အခန်း ၅၄

အခန်း (၅၄)

ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု (၂)

ဖယောင်းတိုင်အလင်းရောင်အောက်တွင် အလင်းတန်းများသည် ဟယ်ရယ်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အရေးအကြောင်းများကို ထင်ဟပ်နေစေသည်။ ကြေးမှန်ချပ်ထဲတွင် အိုမင်းရင့်ရော်နေပြီဖြစ်သော မိမိ၏မျက်နှာနှင့် ဖြူဆွတ်နေသော နားထင်မွေးများကို ကြည့်ရင်း ဟယ်ရယ်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

သူသည် အိုမင်းလာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၊ မကြာသေးမီကပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အင်အားမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ကြောင်း ခံစားနေရသည်! နောက်ထပ် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်သစ်တစ်ဦးကို သတ်မှတ်ရမည့် ကိစ္စမှာလည်း ထပ်မံ၍ အချိန်ဆွဲထား၍ မရတော့ချေ။

သူက ကြေးမှန်ချပ်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်ရင်း တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ ကိုယ်ရံတော်အား လှမ်း၍ ပြောလိုက်သည်။

"ထော့ဂန်း နဲ့ ပိုနာကို ခေါ်လိုက်စမ်း။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ။"

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် အရက်ရှိန်အနည်းငယ် တက်နေသော ထော့ဂန်းနှင့် တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်သော ပိုနာတို့သည် ဟယ်ရယ်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ မိမိရှေ့တွင် ရှိနေသော သားဖြစ်သူနှစ်ဦးကို ကြည့်ရင်း ဟယ်ရယ်၏ ရင်ထဲတွင် ခံစားချက်များ ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။

သူသည် စိတ်ထဲတွင်မူ သားကြီးဖြစ်သူ ထော့ဂန်းကို ပိုမိုမျက်နှာလိုက်မိသည်။ ထော့ဂန်းသည် ရုပ်ရည်ချင်းလည်း တူညီလှသလို၊ သားဦးလည်း ဖြစ်ကာ၊ သိုင်းပညာတွင် ထူးချွန်ပြီး တိုက်ပွဲများတွင်လည်း ရဲရဲတောက် တိုက်ပွဲဝင်တတ်သူ ဖြစ်သည်။ ယွီဝူမျိုးနွယ်စု၏ စစ်သည်တော်များကြားတွင်လည်း သူသည် ကြီးမားသော အရှိန်အဝါကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

သို့သော်လည်း သူသည် စိတ်သဘောထား ရိုးအလွန်းပြီး၊ ဉာဏ်ပညာ မရှိလှသလို၊ စိတ်အလိုကိုသာ လိုက်၍ လုပ်ဆောင်တတ်သည်။ အထူးသဖြင့် ကျိန်းအူမြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် သူ၏ ယခုကဲ့သို့ မူးယစ်နေသော ပုံစံကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် မိမိကိုယ်ကို လုံးဝ သတိမမူဘဲ လျှော့ချထားကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။ ကြွက်သားအင်အား သက်သက်ဖြင့်သာ ဆိုလျှင်မူ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်မလာနိုင်ချေ။

ထိုအရာနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူ၏ ဒုတိယသားဖြစ်သော ပိုနာမှာမူ၊ သူ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူကဲ့သို့ သိုင်းပညာမတော်သလို ရဲစွမ်းသတ္တိလည်း မရှိသော်လည်း၊ လည်ပတ်ဖျတ်လတ်သော ကလေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် မလုပ်ဆောင်မီ သေချာစွာ စဉ်းစားတတ်ပြီး၊ အခြေအနေကို လိုက်၍ ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိသလို၊ လူတို့၏ နှလုံးသားကို ဖမ်းစားရာတွင်လည်း ကျွမ်းကျင်လှသည်။

မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်းက ကျင်းလူမျိုးများနှင့် သူ၏ ကုန်သွယ်မှုများကြောင့် မျိုးနွယ်စုထံသို့ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်း အမြောက်အမြားကို သယ်ဆောင်လာနိုင်ခဲ့ပြီး၊ ကြီးမားလှသော အာဏာစက်ကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ရာ၊ သူ၏ ကျေးဇူးကြောင့် အကျိုးခံစားခွင့် ရရှိထားသူ အမြောက်အမြားက သူ့ကို ထောက်ခံနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ အရည်အချင်းပိုင်းအရ ကြည့်မည်ဆိုလျှင်မူ ပိုနာသည် နောက်ထပ် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာရန်အတွက် သေချာပေါက် ပိုမိုသင့်လျော်သူ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ထော့ဂန်းအပေါ် ထားရှိသော သံယောဇဉ်ကြောင့် ဟယ်ရယ်သည် နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် မျက်နှာလိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

"အခု ကျိန်းအူမြို့က ငါတို့ရဲ့ လက်အောက်ကို လုံးဝ ရောက်ရှိသွားပြီဆိုတော့၊ နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်သင့်လဲဆိုတာ မင်းတို့ ဘယ်လို ထင်ကြလဲ။"

ဟယ်ရယ်၏ မေးခွန်းကို ကြားရသောအခါ ပိုနာသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် စဉ်းစားနေပြီး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော်လည်း၊ ထော့ဂန်းကမူ သွားဖြဲပြရင်း ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တောင်ဘက်ကို ဆက်ပြီး ချီတက်ရမှာပေါ့ ဖခင်ရဲ့။ ဖခင်က ကျိန်းအူမြို့ထဲမှာ လုယက်ခွင့် မပြုဘူးဆိုတော့၊ ငါတို့ တောင်ဘက်က ကျေးရွာတွေကို သွားပြီး လုယက်လို့ ရတာပေါ့။"

ဟယ်ရယ်က ထပ်မံ၍ မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် တောင်ဘက်ကို ဘယ်လို ချီတက်သင့်တယ်လို့ မင်းထင်လဲ။"

"ဖခင်... ကျွန်တော့်အထင်တော့ ကျိန်းအူမြို့ကို စောင့်ရှောက်ဖို့အတွက် မျိုးနွယ်စု စစ်သည်တော် အနည်းငယ်ပဲ ချန်ထားခဲ့သင့်တယ်။ ငါတို့ရဲ့ စစ်တပ်မကြီးကတော့ ရှေ့ကို ဆက်ပြီး ချီတက်ရမယ်။ ကျိန်းအူမြို့ရဲ့ တောင်ဘက်နဲ့ ဝူချီမြို့ရဲ့ မြောက်ဘက်မှာ ရှိသမျှ ရွာတွေ၊ မြို့တွေကို အကုန်လုံး သိမ်းကျုံး လုယက်ပစ်ရမယ်။"

"ထော့ရှန်း နဲ့ သူ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို လမ်းပြခိုင်းလိုက်ပေါ့။ အဲဒီကနေ ရလာမယ့် လူဦးရေ၊ ရိက္ခာ၊ ငွေကြေးနဲ့ သံထည်ပစ္စည်းတွေက ငါတို့ရဲ့ ယွီဝူမျိုးနွယ်စုကြီးကို ပိုပြီး အင်အားတောင့်တင်းစေဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။"

ဟယ်ရယ်သည် ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး၊ ပိုနာ့ထံသို့ လှည့်ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မင်းကော ဘယ်လို ထင်လဲ။ မင်းအစ်ကို ပြောသလိုပဲ ထင်တာလား။"

ပိုနာက စကားဆိုလိုက်သည်။

"ဖခင်... ကျွန်တော့်ရဲ့ အမြင်ကတော့ အစ်ကိုကြီးရဲ့ အမြင်နဲ့ ကွဲပြားပါတယ်။"

"ကျွန်တော်တို့ ကျိန်းအူမြို့ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဆိုပေမယ့်လည်း သတိလက်လွတ် မဖြစ်သင့်ဘူးလို့ ယူဆပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ရင်ဆိုင်နေရတာက လော့နန်နိုင်ငံတစ်ခုတည်း မဟုတ်ပါဘူး၊ မြောက်ဘက်ပိုင်းမှာ ကျင်းလူမျိုးတွေရဲ့ ခံတပ်ကြီးလည်း ရှိနေပါသေးတယ်။"

