အခန်း ၆၅၈

အခန်း(၆၅၈)ဆက်တိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်း

ထိုသို့သော အခြေအနေကြောင့် ရှစ်ကောင် အဆိပ်နဂါးမှာ အသက်ဘေးနှင့် ကြုံရသကဲ့သို့ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သွားချေသည်။

ယင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို နဂါးတစ်ကောင်၏ အသွင်သဏ္ဌာန်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဦးချိုများထံမှ အလင်းမဲ့ အရှိန်အဝါများ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် ဦးချိုနှစ်ခုကြားမှ အလင်းမဲ့ စွမ်းအင်တန်းတစ်ခု ဒိုင်းခနဲ ပစ်ထွက်သွားပြီး လောင်မြိုက်နေသော ဓားဆွဲ ခုတ်ချက် စွမ်းအင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိသွားတော့သည်။

ဓားစွမ်းအင်များ တကွဲတပြား ပျယ်လွင့်သွားပြီးနောက် ရှစ်ကောင် အဆိပ်နဂါး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယိမ်းထိုးသွားရာ စောစောက ထုတ်လွှတ်လိုက်သော စွမ်းအင်တန်းမှာ ယင်းအတွက် ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် အမြောက်အမြား ကုန်ဆုံးသွားစေဟန် တူပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အခွင့်ကောင်းကို လက်မလွှတ်ဘဲ ရှေ့သို့ ထပ်မံ ဖိအားပေး တိုးဝင်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရှစ်ကောင် အဆိပ်နဂါး၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာချေသည်။

နဂါးကျောရိုးဓားမကြီး၏ တောက်ပနေသော ဓားသွားပေါ်တွင် ရှစ်ကောင် အဆိပ်နဂါး၏ ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်နေသော မျက်ဝန်းများ ထင်ဟပ်နေတော့သည်။

ရှူးခနဲ အသံနှင့်အတူ။

နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးသည် လေဟုန်ကို ခွဲကာ အလျားလိုက် ဝေ့ယမ်းခုတ်ပစ်လိုက်သည်။

ယင်းသည် တိုတောင်းလှသော မီးဖိုချောင်သုံး ဓားတစ်လက်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း လေးလံထုထည်ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေပေရာ အလွန်ပင် အံ့ဩဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ရှစ်ကောင် အဆိပ်နဂါး၏ လည်ပင်းထက်တွင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး ဦးခေါင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ်သည် တကွဲတပြားစီ ဖြစ်သွားရချေသည်။

ဗွမ်းခနဲ အသံနှင့်အတူ။

ရှစ်ကောင် အဆိပ်နဂါး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပင်လယ်ပြင်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားပြီး မီတာဆယ်ဂဏန်းမက မြင့်မားသော ရေလှိုင်းလုံးကြီးများ ပန်းထွက်သွားတော့သည်။

ယင်း၏ ရှည်လျားလှသော နဂါးခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ထက်တွင် ပေါလောပေါ်နေပြီး ပူနွေးလှသော သွေးစက်များသည် သမုဒ္ဒရာကြီးထဲသို့ စီးဝင်သွားချေသည်။

မိုးကြိုး အဆိပ်နဂါးသည် ခေါင်းပြတ်နေသော နဂါးအလောင်းကောင်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိပြီး အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် အသက်ရှူရန်ပင် မေ့လျော့နေတော့သည်။

ဤတိုက်ပွဲတွင် အမှန်တကယ် လူသေဆုံးလိမ့်မည်ဟု ယင်းအနေဖြင့် လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

တိုက်ပွဲပြင်းထန်လာမှုကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှ မြူဖြူများ နောက်ဆုံးတွင် လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဆိပ်နဂါးများသည်လည်း အမြင်အာရုံ ပြန်လည်ရရှိလာကာ သန့်စင်ခြင်း အဆိပ်နဂါး၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် လျင်မြန်စွာ စုရုံးလာကြသည်။

“တတိယအစ်ကို ဘယ်မှာလဲ” လူသား အဆိပ်နဂါးသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်ရာ ၎င်းတို့အထဲတွင် ငါးဦးသာ ကျန်ရှိတော့ကြောင်း တွေ့ရှိသွားရသည်။

“မင်းတို့က သူ့ကို ရှာနေတာလား”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းကာ ရောက်ရှိလာပြီး ၎င်း၏ လက်ထဲတွင် သွေးများ ရွှဲရွှဲစိုနေသော နဂါးဦးခေါင်းတစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားချေသည်။

“တတိယအစ်ကို” လူသား အဆိပ်နဂါးသည် သွေးပျက်မတတ် ဝမ်းနည်းပက်လက် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ တတိယအစ်ကိုဖြစ်သူ၏ မျက်ဝန်းများသည် သေဆုံးသွားသည့် တိုင်အောင် ပြူးကျယ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး မကျေမနပ်နှင့် မျက်စိမပိတ်နိုင် ဖြစ်နေသည့်အလား ထင်ရပေသည်။

သန့်စင်ခြင်း အဆိပ်နဂါးသည် ဒေါသအဟုန် ပြင်းထန်စွာ အမျက်ချောင်းချောင်း ထွက်သွားတော့သည်။ ၎င်းတို့၏ သွေးသောက်ညီအစ်ကို ဖြစ်သူမှာ လူသားတစ်ယောက်၏ လက်ချက်ဖြင့် အသက်ပျောက်သွားလိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြချေ။

“လူသား... မင်း သေဖို့သာ ပြင်ထားတော့”

သန့်စင်ခြင်း အဆိပ်နဂါးသည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ရှေ့သို့ ဝုန်းခနဲ ပြေးထွက်လာပြီး ယင်း၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်ပတ်လည်တွင် လှိုင်းထနေသော စွမ်းအင်များ ဝဲလှည့်နေချေသည်။

