အခန်း ၄၁၈

အပိုင်း (၄၁၈) - ချီမြောင်ရွှမ် နှင့်တိုက်ခိုက်ခြင်း ၂

ချီမြောင်ရွှမ်သည် ခါးသီးစွာပြုံးလျက် အနီးသို့ တိုးကပ်လာပြီး လက်ချောင်းဖြင့် သာမန်ကာလျှံကာ ထိုးချိန်လိုက်သည်။ ထိုလက်ညှိုးချက်ကြောင့် လေဟာနယ်တစ်ခုလုံး ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရပြီး ပြင်းထန်သော ဖိအားကြီး ကျရောက်လာတော့သည်။

ကူမော့သည် သူ၏ မွေးရာပါချီစွမ်းအား၊ မဟာဗာဂျရာနတ်ဘုရားစွမ်းအားနှင့် ထိုက်ရွှီးဓား၏ ဓားစွမ်းအင်ကွန်ရက်တို့ကို အသုံးပြု၍ အစွမ်းကုန် ခုခံလိုက်သည်။

သို့သော် ချီမြောင်ရွှမ်၏ လက်ချောင်းသည် ကူမော့၏ ချီစွမ်းအားအကာအကွယ်နှင့် ရွှေရောင်ပုံရိပ်ယောင်များကို မီးနှင့်စက္ကူပမာ လွယ်ကူစွာ ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထိုက်ရွှီးဓားကိုပါ လပြည့်ဝန်းပမာ ကွေးညွှတ်သွားစေကာ ကူမော့၏ ရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်မိလေသည်။

ထိုတားဆီးမရသော စွမ်းအားကြောင့် ကူမော့သည် ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်အလား နောက်သို့ ဆယ်ပေခန့် လွင့်စင်သွားပြီး၊ အဆိပ်ငွေ့နယ်မြေ၏ အတားအဆီးနှင့် ရိုက်မိကာ သူ၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်များ တိုက်စားခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

ချီမြောင်ရွှမ် မှာမူ သူ၏ အသာစီးရမှုကို ဆက်လက် အသုံးမချခဲ့ပါချေ။ ၎င်းအစား သူ၏ လက်များကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ညွှန်ပြလာသည်။

"ကူမော့... မင်းလည်း သိုင်းပညာရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲ ရောက်ပြီး လမ်းပိတ်နေပြီ။ မင်းရဲ့နည်းလမ်းတွေ ဘယ်လောက်ပဲ ခမ်းနားဆန်းကြယ်နေပါစေ၊ သိုင်းပညာရဲ့ တကယ့်အနှစ်သာရက 'ပြိုင်ဘက်ကို အပြတ်ရှင်းဖို့' ဆိုတာ မင်းမေ့နေတယ်။ ပြိုင်ဘက်ကို မသတ်နိုင်ရင် အဲဒီပညာတွေက ဘာမှ အသုံးမကျဘူး “

“ ခုနကတင် ငါသာ အားနည်းနည်း ပိုသုံးလိုက်ရင် လက်ညှိုးတစ်ချောင်းတည်းနဲ့ မင်းကို သတ်လို့ ရနေပြီလေ။ မင်းက တစ်နိုင်ငံလုံးကို ရင်ဆိုင်နိုင်ရင်တောင် ဘာအသုံးကျမှာလဲ။ ငါက တစ်နိုင်ငံလုံးကို မသတ်နိုင်ပေမဲ့ မင်းကိုတော့ အလွယ်တကူ သတ်နိုင်တယ်"

ကူမော့သည် ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောကာ ဆိုသည်။

"အဲဒီလိုလား..."