"ကျင်းလူမျိုးတွေက အဲဒီနေရာမှာ စစ်တပ်အမြောက်အမြားကို ဒီအတိုင်း ပွဲကြည့်ဖို့ သက်သက်ပဲ စုဆောင်းထားတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ သားတော် မယုံကြည်ပါဘူး။"

"ကျိန်းအူမြို့ကို သိမ်းပိုက်ပြီးပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက်၊ တောင်ဘက်က မြို့တွေနဲ့ ရွာတွေကလည်း ငါတို့ရဲ့ လက်ထဲကို ရောက်ရှိနေပြီသားပဲ ဖြစ်ပါတယ်။"

"ဒါကြောင့် စစ်တပ်မကြီးက တောင်ဘက်ကို ဆက်ပြီး မသွားသင့်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့က ထော့ရှန်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို စစ်တပ်ထဲ ပေါင်းထည့်ပြီး မျိုးနွယ်စုရဲ့ နယ်မြေကို ပြန်လည် ကာကွယ်ဖို့ သွားသင့်ပါတယ်။ ကျင်းစစ်တပ်က တောင်ဘက်ကို ချီတက်မလာနိုင်အောင် တားဆီးဖို့ပေါ့။ ကျိန်းအူမြို့ကို စောင့်ရှောက်ဖို့အတွက်တော့ မျိုးနွယ်စုဝင် အရေအတွက် အနည်းငယ်ပဲ ချန်ထားခဲ့သင့်ပါတယ်။"

"မဟုတ်လို့ကတော့ အကယ်၍ ကျင်းစစ်တပ်သာ တောင်ဘက်ကို ချီတက်လာရင် ငါတို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုနယ်မြေက သေချာပေါက် ကျဆုံးသွားပါလိမ့်မယ်။"

ပိုနာ၏ အဖြေကို ကြားရသောအခါ ဟယ်ရယ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်အားရမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်သွားပြီး သူ့ကို ချီးမွမ်းလိုက်သည်။

"အလွန်ပြောတာ ကောင်းတယ်။ အောင်ပွဲအတွက် မပြင်ဆင်ခင် အရှုံးအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ရမယ်။ ရှေ့ကို ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ကြိုတင်ပြီး စဉ်းစားထားတာက ကြီးမားတဲ့ အမှားအယွင်းတွေကို အမြဲတမ်း ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်။"

ထို့နောက် သူက စကားလမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျင်းလူမျိုးတွေက ငါတို့ကို ဘာဖြစ်လို တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်လို့ မင်းထင်နေရတာလဲ။"

ဟယ်ရယ်၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ကျင်းလူမျိုးများသည် ယွီဝူမျိုးနွယ်စုကို တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ချေ။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ သူတို့က ဆင်းရဲလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ စစ်ပွဲဆိုတာ ဘာအတွက်လဲ။ ငွေကြေး၊ ရိက္ခာနဲ့ လူဦးရေတွေကို လုယက်သိမ်းပိုက်ဖို့အတွက် မဟုတ်ဘူးလား။ သူတို့ရဲ့ ယွီဝူမျိုးနွယ်စုမှာ ဘာရှိလို့လဲ။ မြေဆီလွှာကလည်း ခေါင်းပါးလှသလို၊ သူတို့ရဲ့ ရိက္ခာအများစုနဲ့ သန်စွမ်းတဲ့ အမျိုးသားအများစုကလည်း ဒီစစ်ချီပွဲမှာ ပါဝင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ကျင်းလူမျိုးတွေအနေနဲ့ ရိက္ခာတွေကို အကုန်အကျခံ၊ စစ်တပ်ကြီးကို လှုပ်ရှားပြီး တောင်တန်းတွေကို ဖြတ်ကျော်ကာ သူတို့ကို လာရောက်တိုက်ခိုက်ရလောက်အောင် တန်ဖိုးရှိပါသည်လား။

