အခန်း ၄၁၄

အပိုင်း (၄၁၄) - ပူးပေါင်းကြခြင်း

ထိုအချိန်မှာပင် အမည်းရောင် မြူခိုးစီးကြောင်းများ လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်လာပြီး လူသားပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ကပ်ဆိုးနတ်ဘုရား ပင် ဖြစ်လေသည်။

ချက်ချင်းပင် ကူမော့ နှင့် ချီမြောင်ရွှမ် တို့မှာ သတိအနေအထား ဖြစ်သွားကြသည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ကပ်ဆိုးနတ်ဘုရား က ကူမော့နှင့် အခြားသူများဆီသို့ အသံလွှင့်ကာ

"ငါလည်း ချီလင် ကို သတ်ချင်တယ်... ပူးပေါင်းကြရအောင်..."

ကူမော့၊ ယဲ့ကျင့်လန် နှင့် ချီမြောင်ရွှမ် တို့မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် သံသယများကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။

ကပ်ဆိုးနတ်ဘုရား က ဆက်ပြောသည်။

"မီးဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု ဟာ ချီလင် ရဲ့ ကျိန်စာကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ လိုအပ်နေလို့ပါ... ငါ လုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှ အရာရာတိုင်းဟာ မီးဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု အတွက်ပဲ... ခင်ဗျားကို နှစ်ပေါင်း ရာနဲ့ချီပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ ချီလင် ရဲ့ ကျိန်စာကို ဖယ်ရှားဖို့ နည်းလမ်း မရှာတွေ့ခဲ့လို့ပါ..”

“ ချီလင် က သေလို့ မရပါဘူး... အခုတော့ နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့သွားပြီဆိုမှတော့ ချီလင် ကို သတ်ချင်တဲ့ စိတ်က ငါ့ဆီမှာ ခင်ဗျားတို့ထက်တောင် ပိုပြီး ပြင်းထန်ဦးမှာပါ..."

ကူမော့ ပြုံးလိုက်ပြီး

"ဒါဆို ခင်ဗျား အရင် သွားနှင့်လေ... မဟုတ်ရင် ခင်ဗျားကို ကျွန်တော်တို့ မယုံဘူးလေ..."

"ကောင်းပါပြီ..."

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကပ်ဆိုးနတ်ဘုရား သည် မီးခိုးတစ်စအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေဟာနယ်အတွင်း၌ ပေါ်လာတော့သည်။ သူ၏ လက်ဖြင့် ဆွဲယူလိုက်ရာ အမည်းရောင် မြူခိုးများ လှိုင်းထသွားပြီး ထိုနေရာရှိ မီးတောက်များကို ချက်ချင်းပင် သီးခြား ခွဲထုတ်လိုက်လေသည်။

"ငါ ချီလင် ရဲ့ မီးနယ်ပယ် ကို သီးခြား ခွဲထုတ်ထားလိုက်ပြီ၊ အဲဒါက သူ့ရဲ့ ခွန်အားကို အများကြီး လျော့နည်းသွားစေလိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာ လောင်ကျွမ်းတဲ့ အချိန်လောက်ပဲ တောင့်ခံထားနိုင်မှာပါ... ဒီကိစ္စကို မြန်မြန် အပြီးသတ်ရလိမ့်မယ်..."

ကပ်ဆိုးနတ်ဘုရား က အသံလွှင့်ကာ ပြောဆိုပြီးနောက် သူသည် မီးချီလင် ဆီသို့ ချက်ချင်း ထိုးဆင်းသွားခဲ့ပြီး အမည်းရောင် မြူခိုးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ၎င်းကို လွှမ်းခြုံလိုက်တော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချီမြောင်ရွှမ် သည် ကူမော့ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး

"မီးချီလင် ကို အရင်သတ်မယ်၊ ပြီးရင် ကပ်ဆိုးနတ်ဘုရား ကို သတ်ဖို့ ပူးပေါင်းကြတာပေါ့... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက ဝရမ်းပြေး တွေဖြစ်ပြီး မင်းရဲ့ ပစ်မှတ်တွေချည်းပဲ မဟုတ်လား၊ အဲဒါ ဘယ်လိုလဲ..."

"ကောင်းပြီလေ..."

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက အရှေ့မှာ နေရမယ်..."

ချီမြောင်ရွှမ် မျက်လုံးကို လန်ပြလိုက်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ချက်ချင်းအလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ မီးချီလင် ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယဲ့ကျင့်လန် သည် အစွမ်းထက်လှသော ဓားအရှိန်အဝါ များကို ထုတ်လွှတ်လျက် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည် သို့သော်လည်း ကူမော့၏ အသံကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။

"မင်း အရင် ဆုတ်သွားလိုက်၊ အချိန်မရွေး ငါ့ကို ကူညီပေးဖို့ အဆင်သင့် ပြင်ထား... အဘိုးကြီးချီ ဒုက္ခ အကြီးအကျယ် ရောက်နေပြီ..."

ယဲ့ကျင့်လန် ၏ အရှိန်အဟုန်မှာ လျော့ကျသွားခြင်း မရှိပါချေ။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များနှင့် အံတုလိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ မီးချီလင် ကို စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။ ထို့နောက် သူ လှည့်ကာ ပြေးထွက်သွားလေသည်။

"ရွမ်း..."

