အခန်း ၅၃

အခန်း (၅၃)

ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု (၁)

လီအန်းသည် ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် နန်ယန်စီရင်စုမှ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ကျိန်းအူမြို့၏ မြို့တံခါးကြီးများမှာ ပွင့်လှစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထော့ရှန်းနောက်သို့ လိုက်ပါလိုကြသော စစ်သည်များနှင့် အရပ်သားပြည်သူများသည် ၎င်းတို့၏ အထုပ်အပိုးများကို ပြင်ဆင်ပြီး မြို့ပြင်တွင် အဆင်သင့် စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီး၊ ပူးပေါင်းရန် ဆန္ဒမရှိသူများကိုမူ ထော့ရှန်းက တောင်ဘက်သို့ ထွက်ခွာသွားခွင့်ပြုရန် လွှတ်ပေးခဲ့သည်။

ဟယ်ရယ်သည် မြို့ရိုးခြေရင်းသို့ လျှောက်လှမ်းလာပြီး ပျက်စီးနေသော မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ခြောက်သွေ့နေသော သွေးကွက်များနှင့် ဟင်းလင်းပွင့်နေသော မြို့တံခါးများကို ကြည့်ကာ သူ၏ရင်ထဲတွင် ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်များ လှိုင်းလုံးပမာ ထကြွလာခဲ့သည်။ သူ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ယခုအချိန်၌ ယွီဝူမျိုးနွယ်စုသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဟု သူ ယုံကြည်နေခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ရာခန့်က ယွဲ့ဒေသရှိ မန်လော့မျိုးနွယ်စုသည် အလွန် အင်အားကြီးမားခဲ့ပြီး ယွီဝူမျိုးနွယ်စုကို အသက်ရှူရကျပ်လုမတတ် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ထားခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော်လည်း မန်လော့မျိုးနွယ်စုသည် ခေါင်းမာလွန်းလှသဖြင့် မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်နှင့် တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့၏ နယ်မြေဟောင်းများကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်ရန်သာ အမြဲတမ်း တွေးတောနေခဲ့ကြသည်။ မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်ကြီးက စည်ကားဝပြောပြီး ရင်းမြစ်များ ကြွယ်ဝလှသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း၊ အဓိကအချက်မှာ မင်းအနေဖြင့် ၎င်းတို့ကို အောင်နိုင်ရန် လိုအပ်ပေသည်။

မန်လော့မျိုးနွယ်စု၏ စွမ်းအင်များနှင့် အင်အားစုအားလုံးမှာ နန်ယန်မြို့ရိုးအောက်တွင် ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ရပြီး တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးခြင်းသို့ ဦးတည်သွားခဲ့ရတော့သည်။

အမှန်တကယ်တော့ ဝမ်ကျင်းသာ ရောက်မလာခဲ့ပါက မန်လော့မျိုးနွယ်စုသည် အမှန်တကယ်ပင် အောင်မြင်သွားနိုင်ခြေ ရှိပေသည်။ ထိုအချိန်က စီရင်စုတစ်ခုလုံး၏ စည်းစိမ်ချမ်းသာများနှင့် သန်စွမ်းသော လူငယ်များကို သိမ်းကျုံးရယူပြီး ၎င်းတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အာကာသို့ ပျံသန်းသွားနိုင်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။ ထိုစဉ်က နန်ယန်စီရင်စု၏ အခြေအနေအရ ရိက္ခာမလုံလောက်မှု၊ ပျက်စီးနေသော လက်နက်များနှင့် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေသော စစ်သည်များကြောင့် ၎င်းမြို့ကို ခုခံကာကွယ်နိုင်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှချေ။

