အခန်း ၃၅၅

အပိုင်း(၃၅၅)

စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် စိတ်ပျက်မှုတို့က အားပြိုင်နေခဲ့သည်။ လင်းတုန်း တစ္ဆေရေ မှ သူ လွတ်မြောက်ရန် သော့ချက်ဖြစ်သော ရတနာစင်များကို ကြည့်နေရမည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ အချိန်များစွာ ကြာမြင့်လွန်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤ မှော်ပစ္စည်း များ၏ လုပ်ဆောင်ချက် အချို့သည် အကောင်းပကတိ ရှိနေနိုင်သေးသော်လည်း ၎င်းတို့ ကြာကြာ ခံမည်မဟုတ်သလို၊ ရည်ရွယ်ထားသော မူလလုပ်ဆောင်ချက်မျိုးကိုလည်း ဘာတစ်ခုမျှ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

သူ့ကိုယ်သူ သက်သေပြသည့်အနေဖြင့်၊ သူသည် အပြည့်စုံဆုံးဟု ထင်ရသော မှော်ပစ္စည်း တစ်ခုကို လှန်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအထဲတွင် အဖြူရောင် မြေခွေး လမ်းစဉ် ကို သတိရသွားစေသော မာဒြာ လင်းလက်မှုများကို သူ အာရုံခံနိုင်လေ၏။ သန့်စင်သော မာဒြာ ကြိုးမျှင်လေး တစ်ခုဖြင့် သူသည် ၎င်း၏ အစီအရင် ကို သက်ဝင်လှုပ်ရှားစေလိုက်သည်။

"ဒီလိုမျိုး ပထမဆုံး အောင်မြင်မှုပါပဲ..."

အေးစက်ပြီး ဖြောင့်တန်းသော အသံတစ်ခုက မှော်ပစ္စည်း ဆီမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"အသက်စင် ရေတွင်း နေထိုင်ရာ နေရာမှာ ဖော်စပ်ထားတဲ့ တခြား ဆေးရည် သုံးဆယ့်တစ်မျိုး ရှိပါသေးတယ်... ဘယ်တစ်ခုကို ကြည့်ချင်ပါသလဲ..."

အလင်းဖြင့် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုကို ပုံဖော်ပေးမည့်အလား အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းက အဓိပ္ပာယ်မဲ့ ရှုပ်ထွေးနေသော ပုံရိပ်များကိုသာ ပြသနေခဲ့လေ၏။

လင်းတုန်းသည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း အလုပ်လုပ်နေသေးသော ထို မှော်ပစ္စည်း ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ ဘာမျှ အသုံးမဝင်လျှင်တောင်မှ၊ ၎င်း၏ တည်ဆောက်ပုံဆီမှ သူ တစ်ခုခု သင်ယူနိုင်ကောင်း သင်ယူနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ထို့နောက် သူသည် ရေတွင်းဆီသို့ အာရုံလှည့်လိုက်လေ၏။

သူ၏ ဖိနပ်များနှင့် မထိမိစေရန် ဂရုစိုက်နေရသော ထိုရေတွင်းထဲရှိ အရည်မှာ သူ အစက ထင်မှတ်ထားသကဲ့သို့ နောက်ကျိမနေခဲ့ချေ။ ၎င်းသည် ခရမ်းရောင် သန်းနေသော ရေကြည်သာ ဖြစ်ပြီး၊ အာရုံစူးစိုက်မှုနှင့် သန္နိဋ္ဌာန်ချထားမှုတို့၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ ခံစားချက်ကို ဖြာထွက်ပေးနေလေ၏။ တစ်မိနစ်ခန့် ကြာတိုင်း မျက်နှာကြက်မှနေ၍ ရေကန်ထဲသို့ နောက်ထပ် အရည်တစ်စက် ကျဆင်းလာသည်။ နှစ်ကာလများစွာ ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လျှံကျလာသော ရေများသည် ဘေးဘက်များမှ စီးကျကာ ကြမ်းပြင်ရှိ ရေဆင်းပေါက် ဆန်ခါများထဲသို့ စီးဝင်သွားခဲ့လေပြီ။

