အခန်း ၅၈

အခန်း (၅၈)

ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု (၆)

ကျန်းဟွိုင်၏ မြင်းစီးကာ ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း မြို့သူကြီး၏ အိုမင်းရင့်ရော်နေသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ပိုမိုကိုင်းညွတ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ဝံပုလွေများနှင့် ကျားရဲများကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာကြသော ယွီဝူမျိုးနွယ်စုဝင်များကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် စိတ်ပျက်အားလျော့မှုများနှင့် မကြာမီ ကျရောက်တော့မည့် သေခြင်းတရားအပေါ် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ အိုမင်းရင့်ရော်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသာ ကျန်းဟွိုင်နောက်သို့ လိုက်ပါသွားပါက သူတို့အားလုံးကို ဆွဲချသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး မည်သူမျှ အသက်ရှင်သန်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိရှိနားလည်ထားသည်။ သူ၏မြေးမလေးတစ်ယောက်တည်းကိုသာ လွှတ်လိုက်ခြင်းက သူမအတွက် အသက်ရှင်သန်နိုင်ခြေ ပိုမိုများပြားစေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

မြို့စားမင်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် စွန့်ပစ်ထားသော တုတ်တစ်ချောင်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့နှင့် ကျန်းမာသန်စွမ်းသော လူငယ်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် စခန်း၏အပြင်ဘက် ကာကွယ်ရေးစည်းထံသို့ အပြေးအလွှား လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

တုန်တုန်ရင်ရင်နှင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော ကိုယ်ရံတော်များကို ကြည့်ရင်း သူသည် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သော်လည်း ပုလော့နှင့် ကျန်ရှိသူများကို ရှာမတွေ့တော့သဖြင့် ထိုသူများ ထွက်ပြေးသွားကြပြီဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။

ထပ်မံစဉ်းစားနေရန် အချိန်မရှိတော့သဖြင့် သူသည် သစ်သားတုတ်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ စစ်စိတ်ဓာတ် မြှင့်တင်ပေးရန်အတွက် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"မလန့်ကြနဲ့။ လက်နက်တွေကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ကိုင်ထားကြစမ်း။ မင်းတို့ရဲ့ ဇနီးမယားတွေနဲ့ သားသမီးတွေက မင်းတို့ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ရှိနေကြတယ်။ ငါ စစ်ကူတောင်းဖို့ လူလွှတ်ထားပြီးပြီ။ တောင့်ခံထားကြစမ်း၊ စစ်ကူတွေ မကြာခင် ရောက်လာလိမ့်မယ်။ ငါကိုယ်တိုင်တောင် ထွက်မပြေးတာ၊ မင်းတို့က ဘာလို့ လန့်နေကြတာလဲ။"

ထိတ်လန့်နေသော လူအုပ်ကြီးသည် တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာပြီး ရိုးရှင်းသော စစ်ကူဗျူဟာပုံစံ ပြင်ဆင်ကာ ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်ကြတော့သည်။

လူငယ်တစ်ဦးသည် တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာနေသော ယွီဝူမျိုးနွယ်စုများကို ကြည့်ရင်း လှံကို ကိုင်ဆောင်ထားသော သူ၏လက်များမှာ တုန်ရင်နေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူတို့သာ တောင့်ခံထားပါက စစ်ကူများ ရောက်ရှိလာပြီး သူတို့ကို ကယ်တင်လိမ့်မည်ဟု တွေးမိကာ တိုက်ခိုက်ရန် ရဲစွမ်းသတ္တိများ ရှိလာခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယင်းက အသက်ရှင်သန်ရန်အတွက် တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

စစ်ကူလာလိမ့်မည်ဟူသော ကတိမှာ မြို့စားမင်းက သူ၏မြေးမလေး ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ရန် အချိန်ဆွဲသည့် အနေဖြင့် လိမ်လည်ပြောဆိုခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း ထိုလူငယ် မသိရှိခဲ့ချေ။ သူတို့ အချိန်ဆွဲနိုင်လေလေ၊ ကျန်းဟွိုင်နှင့် နာလီတို့ ဘေးကင်းရာသို့ လွတ်မြောက်သွားနိုင်မည့် အခွင့်အလမ်း ပိုမိုများပြားလေလေ ဖြစ်သည်။

