အခန်း ၆၅၇

အခန်း(၆၅၇) ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲ

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှစ်ကောင် အဆိပ်နဂါးအား ရက်စက်သော အပြုံးဖြင့် ကြည့်ကာ “မင်းကို ငါမှတ်မိတယ်၊ ယန်ရုကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ ကောင်မလား” ဟု မေးလိုက်ချေသည်။

“ယန်ရု ဟုတ်လား။ ဟိုလူသားမိန်းမကို ပြောတာလား။ ဟမ်၊ မင်း သူမအတွက်နဲ့ ငါ့ကို သတ်ချင်ရင်တောင် ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ” ရှစ်ကောင် အဆိပ်နဂါးက မောက်မာစွာ ပြောဆို၏။

ထိုနေရာတွင် ၎င်းတို့၏ အဆိပ်နဂါးနန်းတော်မှ ခေါင်းဆောင်ခြောက်ဦးစလုံး ရှိနေပေရာ လူသားသိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်အား အဘယ်ကြောင့် ကြောက်ရွံ့နေရမည်နည်း။

“ကောင်းသားပဲ။” ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။ ယခုမူ လူသတ်သမားအားလုံး တစ်နေရာတည်းတွင် စုံစုံလင်လင် ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

“မင်းတို့ အဆိပ်နဂါးနန်းတော်က လူသားတွေကို မုန်းတီးကြတယ်။ ငါတို့က ဒီအတိုင်း လမ်းဖြတ်လျှောက်ရုံတင် ရှိသေးတာကို မင်းတို့က အရင် တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ။ မမေ့နဲ့ဦး၊ မင်းတို့ရဲ့ သွေးထဲမှာလည်း လူသားသွေးတွေ စီးဆင်းနေတာပဲလေ။ ဒါဟာ တကယ့်ကို ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ။” ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

“အစ်ကိုကြီး၊ ဒီကောင့်ကို အစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ဖြစ်အောင် ဆုတ်ဖြဲပစ်ရအောင်။” ရှစ်ကောင် အဆိပ်နဂါးက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ပြောလိုက်၏။

“သွား ဒါပေမဲ့ သတိထားဦး။ ဒီလူသားက တော်တော်လေး သန်မာတယ်။” သန့်စင်ခြင်း အဆိပ်နဂါးက တည်ငြိမ်စွာ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ယခုအချိန်အထိ ယင်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား အလေးအနက်ထားခြင်း မရှိသေးပေ။

ခွင့်ပြုချက် ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရှစ်ကောင် အဆိပ်နဂါးသည် ယုတ်မာရိုင်းစိုင်းစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အား နဂါးတစ်ပိုင်းအသွင်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲလိုက်ရာ အဆစ်အမြစ်များမှ ထက်မြက်သော အရိုးစူးများ ထွက်ပေါ်လာချေသည်။

၎င်းသည် ဆူးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော သားရဲကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် သန့်စင်ခြင်း အဆိပ်နဂါးနှင့် အခြားသူများသည် မိုးကြိုး အဆိပ်နဂါးအား ကယ်ဆယ်ရန် ပင်လယ်ကျွန်းငယ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြ၏။

ထိုအခိုက်တွင်ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဝေဝါးသွားပြီး မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားကာ သန့်စင်ခြင်း အဆိပ်နဂါးတို့ အုပ်စု၏ ရှေ့မှောက်၌ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရှစ်ကောင် အဆိပ်နဂါးသည် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားပြီး “ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ စွမ်းအားလား။” ဟု ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

သန့်စင်ခြင်း အဆိပ်နဂါးနှင့် အခြားသူများသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအား အေးစက်စွာ ကြည့်ရှုကြ၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်နှာတွင် သွေးဆာနေသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး “ငါက မင်းတို့ကို ရွှေ့ခွင့်ပေးလို့လား။ ငါက ဒီကို အပျော်လာတာ မဟုတ်ဘူး။ ကလဲ့စားချေဖို့ လာတာ။ ယန်ရုရဲ့ အသက်အတွက် မင်းတို့အားလုံး အကြွေးပြန်ဆပ်ရမယ်။” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

