အခန်း ၄၀၇

အပိုင်း (၄၀၇) - အပျက်စီးမြေ

ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ယံတွင် မြောက်ဘက်ကန္တာရ၏ လွင်ပြင်၌ ဓားပြအဖွဲ့တစ်စုသည် မြင်းစီး၍ ထွက်ပြေးနေကြသည်။ ထိုအဖွဲ့မှာ လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ် သို့မဟုတ် နှစ်နှစ်အတွင်း မိုဘေးတွင် ကျော်ကြားလာခဲ့သည့် ဓားပြ ၁၈ ဦးပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့တစ်ဦးစီမှာ သိုင်းပညာ အလွန်ထက်မြက်ကြပြီး မိုဘေးတွင် ရာဇဝတ်မှုအကြီးစားများစွာကို ကျူးလွန်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း ဓားပြ ၁၈ ဦးမှာ အလွန်ပင် လိမ္မာပါးနပ်ကြပြီး ပုံသေမရှိဘဲ ရာဇဝတ်မှုများကို ကျူးလွန်တတ်ကြသည်။ မိုဘေးရှိ လူမနေသော နေရာများကို အခွင့်ကောင်းယူတတ်သဖြင့် မိုဘေးရှိ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့နှင့် သိုင်းလောကသားများပင် ဤအဖွဲ့ကို မသုတ်သင်နိုင်ခဲ့ကြချေ။

ဤအချက်က ဓားပြ ၁၈ ဦးအား ပိုမို၍ပင် မောက်မာလာစေခဲ့သည်။ သူတို့သည် ရာဇဝတ်မှု ကျူးလွန်တိုင်းတွင် သွေးဖြင့် ရေးသားထားသော စာတမ်းတစ်စောင်ကို ချန်ထားခဲ့လေ့ရှိသည်။

"ငါတို့ကို ဘာလုပ်နိုင်မလဲ..."

ဟူ၍ ဖြစ်လေသည်။

သို့သော်လည်း၊

အေးစက်လှသော ညဉ့်နက်တွင်၊ ဓားပြ ၁၈ ဦးထဲမှ ၁၂ ဦးသာ ကျန်ရှိတော့သည်ဖြစ်ပြီး အချို့မှာ ဒဏ်ရာများ ရရှိထားကာ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် မြင်းများကို အရှိန်ပြင်းပြင်း မောင်းနှင်နေကြလေသည်။

"မြန်မြန်လုပ်ကြစမ်း"

ရှေ့ဆုံးက လူထွားကြီးက အော်ဟစ်လိုက်သည်မှာ၊ သူ၏ မျက်လုံးများတွင်မူ မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေ၏။

သူ၏ ဘေးမှ အခြားလူများမှာလည်း မျှော်လင့်ချက် တစ်စုံတစ်ရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သို့သော်...

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊

ချောက်ကမ်းပါး ဝင်ပေါက်သို့ မရောက်မီမှာပင် ညဉ့်အမှောင်ထုအောက်၌ သဲနှင့် ဖုန်မှုန့်များကြားမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဝါးခမောက်ကို ဆောင်းထားသော ဓားသမားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

လရောင်မှိန်ပျပျအောက်တွင် ဓားသမားသည် သူ၏ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏အသားအရေမှာ အနည်းငယ် ကြမ်းတမ်းနေသော်လည်း မျက်နှာတွင်မူ ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်၏ နုပျိုမှုများ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ဤသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ချေ။ မြောက်ဘက်ကန္တာရ၏ ကျော်ကြားလှသော ဓားသမား ယုရှီကျိုပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် လက်ရှိလောက၏ နံပါတ် ၁ ဓားသမား ကူမော့၏ လမ်းညွှန်မှုကို ခံယူခဲ့ဖူးသလို သူ၏ဓားမှာလည်း ကူမော့ လက်ဆောင်ပေးထားသော ဓားပင် ဖြစ်သည်။

ယုရှီကျိုကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဓားပြ ၁၂ ဦးမှာ ချက်ချင်းပင် မြင်းများကို ထိန်းလိုက်ကြပြီး သူတို့၏မျက်နှာများမှာ ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

"ခွဲပြီး ထွက်ပြေးကြစမ်း"

ဓားပြခေါင်းဆောင်က အမိန့်ပေးလိုက်ရာ ကျန်ရှိနေသော ၁၁ ဦးမှာလည်း မတွန့်ဆုတ်တော့ဘဲ မြင်းများကို နှင်၍ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ထွက်ပြေးကြလေသည်။လူ ၁၂ ဦးမှာ လရောင်အောက်တွင် အရိပ် ၁၂ ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြပြီး မြင်းခွာသံများမှာလည်း သဲပြင်ကို ရိုက်ခတ်လျက် လေထဲတွင် မြည်ဟည်းနေတော့သည်။