ဤအရာမှာ အမြင်ချင်း မတူညီသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ လူရိုင်းမျိုးနွယ်စု၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် စစ်ပွဲများနှင့် လူ့သဘာဝ၊ ခေါင်းဆောင်မှုဆိုင်ရာ အချို့သောအချက်များကို နားလည်နိုင်သော်လည်း၊ အလုံးစုံသော အခြေအနေ အရပ်ရပ်ကိုမူ ကောင်းစွာ သဘောမပေါက်နိုင်ချေ။ ယွီဝူမျိုးနွယ်စုက ဆင်းရဲသဖြင့် စစ်တပ်ကြီး လှုပ်ရှားရန် မတန်သော်လည်း၊ လော့နန်နိုင်ငံမှာမူ ဆင်းရဲခြင်း မရှိချေ။ ကျင်းစစ်တပ်၏ ပစ်မှတ်မှာ သူတို့၏ ယွီဝူမျိုးနွယ်စု မဟုတ်ဘဲ၊ သူတို့က လမ်းခုလတ်တွင် ပိတ်ဆို့နေခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

ပိုနာသည် သူ၏ရင်ထဲတွင် ဤကဲ့သို့သော ခန့်မှန်းချက်မျိုးကို မရေမရာ ရှိနေခဲ့ပြီး ကျင်းလူမျိုးများသည်လည်း လော့နန်နိုင်ငံကို မက်မောနေကြသည်ဟု ယုံကြည်နေခဲ့သည်။

"ဖခင်... လော့နန်နိုင်ငံက အလွန် ကြွယ်ဝချမ်းသာပါတယ်။ ကျင်းလူမျိုးတွေကလည်း လော့နန်နိုင်ငံကို လိုချင်တပ်မက်နေကြလိမ့်မယ်လို့ သားတော် စိုးရိမ်မိတယ်။ အကယ်၍ စစ်တပ်မကြီးသာ တောင်ဘက်ကို သွားရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုနယ်မြေကတော့..."

ဟယ်ရယ်က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"ပိုနာ... မင်း ဤမျှအထိ တွေးတောနိုင်တာကို ငါ အလွန် ကျေနပ်မိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငယ်လွန်းသေးတယ်။"

"ဒီလို ခန့်မှန်းချက်က မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်း ထည့်မစဉ်းစားမိတဲ့ အချက်တစ်ချက် ရှိသေးတယ်။"

"ကျိန်းအူမြို့ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ဖို့အတွက် သက်ဆိုင်ရာ မျိုးနွယ်စုအသီးသီးက ထိခိုက်ကျဆုံးမှု အမြောက်အမြား ရှိခဲ့ရတယ်။ ထော့ရှန်းနဲ့ ကျိန်းအူမြို့ထဲက လူတွေကို စိတ်အေးစေဖို့အတွက် ငါက လုယက်ဖျက်ဆီးခြင်း မပြုဖို့ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် တားမြစ်ခဲ့ရတယ်။ နောင်တစ်ချိန်မှာ ကျိန်းအူမြို့က ငါတို့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်လာမှာမို့လို့ ဖျက်ဆီးလို့ မရဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ မျိုးနွယ်စုအားလုံးက လူအင်အားနဲ့ လုပ်အားတွေကို ပေးဆပ်ခဲ့ကြတာလေ။ အခု ကျိန်းအူမြို့ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဆိုပေမယ့်လည်း သူတို့က လုံလောက်တဲ့ စစ်သုံ့ပန်းတွေနဲ့ စည်းစိမ်တွေကို မရရှိသေးတော့၊ ဒီအတိုင်း ပြန်လှည့်သွားဖို့ ဆန္ဒရှိကြမှာ မဟုတ်ဘူး။ အကယ်၍ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေရင်တော့ သစ္စာဖောက်ဖျက်တာမျိုး ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် တောင်ဘက်ကို ချီတက်ဖို့က မဖြစ်မနေ လိုအပ်တယ်။"

