အခန်း ၃၆၁

အပိုင်း(၃၆၁)

အီသန်...

လျှပ်စီးများ လင်းလက်သွားပြီး မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင်၊ အီသန်သည် ကြည့်ရှုရန် တိမ်တိုက်သင်္ဘော၏ ကုန်းပတ်ပေါ်မှနေ၍ အောက်သို့ ကိုယ်ကို ကိုင်းညွှတ်လိုက်လေသည်။ အောက်ဘက်ရှိ မုန်တိုင်းတစ်ခုကို ကြည့်နေရခြင်းက အဆုံးအစမရှိ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

မဟူရာ မီးတောက် အင်ပါယာ၏ ညီမတော် နာရူ ဆေယာ သည် သူ၏ ဘေးရှိ လက်ရန်းတန်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့လေ၏။ ကောင်းကင် ဆုပ်ကိုင်ခြင်း လမ်းစဉ်၏ ရွှေအဆင့် အမှတ်အသားဖြစ်သော သူမ၏ တောင်ပံများသည် လျှပ်စီးရောင်အောက်တွင် မြကျောက်များကဲ့သို့ တောက်ပနေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် သူမ၏ လမ်းစဉ်မှ အခြားသူများအများစုထက် ပိုမို သေးငယ်ပြီး ကျစ်လျစ်ချောမွေ့နေကာ၊ ၎င်းနှင့် အချိုးကျစွာပင် သူမသည်လည်း ပိုမို မြန်ဆန်လေ၏။

မိုးခြိမ်းသံကို ဖုံးလွှမ်း၍ သူမက အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

"ငါ ကိုယ်တိုင် အထဲဝင်သွားမယ်..."

သူမက ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သည်။

"သူ သေသွားလိမ့်မယ်..."

"မဟုတ်ဘူး... သူ သေမှာ မဟုတ်ဘူး..."

အီသန်က သူ၏ အနောက်ဘက်တွင် လျှပ်စီးများ လိမ့်ဆင်းသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်လေ၏။ သေချာသည်က သူသည် အခြားအရာ အားလုံးကိုလည်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

သူနှင့် ဆေယာ တို့သည် နှစ်ဦးတည်းသာ ရှိနေသော အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် များ မဟုတ်ကြချေ။ မဟူရာ မီးတောက် အင်ပါယာတွင် အဆင့်အမြင့်ဆုံး အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် ဖြစ်သူ ချုံမာ သည် သူတို့၏ ပတ်လည်ရှိ ကောင်းကင်ယံတွင် တိုက်ပွဲဝင်နေခဲ့လေ၏။

သူသည် ဝက်ဝံတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြီးမားတုတ်ခိုင်သော လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး၊ လက်တစ်ဖက်စီတွင် အမည်းရောင် လက်တစ်ဖက်ကိုင် တူတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် မုန်တိုင်းတစ်ခုအလား ဒေါသတကြီး သောင်းကျန်းနေခဲ့သည်။ သူ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် အောက်ဘက်၌ အမည်းရောင် တိမ်တိုက်များ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့်၊ သူသည် လေထဲတွင် ပြေးလွှားနိုင်လေ၏။ အခြား အမည်းရောင် တိမ်တိုက်တစ်ခုကမူ သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် တွဲလောင်းကျနေလေတော့သည်။

သူသည် ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သူထံသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီး သုံးလှမ်းဖြင့် ခုန်ဝင်သွားပြီး လက်နက်တစ်ခုကို အနောက်သို့ ဆွဲယူလိုက်လေ၏။ ၎င်းက မည်းမှောင်သော မီးခိုးရောင် တိမ်တိုက်တူ မာဒြာ များကို ဆွဲငင်သွားပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ထူထပ်သော မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားလေတော့သည်။

သွေးအရိပ်သည် ထိုထိုးနှက်ချက်ကို ရင်ဆိုင်ရန် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်လေ၏။

ထိုရိုက်ချက်သည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး၊ အရိပ်ကို အရည်ပုံစံ မာဒြာ အဖြစ်သို့ လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ပြန့်ကျဲသွားကာ တောင်ပံများ ဆုံးရှုံးသွားပြီး လေထဲမှ ပြုတ်ကျသွားလေတော့၏။

ချုံမာသည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုအတွက် အင်အားကို အလွန်အကျွံ အသုံးပြုလိုက်မိသည်။ ထို့ကြောင့် သွေးအရိပ် ၏ ပိုင်ရှင်က ထိုအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ခံမည် မဟုတ်ချေ။

