေပြီး စူးချန်ခုန်းရှိရာ အရပ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။

ဝူချင်းရှီ၊ ကျားဖြူဟိန်းသံဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း

စူးချန်ခုန်း၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်းရှိ ဆန်းကြယ်လိပ်ရွှေဆေးလုံးမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လည်ပတ်လာပြီး မြင့်မြတ်လှသော စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သဘာဝတရား၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြားမှာ စူးချန်ခုန်း၏ ညာဘက်လက်မောင်းတွင် စုစည်းလာသည်။ ကောင်းကင်ယံမှ ပြိုကျလာသော ကမ္ဘာကြီးကဲ့သို့ ခြေထောက်ကြီးကို စူးချန်ခုန်းက လက်သီးဖြင့် ပြန်လည် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

"ဘုန်း"

မမျှတလှသော အရာဝတ္ထုနှစ်ခု ထိတွေ့မိချိန်တွင် နန်းတော်ကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး နံရံနှင့် တိုင်များတွင် အက်ကြောင်းများစွာ ပေါ်လာတော့သည်။

"ဝေါင်း"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှေးဟောင်းချောက်ကမ္ဘာမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံကဲ့သို့ ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်စေသည့် ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျားဖြူဟိန်းသံဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း တိုက်ကွက်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"ဂျွတ် ဖြောက် ဖြောက်"

တိုက်ခိုက်မှုနှစ်ခု ထိတွေ့မိချိန်တွင် ဟင်းလင်းပြင်မှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားပြီး သားရဲဘုရင်ပေါင်းများစွာ ကောင်းကင်သို့ မော့ကာ ဟိန်းဟောက်နေသကဲ့သို့ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရှီကျင့်ထျန်းသည် သူ၏ ညာဘက်ခြေထောက်တွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ပေ ၁၀၀၀ မြင့်သော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ နောက်သို့ ယိုင်နဲ့သွားကာ နန်းတော်နံရံကို တိုက်မိ၍ အပြင်ဘက်သို့ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

အကယ်၍ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး နိယာမ ကျင့်စဉ်ကြောင့် ရှီကျင့်ထျန်း၏ ခံစစ်စွမ်းအားများ တိုးမလာပါက စူးချန်ခုန်း၏ ဤတိုက်ခိုက်မှုမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်သွားစေနိုင်ပေသည်။

'ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ...' လီစုန့်မှာ ထောင့်တစ်နေရာတွင် တုန်တုန်ယင်ယင်နှင့် ထောင့်ကပ်နေမိသည်။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များ၏ တိုက်ပွဲမှာ သာမန်လူတို့ စိတ်ကူးထားသည်ထက် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ရှီကျင့်ထျန်းသည် ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ အစွမ်းထက်နေသော်လည်း စူးချန်ခုန်းက သူ့ကို ပို၍ပင် နှိမ်နင်းထားနိုင်လေသည်။

"ငါ... မင်းကို သတ်ပစ်မယ်"

နန်းတော်အပြင်ဘက်မှ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရှီကျင့်ထျန်း ပြန်ထလာသည်။ သူ၏ နဖူးကြားတွင် မီးခိုးဖြူရောင် တတိယမျက်လုံးတစ်လုံး ပွင့်လာပြီး ကမ္ဘာကြီးကို အရောင်မဲ့သွားစေသည့် နတ်အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုအလင်းတန်း ထိမှန်သမျှမှာ ကျောက်တုံးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကုန်ပြီး စူးချန်ခုန်းဆီသို့ ဦးတည်လာသည်။

"ဆန်းကြယ်လိပ်ရွှေချပ်ဝတ်"

ထိုအလင်းတန်းမှာ အလင်း၏ အလျင်နှုန်းအတိုင်း မြန်ဆန်လှသဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ စူးချန်ခုန်းသည် ထိုအချက်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီး သူ၏ ရွှေအမြုတေမှ စွမ်းအင်များကို ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ချပ်ဝတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

"ဂျွတ် ဂျွတ်"

စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထူထဲသော ကျောက်သားလွှာများဖြင့် ဖုံးအုပ်သွားသော်လည်း သူ၏ ရွှေရောင်အတွင်းအားလုံးမှ စီးဆင်းနေသော စွမ်းအင်များကြောင့် ထိုကျောက်လွှာများမှာ ချက်ချင်း ပြန်လည် ကွဲအက်သွားသည်။ စီးဆင်းနေသော ရေကို ရေခဲက မခဲနိုင်သကဲ့သို့ပင်။ ရှီကျင့်ထျန်း၏ ကျောက်တုံးဘုရင် မျက်လုံးမှာ စူးချန်ခုန်းအတွက် အသုံးမဝင်လှပေ။

"မျောက်ဝံနတ်ဆိုး ဟင်းလင်းပြင် ဖမ်းဆုပ်ခြင်း"

စူးချန်ခုန်းက လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ လေထုကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ရှီကျင့်ထျန်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ပြိုကွဲသွားပြီး သူ့ကို ဖိညှပ်လိုက်တော့သည်။

"ဘုန်း"