ဟယ်ရယ်သည် မျိုးနွယ်စုအတွင်းတွင် ကြီးမားသော အရှိန်အဝါကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် စစ်တပ်မကြီး ကျိန်းအူမြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်တွင်ပင် စစ်စည်းကမ်းကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း အကယ်၍ သူသာ တောင်ဘက်သို့ သွားရောက်ကာ လုံလောက်သော စစ်သုံ့ပန်းပစ္စည်းများကို မလုယက်ဘဲ စစ်တပ်ကို ပြန်လည်ဆုတ်ခွာရန် ထပ်မံအတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်မည်ဆိုပါက မျိုးနွယ်စုအားလုံးမှာ မကျေမနပ် ဖြစ်လာကြပေလိမ့်မည်။ ဤအရာမှာ ဟယ်ရယ် မမြင်တွေ့လိုသော အချက်ဖြစ်ပြီး၊ ခန့်မှန်းချက် သက်သက်မျှဖြင့်မူ လူအများစုကို နားချနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ပိုနာသည် ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ အတွေးနက်သွားခဲ့သည်။ မှန်ပေသည်၊ သူသည် ယွီဝူမျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံး၏ အခြေအနေကိုသာ ထည့်သွင်းစဉ်းစားခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ လက်အောက်ရှိ တစ်ဦးချင်းစီတွင်လည်း မိမိကိုယ်ကျိုး စိတ်ဆန္ဒများ ရှိနေကြသည်ကိုမူ ထည့်မတွေးမိခဲ့ချေ။

"ဒါဆိုရင်တော့ ဖခင်... ကျွန်တော့်အနေနဲ့ ကျိန်းအူမြို့ရဲ့ ခံတပ်ကို ခိုင်ခံ့အောင် အရင်လုပ်ပြီး၊ သက်ဆိုင်ရာ မျိုးနွယ်စုအသီးသီးကို အလှည့်ကျ အပြင်ထွက်ပြီး လုယက်ခွင့်ပေးဖို့ အကြံပြုချင်ပါတယ်။ ပြီးရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို ကျိန်းအူမြို့ထဲကို ပြောင်းရွှေ့အခြေချဖို့ လူတွေကို စေလွှတ်သင့်ပါတယ်။"

"ကျွန်တော်ကတော့ မန်လော့မျိုးနွယ်စုရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ စုပုံနေတဲ့ ကျင်းစစ်တပ်ကို စိုးရိမ်နေတုန်းပါပဲ။"

ဟယ်ရယ်သည် ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ မိမိဘေးတွင် ထုံအအနှင့် ငေးငိုင်နေသော ထော့ဂန်းကို သတိပြုမိသွားကာ စိတ်ပျက်မိသွားပြီး သူ၏ရင်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်တော့သည်။

"ထော့ဂန်း... မင်း ကိုယ်တိုင် မျိုးနွယ်စုနယ်မြေကို ပြန်ပြီးတော့ ငါတို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို ပြောင်းရွှေ့ဖို့အတွက် သေချာ စီစဉ်လိုက်။"

ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ ပိုနာ၏ ရင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာသွားခဲ့သော်လည်း၊ ထော့ဂန်းမှာမူ သူ၏ခေါင်းကို ကုတ်ရင်း ညည်းညူလိုက်သည်။

"အခြား ဘယ်သူ့ကိုမဆို စေလွှတ်လို့ မရဘူးလား ဖခင်။ ကျွန်တော်က စစ်သည်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး တိုက်ပွဲဝင်ချင်သေးတာဗျ။"

