အခန်း ၃၆၃
Vol. 26 Ch. 363
အပိုင်း(၃၆၃)
ဝိညာဉ်ပန်းပဲပညာ လုပ်ငန်းစဉ်နှင့် ပတ်သက်၍ ဒရော့စ် အနေဖြင့် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော ကန့်ကွက်မှုများစွာ ပြုလုပ်နိုင်သော်လည်း၊ ထိုမှော်ပစ္စည်းက ၎င်းကို ကျေကျေနပ်နပ်ကြီး လက်ခံနေပုံရသောကြောင့် လင်းတုန်းသည် မည်သည့်စကားကိုမျှ သေချာပေါက် ပြောမည် မဟုတ်ချေ။
ပထမဆုံးအနေဖြင့် သူသည် အိပ်မက် ရေတွင်း မှ ရေပုံးကို အော်သို ၏ အရှေ့သို့ ရွှေ့လိုက်သည်။ ထို့နောက် လိပ်ကြီး၏ ပါးစပ်ကို အတင်း ဖွင့်လိုက်ပြီး ခရမ်းရောင် ရေတစ်ပုလင်းကို သူ၏ လည်ချောင်းထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်လေ၏။
ထိုအရာက သူ့ကို လုံးဝ နိုးမလာစေခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ အသိစိတ်များ ချောမွေ့ ငြိမ်သက်သွားသည်ကို လင်းတုန်း ခံစားနိုင်ခဲ့လေ၏။ သူ၏ အိပ်စက်ခြင်းသည် ကြမ်းတမ်းပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းရာမှ၊ နူးညံ့ပြီး နက်ရှိုင်းသော အိပ်စက်ခြင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူ နိုးလာသောအခါ ရေအချို့ လိုအပ်မည်ဖြစ်ရာ ရေပုံးက လုံလောက်မည်ဟု မျှော်လင့်ရလေ၏။ သူသည်လည်း သူ၏ အတွေးများကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် အမြဲတမ်း အခက်အခဲ ရှိခဲ့သူဖြစ်ရာ၊ အိပ်မက် ရေတွင်း က သူ့ကို ကူညီပေးနိုင်ကောင်း ကူညီပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။
အော်သို အဆင်ပြေသွားသောအခါ၊ လင်းတုန်းသည် အပြာလေး ကို လိပ်ကြီး၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ထိုင်စေလိုက်သည်။ သူမက တကျီကျီ အသံလေး ပြုလိုက်ရာ၊ သူက သူမကို လက်ချောင်းတစ်ချောင်းဖြင့် ပွတ်သပ်ပေးလိုက်လေ၏။
"ငါ ဒီအလုပ်တွေ ပြီးသွားရင် နင့်အတွက် စားစရာ နည်းနည်း ရလာမှာပါ..."
ထို့နောက် သူ အလုပ်စတင်လိုက်လေ၏။ ဝိညာဉ် မှော်ပစ္စည်း တစ်ခုကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကိုယ်ထည်တစ်ခုနှင့် ချိတ်ဆက်ခြင်းသည် ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ တစ်ဦး၏ အခြေခံ ကျွမ်းကျင်မှုများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။ အခြေခံအားဖြင့် သူသည် မှော်ပစ္စည်း ကို ကိုယ်ထည်၏ တိကျသော ပုံသဏ္ဍာန်အတိုင်း ထိန်းချုပ်ထားရမည် ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့ နှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ချည်နှောင်ရန်အတွက် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မာဒြာ ကို အသုံးပြု၍ ပေါင်းစည်းရမည် ဖြစ်လေ၏။ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုထဲသို့ ပြန်လည် ထည့်သွင်းရန်အတွက် တစ္ဆေနှင့် ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ခုစလုံးသည် ကိုက်ညီမှု ရှိရန် လိုအပ်ပေသည်။
အရေးပါသော ရှုပ်ထွေးမှု တစ်ခုတည်းသာ ရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ နီလာထဲတွင် မှော်ပစ္စည်း တစ်ခု ရှိနေပြီးသား ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မှော်ပစ္စည်း နှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ပြီး ၎င်းတို့ နှစ်ခုစလုံးကို ကျောက်မျက်ရတနာနှင့် ချိတ်ဆက်ရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်လေ၏။