သို့သော်လည်း ယွီဝူမျိုးနွယ်စုမှာမူ လော့နန်နိုင်ငံ၏ အသွေးအသားကို စားသုံးရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ လူဦးရေ၊ စည်းစိမ်ချမ်းသာနှင့် ရိက္ခာများကို လုယက်ကာ နယ်မြေများကို အကြိမ်ကြိမ် ချဲ့ထွင်ခဲ့ကြရာ နောက်ဆုံးတွင် ယွီဝူမျိုးနွယ်စုကို ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုနီးပါး ပိတ်ဆို့တားဆီးထားခဲ့သည့် ဤကြောက်မက်ဖွယ် ခံတပ်ကြီးဖြစ်သော ကျိန်းအူမြို့အထိ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့။ ဟယ်ရယ်၏ ရင်ထဲ၌ စူးဝင်နေသော ဤဆူးခက်ကြီးကို ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဟယ်ရယ်၏ နောက်ကွယ်မှ လိုက်ပါလာသော ပိုနာတွင်မူ ပိုမိုကြီးမားသော စိုးရိမ်မကင်းမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကုန်သွယ်ရေးစခန်းသို့ ပြန်လည်စေလွှတ်ထားသော သူ၏ ယုံကြည်ရသည့် လက်အောက်ငယ်သားက ကျင်းလူမျိုးများသည် ကုန်သွယ်ရန် ရောက်ရှိမလာကြကြောင်း သတင်းပို့လာခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဝမ်ကျင်းက သူ၏ စစ်ဆင်ရေးအစီအစဉ်ကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သေချာပေါက် မသိရှိဘဲ၊ ယင်းအစား ကျင်းလူမျိုးများသည် ယွီဝူမျိုးနွယ်စုအပေါ် သတိကြီးစွာ ထားလာကြပြီး ၎င်းတို့ကိုပင် ရန်ရှာတိုက်ခိုက်လာနိုင်သည်ဟု ထင်မှတ်နေခဲ့သည်။

လူစုသည် မြို့ပြင်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော ထော့ရှန်းထံသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့ကြသည်။ ဟယ်ရယ်နှင့် သူ၏လူများသည် ထော့ရှန်းနှင့် ရေတွက်မရနိုင်အောင် အကြိမ်ကြိမ် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးပြီး အနိုင်ရရှိသည့် အကြိမ်အရေအတွက်က ပိုများခဲ့သော်လည်း၊ ယေဘုယျအားဖြင့်မူ ယွီဝူမျိုးနွယ်စုမှာ ထိခိုက်ကျဆုံးမှု ပိုမိုများပြားခဲ့သည်။

အမှန်တကယ်တော့ အကယ်၍ လော့နန်နိုင်ငံက ကျိန်းအူမြို့ကို လျစ်လျူမရှုဘဲ ရိက္ခာနှင့် စစ်ကူများ ထောက်ပံ့ပေးခဲ့မည်ဆိုပါက ယခုအချိန်တွင် ကျိန်းအူမြို့ကို သိမ်းပိုက်နိုင်မလား ဆိုသည်မှာ မသေချာကြောင်း ယွီဝူမျိုးနွယ်စုမှ လူတိုင်း ကောင်းစွာ သိရှိကြသည်။ ကျိန်းအူမြို့၏ မြို့ရိုးများမှာ ကြံ့ခိုင်ပြီး မြင့်မားလွန်းလှသဖြင့် မြို့သိမ်းလက်နက် ကိရိယာများ မရှိသော ယွီဝူမျိုးနွယ်စုအတွက်မူ အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။

ဟယ်ရယ်သည် ထော့ရှန်း၏ လူပုဂ္ဂိုလ်အရည်အချင်းကို အလွန် လေးစားမိပြီး ထော့ရှန်းက မိမိသဘောဆန္ဒအလျောက် လာရောက်အလံဖြူထောင်ခြင်းအပေါ် အလွန် ကျေနပ်နေခဲ့သည်။ ရန်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် အခြားတစ်ဦး၏ အရည်အချင်းကို ပိုမိုနားလည်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ စစ်တပ်ကို ကွပ်ကဲ၍ တိုက်ပွဲဝင်ခြင်းတွင်ဖြစ်စေ၊ တစ်ကိုယ်ရည် ရဲစွမ်းသတ္တိတွင်ဖြစ်စေ သူသည် အလွန်ထူးချွန်ထက်မြက်သူ ဖြစ်ပေသည်။ ထော့ရှန်းက မိမိသဘောဆန္ဒအလျောက် ပူးပေါင်းလာခြင်းက ယွီဝူမျိုးနွယ်စု၏ အင်အားကို တိုးတက်စေရုံတင်မကဘဲ လော့နန်နိုင်ငံ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကိုလည်း ကြီးမားစွာ ထိခိုက်စေမည် ဖြစ်သည်။