မိမိ၏ တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်ကို မြှင့်တင်ပေးမှုက ထိရောက်မှုရှိသည်ကို မြင်ရသဖြင့် မြို့စားမင်းသည် သစ်သားတုတ်ကို ပိုမိုအားစိုက်ကာ ဝှေ့ယမ်းရင်း ကျယ်လောင်စွာ ဆက်လက်အော်ဟစ်နေခဲ့သည်။

မြင်းစီး၍ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာသော ပိုနာသည် စခန်းအတွင်းရှိ ထိတ်လန့်နေသော လူအုပ်ကြီးက အဖိုးအိုတစ်ဦး၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်တည်ငြိမ်လာသည်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဤသူသည် စစ်ဘေးရှောင်လူအုပ်စု၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ရမည်ဟု သူ ဧကန်မုချ သိရှိလိုက်သည်။

သူသည် သူ၏နောက်ကျောမှ လှံတိုတစ်ချောင်းကို ချက်ချင်းဆွဲထုတ်ကာ လက်တွင် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ရင်း သူ၏အတွင်းချီကို စုစည်းကာ အင်အားရှိသမျှ လွှဲယမ်း၍ ပစ်ပေါက်လိုက်တော့သည်။

အတွင်းချီ၏ အားဖြည့်မှုကြောင့် လှံတိုသည် စူးရှသော လေတိုးသံနှင့်အတူ လေထုကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး အဖိုးအို၏ ရင်ဘတ်ကို ချက်ချင်းပင် ထိုးစိုက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ တစ်ပါတည်း စိုက်ဝင်သွားစေခဲ့သည်။

အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာကြသော ယွီဝူမျိုးနွယ်စုများက ဝမ်းသာအားရ ကြွေးကြော်လိုက်ကြသော်လည်း တည်ငြိမ်စပြုလာသော ကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့မှာမူ ပြန်လည်ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။ အဆုံးစွန်၌မူ သူတို့သည် စည်းကမ်းမရှိသော လူအုပ်စုမျှသာ မဟုတ်ပါလော။

လှံတစ်ချက် ပစ်ရုံမျှဖြင့် ရန်သူ့ခေါင်းဆောင်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်ကို မြင်သောအခါ ပိုနာသည် ခါးမှ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သိုးသူငယ်များကဲ့သို့ တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေသော ကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့ထံသို့ ဦးဆောင်ကာ တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

ဤအန္တရာယ်မရှိသော လူအုပ်စုပျက်မှာ ပိုနာ ချေမှုန်းချင်နေသည့် ပစ်မှတ်အပျော့စားပင် ဖြစ်သည်။ ယင်းက သူ၏ ရှေ့တန်းမှ ဦးဆောင်ရဲသည့် ရဲစွမ်းသတ္တိကို ပြသနိုင်သလို မည်သည့် စွန့်စားရမှုမျိုးမျှလည်း မရှိချေ။

ဟယ်ရယ်က သူ၏အစ်ကိုဖြစ်သူကို မျိုးနွယ်စုဝင်များ ရွှေ့ပြောင်းရန် စေလွှတ်ခဲ့သည့် နောက်ကွယ်မှ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ပိုနာ အလေးအနက် နားလည်ထားသည်။ ၎င်းမှာ လွယ်ကူသော တိုက်ပွဲငယ်များတွင် ပိုနာအား ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အရှိန်အဝါကို လျင်မြန်စွာ တည်ဆောက်နိုင်စေရန်နှင့် ရဲမက်များစွာက သူ၏အမည်ကို သိရှိလာစေရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော တစ်ဖက်သတ်တိုက်ပွဲက သူ၏ထောက်ခံမှုကို လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည်မဟုတ်သော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများက သူ့ကို ပုန်ကန်ခြင်း မပြုမိစေရန် သေချာစေမည်ဖြစ်သည်။

