အခန်း ၉၀၇

အခန်း (၉၀၇) ရွှေအမြုတေ ဓားသွားဝိညာဉ်။ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ လေးခု။ (၄)

ဤမျှ အစွမ်းထက်သော ပြိုင်ဘက်ကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပညာရှိရာမကျပေ။ ထို့ကြောင့် မော့ယန်ရှန့်သည် အခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာ ပြောဆိုခဲ့ပြီး စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် အခြားရတနာများကို ယူဆောင်သွားနိုင်သော်လည်း ကျောက်ဝါ ကောင်းကင်ဂူနန်းကိုမူ ဟွမ်ထျန်းနိုင်ငံက ပိုင်ဆိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်ကြောင်း အလိုက်တသိ ပြောကြားခဲ့သည်။ ဟွမ်ထျန်းနိုင်ငံအတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကြွယ်ဝသော ဤကောင်းကင်ဂူနန်းသည်ပင် တန်ဖိုးဖြတ်မရသော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"အကြီးအကဲတာ့... ကျောက်ဝါ ဘိုးဘေး ချန်ထားခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ နှစ်ခု အပါအဝင် ကောင်းကင်ဂူနန်းထဲက ရတနာ အတော်များများက ရှီကျင့်ထျန်းရဲ့ လက်ထဲမှာပါ..."

ထိုအချိန်တွင် လီစုန့်က စူးချန်ခုန်းထံသို့ တိုးတိုးလေး ဆက်သွယ်၍ သတင်းပေးလိုက်သည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ရှီကျင့်ထျန်းသည် ကောင်းကင်ဂူနန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ဝိညာဉ်မြက်များ၊ ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများနှင့် သိုင်းပညာကျမ်းစာ အားလုံးကို သူ၏ သိုလှောင်အိတ်အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ လီစုန့်၏ 'ပန်းချီမှ အစစ်အမှန်သို့ ပြောင်းလဲခြင်း' နတ်ဘုရားစွမ်းရည်၏ အကူအညီဖြင့် ကျောက်ဝါ ဘိုးဘေး ချန်ထားခဲ့သော နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ နှစ်ခုကိုလည်း အလွယ်တကူ ရရှိခဲ့သည်။ အမှန်စင်စစ် ကောင်းကင်ဂူနန်းအတွင်း၌ တန်ဖိုးရှိသော အရာအားလုံးကို ရှီကျင့်ထျန်းက သိမ်းယူပြီးဖြစ်ရာ အဖိုးမတန်သော အရာများသာ ကျန်တော့သည်။

စူးချန်ခုန်းက လီစုန့် ပြောသည်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း သိပါသည်။ သူ လာရာလမ်းတစ်လျှောက်တွင် ရတနာအချို့ ရရှိခဲ့သော်လည်း များများစားစား မရှိခဲ့ခြင်းမှာ ရှီကျင့်ထျန်းက တစ်ကြိမ် ရှင်းလင်းပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ရှီကျင့်ထျန်းထံမှ ရရှိသော ပစ္စည်းများကို သိမ်းယူခြင်းသည် ကောင်းကင်ဂူနန်းအတွင်းရှိ အကျိုးအမြတ် အားလုံးနီးပါးကို ရရှိခြင်းနှင့် တူညီပေသည်။

ဂူနန်းတော်ကြီးသည် တန်ဖိုးရှိသော်လည်း စူးချန်ခုန်းအတွက်မူ အသုံးမဝင်လှပေ။ အကယ်၍ ယခင်ကဆိုလျှင် သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို သန့်စင်ကာ မူလချီစွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲရန် အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း ယခုမူ မလိုအပ်တော့ပေ။ ထို့ပြင် ဟွမ်ထျန်းနိုင်ငံ၏ နယ်မြေအတွင်း၌ သူတို့၏ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာလည်း ပညာရှိရာမကျပေ။ အခြားသိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် နှစ်ဦးမှာ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို သန့်စင်ပြီးမှ အဆင့်တက်လာသူများ ဖြစ်သဖြင့် စူးချန်ခုန်းက အလွယ်တကူ သတ်နိုင်သော်လည်း မော့ယန်ရှန့်မှာမူ ဒုတိယအဆင့် ကောင်းကင်ဘုံ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဖြစ်နေပြီး ရှီကျင့်ထျန်းထက် များစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်သဖြင့် တိုက်ပွဲရလဒ်မှာ ခန့်မှန်းရခက်ပေသည်။

ကျောက်ဝါ ဘိုးဘေး ချန်ထားခဲ့သော နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ နှစ်ခုနှင့် ရှီကျင့်ထျန်း ကိုယ်တိုင် ပိုင်ဆိုင်သော နတ်မျိုးစေ့ နှစ်ခု၊ စုစုပေါင်း နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ လေးခုမှာ သာမန်လူတို့ စိတ်ကူးထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်သော ရလဒ်ဖြစ်ပြီး စူးချန်ခုန်းအတွက် လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်သည်။ လောဘကြီးလွန်းခြင်းမှာ ဘေးဒုက္ခ၏ အစဖြစ်ကြောင်းလည်း သူ သိပါ၏။

ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းက ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်သည်။ "ကျောက်ဝါ ကောင်းကင်ဂူနန်းက ဟွမ်ထျန်းနိုင်ငံရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ ရှိနေတာဆိုတော့ ကျွန်တော် ယူသွားလို့ မရပါဘူး။ ဒါက ဟွမ်ထျန်းနိုင်ငံ အပိုင်ပါပဲ။ ကျွန်တော် အနှောင့်အယှက် မပေးဘဲ အခုပဲ ထွက်သွားလိုက်ပါ့မယ်"