ဟယ်ရယ်နှင့် အပေါင်းအပါများ လျှောက်လှမ်းလာသည်ကို ကြည့်ရင်း ထော့ရှန်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ရပ်နေသော ယန်ဖူရှန်းက ထော့ရှန်း၏ ခါးနောက်ပိုင်းကို သူ၏လက်ညှိုးဖြင့် တို့လိုက်သည်။ ထော့ရှန်း၏ ကျောက်တုံးကဲ့သို့ ခက်ထန်ရင့်ကျက်သော မျက်နှာပေါ်တွင် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စရာကောင်းပြီး အရှက်ရနေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်သွားခဲ့သည်။ မိမိရှေ့တွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသော ထော့ရှန်းကို ကြည့်ရင်း ယန်ဖူရှန်းက သူ၏ခါးကို ထပ်မံ၍ တို့လိုက်ကာ တိုးတိုးလေး တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

"မြို့တံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်ပြီဆိုမှတော့ နောက်ပြန်လှည့်လို့ မရတော့ဘူး။ ငါတို့ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ရဲ့ အသက်တွေနဲ့ ကံကြမ္မာတွေကို ပုံအောလောင်းကြေးထပ်ထားပြီးပြီပဲ၊ သိက္ခာတွေ၊ မျက်နှာတွေ အိတ်ထဲထည့်ထားလိုက်တော့။"

ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ ထော့ရှန်းသည် မြို့ထဲတွင် ရှိနေသော သူ၏ မိသားစုနှင့် ဆွေမျိုးသားချင်းများကို မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သူသည် စိတ်ထဲရှိ မသက်မသာဖြစ်မှုများကို မျိုသိပ်လိုက်ပြီး၊ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ကူရာမဲ့မှု အရိပ်အယောင်များဖြင့် ဟယ်ရယ်နှင့် အခြားသူများထံသို့ အမြန်ဆုံး လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့ကာ သူ၏ စစ်သူကြီးများကလည်း နောက်ကွယ်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါလာခဲ့ကြသည်။

သူသည် ဟယ်ရယ်၏ ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ကာ ဓားအိမ်စွပ်ထားသော သူ၏ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဦးခေါင်းထက်သို့ မြှောက်ကိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ နောက်ကွယ်မှ လူများသည်လည်း ရှဲရှဲမြည်သံနှင့်အတူ ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်လိုက်ကြတော့သည်။

"ကျိန်းအူမြို့ရဲ့ စစ်သေနာပတိ ထော့ရှန်း... စစ်သည်တော်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး ယွီဝူမျိုးနွယ်စုဆီ ပူးပေါင်းဝင်ရောက်ဖို့ လာခဲ့ပါပြီ။ ခေါင်းဆောင်ကြီးအနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ကို လက်ခံပေးဖို့ တောင်းပန်အပ်ပါတယ်။"

မိမိရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေသော ဤခေါင်းခဲစရာ ရန်သူကြီးကို ကြည့်ရင်း ဟယ်ရယ်သည် အတိုင်းထက်အလွန် ကျေနပ်အားရမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် လက်လှမ်းကာ ထော့ရှန်း၏ ဓားကို ယူလိုက်ပြီး သူ့ကို ထူမပေးလိုက်သည်။

"ဟားဟား။ စစ်သူကြီး ထော့ရှန်း... အခုကစပြီး ငါတို့အားလုံးက မိသားစုတစ်စုတည်းပဲ။"

"ခေါင်းဆောင်ကြီးအတွက် အမှုထမ်းဖို့ အသင့်ပါပဲ။"