မြင်း၏ အရှိန်အဟုန် အကူအညီဖြင့် သူ၏ဓားရှည်သည် လှပသော အကွေးအဆန့်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး ပူနွေးသော သွေးစက်များကို ပန်းထွက်စေကာ လက်နက်ကိုပင် တင်းတင်းမကိုင်နိုင်သော ပိန်လှီလှီ လူငယ်တစ်ဦးကို ခုတ်ပိုင်းပစ်လိုက်သည်။

နောက်ကွယ်မှ ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ပါလာကြသော ယွီဝူမျိုးနွယ်စုများသည် သိုးအုပ်ထဲသို့ ကျားများ ဝင်ရောက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ကမန်းကတန်း ဖွဲ့စည်းထားသော ကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့ကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်ကြတော့သည်။

မိမိတို့၏ အပေါင်းအဖော်များ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး လဲပြိုသေဆုံးသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အနည်းငယ်မှာ ပိုမိုထိတ်လန့်သွားကာ လက်နက်များကို စွန့်ပစ်၍ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်ကြတော့သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သေသည်အထိ တိုက်ပွဲဝင်ဝံ့သည့် ရဲစွမ်းသတ္တိရှိသူများမှာ အမြဲတမ်း လူနည်းစုသာ ဖြစ်ပေသည်။

တိုက်ပွဲများနှင့် သတ်ဖြတ်မှုများကို မကြုံတွေ့ဖူးသော ပြည်သူများအဖို့ ရင်ဆိုင်ရန် မလွယ်ကူလှသော ရန်သူများကို ထိပ်တိုက်တွေ့ရသည့်အခါ အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။ အထူးသဖြင့် ဤယွီဝူမျိုးနွယ်စုများသည် ထော့ရှန်း ဦးဆောင်သော လုနန်နိုင်ငံတော်စစ်တပ်နှင့် အကြိမ်ကြိမ် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ဖူးသူများ မဟုတ်ပါလော။

လူအချို့ကို ခုတ်ပိုင်းပြီးနောက် ပိုနာသည် ရန်သူ့စိတ်ဓာတ်များ ပြိုလဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ဓားကို မြှောက်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒူးထောက် အညံ့ခံတဲ့သူတွေကို အသက်ချမ်းသာပေးမယ်။"

ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ လူအများအပြားက လက်နက်များကို စွန့်ပစ်လိုက်ကြပြီး ငါးယောက်၊ ခြောက်ယောက်ခန့်သာ လှံများကို ကိုင်ဆောင်ကာ အသက်လု၍ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေခဲ့ကြသည်။

မိမိတို့၏ အပေါင်းအဖော်များ ဒူးထောက်အညံ့ခံနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကာ လည်ချောင်းကွဲမတတ် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ သို့သော်လည်း ခဏချင်းတွင်ပင် သူတို့သည် ဓားဖြင့် ထိုးနှက်ခုတ်ပိုင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

ယွီဝူ ခြေလျင်တပ်သားများက လူအုပ်ကြီးကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်ကြပြီး မြင်းစီးစစ်သည်များကမူ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နေကြသူများကို လိုက်လံဖမ်းဆီးကြတော့သည်။

တစ်နာရီ၏ လေးပုံတစ်ပုံမျှသာ ရှိသေးသော အချိန်အတွင်း ပြည်သူအားလုံးနီးပါးသည် စခန်း၏ အလယ်ဗဟိုသို့ မောင်းနှင်ခြင်းခံလိုက်ရပြီး ယွီဝူမျိုးနွယ်စုများ၏ ဓားချက်များအောက်တွင် တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ရှိနေကြတော့သည်။

