အခန်း ၉၀၆

အခန်း (၉၀၆) ရွှေဆေးလုံး ဓားသွားဝိညာဉ်။ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ လေးခု။ (၃)

မာကျောလှသော ဓားသွားဝိညာဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ၎င်းသည် တားဆီး၍မရသော ကြောက်မက်ဖွယ်အစွမ်းကို ထုတ်ဖော်တော့သည်။ ရန်သူသည် နတ်ဘုရားရတနာအဆင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားလျှင်ပင် စူးချန်ခုန်း၏ ဓားသွားဝိညာဉ်ကို တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"သတ်"

ဓားသွားဝိညာဉ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပသို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှီကျင့်ထျန်း၏ ညာဘက်လက်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် တစ်ပတ်လှည့်ကာ ရှီကျင့်ထျန်း၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ မြှားတစ်စင်းအလား ပြေးဝင်သွားသည်။

ရှီကျင့်ထျန်း၏ ဝိညာဉ်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး ကျောရိုးတစ်ခုလုံး အေးစိမ့်သွားရသည်။ သူသည် ကျန်ရှိသော ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ပြေးဝင်လာသော ဓားသွားဝိညာဉ်ကို ရိုက်ချရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"ဖောင်း"

ဓားသွားဝိညာဉ်မှာ ရှီကျင့်ထျန်း၏ လက်ဖဝါးကို အားစိုက်စရာမလိုဘဲ ထိုးဖောက်သွားပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ ဆက်လက် ဦးတည်သွားသည်။ ရှီကျင့်ထျန်းက ခေါင်းကိုစောင်း၍ ရှောင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဓားသွားဝိညာဉ်မှာ အရိပ်ပမာ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာသည်။

"အား"

ရှီကျင့်ထျန်းသည် သေခါနီးကဲ့သို့ အသည်းအသန် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ တတိယမျက်လုံးမှ မီးခိုးရောင် အလင်းတန်းများကို အစွမ်းကုန် ထုတ်လွှတ်ကာ ဓားသွားဝိညာဉ်ကို အေးခဲရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။ ရှီကျင့်ထျန်း၏ ကျောက်တုံးဘုရင် မျက်လုံးမှာ ရုပ်ဝတ္ထုများကိုသာ အဓိက သက်ရောက်မှုရှိပြီး ဓားသွားဝိညာဉ်မှာမူ ဝိညာဉ်နယ်ပယ် ဖြစ်သည်။

ဆန်းကြယ်လိပ် ရွှေအမြုတေ၏ ကောင်းချီးပေးမှုအောက်တွင် ဓားသွားဝိညာဉ်သည် မီးခိုးရောင် အလင်းတန်းများကို ထွင်းဖောက်ကာ ရှီကျင့်ထျန်း၏ တတိယမျက်လုံးအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်သွားပြီး ဦးနှောက်ကို ဖောက်ထွက်ကာ နောက်စေ့မှ ပြန်ထွက်သွားတော့သည်။

အရာအားလုံး ငြိမ်သက်သွားလေ၏။

ရှီကျင့်ထျန်း၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ အေးခဲသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မကျေနပ်မှု၊ ဒေါသ၊ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် နောင်တများစွာ ရောယှက်နေသည်။ အကယ်၍ သူသာ လီမိသားစုကို လွှတ်ပေးရန် သဘောတူခဲ့လျှင် အကယ်၍ သူသာ ဤကောင်းကင်ဂူနန်းသို့ မလာခဲ့လျှင်... သူသည် ယခုတိုင် အသက်ရှင်နေဦးမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ‘အကယ်၍’ ဆိုသည်မှာ မရှိတော့ပေ။

ရှီကျင့်ထျန်း၏ မျက်လုံးများထဲမှ အလင်းရောင်များ မှိန်ဖျော့သွားပြီး ပေ ၁၀၀၀ ကျော် မြင့်သော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျကာ မူလအရွယ်အစားသို့ ပြန်လည် ကျုံ့သွားတော့သည်။ ဦးခေါင်း ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရပြီး သိစိတ်ပင်လယ် ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်ရာ နတ်ဘုရားပင်လျှင် သူ့ကို ကယ်တင်နိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။ သူ သေဆုံးသွားချေပြီ။

"ဟူး..."