ရေကန် အောက်ခြေရှိ မည်းမှောင်နေသော အစက်အပြောက် အနည်းငယ်က၊ အထက်ရှိ စင်မြင့်ပေါ်မှ မှော်ပစ္စည်း အပိုင်းအစ အချို့ ပြုတ်ကျထားခြင်း ဖြစ်ရမည်ဟု သူ့ကို ပြောပြနေလေ၏။ သူသည် အသင့်ပြင်လိုက်ပြီး သူ၏ ကြေးအဆင့် အမြင်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ရေတွင်းသည် အိပ်မက် အော်ရာ ဟု သူ ဆက်စပ်တွေးတောမိသော ပြောင်းလဲလှုပ်ရှားနေသည့် ခရမ်းရောင် ပုံရိပ်များ၏ သိပ်သည်းသော စုစည်းမှုတစ်ခု ဖြစ်နေလေ၏။ သို့သော် ၎င်းတွင် အပြာနှင့် အစိမ်းရောင် ရောယှက်နေသော ရေ အော်ရာ များကလည်း တူညီသော ပမာဏဖြင့် ပါဝင်နေခဲ့သည်။ ထိုစွမ်းအား နှစ်ခုသည် သဟဇာတဖြစ်စွာ စီးဆင်းနေကြပြီး သူ အကဲခတ်နိုင်သလောက် ဆိုရလျှင် ရေ အော်ရာ ကပင် ပို၍ အားကောင်းနေနိုင်သေးလေ၏။

သူသည် တွေးတောရင်း အမြင်အာရုံကို ပိတ်လိုက်လေ၏။ ဤအရာက ဤမှော်ပစ္စည်း များအတွက် ဝိညာဉ်ပန်းပဲပညာ လုပ်ငန်းစဉ်တွင် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပါဝင်ပတ်သက်နေခဲ့သလော။ သူ လေ့လာခဲ့သော ပစ္စည်းတွင်တော့ အိပ်မက်နှင့် ပတ်သက်သည့် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု သေချာပေါက် ပါဝင်နေခဲ့လေ၏။

"ဪ... ရေအတွက်တော့ စိတ်မပူပါနဲ့..."

တက်ကြွသော အမျိုးသား အသံတစ်ခုက အခန်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့လေ၏။

"ဒါက ရေသက်သက်ပါပဲ..."

ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အသံကြောင့် လင်းတုန်း လန့်ဖျပ်မသွားခဲ့ချေ။ သူ ဤနေရာတွင် ရှိနေမှုကြောင့် မှော်ပစ္စည်း များထဲမှ တစ်ခုက သက်ဝင်လှုပ်ရှားသွားခြင်းသာ ဖြစ်ရမည်။

"အနည်းဆုံးတော့ ဓာတုဗေဒသဘောတရားအရပေါ့..."

ထိုအသံက ဆက်ပြောလေသည်။

"ဒါက တောက်ပနေတဲ့ ခရမ်းရောင် ဖြစ်နေတာကြောင့် 'ငါ့ရဲ့ ကလီစာတွေကို အရည်ပျော်သွားစေနိုင်လို့ ဒါကို ငါ မသောက်ဘူး' လို့ တွေးမိတာက တော်တော်လေး ယုတ္တိရှိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ကလီစာတွေကို အရည်ပျော်သွားစေမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ကတိပေးပါတယ်... အနည်းဆုံးတော့ မြန်မြန်ဆန်ဆန်ကြီးတော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့... နည်းပညာအရ ပြောရရင် အရာအားလုံးက မင်းရဲ့ ကလီစာတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း တိုက်စားနေတာပဲ မဟုတ်လား... စဉ်းစားကြည့်သင့်တဲ့ အချက်ပဲ..."