တိမ်တိုက်များကို ဆွဲဖြဲသွားစေသော သားရဲကြီး၏ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ မီးချီလင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသည့် အမည်းရောင် အဆိပ်ငွေ့များမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး အရည်ပျော်နေသော ချော်ရည်ပူ စီးကြောင်း ထောင်ပေါင်းများစွာအလား လှိမ့်တက်လာကာ ကပ်ဆိုးနတ်ဘုရား ချထားသော အဆိပ်အတားအဆီးကို လောင်ကျွမ်းသွားသည်။

ထိုအခါ ကပ်ဆိုးနတ်ဘုရားသည် တစ္ဆေအရိပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လေဟာနယ်အတွင်းသို့ နောက်ဆုတ်ပျံသန်းသွားခဲ့ပြီး ၊ တိုက်ခိုက်မှုကို ယာယီရှောင်ရှားရန်အတွက် အစိမ်းရောင် မီးခိုးငွေ့များအဖြစ် ပြောင်းလဲပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ချီမြောင်ရွှမ်၏ ပုံရိပ်မှာ အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည့် ဧရာမ ဓားကြီးတစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။ လေနှင့် မိုးကြိုး၏ စွမ်းအားများကို သယ်ဆောင်လာသော ထိုဓားကြီးသည် မီးချီလင်၏ ဘေးဘက်သို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ သတ္တုချင်း ပွတ်တိုက်မိသံမှာ တောင်ကြားတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

ထိုပြင်းထန်လှသော ဓားချက်ကြောင့် မီးချီလင်၏ အကြေးခွံများပေါ်တွင် ရှည်လျားသော ဓားရာကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ပူလောင်နေသော သွေးများမှာ ဓားရာမှတစ်ဆင့် ပန်းထွက်လာကာ ကျောက်တုံးမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားချိန်တွင် ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းသွားစေခဲ့သည်။

"တကယ်ပဲ မင်းဖြစ်နေတာကိုး ခွေးကောင်..."

မီးချီလင်၏ သွေးရောင် သူငယ်အိမ်များမှာ ရုတ်တရက် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး၊ ၎င်းသည် လူသားဘာသာစကားဖြင့် စကားပြောလာကာ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော ချီမြောင်ရွှမ်အား ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်

"ငါ့ရဲ့ ကလေး ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ..."

ချီမြောင်ရွှမ်သည် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေရင်း ရယ်မောကာ ဆိုသည်။

"တိရစ္ဆာန်... ငါ မင်းရဲ့ တိရစ္ဆာန်လေးကို စွပ်ပြုတ်လုပ်သောက်ဖို့ ယူသွားတာလေ... အရသာ တော်တော်လေး ကောင်းတာမို့လို့၊ မင်းကိုပါ စွပ်ပြုတ်လုပ်ဖို့ ပြန်လာခေါ်တာပေါ့..."

"မင်း သေဖို့ ကောင်းတယ်..."

မီးချီလင်၏ မီးတောက်များမှာ မီးတောင်ပေါက်ကွဲသည့်အလား တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်လာပြီး၊ ဒေါသကြောင့် အကြေးခွံများအောက်ရှိ သွေးကြောများမှာ မြွေနီကြီးများအလား ဖောင်းကြွလာတော့သည်။ သူ၏ ရှေ့ခြေခွာများဖြင့် မြေကြီးကို ဆောင့်နင်းလိုက်ရာ ကျောက်တုံး အက်ကြောင်းများမှ အပြာရောင် မီးတောက်များ ထွက်လာလေသည်။

တိမ်တိုက်များကို ဆွဲဖြဲသွားစေသော ဒုတိယမြောက် ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ သားရဲကြီး တစ်ကောင်လုံးမှာ ရူးသွပ်သော အခြေအနေသို့ ကျရောက်သွားပြီး၊ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လောင်ကျွမ်းစေကာ နှလုံးသားကို ဝါးမြိုနေတော့သည်။

"မင်းရဲ့ စွမ်းရည်ကို ငါ စမ်းသပ်ကြည့်မယ်..."

ကူမော့သည် ထိုက်ရွှီးဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ အစွမ်းထက်လှသော ဓားစွမ်းအင်များမှာ ကမ်းပါးကျိုးကျလာသော မြစ်ရေအလား မီးချီလင်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ လှိမ့်တက်သွားခဲ့သည်။

ထိုအခါ မီးချီလင်၏ သွေးရောင်သူငယ်အိမ်များမှာ ရုတ်တရက် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး ၎င်း၏ ရင်ဘတ်အတွင်း၌ လှိုင်းထန်နေသော ချော်ရည်ပူများမှာ ဒေါသတကြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

သူ၏ ရှေ့ခြေခွာများက မြေကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်နင်းလိုက်ရာ ကျောက်တုံးအက်ကြောင်းများမှ ခရမ်းပြာရောင် မီးတောက်များ ခုန်ထွက်လာခဲ့ပြီး ၎င်းနှင့်အတူ တိမ်တိုက်များကို ဆွဲဖြဲသွားနိုင်လောက်သည့် ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခုပါ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

ထိတွေ့ကိုင်တွယ်၍ ရလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ထိုအသံလှိုင်းများမှာ စက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်နှံ့သွားရာ လေထုတစ်ခုလုံး တဝီဝီ မြည်ဟည်းသွားခဲ့ပြီး တိုးဝင်လာသော ကူမော့၏ ဓားစွမ်းအင်များကိုလည်း ချက်ချင်းပင် လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားစေခဲ့သည်။

"တကယ်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ မီးချီလင် ပဲ... ငါ သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး..."

ကူမော့သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းကြောင့် သူသည် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှ ယိမ်းထိုးသွားခဲ့ရပြီး ဝတ်ရုံများမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ လွင့်ပျံ့သွားခဲ့သည်။