“မောက်မာလှချေလား။” သန့်စင်ခြင်း အဆိပ်နဂါးသည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့ရင်း ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အား နဂါးတစ်ပိုင်းအသွင်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

အခြား အဆိပ်နဂါးများသည်လည်း အခြေအနေတူပင် ဖြစ်ကြပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ဤနေရာ၌တင် အဆုံးစီရင်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ကြ၏။

“ဒီတစ်ကြိမ်တော့ လက်မနှေးကြနဲ့။ ဒီလူသားကို တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်ကြ။” သန့်စင်ခြင်း အဆိပ်နဂါးက အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

အဆိပ်နဂါး ခြောက်ကောင်စလုံးသည် ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းလုမတတ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်များကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။

ထိုမျှပြင်းထန်သော ဖိအားသည် သာမန်သိုင်းပညာရှင်များကို မတ်တပ်ပင် မရပ်နိုင်အောင် ပြုလုပ်ရန် လုံလောက်လှပေသည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ ဤဖိအားသည် လေပြေညင်းမျှသာ ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှလည်း ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်များ တိုးဝှေ့ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အဆိပ်နဂါးများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ဝိုင်းရံထားကြရာ တစ်ကောင်ချင်းစီသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မိစ္ဆာနတ်ဘုရားများကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပေသည်။

“တိုက်ခိုက်ကြ။”

ပြင်းထန်သော ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ သန့်စင်ခြင်း အဆိပ်နဂါးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား လက်ဝါးဖြင့် တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

ထိုလက်ဝါး ရိုက်ချက် ကျဆင်းလာသောအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဦးခေါင်းအထက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ယင်း၌ ပါဝင်သော စွမ်းအားသည် ဟင်းလင်းပြင်ကိုပင် ကမောက်ကမ ဖြစ်စေကာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်သွားစေရန် လုံလောက်ပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် လက်ဝါးရိုက်ချက်ဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်၏။

ဤလက်ဝါးရိုက်ချက်သည် သာမန်မျှသာ ဖြစ်ပြီး အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားကာ မည်သည့် စွမ်းအားမျှ ပါဝင်ခြင်း မရှိသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။

သို့သော်လည်း လက်ဝါးနှစ်ခု ထိတွေ့မိသောအခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားစုကြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

မပီပြင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ စွမ်းအင်နှစ်ခုသည် တစ်ပြိုင်နက် ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်ကာ ဖြစ်ပေါ်လာသော တုန်ခါမှုလှိုင်းများသည် အောက်ခြေ မီတာရာချီရှိသော ပင်လယ်ပြင်မှ ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးကြီးများကို အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်ကားသွားစေသည်။

ကောင်းကင်ယံမှ မိုးကြိုးလျှပ်စီး အများအပြားသည်လည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

မိုးကြိုးကို ခေါ်ယူနိုင်သော စွမ်းရည်သည် အဆိပ်နဂါးတို့၏ မွေးရာပါ စွမ်းရည်ဖြစ်ပြီး ယင်းသည် ၎င်းတို့ကို သန်မာစေသောအရာလည်း ဖြစ်ပေသည်။

“ဒီလှည့်ကွက်ကိုပဲ ထပ်သုံးဦးမလို့လား။” ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေရောင် မိုးကြိုးလျှပ်စီး စွမ်းအားများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာကာ တစ်ကိုယ်လုံးကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည်။

၎င်း၏ မျက်ဝန်းအိမ်များမှပင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေချေသည်။

နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ မိုးကြိုးလျှပ်စီး အများအပြား ကျဆင်းလာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း အဆိပ်နဂါးများ၏ နှလုံးသားသည် ချက်ချင်းပင် တုန်လှုပ်သွားရ၏။ အကြောင်းမူကား ၎င်းတို့ ခေါ်ယူလိုက်သော မိုးကြိုးများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ဒဏ်ရာရအောင် မပြုလုပ်နိုင်ရုံမျှမက ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အား ဝန်းရံထားသော ရွှေရောင် မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ၏ စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

“ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။” လူသား အဆိပ်နဂါးက အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

အဆိပ်နဂါး ခေါင်းဆောင်ကြီး၏ မျက်ဝန်းများတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ထိုမိုးကြိုးပညာရပ်သည် ဤလူသားအပေါ် မည်သို့မျှ သက်ရောက်မှု မရှိကြောင်း ယင်းက သိရှိလိုက်သည်။

“မိုးကြိုးပညာရပ်တွေကို မသုံးကြနဲ့တော့။” သန့်စင်ခြင်း အဆိပ်နဂါးက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ရှစ်ကောင် အဆိပ်နဂါးနှင့် ၎င်းတို့အုပ်စုသည် လက်လျှော့ခြင်း မရှိကြသေးပေ။

၎င်းတို့က လက်ညှိုးများဖြင့် အချက်ပြလိုက်ရာ ပင်လယ်ပြင်မှ ရေဆင်နှာမောင်းတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးတက်သွားခဲ့သည်။

ထိုရေဆင်နှာမောင်းအတွင်း၌ ပါရှိသော စွမ်းအားသည် ယင်း၏အတွင်းရှိ သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံးကို မှုန်ညက်သွားစေရန် ပြုလုပ်နိုင်ပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။

အဆိပ်နဂါးများသည် ဤရိုးအီနေသော လှည့်ကွက်အနည်းငယ်ကိုသာ ထပ်ခါတလဲလဲ အသုံးပြုနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ခရမ်းရောင်မီးလျှံများ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို ဖုံးလွှမ်းထားသော မီးလျှံဒိုင်းကာဝတ်ရုံတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။

ရေဆင်နှာမောင်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ခရမ်းရောင်မီးလျှံများနှင့် ထိတွေ့မိသောအခါ ချက်ချင်းပင် ရေငွေ့များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မြောက်မြားစွာသော ရေငွေ့များသည် အဆိပ်နဂါးအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားလေတော့သည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ မိုးကြိုး အဆိပ်နဂါးသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် ထိုတိုက်ပွဲကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ထိုလူသား ဦးလေးသည် ဤမျှအထိ သန်မာပြီး အဆိပ်နဂါးနန်းတော်၏ ခေါင်းဆောင်ခြောက်ဦးစလုံးကို တစ်ကိုယ်တော် တားဆီးထားနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယင်းကိုယ်တိုင်ပင် မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

ကြီးမားလှသော ရေငွေ့တိမ်တိုက်ကြီးသည် ကောင်းကင်ယံသို့ လွင့်ပျံသွားပြီး မှိုပွင့်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဟင်းလင်းပြင်တွင် တည်ရှိနေကာ ယင်း၏အတွင်း၌ ဘာဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မမြင်တွေ့နိုင်အောင် ပြုလုပ်ထားချေသည်။

“အဖေ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး တိုက်ပွဲကို ရပ်လိုက်ပါတော့။ ဒါတွေအားလုံးက နားလည်မှုလွဲတာပါ။” မိုးကြိုး အဆိပ်နဂါးက အသံဗာဗာဖြင့် အော်ဟစ်နေသော်လည်း မည်သူမျှ မကြားနိုင်ကြပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

၎င်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား အားသာချက်ကို အသုံးပြု၍ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထူထပ်လှသော ရေငွေ့များအတွင်း၌ လွတ်လပ်စွာ

လှုပ်ရှားနိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း အဆိပ်နဂါးများသည် ရုတ်တရက် အရာအားလုံးကို မြင်ကွင်းပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး ကျယ်ပြောလှသော အဖြူရောင် မြူထုကြီးကိုသာ မြင်တွေ့နေရတော့သည်။