စင်များပေါ်ရှိ မည်သည့် မှော်ပစ္စည်း များကမျှ အလင်းရောင် ထုတ်လွှတ်နေခြင်း မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် လင်းတုန်းသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ အရာကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ မှောင်မည်းနေဆဲပင် ဖြစ်လေ၏။

အသံက နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"မင်း အဲဒါကို သောက်ကြည့်သင့်တယ်... သခင်ကြီးက အလုပ်သမားတွေ သူ့ကို သဘောကျအောင် လုပ်ပေးနိုင်တဲ့အခါတိုင်း အိပ်မက် ရေတွင်း ဆီက ရေတစ်ငုံနဲ့ ဆုချလေ့ရှိတယ်... ဒါမှမဟုတ် သူတို့က ပရောဂျက်တစ်ခုကို ပြီးမြောက်ဖို့ လိုအပ်နေပြီး အိပ်ဖို့ အချိန်မရှိတဲ့ အခါမျိုးတွေမှာပေါ့... ဒါမှမဟုတ် သူတို့က သခင်ကြီးကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်မိလို့၊ သူတို့ခံရမယ့် အပြစ်ပေးမှုကို အပြည့်အဝ သိရှိခံစားစေချင်တဲ့ အခါမျိုးမှာပေါ့... အပြည့်အဝ အာရုံစူးစိုက်နိုင်မှု၊ အဲဒါက ဒီရေတွင်းက မင်းကို ပေးစွမ်းနိုင်တဲ့ အရာပဲ..."

လင်းတုန်းသည် ရေတွင်းဆီသို့ အာရုံလှည့်လိုက်လေ၏။

အက်ကွဲပြီး သံချေးတက်နေသော သတ္တုဘောလုံး တစ်လုံးသည် ယခင်က သူ လျစ်လျူရှုထားခဲ့သော အခြားအမှိုက်များအလယ်ရှိ အရည်အောက်ခြေတွင် ရှိနေခဲ့သည်။ စကားလုံးတိုင်းနှင့်အတူ သံတုံး၏ အက်ကွဲကြောင်းများမှ အလင်းရောင်များ တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်နေခဲ့လေ၏။

လင်းတုန်းသည် အနီးနားရှိ စင်တစ်ခုပေါ်တွင် မွှေနှောက်ရှာဖွေလိုက်လေ၏။ တစ်ချိန်က စက်မှု မှော်ပစ္စည်း တစ်ခု၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ခဲ့ဖူးသော လက်မောင်းတစ်ဖက်စာခန့် ရှည်လျားသည့် တုတ်တံ နှစ်ချောင်းကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

"မင်းက ငါ့ကို လျစ်လျူရှုနေတာပဲ၊ အဲဒါ မင်း လုပ်နေတဲ့ အရာပဲ... နည်းနည်းတော့ ရိုင်းရာမကျဘူးလား... ငါ ဆိုလိုတာက မင်း အဲဒီလို မထင်ဘူးလား... ငါ ဒီအောက်ကို ရောက်နေတာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာပြီလဲ မသိပေမဲ့ မင်းက ငါ ပထမဆုံး စကားပြောဖူးတဲ့သူပဲ၊ ငါက ပိုကောင်းတဲ့ စကားပြောဖော်မျိုး မျှော်လင့်ထားခဲ့တာ... ငါ ဒီအောက်ကို ရောက်နေတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလို့ မင်း ထင်လဲ..."

လင်းတုန်းသည် တုတ်တံနှစ်ချောင်းကို အသုံးပြု၍ သတ္တုဘောလုံးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး ရေကန်ထဲမှ ဂရုတစိုက် ဆယ်ယူလိုက်လေ၏။

"အို... နေဦး၊ မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ... သတိထားဦးလေ... သတိထား... မင်းသာ ငါ့ကို ပြုတ်ကျသွားစေမယ်ဆိုရင် မင်းကို ငါ ကလဲ့စားချေပစ်မယ်... မင်းရဲ့ ခြေသည်းခွံတွေ အားလုံးကို ထုပစ်လိုက်သလိုမျိုး... ချိုမြိန်တဲ့ ကလဲ့စားချေမှုမျိုးပေါ့..."