အမျိုးသမီးထုကြီး၊ အထူးသဖြင့် ပျိုမေလေးများမှာမူ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ယွီဝူမျိုးနွယ်စုများ၏ လောဘဇောများနှင့် ကာမရာဂစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည့် အကြည့်များကြောင့် ပိုမိုထိတ်လန့်သွားကာ မထိန်းနိုင်ဘဲ ငိုယိုနေခဲ့ကြသည်။

ပိုနာသည် ဤစစ်ဘေးရှောင်လူအုပ်စုကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ကာ အလွန် ကျေနပ်သွားခဲ့သည်။ မြင်းရထားအချို့ပေါ်တွင် တင်ဆောင်လာသည့် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများအပြင် ပိုမိုအရေးကြီးသည်မှာ ရိက္ခာများ အပြည့်တင်ဆောင်ထားသည့် လှည်းများပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ရိက္ခာများ အပြည့်ထည့်ထားသော ဆာလာအိတ်တစ်အိတ်ကို ဓားဖြင့် ခွဲလိုက်ရာ ဆန်စပါးများ ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။ ပိုနာသည် ဆန်တစ်ဆုပ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

ဆန်စပါးများ၏ မွှေးပျံ့လှသော အနံ့အသက်ကို လောဘတကြီး နမ်းရှိုက်ရင်း သူ၏နှလုံးသားမှာ မထိန်းချုပ်နိုင်လောက်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများပင် နီမြန်းလာခဲ့သည်။ ဤလော့နန်နိုင်ငံတော်၏ မြေဆီလွှာက တကယ်ကို ဖြစ်ထွန်းလှပေသည်။ ဤမြေပြင်သာ ရှိပါက သူ၏ ယွီဝူမျိုးနွယ်စုဝင် ပြည်သူမည်မျှအထိ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးခြင်းဘေးမှ ကင်းဝေးကြလိမ့်မည်နည်း။ သူငယ်စဉ်အခါက စားစရာမရှိသဖြင့် ငတ်မွတ်ကာ သေဆုံးသွားခဲ့ကြရသော မျိုးနွယ်စုဝင် အမြောက်အမြားကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးသည်။

သူ၏လက်ချောင်းများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ ဆန်စေ့များသည် ပိုနာ၏ လက်ထဲမှ လျှောကျသွားခဲ့သည်။ ပိုနာသည် မိမိဘေးနားရှိ လက်အောက်ငယ်သားများ၏ တောင့်တနေသော မျက်ဝန်းများကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏နှုတ်ခမ်းထက်တွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

"စစ်သည်တော်တို့... သွားကြစမ်း၊ မင်းတို့ရဲ့ စစ်သုံ့ပန်းတွေကို အားရပါးရ ပျော်ပါးကြစမ်း။"

ပိုနာအနေဖြင့် လော့နန်နိုင်ငံတော်သားများ၏ ထောက်ခံမှုကို ရယူရန် လိုအပ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် မဟုတ်သေးချေ။ သူသည် သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများကို ဦးစွာ ကျွေးမွေးရမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့ကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ရန်အတွက် ထိုသူများ၏ ရင်ထဲတွင် ရေရှည်အမြစ်တွယ်နေခဲ့သော တိရစ္ဆာန်ကဲ့သို့ ရိုင်းစိုင်းသော ဗီဇများကို လွှတ်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။

ပိုနာ၏ အမိန့်ကို ကြားရသောအခါ မျက်လုံးများ နီမြန်းနေကြသော ယွီဝူမျိုးနွယ်စုတစ်စုသည် လူအုပ်ကြီးထဲသို့ အလုအယက် ပြေးဝင်သွားကြပြီး အမျိုးသမီးများကို အတင်းအဓမ္မ ဆွဲထုတ်ကြတော့သည်။ အထူးသဖြင့် မြို့စားမင်း၏ ကိုယ်လုပ်တော် အနည်းငယ်ရှိရာ ပတ်ဝန်းကျင်မှာမူ ပိုမိုဆွဲဆောင်မှုရှိနေသဖြင့် ခဏချင်းတွင်ပင် လူအုပ်ကြီး၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