ဟယ်ရယ်က သူ့ကို ငေါက်ငမ်းလိုက်သည်။

"ငါတို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို ပြောင်းရွှေ့တဲ့ ကိစ္စက အရေးအကြီးဆုံး ကိစ္စပဲ။ ဘာအမှားအယွင်းမှ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး။ ဒါ့အပြင် ကျိန်းအူမြို့ကလည်း ငါတို့ရဲ့ လက်အောက်ကို ရောက်နေပြီဖြစ်သလို၊ ဒီနေရာနဲ့ ဝူချီမြို့ကြားမှာ ဘယ်လို စစ်တပ်အင်အားကြီး ဒါမှမဟုတ် ခံတပ်မြို့ကြီးမှ မရှိတော့ဘူး။ ဘယ်အရာကမှ ငါတို့ မျိုးနွယ်စုကို မတားဆီးနိုင်တော့ဘူး။"

ထော့ဂန်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လေထဲသို့ လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်ပြီး၊ ဤမျှ အရေးကြီးသော တာဝန်ကို အပ်နှံခံရသဖြင့် မိမိကိုယ်ကို တာဝန်ကျေပွန်ရမည်ဟူသော စိတ်ဆန္ဒများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ကျွန်တော် ဖခင်ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ကို ပျက်စီးစေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

ဟယ်ရယ်သည် သူ၏ ထုံအသော သားဖြစ်သူ၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြီး ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မနက်ဖြန် မနက်စောစောပဲ သွားတော့။ အခုတော့ အစောကြီး ပြန်ပြီး နားလိုက်ဦး။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဖခင်။"

စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားသော ထော့ဂန်းသည် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ရာထူးနေရာမှာ မိမိလက်ထဲမှ လွတ်ထွက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ယခုအချိန်အထိ မသိရှိသေးချေ။ ဟယ်ရယ်က ထော့ဂန်းကို နောက်တန်းသို့ ရွှေ့ပြောင်းလိုက်ခြင်းမှာ ထော့ဂန်း၏ အရှိန်အဝါနှင့် သြဇာသက်ရောက်မှုများကို လျှော့ချရန်ဖြစ်ပြီး၊ လာမည့် လုယက်တိုက်ခိုက်မှုများအတွင်း ပိုနာကို အကျိုးအမြတ်များ ရရှိစေကာ လူတို့၏ နှလုံးသားကို ဖမ်းစားနိုင်ရန် ပံ့ပိုးပေးလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

အချိန်အခါ ကောင်းမွန်လာသောအခါတွင်မူ သူသည် ပိုနာအား မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ရာထူးကို ဆက်ခံမည့်သူအဖြစ် ကြေညာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ကျမှ အရာအားလုံး အခြေတကျ ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်သဖြင့်၊ မည်သည့် ပြဿနာ သို့မဟုတ် ပဋိပက္ခမှ ရှိတော့မည် မဟုတ်ဘဲ ညီအစ်ကိုချင်း အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းမှလည်း ကင်းဝေးစေလိမ့်မည်။ ဟယ်ရယ်၏ စိတ်ထဲတွင်မူ အကယ်၍ သူ၏ သားနှစ်ဦးသာ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ကြမည်ဆိုပါက ထော့ဂန်းသည် ရှုံးနိမ့်သွားရန် ရာခိုင်နှုန်း များပြားလှပေသည်။

သူက မိမိ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို မနည်းထိန်းချုပ်နေရသော ပိုနာကို ကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ အိုမင်းနေပါပြီ။ နောင်တစ်ချိန်မှာ ယွီဝူမျိုးနွယ်စုကြီးကို မင်းကပဲ ဦးဆောင်ရလိမ့်မယ်။ နောင်အနာဂတ်မှာ မင်းအစ်ကိုအပေါ်ကိုလည်း ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံရမယ်နော်။"

ပိုနာသည် ချက်ချင်းပင် ဟယ်ရယ်၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။

"ဖခင်... ဖခင်က မအိုသေးပါဘူး၊ ယွီဝူမျိုးနွယ်စုကြီးကို ရှေ့သို့ ဆက်ပြီး ဦးဆောင်နိုင်ပါသေးတယ်။ အစ်ကိုကြီးနဲ့ ပတ်သက်လို့ကတော့... သားအနေနဲ့ သူ့ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဘယ်တော့မှ အန္တရာယ်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သစ္စာဆိုပါတယ်။"

"ဟူး..."