အခန်း ၅၂

အခန်း (၅၂)

အခြေအနေမြှင့်တင်ခြင်း (၂)

နံနက်စောစောအချိန်တွင် တည်းခိုခန်း၌ တည်းခိုနေသော လီအန်းသည် စီရင်စုနယ်စားမင်း၏ အိမ်တော်သို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ပြီးခဲ့သည့်ညက မူးမူးရူးရူးဖြင့် ကာမဂုဏ်ခံစားခဲ့သော ဝမ်ကျင်းသည် မျက်ကွင်းညိုညိုနှစ်ဖက်ဖြင့် နိုးထလာကာ သူ့ကို ကြိုဆိုနှုတ်ဆက်ခဲ့ရသည်။

နုံးချည့်နေသော ဝမ်ကျင်းနှင့်မတူဘဲ လီအန်းသည် အင်အားပြည့်ဝနေပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပလျက် တက်ကြွလှုပ်ရှားသော လူငယ်တို့၏ စွမ်းအင်များ ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။ ဝမ်ကျင်း၏ အလုပ်လွန်နေသော ပုံစံကို မြင်သောအခါ သူက စိုးရိမ်ပူပန်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ညီအကိုဝမ်... စစ်ရေးနဲ့ အရပ်ဘက်ရေးရာတွေကို စီမံအုပ်ချုပ်တာက အရေးကြီးပေမယ့် အနားယူဖို့လည်း ဂရုစိုက်ရမယ်လေ။ မင်းမှာ မိမိကိုယ်ကို အကာအကွယ်ပေးနိုင်မယ့် သိုင်းပညာလည်း မရှိတာမို့လို့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သေချာ ဂရုစိုက်ရမယ်!"

ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏ အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ တာဝန်များကို သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများထံ လွှဲပြောင်းပေးထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း လီအန်းတစ်ယောက် ဘယ်သောအခါမှ ရိပ်မိလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင်မူ အာဏာဆိုသည်မှာ မိမိလက်ထဲတွင် ရှိနေမှသာ အန္တရာယ်အကင်းဆုံးဖြစ်သည်ဟု သတ်မှတ်ထားကြသည်။ သို့သော်လည်း ဝမ်ကျင်းတွင်မူ သူ့အပေါ် ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း သစ္စာစောင့်သိပြီး ပေးဆပ်မည့် အမတ်များနှင့် စစ်သူကြီးများ ရှိနေခဲ့သည်။

ဝမ်ကျင်းက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး အရှက်မရှိဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"စီရင်စုတစ်ခုရဲ့ အကြီးအကဲအနေနဲ့ ကျွန်တော် ဒီတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရမှာပေါ့။ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း ပင်ပန်းဆင်းရဲရတာက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ နန်ယန်စီရင်စုရဲ့ စစ်တပ်နဲ့ ပြည်သူတွေရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ကို မပျက်စီးစေရသလို၊ နန်းတွင်းရဲ့ ယုံကြည်မှုကိုလည်း အပျက်စီးမခံနိုင်ပါဘူး။"

ထိုစကားများကို ကြားရသောအခါ လီအန်း၏ ရင်ထဲတွင် လေးစားအားကျမှုများ လှိုင်းလုံးပမာ ထကြွလာခဲ့သည်။ သူ ဤမျှ အောင်မြင်မှု ရရှိနိုင်ခြင်းမှာ မဆန်းတော့ချေ။ အထက်တန်းလွှာမိသားစုများမှ ဆင်းသက်လာသူများထဲတွင် ဤကဲ့သို့သော သိနားလည်မှုနှင့် ကြိုးစားအားထုတ်မှုမျိုး ရှိသူ မည်မျှပင် ရှိပါသနည်း။