ယုရှီကျိုသည် သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို ခါလိုက်ရာ ဓားအိမ်ထဲမှ အစိမ်းရောင်ဓားသွားမှာ ရုတ်တရက် လင်းလက်လာခဲ့ပြီး ၎င်း၏ဓားသွားမှာ လရောင်မှိန်ပျပျအောက်တွင် အေးစက်လှသော ငွေရောင်များကို ဖြာထွက်စေသည်။ ဓားမှာ အပြည့်အဝမထွက်သေးမီမှာပင် အေးစက်လှသော ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ သဲမုန်တိုင်းကို ဆွဲဖြဲသွားတော့သည်။

သူသည် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းမျှ မလှုပ်ရှားခဲ့ပါချေ။ ချောက်ကမ်းပါး၏ ဝင်ပေါက်ရှိ သဲမုန်တိုင်းအလယ်ဗဟို၌သာ ရပ်နေခဲ့ပြီး သူ၏ဝါးခမောက်မှ အနက်ရောင်မြီးစများမှာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံ့နေသည်။

နောက်တစ်ခဏမှာပင် ဓားအလင်းတန်းမှာ အေးစက်လှသော ကြယ်တာရာတစ်ဆယ့်နှစ်ပွင့်အလား ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ဆယ့်နှစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလျက် သဲမုန်တိုင်းများကြားသို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ဓားအလင်းတန်းများမှာ သဲမုန်တိုင်းနှင့် လရောင်ကြားတွင် ယှက်နွယ်နေပြီး ယုရှီကျို၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ခါလိုက်တိုင်း ပုံရိပ်တစ်ခုစီကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားစေသည်။ အချို့မှာ နဖူးကို ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရပြီး အချို့မှာ နှလုံးသားကို ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရကာ အချို့မှာမူ လူနှင့်မြင်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း နှစ်ခြမ်းကွဲသွားကြသည်။

ခဏတာအတွင်းမှာပင် ထွက်ပြေးလာသော အနက်ရောင်ပုံရိပ် ၁၂ ခုမှာ သဲပြင်ပေါ်သို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြုတ်ကျသွားကြတော့သည်။

ကျန်ရှိနေသော ဓားပြခေါင်းဆောင်မှာ မြင်းကို ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်ပြီး ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ယုရှီကျို... မင်းနဲ့ ငါ သေတဲ့ထိ တိုက်မယ်..."

အေးစက်သော အသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အဖြူရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုမှာ သဲမုန်တိုင်းအတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဓားပြခေါင်းဆောင်မှာ မြင်းကို ဆက်မောင်းနေသော်လည်း သူ၏ ခေါင်းမှာမူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

ကန္တာရတွင် တိတ်ဆိတ်မှုများ ကျရောက်သွားတော့၏။

ယုရှီကျို သည် ဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် ခေါင်းများကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ကာ တစ်ဆယ့်နှစ်လုံးသော ခေါင်းများကို တောင်းများအတွင်း၌ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင် သူသည် လေချွန်လိုက်ရာ နီညိုရောင် မြင်းတစ်ကောင်မှာ ချောက်ထဲမှ ပြေးထွက်လာပြီး ကျောကုန်း၏ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် ခေါင်းများ ထည့်ထားသော တောင်းများကို သယ်ဆောင်လျက် ရှိသည်။

"ဆယ့်ရှစ်ဦး... အကုန်ပြီးပြီ"

လူငယ်လေးသည် ခေါင်းတစ်ဆယ့်နှစ်လုံး ထည့်ထားသော တောင်းကို မြင်းပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီးနောက် မြင်းကို စီးကာ လရောင်ကို အမှီပြု၍ ခရီးဆက်သွားလေသည်။

ညဉ့်အချိန်မှာ မှင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ သဲနှင့် ကျောက်စရစ်ခဲများကို လှည်းယူသွားသော လေပြင်းမှာ ဂိုဘီကန္တာရကို ဟိန်းဟောက်နေသော တစ္ဆေနယ်မြေ တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲ ပစ်လိုက်သည်။