ကူမော့သည် ပြုံးလျက် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ရာ၊ အမှောင်ထုကြီးသည် ချက်ချင်းပင် အဖြူစစ်စစ်ကမ္ဘာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

လရောင်နှင့်အတူ တောင်တန်းများနှင့် ဟောင်းနွမ်းသော ပြာသာဒ်ဆောင်များ ပုံဖော်ထားသည့် မှင်ပန်းချီကားတစ်ချပ်အလား ရှုခင်းကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကြည်လင်သော လရောင်အောက်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆိပ်ငွေ့များအားလုံး ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ ပြိုကျပျက်စီးသွားတော့သည်။

ကပ်ဆိုးနတ်ဘုရားသည်လည်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိကာ ကြေမွသွားသော်လည်း၊ မှင်ရည်များကြားတွင် တစ်ဖန်ပြန်လည် စုစည်းလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် လရောင်အောက်ရှိ ကူမော့ကို စိုက်ကြည့်ကာပြောလိုက်လေသည်။

"အရှင်... ကူမော့ က အလွန် ယုတ်မာပါတယ်၊ သူနဲ့ ဆက်မကစားပါနဲ့တော့..."

"ရပါတယ်၊ သူ ရှောင်ပြေးလို့ မရပါဘူး..."

ချီမြောင်ရွှမ်သည် ပြုံးလျက် သူ၏လက်ချောင်းများကို ခပ်ဖွဖွခါလိုက်ရာ အစွမ်းထက်သော စုပ်ယူအားဖြင့် ကောင်းကင်မှ လရောင်အားလုံးကို သိမ်းကျုံးစုစည်းလိုက်လေသည်။ သူ၏ လက်လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ မှင်ပန်းချီကမ္ဘာတစ်ခုလုံး ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရပြီး၊ သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် မှင်ရည်များနှင့် ငွေရောင်အလင်းတန်းများ ဝဲဂယက်တစ်ခုအဖြစ် လှည့်ပတ်ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ကူမော့... ဒါက မလုံလောက်သေးဘူးလေ..."

ချီမြောင်ရွှမ်ချီမြောင်ရွှမ် က ဆိုသည်။

ကူမော့သည် လရောင်အောက်တွင် လေထဲ၌ ရပ်နေပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံများမှာ လေညင်းထဲတွင် လွင့်ပျံ့နေတော့သည်။

"ဒါဆိုရင်ထပ်လုပ်တာပေါ့..."

ကူမော့ လက်ချောင်းများကို ခါလိုက်သည်နှင့် မိုးကြိုးများ ထစ်ချုန်းကာ ငွေရောင်လျှပ်စီးများနှင့်အတူ ပြင်းထန်သော မိုးရွာကျလာသည်။

သို့သော် ထိုမိုးပေါက်များနှင့် လျှပ်စီးများ မြေပြင်သို့ မကျရောက်မီ ချီမြောင်ရွှမ်က လက်ကို လွှဲလိုက်ရာ၊ မိုးရေ၊ လျှပ်စီးများနှင့် ကျယ်လောင်လှသော မိုးကြိုးသံအားလုံးသည် လေထဲတွင်ပင် ချက်ချင်း အေးခဲရပ်တန့်သွားပြီး ပိတ်လှောင်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတော့သည်။

"မင်း နားမထောင်သေးဘူးပဲ..."

ချီမြောင်ရွှမ် ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းလျက် ဆိုသည်။

"ငါ အရမ်း စိတ်ပျက်မိတယ်... မင်းရဲ့ အရည်အချင်းက နှစ်ပေါင်း ရာနဲ့ချီတဲ့ အထိ ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်လို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကို အဖြေမှန် ပြောပြပြီးတာတောင် မင်း မှားနေတုန်းပဲ... အခုတော့ မင်းကို ငါ အရင်ကလောက် သိပ်မကြိုက်တော့ဘူး..."