ဖစ်ရှာ ဂီရှာ သာဆိုလျှင် ဒရော့စ် နှင့် နက်ရှိုင်းမှု မျက်လုံး မှော်ပစ္စည်း နှစ်ခုစလုံးကို ဆွဲထုတ်ရန်၊ ထို့နောက် ၎င်းတို့ နှစ်ခုစလုံး၏ လုပ်ဆောင်ချက်များ ပါဝင်သော မှော်ပစ္စည်း တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပြန်လည် တည်ဆောက်နိုင်သည်အထိ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုချင်းစီအလိုက် ခွဲထုတ်ပစ်ရန် သူ့ကို ပြောပေလိမ့်မည်။ ထို့နောက်မှ ထို မှော်ပစ္စည်း တစ်ခုတည်းကို ကျောက်မျက်ရတနာနှင့်၊ သို့မဟုတ် ပို၍ ကောင်းသည်မှာ အပေါက်မရှိသော အခြား သင့်လျော်သည့် ကိုယ်ထည်တစ်ခုခုနှင့် ချိတ်ဆက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
ထို့နောက် သူမ၏ လမ်းညွှန်မှုမပါဘဲ ဤသို့ လုပ်ဆောင်ရန် ကြိုးစားမှုအတွက် သူ့ကို ရိုက်နှက်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော် လင်းတုန်းတွင် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရန် အချိန်၊ အတွေ့အကြုံ၊ သို့မဟုတ် ကိရိယာများ ရှိမနေခဲ့ချေ။ ဒရော့စ် ကဲ့သို့ အသက်ရှင်နေသော မှော်ပစ္စည်း တစ်ခုကို ဘေးကင်းစွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်မည်လား ဆိုတာကိုပင် သူ သေချာ မသိခဲ့ပေ။ သူသည် ကံစမ်းရတော့မည် ဖြစ်လေ၏။
သူက ဒရော့စ် ကို ထိုသို့ ပြောပြမည်တော့ မဟုတ်ချေ။
သူသည် ကိရိယာလိပ်ထဲမှ ရွှေရောင် အုပ်ထားသော ညှပ်တစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဒရော့စ် ကို မြင်စေရန် မြှောက်ပြလိုက်လေ၏။
"မင်းရဲ့ ကိုယ်ထည်ထဲကနေ မင်းကို ဖယ်ရှားဖို့ ဒီအရာကို ငါ သုံးမယ်..."
သူက ရှင်းပြလိုက်သည်။
"ပြီးရင်တော့..."
ဒရော့စ် သည် သူ၏ သံချေးတက်နေသော ခွက်ထဲမှနေ၍ ဝှစ်ကနဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။ ၎င်းသည် ခရမ်းရောင် မီးပွားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ခရမ်းရောင် တိမ်တိုက်တစ်ခုအဖြစ် လေထဲတွင် လွင့်မျောနေခဲ့သည်။ ထိုတိမ်တိုက်ထဲတွင် ဒရော့စ် ကို တစ္ဆေသစ်သားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့်အလား ဖြတ်သန်းနေသော မျဉ်းကြောင်းပုံစံများကို လင်းတုန်း မြင်တွေ့နိုင်လေ၏။
"ပြီးပြီ..."
မှော်ပစ္စည်းက ရွှင်လန်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
"အခု ဘာဆက်လုပ်မလဲ..."
လင်းတုန်းသည် ညှပ်ကို ချလိုက်လေ၏။
"အခု... ခုခံဖို့ မကြိုးစားနဲ့..."
သူသည် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို မျက်လုံး ပေါ်သို့ တင်လိုက်ပြီး သန့်စင်သော မာဒြာ များကို မှော်ပစ္စည်း ထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်လေ၏။ ၎င်းသည် ကိုယ်ထည်၏ အစိတ်အပိုင်း အများစုကို ဖြည့်တင်းထားပြီးဖြစ်ရာ၊ သူသည် ၎င်းကို ငြိမ်သက်နေစေရန်သာ အာရုံစိုက်ထားရမည် ဖြစ်လေသည်။ ပြောတာက လုပ်တာထက် လွယ်ကူလှပေသည်။ နှလုံးခုန်တိုင်း သူ၏ လက်ထဲမှ လွတ်ထွက်သွားရန် ကြိုးစားနေသည့် အသက်ရှင်နေသော နှလုံးသားတစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားရသကဲ့သို့ ခံစားရလေ၏။ အက်ကွဲကြောင်းမှနေ၍ အနှစ်သာရများ ပိုမို လျင်မြန်စွာ ယိုစိမ့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
လင်းတုန်းသည် သူ၏ လူသားမဟုတ်သော ညာဘက်လက်ဖြင့် လှမ်းလိုက်ပြီးနောက် တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့လေ၏။ မာဒြာ များ ထုတ်လွှတ်ရန်အတွက် သူ၏ လက်များကို လွတ်လပ်စွာ ထားရှိရန် လိုအပ်လေရာ၊ သူ ညှပ်ကို ကိုင်ထား၍ မရနိုင်ကြောင်း ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။
တိတိကျကျ ပြောရလျှင် သူ ညှပ်ကို မလိုအပ်ခဲ့ချေ။
ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက်၊ သူသည် အဖြူရောင် လက်ဖြင့် ဒရော့စ် ကို ဖမ်းဆုပ်ရန် လှမ်းလိုက်လေ၏။
"ကျေးဇူးပြုပြီး မလှုပ်နဲ့နော်..."