လင်းတုန်းသည် တလက်လက် လင်းလက်နေသော ဘောလုံးကို ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ချထားလိုက်သည်။ ယခုအခါ ၎င်းသည် ရေတွင်းထဲမှ ထွက်လာပြီဖြစ်ရာ၊ ထို မှော်ပစ္စည်း ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အလင်းရောင်မှာလည်း တူညီသော ခရမ်းရောင် အရိပ်အယောင် ဖြစ်နေကြောင်း သူ မြင်တွေ့နိုင်လေ၏။ ယခု မေးစရာရှိသည်မှာ၊ မှော်ပစ္စည်း ကြောင့် ထိုအရည်က ခရမ်းရောင် ပြောင်းသွားခြင်းလား၊ သို့မဟုတ် အရည်ကြောင့် မှော်ပစ္စည်း က ခရမ်းရောင် ဖြစ်နေခြင်းလား ဆိုသည်ပင် ဖြစ်လေသည်။

"အိုး ဝိုး... ဒီအပြင်ဘက်ကနေဆို ပိုပြီး အများကြီး မြင်ရတာပဲ... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် လူစိမ်းကြီးရာ... လူစိမ်းကြီး... စူးစူးရဲရဲ ကြည့်တတ်တဲ့ လူစိမ်းကြီး... မင်းက ငါ့ကို ဒေါသထွက်နေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တွေ့တဲ့သူတိုင်းကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကြည့်တတ်တာလား..."

လင်းတုန်း ဘောလုံးကို လွတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"...မင်းက ငါ့ကို စကားပြောနေတာလား..."

အခြားစကားလုံးများ အားလုံးက အပြန်အလှန် စကားပြောနေသည်နှင့် တူနေသည်ကတော့ သေချာလှသည်။ သို့သော် မှော်ပစ္စည်း များသည် သင်ပြောခိုင်းသည့် အရာကိုသာ ပြောဆိုလေ့ရှိကြသည်။ ထိုတုံ့ပြန်မှုများ အားလုံးသည် သင့်လျော်သော အခြေအနေများအောက်တွင် ဖွင့်ပြရန် အစီအရင် များဖြင့် ဖန်တီးထားသော မှတ်တမ်းတင်ထားသည့် ပုံရိပ်ယောင်များသာ ဖြစ်လေ၏။

ဘောလုံးသည် အခြားသူများကို လိုက်လံရှာဖွေနေသည့်အလား သူ၏ လက်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။ "ဒီထဲမှာ ပြောစရာ စကားများများစားစား ရှိတဲ့သူ တခြား ဘယ်သူမှ မရှိဘူးလေ၊ တကယ်ပြောတာ... ငါလည်း အရင်တုန်းက အဲဒီလိုမျိုး ဖြစ်ခဲ့တယ်လို့ ထင်ပါတယ်၊ မဟုတ်ဘူးလား... တော်တော် ရှက်စရာကောင်းတာပဲ..."

လင်းတုန်းအနေဖြင့် ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသော တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု မဖြစ်နိုင်လောက်သည့် အရာတစ်ခုခုကို မေးကြည့်ရန် လိုအပ်လာခဲ့သည်။

"မင်း အကြိုက်ဆုံး ပိုင် မုန့် အရသာက ဘာလဲ..."

"ငါက ပိုင် မုန့် မှော်ပစ္စည်း မှ မဟုတ်တာ၊ ဟုတ်တယ်မလား... ပိုင် မုန့်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါ သိတာက... ဟို... စွပ်ပြုတ်သောက်တဲ့အခါ သုံးတဲ့ အခွက်သေးသေးလေး... အဲဒီလောက်ပဲ ရှိမှာ..."

"ဇွန်း လား..."

"မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး... ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ... ဇွန်း တဲ့... မင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားလုံးတွေနဲ့ ဒီကနေ ထွက်သွားစမ်းပါ..."