အပြန်အလှန် နှုတ်ဆက်စကား ဆိုကြပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းသည် လီအန်းအား သူ တည်ဆောက်ထားသော ထူးဆန်းထွေပြားသော တိရစ္ဆာန်ဥယျာဉ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ လော့နန်နိုင်ငံမှ တေးဆိုငှက်များ၏ သာယာသော အသံများ၊ ချစ်စရာကောင်းပြီး လုံးဝန်းကာ ရွှေရောင်အမွေးအမှင်များနှင့် ကောင်းကင်ပြာရောင် မျက်နှာရှိသော ရွှေရောင်မျောက်လွှဲကျော်များအပြင် မြောက်ဘက်ပိုင်းတွင် ရှားပါးလှသော သို့မဟုတ် မရှိသလောက်ဖြစ်သော တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များကြောင့် လီအန်းတစ်ယောက် အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာဖြင့် အာမေဍိတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။

သူ မျှော်လင့်ထားသည့် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရရှိသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ကျင်းက စကားဆိုလိုက်သည်။

"ညီအစ်ကို လီ... ဒီလို ရှားပါးပြီး ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါအများစုက ယွဲ့ဒေသကနေ လာတာဗျ။ အမှန်တော့ ယွဲ့ဒေသက လူတွေ ထင်ထားသလိုမျိုး ခေါင်းပါးလှတာ မဟုတ်ပါဘူး။"

"တောင်ဘက်က တောင်တန်းတွေကို ဖြတ်ကျော်လိုက်ရင် မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်မှာ လူသိနည်းတဲ့ လော့နန်နိုင်ငံ ဆိုတာ ရှိသေးတယ်။ အဲဒီနေရာက မြေဆီလွှာ ကောင်းမွန်ပြီး ရာသီဥတုကလည်း နွေးထွေးတဲ့အပြင် တစ်နှစ်ကို ရိက္ခာ သုံးကြိမ်တောင် ရိတ်သိမ်းလို့ ရတယ်"

အမှန်တကယ်တော့ ဤအရာမှာ ဆင်ခြေဆင်လက်တစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ လော့နန်နိုင်ငံတွင် မြေဆီလွှာ ကောင်းမွန်ပြီး တစ်နှစ်လျှင် သုံးကြိမ် ရိတ်သိမ်းနိုင်သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သော်လည်း၊ ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် ကောက်ပဲသီးနှံများ စိုက်ပျိုးရန်အတွက် လော့နန်နိုင်ငံကို သိမ်းပိုက်ရန် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝမရှိချေ။ ယင်းအစား သူသည် စနစ်ထံမှ လဲလှယ်ရရှိထားသော ရိက္ခာများအတွက် အကြောင်းပြချက် ပေးနိုင်မည့် ရင်းမြစ်တစ်ခုကို ရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ပမာဏအနည်းငယ်ဆိုလျှင် ကိစ္စမရှိသော်လည်း၊ အကယ်၍ ရေရှည်နှင့် အကြီးအစား ကုန်သွယ်မှုများ ပြုလုပ်လာပါက သံသယဖြစ်စရာ ဖြစ်လာပြီး မလိုလားအပ်သော ပြဿနာများ ကြုံတွေ့ရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လီအန်းသည် သူ၏ခြေလှမ်းများကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ဝမ်ကျင်း၏ ကိုယ်ပိုင်သိုင်းပညာ အဆင့်အတန်းမှာ နိမ့်ပါးလွန်းသဖြင့် နောက်ကွယ်မှ လိုက်ပါလာသော အာဟု နှင့် အခြားသူများက ဘေးအန္တရာယ် ကာကွယ်ရန်အတွက် အမြန်ဆုံး အနားသို့ တိုးကပ်လာကြသည်။

ဝမ်ကျင်းက အာဟုအား ဘာမှမဖြစ်ကြောင်း လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး သူ၏ရှေ့မှ တည်ကြည်လေးနက်နေသော လီအန်းကို ကြည့်ကာ ဆက်လက်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"လော့နန်နိုင်ငံရဲ့ နယ်မြေအကျယ်အဝန်းက ပြည်နယ်တစ်ခုစာလောက် ရှိတယ်။ တစ်နှစ်အတွင်းမှာ ကျွန်တော် လော့နန်နိုင်ငံကို သိမ်းပိုက်လိုက်ရင် ရိက္ခာပြဿနာက ဘယ်တော့မှ အကန့်အသတ် ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