သူသည် မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အသွင်အပြင်ရှိပြီး၊ ဆွဲဆန့်ခံထားရသည့်အလား အရပ်ရှည်လျားကာ၊ သွေးနီလဂိုဏ်း ၏ အနက်နှင့် အနီရောင် ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားလေ၏။ သူသည် အပ်တစ်ချောင်းနီးပါး ပါးလျသော ဓားတစ်လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး၊ ၎င်း၏ ထိပ်ဖျားတွင် သင်တုန်းဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော အော်ရာ များကို စုစည်းလိုက်သည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် တစ်ယောက်ထံမှ မျှော်လင့်ထားနိုင်သည့်အတိုင်း လျင်မြန်ပြီး တိကျလှပေသည်။ ချုံမာ တစ်ယောက် သွေးအရိပ် ကြောင့် အာရုံလွင့်သွားသည့် အခိုက်အတန့်လေးမှာပင် တည့်မတ်စွာ ထိုးနှက်လိုက်လေ၏။

သို့သော် တိမ်တိုက်တူ ကျောင်းတော် ၏ အကြီးအကဲသည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးကြောင့် နံပါတ်တစ် အဆင့်ရှိသော အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ချေ။ သူသည် ရိုက်ချက်ကို ဆက်လက် အားယူလိုက်ပြီး၊ ထိုအရှိန်ဖြင့် ကိုယ်ကို လှည့်ကာ၊ ဒုတိယမြောက် တူဖြင့် ထိုဓားချက်ကို ချက်ချင်းပင် ရင်ဆိုင်လိုက်လေ၏။

ထိုကဲ့သို့သော ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်မှုများကို အီသန် အမြဲတမ်း အံ့ဩလေးစားမိလေ၏။ အနောက်ဘက်ကို မြင်နိုင်စွမ်းမရှိဘဲ မွေးဖွားလာသူများသည် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် သင်ယူနိုင်ကြသည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ထန်... ထန်...

တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ခုသည် အချင်းချင်း ရိုက်ခတ်သွားပြီး၊ လူနှစ်ယောက်စလုံး အနောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားလေ၏။ ချုံမာ ၏ ခြေအောက်တွင် တိမ်တိုက်များ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ သူသည် လေထဲတွင် ဆက်လက် လွင့်မျောနေခဲ့သည်။ သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကမူ ပျံသန်းနေသော ဓားတစ်လက်၏ ပြားချပ်သော မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဆင်းသက်သွားလေ၏။

သွေးနီလဂိုဏ်း မှ ထိုလူ၏ နာမည်ကို အီသန် မမှတ်မိနိုင်ခဲ့ချေ။

‘ဂါဂင် လား...’

သူ စဉ်းစားမိသည်။

‘ဂါဂစ် လား... ဂါဂေါ လား... အရေးမကြီးပါဘူးလေ... ငါ ဒါကို အကြာကြီး မှတ်ထားဖို့မှ မလိုတော့တာပဲ... ‘

သူ တွေးလိုက်လေ၏။

နာရူ ဆေယာ ၏ နားနောက်တွင် ပန်ဆင်ထားသော ဒေါင်းမြီးယပ်တောင်သည် ဤနေရာသို့ လာရာလမ်းတွင် ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော မိုးရေများကြောင့် စိုရွှဲနေခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏ ဒေါသအပူရှိန်က ၎င်းတို့ကို ချက်ချင်း ခြောက်သွေ့သွားစေမည့်အလား ပုံပေါက်နေလေ၏။

"ငါ့ လမ်းက ဖယ်စမ်း..."

သူမ၏ တောင်ပံများကို အနောက်သို့ ခါရမ်းကာ သူ့ကို ဘေးသို့ တွန်းဖယ်လိုက်ပြီး လေ အော်ရာ များကို စုစည်းလိုက်လေ၏။ သူမ လေထဲသို့ ပျံတက်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် သူမ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမ အနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်လေ၏။

"မြင်လား..."