စူးချန်ခုန်းက အခြားရတနာများကို မက်မောခြင်း မရှိသည်ကို မြင်ရသောအခါ မော့ယန်ရှန့်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာချလိုက်မိသည်။ သူသည်လည်း စူးချန်ခုန်းနှင့် ထိပ်တိုက်မတွေ့ချင်ပေ။ ရှီကျင့်ထျန်း အသတ်ခံလိုက်ရပုံကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် စူးချန်ခုန်း၏ အစွမ်းမှာ မည်မျှအထိ နက်နဲသည်ကို သူ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ရှီကျင့်ထျန်း၏ အလောင်းကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ပြန်ရောက်မှ အေးဆေးစွာ စစ်ဆေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"လီမိသားစု ခေါင်းဆောင်.. သွားကြစို့" စူးချန်ခုန်းက လီဆုန့်ကို ခေါ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့" လီစုန့်က ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ငြိမ့်လိုက်သည်။ သူသည်လည်း ဤဒုက္ခတွင်းမှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာချင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းနှင့် လီစုန့်တို့ ဂူနန်းတော်မှ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း မော့ယန်ချင်နှင့် မော့ယန်လန်တို့သည် နောက်ဆုံးမှ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

မော့ယန်လန်က တုန်တုန်ယင်ယင်နှင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီတာ့ဝူဖုန်းက... တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ။ သူက တကယ်ပဲ အဆင့်တက်ခါစရော ဟုတ်ရဲ့လား။ ရှီကျင့်ထျန်းက သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ပြန်ဝင်စားတဲ့သူ ဖြစ်ရုံတင်မက နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကိုတောင် သန့်စင်ထားတာလေ။ ဒါတောင် သူ့လက်ထဲမှာ အသက်ပျောက်သွားရတယ်လို့..."

ယခင်က မော့ယန်ချင်နှင့် မော့ယန်လန်တို့သည် ကောင်းကင်ဂူနန်းရှိ ရတနာအားလုံးကို သူတို့သာ ပိုင်သင့်သည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း စူးချန်ခုန်း၏ အစွမ်းကို မြင်ပြီးနောက်တွင်မူ စကားတစ်လုံးမှ မဟဝံ့ကြတော့ပေ။

မော့ယန်ရှန့်၏ မျက်နှာမှာလည်း လေးနက်နေသည်။ "ဒီတာ့ဝူဖုန်းက လူသားကိုးနိုင်ငံတင်မကဘူး။ မြင့်မြတ်တဲ့ ရှေးဟောင်းနိုင်ငံမှာတောင် နာမည်တစ်လုံး ရနိုင်တဲ့သူပဲ။ သာမန်လူ မဟုတ်ဘူး။ ဒီလိုလူမျိုးနဲ့ ရန်မဖြစ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။" မော့ယန်ချင်နှင့် မော့ယန်လန်တို့ကလည်း ထိုစကားကို အပြည့်အဝ ထောက်ခံကြသည်။

ကောင်းကင်ဂူနန်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် လီစုန့်သည် စူးချန်ခုန်းကို အလွန်ပင် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။ "အကြီးအကဲတာ့ရဲ့ အကူအညီအတွက် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့် လီမိသားစုက ဒီကျေးဇူးကို သားစဉ်မြေးဆက် အမှတ်ရနေမှာပါ။"

"ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ကျွန်တော်လည်း ကျွန်တော့်အတွက် လုပ်တာပါ" စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ သူ ရှီကျင့်ထျန်းကို သတ်ခဲ့ခြင်းမှာ လီမိသားစု၏ ကျေးဇူးကြောင့်လည်း ပါဝင်သော်လည်း အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ရှီမိသားစုနှင့် သူသည် ရန်ဘက်ဖြစ်နေပြီးသား ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ရှီကျင့်ထျန်း၏ တုံ့ပြန်ပုံအရ သူသည် စူးချန်ခုန်းအပေါ် ရန်ငြိုးထားနေသည်မှာ ထင်ရှားသဖြင့် နောင်ရေးအတွက် ကြိုတင် ရှင်းလင်းလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ရရှိလိုက်သော ရတနာများမှာ အလွန်ပင် ကျေနပ်စရာ ကောင်းလှသည်။ ဝိညာဉ်အပင်များနှင့် ဆေးဝါးများအပြင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ လေးခု ဆိုသည်မှာ သာမန်လူတို့ စိတ်ကူးထားသည်ထက်ပင် သာလွန်သော ရလဒ် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကိစ္စက မပြီးသေးပေ။ စူးချန်ခုန်းသည် နောင်ရေးအတွက် ပြဿနာများကို အပြီးတိုင် ရှင်းလင်းဖို့ လိုသေးသည်။

"စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံကို အရင်ပြန်ကြစို့" စူးချန်ခုန်းက လီစုန့်ကို ပြောလိုက်သည်။

စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံ အတွင်း၌ လီကျန့်ကောင်းက စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေ၏။ သူတင်မကဘဲ စူးချန်ခုန်းက သူတို့၏ အကြောများနှင့် အတွင်းအားများကို ချိတ်ပိတ်ထားသော ရှီမိသားစုဝင် အယောက် ၄၀ ကျော်မှာလည်း စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေကြသည်။

"ဒုတိယအကြီးအကဲ... တာ့ဝူဖုန်းက ကျောက်တုံးဘုရင်ကို သွားရှာတာဆိုတော့ တစ်ခုခုများ ဖြစ်သွားမလား" ရှီမိသားစုဝင် တစ်ဦးက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။ သူတို့သည် တာ့ဝူဖုန်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အစွမ်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး သူသည်လည်း သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ခန့်မှန်းထားကြသည်။