လင်းတုန်း ဒရော့စ် ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သောအခါ၊ သူ၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် လက်ထဲတွင် မှော်ပစ္စည်း ကို အမှန်တကယ် ခံစားလိုက်ရလေ၏။ ဝါဂွမ်း လက်တစ်ဆုပ်စာကို ဆုပ်ကိုင်ထားရသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ လက်မောင်းတစ်လျှောက် လင်းတုန်း၏ စိတ်ဝိညာဉ် ထဲသို့ ဆာလောင်မှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် ထိုလက်ကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့လေ၏။ အာရုံစူးစိုက်မှု တစ်ခဏမျှ လွတ်ကျသွားပါက၊ လက်မောင်းသည် ဒရော့စ် ကို ဝါးမျိုသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
"အဲဒါက ငါ့ကို ယားကျိကျိ ဖြစ်သွားစေတယ်... အားလုံး အဆင်ပြေရဲ့လား..."
လင်းတုန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ချွေးများ စီးကျလာသော်လည်း သူက အားတင်းပြုံးလိုက်လေ၏။
"ကျေးဇူးပြုပြီး ငြိမ်ငြိမ်လေး နေပေးပါ..."
ယခုအခါ အခက်ခဲဆုံး အပိုင်းသို့ ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နေရာတကျတွင် ထိန်းထားနိုင်ရန် ဒရော့စ် ၏ ပတ်လည်တွင် သန့်စင်သော မာဒြာ များ ပိုမို ထုတ်လွှတ်ပေးရမည် ဖြစ်လေ၏။ ထို့အပြင် ၎င်းသည် နီလာ၏ ပုံသဏ္ဍာန်နှင့် အတိအကျ ကိုက်ညီရမည် ဖြစ်သည်။
‘ကောင်းပြီလေ... တစ်ဆင့်ချင်းစီ သွားကြတာပေါ့...’
သူ၏ မာဒြာ များမှာ များစွာ ပြန်လည် မပြည့်ဝသေးချေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းကို လျင်မြန်စွာ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်လေ၏။ လင်းတုန်းသည် မာဒြာ ကို ကြမ်းတမ်းစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလျက်၊ တိမ်တိုက်နှင့်တူသော ဒရော့စ် ၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို သွေးထားသော ကျောက်မျက်ရတနာတစ်ခုနှင့် အကြမ်းဖျင်း တူညီသည့် ထစ်ဖုနေသော ပုံသဏ္ဍာန်တစ်ခုအဖြစ် ထိန်းချုပ်လိုက်လေ၏။
"ငါ့ရဲ့ အမှတ်လက္ခဏာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး စဉ်းစားစရာ တစ်ခု ပေါ်လာတယ်..."
မှော်ပစ္စည်း က ပြောလိုက်သည်။
"ငါ ဆိုလိုတာကို မင်း သိလား... လွတ်လွတ်လပ်လပ် မတွေးခေါ်နိုင်ခင်က ငါဟာ ငါ ဟုတ်ခဲ့ရဲ့လား... အခု မင်းက ငါ့ကို ဒီသော့နဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ၊ ငါက ဘယ်လို မှတ်ဉာဏ်တွေနဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို ရယူရမယ်ဆိုတာ ဘယ်သူ သိနိုင်မှာလဲ..."