အီသန်က မုန်တိုင်းထဲသို့ စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ ဆေယာ ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းများသည် အာရီလီယပ် မိသားစု မှ လူတစ်ယောက်နီးပါး ထက်မြက်လှပေသည်။ သူမ၏ လေ အော်ရာ နှင့် သဟဇာတဖြစ်မှုသည် တကယ့်ကို အံ့ဩဖွယ်ကောင်းပြီး၊ မိုင်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးမှ လေထုထဲရှိ လှုပ်ရှားမှုများကို သူမ အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိလေ၏။ ဤမုန်တိုင်းသည် သူမ၏ အုပ်ချုပ်သူ နည်းစနစ်များကို ပိုမို အားကောင်းစေပြီး စွမ်းအင်လှည့်ပတ်မှုကို အထောက်အကူ ပြုနိုင်သော်လည်း၊ သူမ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းများကိုပါ နှောင့်ယှက်နေမည် ဖြစ်လေသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင်တော့ သူ သိပြီး ဤမျှလောက် အချိန်ကြာမှ သူမ သတိထားမိမည် မဟုတ်ချေ။

"ရှင် ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ..."

သူမက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

"အခု ငါတို့ အားလုံး သေကုန်တော့မယ်..."

အနီရောင် မိုင်တစ်ထောင် တိမ်တိုက် တစ်ခုသည် သူတို့၏ သင်္ဘောဘေးမှနေ၍ ရေလှိုင်းများကို ဖောက်ထွက်လာသော ငါးမန်းတစ်ကောင်အလား မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ သူသည် အသက် နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ် အရွယ်ခန့် ရှိပုံရပြီး၊ ဖြူရော်နေသော မျက်နှာကို ခါးအထိ ရှည်လျားသော ဆံပင်မည်းများက ဝန်းရံထားလေ၏။ သူသည် ပခုံးမှ ခြေဖျားအထိ ဖုံးအုပ်ထားသော ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့ အမည်းရောင် ကုတ်အင်္ကျီကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ ပွယောင်းနေသော လက်အိတ်တစ်ခုမှနေ၍ သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေသော ချိတ်တစ်ခု တွဲလောင်းကျနေလေသည်။

သွေးနီလဂိုဏ်း ၏ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် သံတမန်၊ မရဏပင် ဖြစ်လေ၏။

ထိုချိတ်ကို ကြည့်ရင်း အီသန်၏ ပခုံးသည် တဆစ်ဆစ် နာကျင်လာခဲ့လေ၏။ ၎င်းကို မဟူရာ မီးတောက် အင်ပါယာ၏ အကောင်းဆုံး ကုသသူက ကုသပေးထားပြီး ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းက ဒဏ်ရာရနေဆဲ ဖြစ်သလား၊ သို့မဟုတ် သွေးထွက်လွန်ခဲ့ရသည့် ရှက်ရွံ့မှုကြောင့်လား ဟု သူ တွေးမိလေ၏။ မရဏဟု အမည်ရသော လူတစ်ယောက်၏ ထိုးနှက်မှုကို ခံလိုက်ရခြင်းအတွက် မရှက်မိစေရန် သူ ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ ရှက်ရွံ့မှုကို ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

သွေးဖီးနစ်ငှက် ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ၊ သွေးနီလဂိုဏ်း ၏ သံတမန်များသည် အခြားသူများအားလုံးထက် ပို၍ အငိုက်မိသွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ရန်သူ့နယ်မြေ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် ဝိုင်းရံခံထားရပြီး၊ သူတို့၏ သခင် ထွက်ခွာသွားမှုက သူတို့ကို ရည်ရွယ်ချက်မဲ့ ဖြစ်သွားစေခဲ့လေ၏။

သို့သော်လည်း... မဟူရာ မီးတောက် အင်ပါယာမှ နိုင်ငံသားများအတွက် ကံဆိုးစွာပင်၊ ထိုအရာက လုံခြုံသည်ဟု သူတို့ ထင်ရသော မည်သည့် ဦးတည်ချက်ကိုမဆို ပြည်သူများကို သတ်ဖြတ်၍ လမ်းဖောက်သွားကြခြင်းကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်လေ၏။