လီအန်း၏ မျက်လုံးများသည် ဝမ်ကျင်းထံသို့သာ စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်တွင်မူ သူက ရင်ထဲကလာသော အပြုံးမျိုး ပြုံးလိုက်ပြီး ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ညီအကို လီ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရိက္ခာရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို လီမိသားစုဆီ ကုန်သွယ်ပေးနိုင်အောင် သေချာပေါက် လုပ်ပေးပါဦး။ ဈေးနှုန်းက ပြဿနာမဟုတ်ပါဘူး။"

"ညီအစ်ကို ဝမ်... ရိက္ခာသာ ရှိနေရင် ငွေမရမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး"

ထိုစကားတစ်ခွန်းကြောင့် လီအန်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများ တောင့်တင်းသွားခဲ့ရသည်။ မှန်ပေသည်၊ ရိက္ခာကို မည်သူ့ထံ ရောင်းရမည် သို့မဟုတ် မည်သူ့ထံမှ ငွေရှာရမည်က ဝမ်ကျင်းအတွက် အရေးကြီးပါသည်လား။ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ဝေးကွာလှသော လီမိသားစုနှင့်မှ အဘယ်ကြောင့် သေချာပေါက် ကုန်သွယ်ရမည်နည်း။

လီအန်းသည် လူအမဟုတ်ချေ။ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်တွင် ဝမ်ကျင်းက ဤအကြောင်းကို စတင်ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလာခြင်းမှာ လီမိသားစုနှင့် ကုန်သွယ်လို၍ ဖြစ်သော်လည်း ငွေကြေးထက်မကသော အခြားတောင်းဆိုမှုများ ရှိနေကြောင်း သဘောပေါက်သွားသဖြင့် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။

"ငါ့ရဲ့ ညီအကို ဝမ်မှာ ဘာတောင်းဆိုချက်မျိုး ရှိလို့လဲ။"

လီအန်း၏ ပွင့်လင်းသော မေးခွန်းကို မြင်သောအခါ ဝမ်ကျင်းသည်လည်း လှည့်ပတ်ပြောမနေတော့ဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် လိုရင်းသို့ ရောက်အောင် ပြောလိုက်တော့သည်။

"ကျွန်တော် ကြားတာကတော့ ညီအစ်ကို လီရဲ့ ညီမလေးက သူတစ်ပါးထက် ထူးကဲပြီး အလွန်အမင်း ချောမောလှပတယ်လို့ ကြားမိတယ်။ ကျွန်တော်လည်း သူမကို သဘောကျမိလို့ပါ။"

လီအန်း၏ မျက်မှောင်များ ကြုတ်သွားခဲ့သည်။

'ဘုရားရေ... မင်းက ငါ့ရဲ့ ညီမအရင်းကို မျက်စိကျနေတာကိုး။'

လီမိသားစုမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ဝမ်ကျင်းနှင့် ပေးစားရန် ရည်ရွယ်ချက် ရှိထားသော်လည်း၊ လီမိသားစု၏ ပင်မမျိုးနွယ်မှ သမီးအရင်းကို ပေးစားရန်အထိမူ သူ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့ဖူးချေ။ သို့သော်လည်း ရိက္ခာက အလွန်အမင်း အရေးကြီးနေခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ၏ ညီမအရင်း၏ တစ်သက်တာလုံးဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်ကို သူကိုယ်တိုင် မဆုံးဖြတ်နိုင်ရာ—နေအိမ်သို့ ပြန်လည်၍ ဖခင်နှင့် အစ်ကိုဖြစ်သူများကို တိုင်ပင်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။