ဓားသွားဝိညာဉ်မှာ စူးချန်ခုန်း၏ သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားသည်။ အားလုံးမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါ ကံကောင်းသွားတယ်... ရှီကျင့်ထျန်းက ငါ့ရဲ့ ဓားသွားဝိညာဉ် တိုက်ခိုက်မှုကို မခံနိုင်ခဲ့လို့။ မဟုတ်ရင် ငါ ထွက်ပြေးရတော့မှာ" စူးချန်ခုန်း သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို တိုးတိုးလေး ချလိုက်သည်။

ရှီကျင့်ထျန်းသည် မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအား နှစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း စူးချန်ခုန်း၏ အစွမ်းထက်ဆုံး သတ်ဖြတ်ကွက်ကိုမူ မခုခံနိုင်ခဲ့ပေ။

"ရှီကျင့်ထျန်း... သေသွားပြီလား" မော့ယန်ချင်သည် အဝေးမှနေ၍ မှင်တက်ကာ ကြည့်နေမိသည်။ ရှီကျင့်ထျန်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများမှာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါက ဘယ်လို နတ်ဘုရားစွမ်းအားမျိုးလဲ။ တစ်ချက်တည်းနဲ့ အပြတ်သတ် သတ်ပစ်တာလား" မော့ယန်လန်၏ ကျောရိုးများ အေးစိမ့်သွားရသည်။ စူးချန်ခုန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ရိုးရှင်းလှသော်လည်း အလင်းတစ်ချက် လက်သွားရုံဖြင့် ရန်သူ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့သည်။

"အဲ့ဒါက... ဓားသွားဝိညာဉ် ဖြစ်တဲ့ပုံပဲ" မော့ယန်ရှန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ တာ့ဝူဖုန်းသည် ဓားသွားဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပသို့ ထုတ်လွှတ်ကာ ရန်သူကို သတ်ဖြတ်နိုင်သည်လား။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

"ရှီကျင့်ထျန်း သေသွားပြီ" လီစုန့်မှာလည်း အံ့အားသင့်နေမိသည်။ တစ်မိသားစုလုံးအတွက် အိပ်မက်ဆိုး ဖြစ်ခဲ့သော ရှီကျင့်ထျန်းကို တာ့ဝူဖုန်းက ဤမျှ အလွယ်တကူ သတ်ပစ်လိုက်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ "သေတာ ကောင်းတယ်... သေသွားတာ ကောင်းတယ်" လီစုန့်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ရှီကျင့်ထျန်းကို သတ်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် အဝေးမှ ချဉ်းကပ်လာသော လူသုံးဦးကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသူတို့မှာ မော့ယန်ရှန့်နှင့် အပေါင်းအပါများ ဖြစ်သည်။

"ခင်ဗျားတို့က ဘယ်သူတွေလဲ" စူးချန်ခုန်းက အေးအေးဆေးဆေး မေးလိုက်သည်။

သူ၏ အသံမှာ အေးဆေးသော်လည်း မော့ယန်ချင်နှင့် မော့ယန်လန်တို့မှာ အလွန်အမင်း သတိရှိနေကြသည်။ ရှီကျင့်ထျန်း မည်သို့ အသတ်ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် စူးချန်ခုန်းက သူတို့ကို သတ်ရန် ကြိုးစားလျှင်လည်း ခက်ခဲမည် မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ သိထားကြသည်။

မော့ယန်ရှန့်က ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး ဦးညွှတ်ကာ "အစ်ကို့နာမည်က မော့ယန်ရှန့်ပါ။ ညီလေးတာ့ကို တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မော့ယန်ရှန့်လား။ ဟွမ်ထျန်းနိုင်ငံက ဧကရာဇ်ရဲ့ ညီတော်လား" ထိုနာမည်ကို ကြားသည်နှင့် စူးချန်ခုန်းက တစ်ဖက်လူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

လူသားကိုးနိုင်ငံအတွင်း သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်မှာ အနည်းငယ်သာ ရှိပြီး မော့ယန်ရှန့်မှာ ထိုအထဲတွင် တစ်ဦးအပါအဝင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဟွမ်ထျန်းနိုင်ငံ၏ ထင်ရှားသော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်ဖြစ်ပြီး သူ၏ အစွမ်းမှာ ရှယန်မင်းဆက်မှ ရှယန်လုံထက်ပင် မနိမ့်ကျပေ။ စူးချန်ခုန်းသည်လည်း မော့ယန်ရှန့်ကို သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အဆင့်ချင်း အတူတူဖြစ်သဖြင့် တန်းတူ ဆက်ဆံလိုက်သည်။

"အော်... အရှင်မော့ယန်ပဲ" စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

မော့ယန်ရှန့်က ရှီကျင့်ထျန်း၏ အလောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ "ညီလေးတာ့... ဒီကောင်းကင်ဂူနန်းက ပိုင်ရှင်မဲ့ ဖြစ်နေတယ်ဆိုပေမဲ့ အစ်ကိုတို့ ဟွမ်ထျန်းနိုင်ငံရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ ရှိနေတာပါ။ ညီလေးက ရှီကျင့်ထျန်းကို သတ်ခဲ့တာဆိုတော့ သူ့ဆီက ရတဲ့ ပစ္စည်းတွေက ညီလေးပိုင်တာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်းကင်ဂူနန်းကတော့ အစ်ကိုတို့ နိုင်ငံအတွက် အသုံးဝင်တာမို့ ဒါကိုတော့ မဖျက်ဆီးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းက ရှီကျင့်ထျန်းကို သတ်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် မော့ယန်ရှန့်ပင်လျှင် စူးချန်ခုန်းကို ရင်ဆိုင်ရန် စိုးရိမ်နေမိသည်။