“အားလုံး သတိထားကြ၊ ဒီလူသားက ထူးဆန်းတယ်။” သန့်စင်ခြင်း အဆိပ်နဂါး၏ နှလုံးသားထဲတွင် မကောင်းသော အာရုံတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ် သတိပေးလိုက်၏။

ရှစ်ကောင် အဆိပ်နဂါးသည် သန့်စင်ခြင်း အဆိပ်နဂါး၏ အသံကို ကြားရသဖြင့် ယင်း၏ထံသို့ ပျံသန်းသွားရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ၎င်း၏ နံဘေးမှ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး ကြီးမားလှသော စွမ်းင်များသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လုမတတ် ဖြစ်ပေါ်လာချေသည်။

“အား။”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ၎င်း၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို ခုတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်သဖြင့် ရှစ်ကောင် အဆိပ်နဂါးသည် နာကျင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။

“မင်းက ငါတို့ကို အရင် တိုက်ခိုက်ဝံ့ကတည်းက ငါက မင်းကို အရင်ဆုံး ပစ်မှတ်ထားရမှာပေါ့။” ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

တိုးဝှေ့ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်များသည် ၎င်း၏ နံဘေးရှိ ဖြူဖွေးသော မြူထုများကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်ရာ ရှစ်ကောင် အဆိပ်နဂါး၏ မျက်ဝန်းတွင် နောက်ဆုံး၌ ကြောက်ရွံ့မှုများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ဒဏ်ရာကို ဖိဆုပ်ရင်း လှည့်ထွက်၍ ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်လေတော့သည်။

ယခုမူ ၎င်းသည် တစ်ကိုယ်တည်း ရှိနေခြင်းက သေချာပေါက် သေဆုံးခြင်းကို သယ်ဆောင်လာမည် ဖြစ်ကြောင်း နောက်ဆုံး၌ နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။ နောက်ကျသွားပြီ။”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ လက်မှ ခရမ်းရောင်မီးလျှံများ ပြန့်နှံ့သွားကာ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီး တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည်။

“မီးလျှံကောင်းကင်ခုတ်ချက်။”

ကြီးမားလှသော ဓားစွမ်းအင် အလင်းတန်းကြီးသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ခရမ်းရောင်မီးလျှံများဖြင့် ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေချေသည်။

ယင်း ဖြတ်သန်းသွားသော ဟင်းလင်းပြင်သည် ပြင်းထန်စွာ ကောက်ကွေးသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးသည် ထိုမျှ မြင့်မားသော အပူချိန်ကို မခံနိုင်ကြပေ။

ထူထပ်လှသော ဖြူဖွေးသည့် မြူထုကြီးသည် တို့ဟူးတုံးကဲ့သို့ အလွယ်တကူ အဖြတ်ခံလိုက်ရပြီး ကျယ်ပြန့်သော လမ်းကြောင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ရှစ်ကောင် အဆိပ်နဂါးသည် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားရ၏။ ၎င်းသည် မိမိတို့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဆုံတွေ့ခဲ့ရသော လူသားသည် ဤမျှအထိ သန်မာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

ဓားချက် ကျဆင်းလာသောအခါ ၎င်းသည် တားဆီးရန်အတွက် အခြား လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို အသုံးပြုခြင်းမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

၎င်း၏ လက်မောင်းပေါ်တွင် သေးငယ်သော အကြေးခွံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဒိုင်းကာဝတ်ရုံကဲ့သို့ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

လောင်ကျွမ်းနေသော စွမ်းအင်များ ကျဆင်းလာပြီး ၎င်း၏ လက်မောင်းပေါ်ရှိ အကြေးခွံများကို ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချက်ချလိုက်သည်။ ထိုအကြေးခွံများသည် သံမဏိဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း ချက်ချင်းပင် နီရဲလာပြီး အရည်ပျော်မည့် လက္ခဏာများ ပြသလာတော့သည်။