"ညီအကို လီ... ဒီကိစ္စက ငါ့ဖခင်ရဲ့ သဘောတူညီချက် လိုအပ်တာမို့လို့ မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးအနေနဲ့ လောလောဆယ် ကတိမပေးရဲသေးဘူး။"

"ကိစ္စမရှိပါဘူးဗျာ။ ဝေကျွယ်က ပစ္စည်းတွေကို ညီအစ်ကို လီဆီ လွှဲပြောင်းပေးပြီး အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အခါမှပဲ ဆက်ပြီး ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။"

တိုက်ရိုက်ငြင်းပယ်ခြင်း မဟုတ်သရွေ့ ဤကိစ္စမှာ အောင်မြင်ရန် ရာခိုင်နှုန်း များပြားလှပေသည်။ လက်ရှိ အခြေအနေအရ မည်သူမျှ ရိက္ခာ၏ ဆွဲဆောင်မှုကို ငြင်းပယ်နိုင်စွမ်း မရှိကြချေ။ ထိုအရာက သူတစ်ပါး၏ လောဘဇောနှင့် မနာလိုမှုများကို ဆွဲဆောင်မိမည်လား ဆိုသည်ကိုမူ ဝမ်ကျင်း လုံးဝ မကြောက်ရွံ့ချေ။

သူသည် လက်ရှိတွင် အချိန်ကုန်လူပင်ပန်း သက်သာလိုရုံသာဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာကြီးကို တစ်စည်းတစ်လုံးတည်းဖြစ်အောင် စုစည်းရန် ခက်ခဲသွားစေမည့် စားပွဲကို မှောက်လှန်ကာ တစ်ကမ္ဘာလုံးနှင့် ရန်သူဖြစ်ရန် အလိုမရှိသေးခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက နှင်းဘောလုံး လှိမ့်သကဲ့သို့ တရဟော စစ်သည်များ ထုတ်လုပ်နိုင်သည့် နည်းဗျူဟာဖြင့် ဝမ်ကျင်းသည် သားသတ်ဓားကို အသုံးပြုကာ မဟာကျင်းနိုင်ငံတော် တစ်ခုလုံးကို အထက်မှ အောက်သို့ ကန့်လန့်ဖြတ် ပျက်စီးသွားအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

သူသည် ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ ရာထူးသို့ တိုးမြှင့်ခံရပြီး မြို့တော်တွင် အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာပါက၊ ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် နန်းတွင်းမှ ပြည်နယ်ဘုရင်ခံတစ်ဦးကို အပ်နှင်းထားသော တရားဝင်အာဏာစက်ကို အသုံးပြုကာ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို ကာကွယ်ရန် စစ်တပ် ဖွဲ့စည်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ မြို့တော်တွင် အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်လား ဟူမူ... ဖြစ်လာလျှင်လည်း ဖြစ်လာပါစေ။ အကယ်၍ မဖြစ်လာပါက သူ ဝမ်ကျင်း ကိုယ်တိုင် စားပွဲကို မှောက်လှန်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။ အဆိုးဆုံး အခြေအနေ ရောက်ရှိသွားလျှင်ပင် အမတ်ကြီး ဒုံ၏ လမ်းစဉ်အတိုင်း လျှောက်လှမ်းခြင်းကလည်း ပျော်ရွှင်စရာ တစ်မျိုး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လီအန်းသည် ရိက္ခာကိစ္စကြောင့် စိတ်အာရုံများ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သဖြင့် ကမန်းကတန်းပင် နှုတ်ဆက်စကား ဆိုကာ၊ သတင်းပို့ရန်နှင့် ဆုံးဖြတ်ချက် တောင်းခံရန်အတွက် ပင်းပြည်နယ်သို့ ပြန်လည်သွားရောက်ရန် ကိုယ်ရံတော်များကို ချက်ချင်း စေလွှတ်လိုက်တော့သည်။