"အလွန်ကောင်းတယ်။ မင်းက မြို့တံခါးကို ဖွင့်ပြီး အညံ့ခံခဲ့တာမို့လို့ ကျိန်းအူမြို့ကို လုယက်ဖျက်ဆီးခြင်း မပြုဘူးဆိုတဲ့ ကတိကဝတ်ကို ငါ တည်ပါ့မယ်။ မင်းရဲ့ လက်အောက်ခံ စစ်သည်တွေနဲ့ အရပ်သားတွေကို မင်းကိုယ်ပိုင် တပ်ခွဲတစ်ခုအနေနဲ့ ဦးဆောင်ခွင့်ပြုမယ်။ ဒါပေမဲ့ လက်မှုပညာရှင်တွေက မျိုးနွယ်စုအတွက် လက်နက်တွေ သွန်းလုပ်ပေးရမယ်၊ ပြီးတော့ စစ်သည်တွေကလည်း ယွီဝူမျိုးနွယ်စုအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ပေးရမယ်။ နားလည်ရဲ့လား။"

"အမိန့်အတိုင်းပါ။"

"ဒါဆိုရင် ကောင်းပြီ။ မြို့ထဲကို ဝင်ကြစို့။"

ကျိန်းအူမြို့အတွင်းတွင် ဟယ်ရယ်၏ လက်အောက်ရှိ သေးငယ်သော မျိုးနွယ်စုများမှ ခေါင်းဆောင်များသည် ၎င်းတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ လူစုများကို ထိန်းချုပ်စေခဲ့ပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြို့တွင်းရှိ ရိက္ခာ၊ လက်နက်များနှင့် ငွေကြေးများကို သိမ်းဆည်းရန်နှင့် မြို့စောင့်တပ်များကို လွှဲပြောင်းရယူရန် လူများကို ဦးဆောင်စေခဲ့သည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများကို ဖြည့်တင်းရန်အတွက် ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ထော့ရှန်းကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

ထော့ရှန်း၏ လက်အောက်ငယ်သားများသည် လက်နက်များကို အပ်နှံခြင်း မရှိသေးချေ။ ဟယ်ရယ်အနေဖြင့် ထော့ရှန်း၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို နားလည်သော်လည်း လုံးဝ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု မရှိဘဲ မနေနိုင်ချေ။ သူသည် ပထမဦးစွာ ရိက္ခာများကို လုံခြုံအောင် ပြုလုပ်ပြီး ကျိန်းအူမြို့ကို ထိန်းချုပ်ထားရမည် ဖြစ်သည်။

ညဉ့်မှောင်လာသည်နှင့်အမျှ ကျိန်းအူမြို့၏ မူလစစ်သေနာပတိချုပ် အိမ်တော်ဟောင်းအတွင်း၌ ယွီဝူမျိုးနွယ်စု၏ အောင်ပွဲခံစားသောက်ပွဲကြီးကို စတင်ကျင်းပခဲ့တော့သည်။

အထက်ဆုံးနေရာတွင် ထိုင်နေသော ဟယ်ရယ်သည် မိမိ၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များ ပျော်ရွှင်မြူးထူးစွာဖြင့် သောက်စားကာ စားသောက်နေကြသည်ကို ကြည့်ပြီး ကြည်နူးနေခဲ့သည်။ သူ၏ ရင်ထဲတွင်လည်း ခံစားချက်မျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်၊ သူ၏ တစ်ဘဝလုံးကို ယွီဝူမျိုးနွယ်စုအတွက်သာ တိုက်ပွဲဝင်ရင်း ကုန်ဆုံးစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းမှာလည်း မိမိ၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များ ကောင်းမွန်သော ဘဝတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်စေရန်အတွက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ ကျိန်းအူမြို့ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ မိမိ၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် တောင်တန်းများပေါ်တွင် ဆင်းရဲပင်ပန်းစွာဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုနေကြရတော့မည် မဟုတ်ချေ။ မြို့ထဲတွင် ဆေးခန်းများ၊ နွေးထွေးပြီး သက်တောင့်သက်သာရှိသော အိမ်ဂေဟာများ၊ သန့်ရှင်းသော ရေတွင်းရေကန်များနှင့် စိုက်ပျိုးရန်အတွက် မြေဆီလွှာကောင်းမွန်သော လယ်ယာမြေများ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