လင်းတုန်းသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ မှော်ပစ္စည်း ဘေးတွင် ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး သတ္တုပေါ်ရှိ အက်ကွဲကြောင်းများမှတစ်ဆင့် စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ၎င်းကို ကောက်ယူချင်စိတ်များ တားမရဆီးမရ ဖြစ်နေသော်လည်း ခရမ်းရောင် အရည်ကို ထိတွေ့ရန် ကြောက်ရွံ့နေဆဲ ဖြစ်လေ၏။

"မင်းက သူတို့ မှော်ပစ္စည်း တစ်ခုလိုမျိုး ချည်နှောင်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ်ခုလား..."

"ငါက အိပ်မက် ရေတွင်း ရဲ့ အစောင့်အရှောက်ပဲ..."

မှော်ပစ္စည်း က ၎င်း၏ သံချေးတက်နေသော အခွံအတွင်းမှ ဩရှရှ အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို ဒီနေရာမှာပဲ တည်ဆောက်ခဲ့တာ... အင်း၊ ဒီအခန်းထဲမှာ အတိအကျတော့ မဟုတ်တာ သေချာပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ စင်္ကြံလမ်းရဲ့ အောက်ဘက် နည်းနည်းရောက်တဲ့ နေရာလေးမှာပေါ့... လမ်းညွှန် မှော်ပစ္စည်း၊ အဲဒါ ငါပဲ... လူတွေကို အိပ်မက် ရေတွင်း ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေ ပြောပြဖို့ ဖန်တီးထားတာလေ... 'ဂုဏ်ယူပါတယ် မျက်နှာသာပေးခံရတဲ့ အစေခံ... မင်းရဲ့ လုပ်အားတွေက ကြီးမားတဲ့ အလုပ်ကြီးအတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်စေဖို့ အိပ်မက် ရေတွင်း ဆီက သောက်သုံးဖို့ ရွေးချယ်ခံရပါတယ်...' အဲဒီလိုမျိုးပေါ့... အဲဒါကြောင့်ပဲ ငါ့ဆီမှာ သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အသံမျိုး ရှိနေတာပေါ့…”

"ဒါပေမဲ့ မင်းက... တွေးနေတယ်လေ..."

လင်းတုန်းသည် မှော်ပစ္စည်း အတွင်းသို့ စူးစိုက်ကြည့်နေဆဲဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ မှော်ပစ္စည်း ၏ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖွဲ့စည်းထားသော ခရမ်းရောင် မီးပွားများကြားတွင်၊ တဖြည်းဖြည်း လည်ပတ်နေသော ဘီးတစ်ဘီး၏ စပုတ်တံများနှင့် တူသည့် အရာများကို သူ မြင်တွေ့နေရလေ၏။

"အဲဒါက တော်တော်လေး အသစ်ဖြစ်လာတဲ့ တိုးတက်မှုပဲ... ငါ ရေတွင်းထဲ ကျသွားပြီးနောက် အချိန်တစ်ခုမှာ၊ ငါက စကားလုံးတွေကို ပေါင်းစပ်မှု အသစ်တွေနဲ့ ပြောနိုင်တယ်ဆိုတာကို သတိထားမိလာတယ်... အဲဒီတော့ ငါ သတိထားမိလာပြီဆိုတာကိုပါ ငါ ထပ်ပြီး သတိထားမိလိုက်တယ်... အဲဒါက ငါ့အတွက် အစပျိုးမှုပဲ မဟုတ်လား... 'သတိပြုမိခြင်း ရေတံခွန်' အဲဒါ ငါပေးထားတဲ့ နာမည်ပဲ... ငါ အဲဒီလို မခေါ်ပါဘူးလေ..."

မယုံနိုင်စရာပင်။ ဤအိပ်မက် ရေတွင်း နှင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ထိတွေ့နေရမှုကသာ ဤ မှော်ပစ္စည်း ကို အသက်ဝင်လာစေခဲ့ခြင်းလား၊ သို့မဟုတ် ဤအရာက သူ စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်လောက်အောင် ကျွမ်းကျင်သော ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ တစ်ဦး၏ အဆင့်မြင့် ဖန်တီးမှုကို ထင်ဟပ်နေခြင်းပေလော။

***