ယုရှီကျိုသည် နီညိုရောင် မြင်းကို စီးနေပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံမှာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံ့နေကာ ခါးကြားက ဓားမှာမူ မြင်း၏ ဝမ်းဗိုက် လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ အနည်းငယ် တုန်ခါနေသည်။ သူသည် လက်ချောင်းထိပ်များဖြင့် ကုန်းနှီးကွင်းများကို ခေါက်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ နှာခေါင်းပေါက်များမှာ လှုပ်ရှားသွားသည်။ ထိုအနံ့မှာ လေနှင့် သဲ၏ မြေနံ့ မဟုတ်ပေ။

၎င်းမှာ သွေးနှင့် ရောနှောနေသော ပုပ်အဲ့အဲ့ ပင်လယ်ရေညှိနံ့များ ဖြစ်ကာ၊ မီးပေါ်တွင် အရည်ပျော်နေသော အလောင်းဆီ ကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော အနံ့မျိုး ဖြစ်သည်။ သူ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ အနောက်မြောက်ဘက် ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်တိုက်များကြားတွင် အက်ကြောင်း တစ်ခု ပွင့်ဟလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထူထပ်လှသော အမည်းရောင် မြူခိုးများ ဒေါင်လိုက် ဆင်းသက်လာခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုမြူခိုးများသည် သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။ အသက်ရှိသော သတ္တဝါ တစ်ကောင်၏ ရေဘဝဲခြေတံများအလား လှုပ်ရှားနေကြပြီး ပူပြင်းလှသော ကန့်နံ့ကို သယ်ဆောင်လာလျက် ရှိသည်။ လေထဲတွင် ၎င်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝဲဂယက် တစ်ခုဖြစ် သွားပြီး သူရှိရာဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးကျလာတော့သည်။

"လှည့်စားနေတာတွေကို ရပ်လိုက်စမ်းပါ"

ယုရှီကျိုက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခြေထောက်ဖြင့် မြင်း၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ကန်လိုက်သည်။ နီညိုရောင် မြင်းမှာ နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း ယုရှီကျိုက ထိုတွန်းကန်အားကို အသုံးပြုကာ ခုန်တက်လိုက်သဖြင့် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ လေထဲတွင် အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ဓားအိမ်မှ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သံမှာ လေပြင်းများကြောင့် အပိုင်းပိုင်း ကြေမွသွားခဲ့ရသည်။

ချက်ချင်းပင် ဓားအရှိန်အဝါများမှာ ကောင်းကင်ယံဆီသို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့ကြပြီး နဂါး တစ်ကောင်အလား သို့မဟုတ် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်ကျော်သွားသည့် ငွေရောင် ဖဲကြိုး တစ်ခုအလား ပြောင်းလဲသွားကာ အမည်းရောင် မြူခိုးများဆီသို့ တဟုန်ထိုး ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ဓားစွမ်းအင်များက လေထုကို ခွဲခြမ်းလိုက်သော အသံကြီးကြောင့် သဲနှင့် ကျောက်စရစ်ခဲများ လွင့်စင်သွားခဲ့ပြီး လှည့်ပတ်နေသော သဲမုန်တိုင်းများပင် ထိုဓားအနှစ်သာရများကြောင့် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်

သို့သော်လည်း မျှော်လင့်ထားသော ထိခိုက်မှုမျိုးမှာ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဓားစွမ်းအင်မှာ အမည်းရောင် မြူခိုးကို ထိတွေ့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် အမည်းရောင် မြူခိုးသည် ရုတ်တရက် ဧရာမ ပါးစပ်ပေါက် တစ်ခုအလား အားလုံးကို ဝါးမြိုသွားတော့သည်။

ကြယ်ရောင်များ၊ လရောင်များ နှင့် သဲမုန်တိုင်းများမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပြီး ၎င်းနေရာတွင်မူ မှိန်ဖျော့နေသော ကမ္ဘာကြီးကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ထွက်ခွာသွားသော ဓားစွမ်းအင်မှာ ဆူပွက်နေသော ဆီထဲသို့ ကျသွားသည့် နှင်းပွင့်များအလား အမည်းရောင် မြူခိုးများအတွင်းသို့ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပြီး အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်ခဲ့တော့ပေ။

လေသံများ၊ မြင်းခွာသံများ နှင့် လှိမ့်တက်နေသော သဲမုန်တိုင်း အသံများမှာလည်း လုံးဝ ပိတ်ဆို့ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး အမည်းရောင် အမှောင်ထုအတွင်းသို့သာ ကျရောက်သွားသည်။