တောင်တန်းများပေါ်တွင်မူ ယွီဝူမျိုးနွယ်စုသည် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ရောဂါဘယများကြောင့် မျိုးနွယ်စုဝင် အမြောက်အမြားကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရဖူးသည်။ နှစ်တိုင်း မွေးကင်းစကလေးငယ်များမှာ အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးခဲ့ကြရသည်။ ကြမ်းတမ်းလှသော ပတ်ဝန်းကျင်ကြောင့် ယွီဝူမျိုးနွယ်စု၏ ရှင်သန်ရပ်တည်ရေးမှာ အလွန် ခက်ခဲခဲ့ဖူးသည်။

ဤအရာကို တွေးမိသောအခါ ဟယ်ရယ်၏ မျက်ဝန်းများမှာ မရည်ရွယ်ဘဲ နီမြန်းလာခဲ့ရတော့သည်။ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကြီး၏ မျက်နှာအမူအရာကို သတိပြုမိသွားကြသဖြင့် လူအုပ်ကြီးသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဆူညံသံများကို တိတ်ပယ်စေခဲ့ပြီး ဟယ်ရယ်အား စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် လှမ်းကြည့်ကာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြသည်။ ယန်ဖူရှန်းနှင့် ထော့ရှန်းတို့သည် အောက်ဘက်တွင် ထိုင်လျက် ဟယ်ရယ်ကို အမြဲတစေ စောင့်ကြည့်နေကြသူများ ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့လည်း နားမလည်နိုင်သော မျက်နှာအမူအရာများ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။

လေးလံငြိမ်သက်သွားသော အခြေအနေကို သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် ဟယ်ရယ်သည် နှာတစ်ချက်ရှုံ့ကာ မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ဝိုင်ခွက်ကို မြှောက်လျက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ဟာ။ ငါတို့ ယွီဝူမျိုးနွယ်စုကြီး တိုးတက်စည်ကားဖို့အတွက် အစပျိုးခြင်းပဲ။ ငါတို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေလည်း ကောင်းမွန်တဲ့ ဘဝကို ဖြတ်သန်းနိုင်ကြတော့မယ်။ နောင်တစ်ချိန်မှာ သူတို့တွေ နွေးထွေးတဲ့ အဝတ်အထည်တွေကို ဝတ်ဆင်နိုင်ကြလိမ့်မယ်။ သက်တောင့်သက်သာရှိတဲ့ အိမ်တွေမှာ နေထိုင်နိုင်ကြလိမ့်မယ်။ စိုက်ပျိုးဖို့ မြေဆီလွှာကောင်းတဲ့ မြေတွေ ရှိလာလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ရောဂါတွေကို ကုသပေးမယ့် သမားတော်တွေလည်း ရှိလာလိမ့်မယ်။"

"ပြီးတော့ ဒီအရာတွေ အားလုံးဟာ။ မင်းတို့လို ရဲစွမ်းသတ္တိရှိတဲ့ စစ်သည်တော်တွေရဲ့ သူရဲကောင်းဆန်ဆန် တိုက်ပွဲဝင်မှုတွေနဲ့ ခွဲခြားလို့မရပါဘူး။ မင်းတို့အားလုံးအတွက် ငါ ဝိုင်တစ်ခွက်နဲ့ ဂုဏ်ပြုလိုက်ပါတယ်။"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် ဝိုင်ခွက်ကို မြှောက်ကာ တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်တော့သည်။ လူတိုင်းက စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် အော်ဟစ်အားပေးကြပြီး ၎င်းတို့၏ ဝိုင်ခွက်များထဲမှ ဝိုင်များကို ချက်ချင်းပင် အပြိုင်အဆိုင် မော့သောက်လိုက်ကြသဖြင့် ခေတ္တမျှ စည်ကားမြိုင်ဆိုင်သော အခြေအနေ ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။