စိတ်လှုပ်ရှားနေသော လီအန်းကို ကြည့်ရင်း လီအန်းနှင့်အတူ လိုက်ပါလာခဲ့သည့် အကြီးအကဲ လီထုံမှာမူ လောကအတွေ့အကြုံ များပြားလှသူပီပီ တည်ငြိမ်လျက် ရှိနေခဲ့သည်။

"အန်းအာ... မင်းရဲ့ စိတ်အာရုံတွေကို ဖရိုဖရဲ မဖြစ်စေနဲ့။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဦးလေး... တူတော်မောင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားလို့ စိတ်မထိန်းနိုင်ဖြစ်သွားရပါတယ်။"

လီထုံသည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွှေးကို သပ်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် လက်ထဲတွင် 'လီ' ဟု ထွင်းထုထားသော တိုကင်တံဆိပ်ပြားလေးကို ကစားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အန်းအာ... မဖြစ်နိုင်ခြေ များတယ်ဆိုဦးတော့၊ အဲဒီ ဝမ်ကျင်းဆိုတဲ့ ကောင်လေးက နှုတ်လျှံပြီး လျှောက်ပြောနေတာမျိုးကိုလည်း ငါတို့ ကြိုတင်ကာကွယ်ရမယ်။ တောင်တန်းတွေရဲ့ ဟိုဘက်မှာရှိတဲ့ လော့နန်နိုင်ငံက သူပြောသလိုမျိုး တကယ်ပဲ မြေဆီလွှာ ကောင်းမွန်ရဲ့လားဆိုတာကို စုံစမ်းထောက်လှမ်းဖို့အတွက် မိသားစုဝင်တွေကို ယွဲ့ဒေသဆီ စေလွှတ်လိုက်။"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ရမှပဲ ယုံကြည်လို့ရမယ်။ အကယ်၍ အဲဒီ ဝမ်ကျင်းဆိုတဲ့ ကောင်လေး ပြောတာက အမှန်တကယ် ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင်တော့... လက်ထပ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ကြတာပေါ့။"

အမှန်တကယ်ပင် သူသည် မြေခွေးအိုကြီး တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး လူငယ်များထက် များစွာ ပိုမိုတည်ငြိမ်ရင့်ကျက်လှသည်။ လီထုံသည် သူ၏ ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက်တွင် ပူးပေါင်းကြံစည်မှုများနှင့် လှည့်ကွက်များစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးသဖြင့် သူ၏ အတွေးအခေါ်များမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်း စေ့စပ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကြောင့်ပင် သူသည် လီအန်းနှင့်အတူ ယွဲ့ပြည်နယ်သို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လိုက်ပါလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီအန်းသည် ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ငြိမ်သက်စေခဲ့ပြီး ထိုအရာက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ကြောင်း လက်ခံလိုက်သည်။ ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် လီမိသားစုကို လှည့်စားရန်အတွက် ဤကိစ္စကို အသုံးချလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်သော်လည်း၊ အကယ်၍များ ဖြစ်လာခဲ့လျှင်ဟူသော အတွေးဖြင့် ကြိုတင်ကာကွယ်ထားခြင်းက အကောင်းဆုံးပင် မဟုတ်ပါလား။

နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဝမ်ကျင်းသည် လီအန်းနှင့်အတူ နန်ယန်စီရင်စု မြို့တွင်းသို့ လှည့်လည်သွားလာခဲ့ပြီး၊ ဝမ်ကျင်းနှင့် ရင်းနှီးသော ဒေသခံ အထက်တန်းလွှာမိသားစုအချို့ထံသို့ သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့သည့်အပြင်၊ လီအန်း၏ ပြင်းပြသော တောင်းဆိုမှုကြောင့် စစ်စခန်းသို့ပင် သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။