ငိုယိုသံများနှင့် အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်သံများက အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ မိမိတို့၏ ဇနီးမယားများနှင့် သမီးပျိုများ စော်ကားခံနေရသည်ကို မကြည့်ရက်သဖြင့် ထကာ တွန်းလှန်ကြသူများသည်လည်း ခဏချင်းတွင်ပင် အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် ခုတ်သတ်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

ခေတ္တမျှအတွင်း တစ်စခန်းလုံးသည် ငရဲဘုံတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သော်လည်း ပိုနာကမူ လုံးဝမကြားချင်ယောင်ဆောင်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်၍ လွင့်စင်ကျသွားသော ဆန်စေ့များကို တစ်စေ့ချင်းစီ လိုက်လံကောက်ယူနေခဲ့သည်။ ဆန်စပါးက အလွန် အဖိုးတန်လှပေသည်။

ပိုနာ၏ဘေးတွင် သူ၏ယုံကြည်ရသော ကိုယ်ရံတော်များက သစ္စာရှိစွာဖြင့် မတ်တပ်ရပ် စောင့်ကြပ်နေခဲ့ကြပြီး ထိုထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်နေသော တိရစ္ဆာန်ရိုင်းများ၏ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုထဲတွင် ပါဝင်ခြင်းမရှိကြချေ။

ဆန်စေ့များကို ကောက်ယူပြီးနောက် ပိုနာသည် စခန်းအတွင်းရှိ ကြေကွဲဖွယ်ရာ အခြေအနေများကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

အမျိုးမျိုးသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများက ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေခဲ့ပြီး အထူးသဖြင့် လှပသော အမျိုးသမီးငယ်များအပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ပြင်းထန်သော ရုန်းကန်မှုများသည် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်များက တဖြည်းဖြည်း အေးစက်လာခဲ့ကာ အဆုံးစွန်၌မူ သူတို့သည် မှတ်မိရက်စရာမရှိအောင်ပင် ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

ယွီဝူမျိုးနွယ်စုများ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများကို တားဆီးရန် ကြိုးပမ်းသူများအားလုံး သတ်ဖြတ်ခြင်းခံခဲ့ရပြီး အပြစ်မဲ့သော ကလေးငယ်များလည်း ထိခိုက်နစ်နာခဲ့ရသည်။

ငိုယိုညည်းတွားသံများနှင့် ပြည့်နှက်နေသော စခန်းသည် တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး ရွှေငွေရတနာများနှင့် ရိက္ခာများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ကြသည်။

ယွီဝူမျိုးနွယ်စုများသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ကျေနပ်အားရသော မျက်နှာများဖြင့် သူတို့ယခုလေးတင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အရာများ၏ အရသာကို မြည်းစမ်းရင်း စိတ်ကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေကြတော့သည်။

ယွီဝူမျိုးနွယ်စုဝင်များသည် သူတို့၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများကို ကျူးလွန်ပြီးနောက် လုယက်ရရှိလာသော ရွှေငွေများနှင့် ရိက္ခာများကို သယ်ဆောင်ကာ နောက်ထပ် 'ဆီဦးထောပတ်' ကဲ့သို့သော ပစ်မှတ်များကို ဆက်လက်ရှာဖွေရန် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

မြေမြှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့သော ရုပ်အလောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် မြေပြင်ကြီးကိုသာ ခွာခဲ့ကြရာ ယင်းက တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များအတွက် စားကျက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဗလာကျင်းနေသည့် ရုပ်အလောင်းများသည် တစ်စခန်းလုံးတွင် ပြန့်ကျဲနေခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပျက်စီးနေပြီး လှပသော ခေါင်းပိုင်းသာ အကောင်းအတိုင်း ကျန်ရှိနေသည့် အမျိုးသမီး ရုပ်အလောင်းတစ်ခုမှာမူ သေဆုံးနေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြသော ယွီဝူမျိုးနွယ်စုများကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း အသံတိတ် ပူဆွေးညည်းတွားနေသကဲ့သို့ ရှိနေတော့သည်။