စကားပြောနေရင်းပင်၊ ချီမြောင်ရွှမ် သည် လက်များကို ခါလိုက်ရာ၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မိုးပေါက်များ ကြေမွသွားပြီး လျှပ်စီးများ တဖျတ်ဖျတ် လက်သွားတော့သည်။

သူက လေးနက်သော လေသံဖြင့်

"ငါ ပြောပြီးသားပဲ၊ ဒီဆန်းကြယ်တဲ့ လှည့်ကွက်တွေက အသုံးမဝင်ပါဘူး... ရိုးရှင်းမှုဆီကို ပြန်သွားပါ၊ မဟာတာအို ဟာ ရိုးရှင်းပါတယ်... သိုင်းပညာ ဆိုတာ ဖျော်ဖြေဖို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ရန်သူတွေကို သတ်ဖို့ပါ... “

“မင်းရဲ့ ဆန်းကြယ်တဲ့ လှည့်ကွက်တွေက ဘာအသုံးကျမှာလဲ... ဒါက မင်းမှာရှိတဲ့ နားလည်မှု အားလုံးပဲ ဆိုရင်တော့၊ ငါ့ရဲ့ ဒုတိယ အခွင့်အရေး နဲ့ မင်း မတန်ပါဘူး... မင်းက..."

ထိုအချိန်မှာပင်

ကူမော့၏ သူငယ်အိမ်များမှာ ရုတ်တရက် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး၊ ထူးဆန်းသော ဆန္ဒတစ်ခုက ပင့်ကူအိမ်အလား သူ့ကို ရစ်ပတ်သွားတော့သည်။ တစ္ဆေဆန်ဆန် အပြာရောင် အလင်းတန်းဖြင့် စီးဆင်းနေသော စွမ်းအင်သည် ချီမြောင်ရွှမ် အပေါ်သို့ တင်းကျပ်စွာ ချုပ်နှောင်လိုက်တော့သည်။

ချီမြောင်ရွှမ်၏ မျက်လုံးများမှာ စိတ်ဝင်စားမှုများဖြင့် လင်းလက်သွားပြီး၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ရောယှက်နေသည်။

"နောက်ဆုံးတော့... စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလာပြီ၊ ကူမော့... ငါ့ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်နဲ့နော်..."

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင်၊ ကူမော့သည် ရုတ်တရက် ပြေးထွက်သွားရာ သူ၏ ခြေအောက်ရှိ အပြာရောင် ကျောက်ပြားများမှာ ပင့်ကူအိမ်အလား အက်ကွဲသွားတော့သည်။

"ဂရွမ်း..."

သူ၏ရင်ဘတ်ဆီမှ ကောင်းကင်တစ်ခွင်လုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားစေမည့် နဂါးဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု နတ်ဘုရားခေါင်းလောင်းသံအလား ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ခန္ဓာကိုယ်မှ စူးရှတောက်ပသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းများနှင့်အတူ အေးစက်သည့် ကျောက်စိမ်းရောင်အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေသော နဂါးပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုနဂါးကြီးသည် ကောင်းကင်ယံမှ မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များနှင့် လျှပ်စီးမုန်တိုင်းများကို ဖြတ်သန်းကာ၊ ကမ္ဘာမြေတစ်ပြင်လုံးကို တုန်ဟီးသွားစေမည့် စွမ်းအားကြီးမားလှသော အဖြူရောင်သက်တံတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ ချီမြောင်ရွှမ်ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ဒုန်းစိုင်းပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ကူမော့ ရုတ်တရက် နဂါးအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏ၌ပင်... လှောင်ပြုံးပြုံးနေခဲ့သော ချီမြောင်ရွှမ်၏ အပြုံးများ ချက်ချင်းအေးခဲသွားပြီး၊ မျက်နှာတစ်ခုလုံး သေလူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြူဖျော့ကာ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ရပါတော့သည်။

"မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နဂါး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... သေချင်စရာ..."

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ချီမြောင်ရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားပြီး၊ သူ၏ ရင်ဘတ်မှ ဓားသွားထိပ်ဖျား တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ နဂါးတစ်ကောင်၏ အရှိန်အဝါ များ ဖြာထွက်နေတော့သည်။

"အထဲဝင်စမ်း..."