စူးချန်ခုန်းက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မမြင်ရသော ဧရာမ လက်ကြီးတစ်ဖက်က ရှီကျင့်ထျန်းကို ဖမ်းဆုပ်၍ နန်းတော်အလယ်သို့ လွှင့်ပစ်လိုက်ရာ မာကျောသော အဆောက်အဦးများမှာ အမှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကုန်သည်။ ရှီကျင့်ထျန်းမှာလည်း ခေါင်းမူးဝေသွားရသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ မျောက်ဝံနတ်ဆိုးပုံရိပ်မှာ ရှီကျင့်ထျန်း၏ ခေါင်းကို ကိုင်၍ ပုလင်းဖုံး ဖွင့်သကဲ့သို့ လိမ်ချိုးရန် ကြိုးစားနေသည်။ ရှီကျင့်ထျန်းက အသည်းအသန် ခုခံနေသော်လည်း သူ၏ လည်ပင်းမှ အရိုးကျိုးသံများ ထွက်ပေါ်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။

'ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးက သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့် ဝင်ခါစတွေပဲ... ငါက မြင့်မြတ်တဲ့ရှေးဟောင်းနိုင်ငံရဲ့ ထိပ်တန်းကျင့်စဉ်တွေကို ကျင့်ကြံထားတာ... သူက ဘာလို့ ငါ့ကို နှိမ်နင်းထားနိုင်ရတာလဲ' ရှီကျင့်ထျန်းမှာ လက်မခံနိုင်ဖြစ်နေသည်။

သူနှင့် စူးချန်ခုန်း နှစ်ဦးစလုံးသည် မကြာသေးမီကမှ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ခဲ့တာ ဖြစ်သော်လည်း ရင်ဆိုင်ရသည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် သူသည် အားနည်းချက်ရှိနေပြီး စူးချန်ခုန်း၏ အဆက်မပြတ် ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံနေရသည်။

ရှီကျင့်ထျန်းသည် မိမိကိုယ်တိုင် ထိပ်တန်းပြိုင်ဘက်ကင်းကျင့်စဉ်ဖြစ်သော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးနိယာမကို ကျင့်ကြံနေခြင်းဖြစ်သော်လည်း စူးချန်ခုန်းမှာမူ မိမိကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းထားကာ ဤလောကတွင် တစ်ခုတည်းသော ထူးခြားသည့် ဆန်းကြယ်လိပ်ရွှေဆေးလုံး နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး မွေးရာပါ နတ်ဘုရားအမှတ်အသား ၁၀ ခု ရှိနေသဖြင့် မိမိထက် သဘာဝကျစွာ များစွာပိုမိုသန်မာနေသည်ကို သူ မသိပါပေ။

ရှီကျင့်ထျန်းသည် ခက်ခက်ခဲခဲပင် ပြောလိုက်သည်။ “တာ့ဝူဖုန်း ရပ်လိုက်တော့။ မင်းရဲ့ အစွမ်းကို ငါအသိအမှတ်ပြုတယ်။ မင်းပြောသလိုပဲ ငါ လီမိသားစုကို လွှတ်ပေးပြီး သူတို့ကို နောက်ထပ် ဒုက္ခမပေးတော့ဘူး။”

ရှီကျင့်ထျန်း၏ လေသံမှာ ပျော့သွားပြီး အရှုံးပေးလိုသည့် လက္ခဏာများ ပြလာခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ စွမ်းအားမှာ သူ၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် များစွာကျော်လွန်နေသဖြင့် ရှီကျင့်ထျန်းအား အရှုံးပေးရန် ရွေးချယ်စေခဲ့ပြီး လီမိသားစုကို လွှတ်ပေးရန် သူ၏ ဆန္ဒကို ဖော်ပြခဲ့သည်။

“အခုမှတော့ အရမ်းနောက်ကျသွားပြီ။”

စူးချန်ခုန်း၏ နတ်ဘုရားသွေးများ ဆူပွက်လာပြီး သူ၏ ရွှေရောင်မျက်လုံးများအတွင်း အေးစက်လှသော ဂရုမစိုက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အခြေအနေမကောင်းသည့်အခါမှ အရှုံးပေးပြီး သက်ညှာပေးဖို့ တောင်းပန်နေတယ်တဲ့လား။ ဒါက ဒီလောက် မလွယ်ပါ။ သူတို့ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ယောက်ယောက်တော့ အဆုံးသတ်ရမည် ဖြစ်သည်။

"တာ့ဝူဖုန်း... ငါ့ကို ဖိအားမပေးနဲ့။"

ရှီကျင့်ထျန်း၏ မျက်လုံးများ နီမြန်းလာသည်။ သူသည် အသက်အန္တရာယ်နှင့် ကြုံလာရသဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ လေးလံသော တောင်ကြီးနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို အတင်းအဓမ္မ သန့်စင်လိုက်တော့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ရှီကျင့်ထျန်းထံသို့ အရူးအမူး စီးဝင်လာပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ကောင်းကင်ဘုံ ဒုတိယအဆင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အထိ ထိုးတက်သွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟွမ်ထျန်းနိုင်ငံမှ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် သုံးဦးမှာလည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြသည်။ မော့ယန်ရှန့်သည် ထိုပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါကို ခံစားမိသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

"တာ့ဝူဖုန်း။ ငါ မင်းကို သတ်မယ်။"

ရှီကျင့်ထျန်း၏ ဟိန်းဟောက်သံမှာ ဂူနန်းတော်တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။ ရှီကျင့်ထျန်းသည် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို အတင်းအဓမ္မ သန့်စင်လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ အနာဂတ် သိုင်းပညာလမ်းစဉ်မှာ ဒုတိယကောင်းကင်ဘုံအဆင့်မှာတင် ရပ်တန့်သွားနိုင်ချေ ရှိနေသည်။ သူ၏ အနာဂတ် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသဖြင့် သူသည် စူးချန်ခုန်းအပေါ်တွင် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေတော့သည်။

All Chapters