ဤရက်ပိုင်းအတွင်း မြင်တွေ့ကြားသိခဲ့ရသမျှအရာများမှတစ်ဆင့် လီအန်းသည် နန်ယန်စီရင်စု မြို့တော်၏ မကြုံစဖူး စည်ကားဝဖြစ်မှုများကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ခဲ့ရရုံတင်မကဘဲ၊ စစ်သည်တော်များ၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဆင်ယင်မှုနှုန်းထားကို ကြည့်ပြီး အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။ နန်ယန်စီရင်စု စစ်တပ်၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဆင်ယင်မှုနှုန်းက သာမန်စီရင်စု မြို့စောင့်တပ်များထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။ ထို့ပြင် ထိုစစ်သည်အချို့မှာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အထူးသန့်စင်ထားသော ထူးချွန်ရဲရင့်သည့် စစ်သည်တော်များ ဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှပေသည်။ (၎င်းတို့မှာ ဝမ်ကျင်းက စနစ်ထံမှ လဲလှယ်ထားသော စစ်သည်များ ဖြစ်ကြသည်)

လီအန်းသည် ထိုအကဲခတ်ချက်များကို အစီရင်ခံစာတစ်စောင်အဖြစ် ပြုစုပြီး လီမိသားစုထံသို့ ပေးပို့လိုက်သည်။ ဝမ်ကျင်းသည် လီအန်း၏ လျှို့ဝှက်အစီအစဉ်ငယ်များကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသော်လည်း သူ့ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခွင့် ပေးထားခဲ့သည်။ ဝမ်ကျင်း၏ မူလရည်ရွယ်ချက်မှာလည်း လီမိသားစုထံသို့ သူ၏ အင်အားနှင့် ကြွက်သားများကို ပြသလျက်၊ ၎င်းတို့၏ ခိုင်မာသော ထောက်ခံမှုများကို ရယူရန်အတွက် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုကြိုးပမ်းမှုများမှာလည်း အလဟဿ မဖြစ်ခဲ့ချေ။ လီမိသားစု၏ ဝမ်ကျင်းအပေါ် အကဲဖြတ်မှု အဆင့်အတန်းမှာ တဖြည်းဖြည်း မြင့်မားလာခဲ့ပြီး၊ အထူးသဖြင့် ဝမ်ကျင်းက လီအန်းအား လက်နက်တိုက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက်တွင် ပိုမိုထင်ရှားလာခဲ့သည်။

သေသပ်စွာ စီရီထားပြီး ဆီသုတ်လိမ်းထားသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာ တန်းစီလျက်ရှိနေမှုများနှင့် ဓားများ၊ ဒိုင်းများ၊ လှံများနှင့် တုတ်ကောက်များမှ ထွက်ပေါ်နေသော အေးစက်စက် အလင်းရောင်များက လီအန်း၏ မျက်လုံးများကို စူးရှစေခဲ့ရုံတင်မကဘဲ သူ၏ ရင်ထဲရှိ စိတ်ဆန္ဒများကိုပါ မီးတောက်စေခဲ့သည်။

ဝမ်ကျင်းက ယွဲ့ဒေသတွင် သံသတ္တုတွင်းများ ရှိကြောင်းနှင့် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ဝမ်ကျင်း၏ လက်အောက်တွင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာများနှင့် လက်နက်များကို သွန်းလုပ်ရန် ကျွမ်းကျင်သော လက်မှုပညာရှင် အမြောက်အမြား ရှိနေကြောင်း ပြောလိုက်သောအခါ (၎င်းမှာ အရှက်မရှိ လိမ်ညာခြင်း ဖြစ်သည်)၊ လီအန်းသည် ထိုနေရာ၌ပင် သူ့ကို 'ယောက်ဖကြီး' ဟုပင် လှမ်းခေါ်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

သူက စိတ်ထဲမှနေ၍ မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

"ဒီလို ထူးချွန်ထက်မြက်တဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်နဲ့သာ လက်ထပ်ခွင့်ရမယ်ဆိုရင် ဒါက ငါ့ညီမလေးရဲ့ ကံကောင်းခြင်းပဲ ဖြစ်ရမယ်။"