ဧကရာဇ်သည် သူ၏ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် များကို သူတို့အား လိုက်လံနှိမ်နင်းရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ သူ၏ တပည့်များကို မြေအောက်ခန်းထဲမှ ကယ်ထုတ်ရန် ခဏတာ လမ်းလွှဲသွားခဲ့ခြင်းမှလွဲ၍၊ အီသန်သည် လွန်ခဲ့သော ရက်သတ္တပတ်များစွာကို သံတမန်များကို လိုက်လံရှာဖွေရာတွင် ကုန်ဆုံးခဲ့လေ၏။ ဤသည်မှာ အင်ပါယာအတွက် ကြီးမားသော အခွင့်အရေးကြီး တစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ သွေးနီလဂိုဏ်း ကို ဤကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်မျိုး ပေးနိုင်မည့် အခွင့်အရေး နောက်တစ်ကြိမ် ရရှိနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် တစ်ယောက်၏ ခေါင်းတစ်ခုစီတိုင်းအတွက် အာကူရာ ကလန် က သူတို့ကို ကြီးကျယ်စွာ ဆုချီးမြှင့်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူတို့၏ နည်းဗျူဟာ အားလုံးသည် သူတို့၏ လူအင်အား အသာစီးရမှုအပေါ်တွင် မှီခိုနေခဲ့သည်။ သွေးနီလ သံတမန် တစ်ဦးစီတိုင်းသည် ပြိုင်ဘက် နှစ်ဦးအဖြစ် ရေတွက်ရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ သွေးအရိပ် များသည် သီးခြားလွတ်လပ်စွာ တိုက်ခိုက်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်လေ၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် သုံးဦးစီ ပါဝင်သော အဖွဲ့များဖွဲ့၍ လှုပ်ရှားခဲ့ကြသည်။

သူတို့တွင် အဆင့်မြင့် အရှင်သခင် တစ်ဦးနှင့်အတူ ထိုကဲ့သို့သော အဖွဲ့သုံးဖွဲ့သာ ရှိသော်လည်း၊ ယခုအချိန်အထိတော့ ထိရောက်မှု ရှိခဲ့လေ၏။ အင်ပါယာအတွင်း ကျန်ရှိနေသေးသည်ဟု ခန့်မှန်းရသော ခြောက်ဦးထဲမှ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် နှစ်ဦး၏ ခေါင်းများကို သူတို့ ရယူနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ သူတို့ အစီအစဉ်၏ အားနည်းချက်မှာ ပေါ်လွင်လာခဲ့လေပြီ။ သူတို့အတွက် အသာစီးရသော သုံးယောက်နှင့် နှစ်ယောက် တိုက်ပွဲအစား၊ ယခုအခါ လေးယောက်နှင့် သုံးယောက် ဖြစ်ကာ အရေးနိမ့်နေပြီ ဖြစ်လေ၏။

နာရူ ဆေယာသည် သူမ၏ ဝိညာဉ်ဟင်းလင်းပြင် မှနေ၍ ဖောက်ထွင်းမြင်ရပြီး တလက်လက် တောက်ပနေသော အလင်းရောင် ဓားတစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေ၏။ ၎င်းသည် ပုံဆောင်ခဲ ဖန်ရောင်စုံ သို့မဟုတ် ကွဲအက်နေသော သက်တံ့များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ ရှိလေသည်။ မည်သည့် ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ က ၎င်းကို ဖန်တီးခဲ့သည်ဖြစ်စေ၊ သူတို့၏ အလှအပ ခံစားနိုင်စွမ်းကို အီသန် အသိအမှတ်ပြုမိလေ၏။

"ပြီးတော့ ရှင်က ဒီအထဲကို အဆင့်မြင့် ရွှေအဆင့် တစ်ယောက်ကို ဆွဲသွင်းလာသေးတယ်..."

ဆေယာ က ပြောလိုက်သည်။

"ရှင် တိုက်ခိုက်နိုင်ပါစေလို့ပဲ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

"ငါ မတိုက်ခိုက်နိုင်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..."

အီသန်က မေးလိုက်သည်။

"ဟူး... ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ အဲဒါက တော်တော်လေး ရှက်စရာကောင်းမှာပဲ၊ မဟုတ်ဘူးလား..."

မရဏသည် သူ့ကို သတိပြုမိသွားပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ တင်းမာသွားခဲ့လေ၏။ ထိုအမူအရာက ဘာကိုဆိုလိုကြောင်း အီသန် မဖတ်တတ်ခဲ့ပေ။ သူ အရင်က အနိုင်ယူခဲ့ဖူးသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးအနေဖြင့် အီသန်ကို မြင်တွေ့ရ၍ သူ စိတ်လှုပ်ရှားနေတာလား။ စိတ်ပျက်သွားတာလား။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က အီသန်ကို အပြတ်မရှင်းနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဒေါသထွက်နေတာလား။

အီသန် ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်မီမှာပင်၊ အနီရောင် ချိတ်တစ်ခုက သူ၏ မျက်နှာဆီသို့ အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာခဲ့လေတော့၏။

***