ဤသည်မှာ မြူခိုး မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော သံကြိုးများဖြင့် ရက်လုပ်ထားသည့် လှောင်အိမ်တစ်ခု ဖြစ်ကာ သူ၏ ဓားအနှစ်သာရ၊ အာရုံခံမှုများ နှင့် အသက်ရှူနှုန်းကိုပင် အမှောင်ထုအတွင်းသို့ ဖုံးအုပ်ထားလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်

သို့သော်လည်း ယုရှီကျိုမှာ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ရှိနေခဲ့ပြီး အမည်းရောင် မြူခိုးများအတွင်းရှိ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေသေချာချာ စောင့်ကြည့်နေလျက် သူ၏ ဓားရှည်ကို အဆက်မပြတ် ဝှေ့ယမ်းနေတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်...

သူ၏ အနောက်ဘက်မှနေ၍ အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကူမော့ ရဲ့ ဓားက ဒီလောက်အထိ အားနည်းတာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ယုရှီကျိုသည် ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ အမှောင်ထုထဲတွင် ဝါးတားတား ဖြစ်နေသည်။

သူသည် ဓားကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရှေ့သို့ ထိုးစိုက်လိုက်ရာ အမည်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ်သူ၏ မျက်ခုံးကြားသို့ ချက်ချင်း ထိမှန်သွားသည်။ ထို့နောက် သူ တုန်လှုပ်သွားရသည်။ မည်သည့် အရာကိုမှ ထိတွေ့ခြင်း မရှိလိုက်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ခဏမှာပင် အမည်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ်သူ၏ ဝါးခမောက်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး အနက်ရောင် မြူခိုးများဖြင့်သာ ဖွဲ့စည်းထားသော လူပုံသဏ္ဌာန် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယုရှီကျို၏ ဓားသွားသည် ထိုမျက်နှာပြင်မှနေ၍ ခေါင်းကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။

ယုရှီကျို၏ သူငယ်အိမ်များမှာ အနည်းငယ် ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့ပြီး ဓားအနှစ်သာရများ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ သူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒ ကို တုန်ခါအောင် လုပ်ဖို့တော့ မစဉ်းစားနဲ့တော့"

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဓားစွမ်းအင်များမှာ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ ဓားအနှစ်သာရများမှာလည်း မြည်ဟည်းသွားတော့သည်။

သူ၏ ဓားမှာ လျှပ်စီးအလား လျင်မြန်လှသဖြင့် လက်ကောက်ဝတ်ကို ခါလိုက်တိုင်း၊ ပုံရိပ်ကို အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ ခုတ်ပိုင်းလျက် အမည်းရောင်မြူခိုးပုံစံ လူရုပ်ကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားစေရန် တိုက်ခိုက်နေတော့သည်။

သို့သော်လည်း အမည်းရောင်မြူခိုးပုံစံမှာမူ ပြိုကွဲခြင်းမရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလိုက်၊ ပြန်ပေါ်လာလိုက် ဖြစ်နေတော့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်မူ ၎င်းတို့မှာ ခေါင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြန်လည်စုစည်းသွားခဲ့ပြီး ယုရှီကျို၏ နဖူးကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

ဤဓားချက်မှာ မျိုးပြုတ်သုတ်သင်ခြင်း ဓားအနှစ်သာရကို သယ်ဆောင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မလှုပ်မယှက်ရှိနေသော အမည်းရောင်မြူခိုးပုံစံမှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာခဲ့ပြီး သူ၏လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ၎င်းမှာလည်း အမည်းရောင်မြူခိုးများပင် ဖြစ်လျက် ယုရှီကျို၏ ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

"ဒီဓားချက်က ဖျော်ဖြေဖို့အတွက် ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကူမော့ ရဲ့ ဓားနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်..."

ယုရှီကျို သည် သူ၏ ဓားကို ပြန်လည် ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မရပါချေ။ သူသည် အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

"သူရဲကောင်း ကူမော့ က လောကရဲ့ အားကောင်းဆုံးသူပါ။ ငါ ယုရှီကျို မှာ ဘာ အစွမ်းအစ ရှိလို့လဲ... သူရဲ့ ဓားတစ်ချောင်းတည်းကိုတောင် ရဖို့ ဆိုတာ ငါ့ ဘဝတစ်သက်လုံး ကြိုးစားရမယ့် ပန်းတိုင်ပါပဲ"

အမည်းရောင် မြူခိုးပုံစံက ဆိုသည်။

"ဒါဟာ မီးဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု ကို ကာကွယ်ဖို့ မလုံလောက်သေးဘူး"