ချီမြောင်ရွှမ် ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဓားသွားထိပ်ဖျားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး လက်ချောင်း နှစ်ချောင်း ပြတ်တောက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သူသည် ကပ်ဆိုးနတ်ဘုရား ကို အခြား လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး ကူမော့ ပြောင်းလဲထားသော နဂါးဆီသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်လေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင်၊ ကျိုးနေသော ဓားသွားထိပ်ဖျားမှ ဟိန်းဟောက်သံ တစ်ခု ထထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်း အောက်တန်းကျတဲ့ ကျေးကျွန်... မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရိုင်းစိုင်းရဲတာလဲ..."

"သေလိုက်စမ်း..."

ချီမြောင်ရွှမ် သည် ကျိုးနေသော ဓားသွားထိပ်ဖျားကို သူ၏ ရင်ဘတ်မှ ရုတ်တရက် ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။ ၎င်းမှာ လက်ဖဝါးအရွယ်အစားရှိသော အကြေးခွံ တစ်ခုနှင့် တူသော်လည်း၊ ထူးဆန်းသော ဓားမြှောင် တစ်လက်နှင့်လည်း တူနေလေသည်။

"ဂရွမ်း..."

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကူမော့ ပြောင်းလဲထားသော နဂါးသည် ကပ်ဆိုးနတ်ဘုရား ကို တိုက်ခိုက်ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ချီမြောင်ရွှမ် ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ခုန်အုပ်လိုက်လေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ သွေးများ စီးကျနေသော လက်ဖြင့် ချီမြောင်ရွှမ် သည် ထူးဆန်းသော ဓားမြှောင်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ရှေ့သို့ ခပ်ဖွဖွ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ၊ ကူမော့၏ နယ်မြေကို ချက်ချင်းပင် ဖြတ်တောက်လိုက်လေသည်။

ချီမြောင်ရွှမ် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ရာ၊ ခို့ရွှီး ရှေးဟောင်းမြို့တော် ၏ အထက်တွင် ပေါ်လာတော့၏။ သူ သွေးတစ်လုတ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ရင်ဘတ်ရှိ အပေါက်ကြီးမှ သွေးများ ပန်းထွက်နေတော့သည်။ သူ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး မီးချီလင် ၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို စုပ်ယူလိုက်လေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နဂါးတစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံက လေထုကို ဆွဲဖြဲသွားတော့သည်။

လေဟာနယ်ထဲမှ ဆင်းသက်လာသော ပုံရိပ်ယောင်နဂါးကြီး၏ နဂါးအမြီးကြီးဖြင့် လွှဲရိုက်လိုက်ရာ လေထုကြီးပင် စူးရှစွာ အော်ဟစ်ပေါက်ကွဲသွားပြီး၊ ၎င်း၏အမြီးဖျားသည် ချီမြောင်ရွှမ်၏ ပုခုံးနှင့် လည်ပင်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိသွားတော့သည်။

"ဖူး..."

ဟူသော အသံနှင့်အတူ သွေးစများနှင့် ကျိုးပဲ့သွားသည့် သွားအပိုင်းအစများသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည်။

ချီမြောင်ရွှမ်သည်လည်း ကြိုးပြတ်သွားသော ရုပ်သေးရုပ်ပမာ လွင့်ထွက်သွားပြီး၊ ကျောက်တုံးမုခ်ဦးနှင့် ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်မိသွားတော့သည်။ ထိုအခိုက်တွင် သူ၏အရိုးများ အက်ကွဲသွားသည့် အသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အရိုးအက်ကွဲကြောင်းများသည် ကျောရိုးတစ်လျှောက်မှတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ ချက်ချင်းပင် ပြန့်နှံ့သွားခဲ့သော်လည်း ချီမြောင်ရွှမ်မှာ ထိုဒဏ်ရာများကို ဂရုမစိုက်နိုင်အားတော့ပေ။ သူသည် နောက်ထပ်တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်တိမ်းရန်အတွက် ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်ရသည်။