ဤလုပ်ငန်းစဉ်ကို အတိအကျ မှန်ကန်စေရန်အတွက် လင်းတုန်းသည် နီလာ၏ ပုံစံခွက်တစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့သင့်ပေသည်။ ယခုတော့ နောက်ကျသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့်၊ သွေးထားသော နီလာနှင့် ကိုက်ညီစေရန် သူသည် ဒရော့စ်ကို ဖန်တီးပုံသွင်းလိုက်လေ၏။ အစွန်းနှင့် မျက်နှာပြင်တိုင်းကို မှန်ကန်သော နေရာတွင် အတိအကျ ရှိနေစေရန် သူ တတ်နိုင်သမျှ ကြိုးစားလိုက်သည်။
သူ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဆုပ်ကိုင်ထားမှုမှာ လွတ်ကျစပြုလာပြီး၊ အခြေခံအားဖြင့် မာဒြာ များ ယိုစိမ့်နေခဲ့လေ၏။ အိပ်မက် ရေတွင်း ထံမှ ရရှိထားသော အာရုံစူးစိုက်မှုနှင့်ပင်၊ မှော်ပစ္စည်း နှစ်ခုစလုံးကို တစ်ချိန်တည်းမှာ မှန်ကန်သော ပုံသဏ္ဍာန်အဖြစ် ထိန်းသိမ်းထားရန် အခက်အခဲ ရှိနေခဲ့သည်။ ဒရော့စ် သည် တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲနေခဲ့လေ၏။
"ငါ ငါ့ကိုယ်ငါ တခြားတစ်ယောက်လို့ ထင်သွားမလား... လောကကြီးကို ငါ ဘယ်လို မြင်ရမလဲ... ငါ ဆက်ပြီး တွေးခေါ်နိုင်ပါဦးမလား၊ ဒါမှမဟုတ် အရင်ကလိုမျိုးပဲ ပြန်ဖြစ်သွားမလား..."
‘ကောင်းကင်ဘုံကပဲ ငါ့ကို ကယ်တင်ပါတော့...’ ဟု လင်းတုန်းက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်လေ၏။ ထို့နောက် သူတို့ ကိုက်ညီသွားလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ကာ၊ မှော်ပစ္စည်း များကို အချင်းချင်း ပေါင်းစပ် တွန်းသွင်းလိုက်လေတော့သည်။
"ငါက ငါ ဖြစ်နေပါဦးမလား... သော့တစ်ချောင်း ဖြစ်ရတာကို ငါ မုန်းသွားခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် အရမ်း နောက်ကျသွားပြီလေ..."
ခုခံမှု တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ လင်းတုန်းသည် သူ၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော မာဒြာ ကို အားထုတ်မှုထဲသို့ တွန်းသွင်းလိုက်ပြီး၊ ၎င်းတို့ အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်သွားသည်အထိ အတင်းအကျပ် ပေါင်းစပ် တွန်းသွင်းလိုက်ရလေ၏။
ဒရော့စ် တွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ရှိမနေခြင်းက ကောင်းမွန်သော အရာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဤအရာသည် အလွန်အမင်း နာကျင်ရပေလိမ့်မည်။
"ပြန်တွေးကြည့်တော့... ငါ သေချာ မသိတော့ဘူး..."
ဒရော့စ် ၏ အသံသည် စကားတစ်ဝက်တွင် အေးခဲရပ်တန့်သွားခဲ့လေ၏။ ကျောက်မျက်ရတနာထဲရှိ အလင်းရောင်သည် တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်လာပြီး လှိုင်းတွန့်များ ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။ လင်းတုန်း၏ ဝိညာဉ် ဆုပ်ကိုင်ထားမှုက ပိုမို တင်းကျပ်သွားသည်။ သူ ကျရှုံးသွားခဲ့ပြီလော။
နီလာထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခု ကူးခတ်နေသည့်အလား အလင်းရောင်ကို ဖြတ်သန်း၍ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့လေ၏။ အလင်းရောင်သည် စတင် ပြောင်းလဲလာပြီး၊ ကိုယ်ထည်ကို ခရမ်းရောင်အဖြစ် စွန်းထင်းသွားစေခဲ့သည်။
"ဒါကို လုပ်ချင်တယ်..."
ဒရော့စ် က ဆက်ပြောလေ၏။
"အန္တရာယ် အရမ်းများတယ် မဟုတ်ဘူးလား... ဘယ်သူကများ ကိုယ်ပိုင် ဘဝကြီးကို ကံစမ်းမဲတစ်ခုလို လောင်းကြေးထပ်ရဲမှာလဲ..."
လင်းတုန်းသည် သစ်သားသေတ္တာကို မှီလျက် နောက်သို့ လဲကျသွားပြီး၊ ယခုအခါ ခရမ်းရောင် တောက်ပနေသော ကျောက်မျက်ရတနာကို မြှောက်ကိုင်ထားလိုက်လေ၏။
"ငါတို့ ပြီးပြီ..."
သူက နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်ရင်း ပြောလိုက်လေသည်။
***