ယန်ဖူရှန်းနှင့် ထော့ရှန်းတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေခဲ့သည်။ ဤမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်မှာ ကိုင်တွယ်ရန် မလွယ်ကူလှကြောင်း သိသာနေသည်။ သူသည် ကြီးမားသော အောင်ပွဲတစ်ခု ရရှိပြီးနောက်တွင် လူတို့၏ နှလုံးသားကို မည်သို့ ဖမ်းစားရမည်နှင့် စစ်သည်တို့၏ စိတ်ဓာတ်ကို မည်သို့ မြှင့်တင်ရမည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားပြီး၊ ကြွက်သားအင်အား သက်သက်သာရှိပြီး ဉာဏ်ပညာနည်းပါးသူ မဟုတ်ချေ။ ဤကဲ့သို့သော လူစားမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် ဘယ်သောအခါမျှ သတိလက်လွတ် မဖြစ်စေရန် အထူးပင် လိုအပ်လှပေသည်။

ဟယ်ရယ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်နေကြသော သူ၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များကို ကြည့်ပြီး လက်ကို အောက်သို့ နှိမ့်ပြလိုက်သည်။ ဆူညံသံများမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီး သူ တစ်ခွန်းမျှ ထပ်မံပြောဆိုခြင်း မရှိဘဲ ခန်းမတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရာ ၎င်းမှာ သူ၏ ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါကို ထင်ဟပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီနေ့ဟာ ယွီဝူမျိုးနွယ်စု စည်ကားဖို့ အစတင်တာတင်မကဘူး။ မျိုးနွယ်စု ပိုမိုကြီးထွားလာဖို့အတွက်လည်း အစပျိုးခြင်းပဲ။ စစ်သူကြီး ထော့ရှန်းက သူရဲ့ စစ်သည်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းခဲ့ပြီ။ သူက ပထမဦးဆုံးပဲ... ဒါပေမဲ့ သူက နောက်ဆုံး ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ စစ်သူကြီး ထော့ရှန်းအတွက် အားလုံးပဲ အော်ဟစ်ဂုဏ်ပြုလိုက်ကြရအောင်။ ကျိန်းအူမြို့က လာကြတဲ့ မင်းတို့အားလုံးကို နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုပါတယ်။"

ပြောပြီးနောက်တွင် သူသည် ထော့ရှန်း၏ အနားသို့ ကိုယ်တိုင် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီး သူ့အတွက် ဝိုင်တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်ကာ အတူတူ သောက်လိုက်ကြတော့သည်။ ထော့ရှန်းသည် သဘောထားကြီးပြီး ရဲစွမ်းသတ္တိရှိသော ဟယ်ရယ်ကို ကြည့်ကာ မျက်နှာပြင်တွင် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သူ၏ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။ ဟယ်ရယ်သည် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် တကယ်ကို ဆွဲဆောင်မှုအပြည့် ရှိလှပေသည်။

သို့သော်လည်း ယန်ဖူရှန်းမှာမူ အပြင်ပန်းတွင် စိတ်လှုပ်ရှားကာ အားတက်သရော ဖြစ်နေဟန် ပြသနေသော်လည်း၊ သူ၏ ရင်ထဲတွင်မူ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေပြီး လှောင်ပြုံး ပြုံးနေခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ယွီဝူမျိုးနွယ်စုမှ လူတိုင်းမှာ အောက်တန်းကျသော လူရိုင်းများသာ ဖြစ်ကြသည်။ ဟယ်ရယ်တွင် အရည်အချင်းအချို့ ရှိသည်ဆိုလျှင်တောင်မှ သူသည် အနည်းငယ် ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်ရှိသော လူရိုင်းတစ်ဦး သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

ကြီးမားလှသော ကံကြမ္မာ ရေစီးကြောင်းကြီးအောက်တွင် အရာအားလုံးသည် ပြာမှုန်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ခုခံတွန်းလှန်ရန် ကြိုးစားသူများသည် လက်လှမ်းကာ ရထားလုံးကို တားဆီးရန် ကြိုးစားနေသော ပုစဉ်းရင်ကွဲကောင်တစ်ကောင်နှင့် မခြားနားလှချေ။