မိုးကောင်းကင်သည် ရုတ်ချည်း မှောင်မိုက်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မိုးစက်မိုးပေါက်များ ရွာသွန်းကျလာတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှစ်ကောင် အဆိပ်နဂါး၏ ဦးခေါင်းကို ဘေးသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပစ်ချလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထက်တွင် သွေးဆာနေသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လွင်နေချေသည်။

ညှီစို့စို့ သွေးနံ့များက ၎င်း၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော စိတ်ရိုင်းကို လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်ရာ ယခုအချိန်တွင် အလုံးစုံ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

သန့်စင်ခြင်း အဆိပ်နဂါး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်မှ ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်ချီများသည် တစ်ချက်တည်းတွင် စုစည်းသွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်ပြေးဝင်သွားချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိကိုယ်ကို ပစ်မှတ်ထားခြင်း ခံလိုက်ရသည်ဟု ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရပေရာ မည်မျှပင် ရှောင်တိမ်းစေကာမူ ထိုတိုက်ကွက်သည် မိမိထံသို့ ကျရောက်လာမည် ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

ဤသို့သော ခံစားချက်က ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အလွန် နေရထိုင်ရ ခက်ခဲစေသည်။ ၎င်းသည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးပေါ်သို့ ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်ချီများကို စတင် စုစည်းလိုက်ရာ စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်တစ်ခုသည် တရွေ့ရွေ့ ချဉ်းကပ်ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

“နဂါးသတ်ချက်”

စစ်မှန်သော နဂါးကြီး၏ ဟိန်းဟောက်သံသည် မိုးကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို တုန်ဟည်းသွားစေပြီး စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်သည် အဆုံးမရှိသော ဒေါသအဟုန်များကို သယ်ဆောင်ကာ ကောင်းကင်ယံမှ ဥက္ကာခဲတစ်ခုအလား ပြင်းထန်စွာ ထိုးဆင်းလာချေသည်။

“ဒိုင်း”

ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်ချက် မြည်ဟည်းသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အလင်းမဲ့ အက်ကြောင်းအချို့ ပေါ်ပေါက်လာကာ ပြန်လည် စေ့ပိတ်သွားကြသည်။

၎င်းတို့၏ တိုက်ပွဲစွမ်းအားသည် ဘုရင်နယ်ပယ်ကိုပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကိုပင် ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်နိုင်ချေသည်။

စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်နှင့် တောက်ပနေသော အလင်းစက်များသည် ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သန့်စင်ခြင်း အဆိပ်နဂါးနှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် တစ်ဖန် ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက် တိုးတိုက်မိကြပြန်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်မှ ခရမ်းရောင်မီးလျှံများသည် ထောင်သောင်းမကသော ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းများအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပူပြင်းလှသော အပူချိန်မှာ သန့်စင်ခြင်း အဆိပ်နဂါးကိုပင် ကင်ပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပုံရပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်ရှိနေသော အဆိပ်နဂါးများလည်း ဝုန်းခနဲ ပြေးဝင်လာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို သတ်ပစ်ရန်သာ အာရုံစိုက်ထားကြပြီး မည်သည့်အကျိုးဆက် သို့မဟုတ် မည်သည့်ရင်းနှီးမှုကိုမျှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ရူးသွပ်စွာ ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်တွင် လှိုင်းဂယက်များ ထင်ကျန်ရစ်ပြီး နားကွဲမတတ် မြည်ဟည်းသံများသည် ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေချေသည်။

မိုးကြိုး အဆိပ်နဂါးသည် လေဟုန်ထဲမှ တိုက်ပွဲကို ငေးမောကြည့်နေမိပြီး ၎င်း၏ စိတ်ထဲတွင် လုံးဝ ဗလာဖြစ်သွားကာ စိတ်ဝိညာဉ်ပင် လွင့်စင်သွားရသည့်အလား ရှိချေသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် မိုးကြိုး အဆိပ်နဂါးသည် နောက်ဆုံးတွင် မျက်ရည်များ ဝဲလျက်ဖြင့် ဝမ်းနည်းပက်လက် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

“မတိုက်ကြပါနဲ့တော့... ကျေးဇူးပြုပြီး မတိုက်ကြပါနဲ့တော့ဗျာ”

ထိုသို့သော အသံဗလံများကြားတွင် ရှာရှာဖွေဖွေ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း လေထုထဲသို့ မရောက်ရှိနိုင်ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နှစ်ဦးနှစ်ဖက်စလုံးသည် အသက်လုကာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြပြီး သွေးစက်များသည် သွေးမိုးရွာသွန်းနေသည့်အလား ဆက်တိုက် ကျဆင်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“မသေကြပါနဲ့တော့... နောက်ထပ် မသေကြပါနဲ့တော့...” မိုးကြိုး အဆိပ်နဂါးသည် ဝမ်းနည်းပက်လက် ငိုကြွေးနေမိရာ ၎င်း၏ ဘေးတွင် လဲလျောင်းနေသော ယန်ရုသာလျှင် ထိုစကားကို ကြားနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံများနှင့် မိုးကြိုး အဆိပ်နဂါး၏ အော်ဟစ်ငိုကြွေးသံများကို နားထောင်ရင်း ဘေးတွင် လဲလျောင်းနေသော ယန်ရု၏ လက်ညှိုးလေးများ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားသည်ကို မည်သူမျှ သတိမထားမိလိုက်ကြချေ။

မကြာမီမှာပင် နောက်ထပ် အလောင်းကောင် တစ်လောင်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ ကျဆင်းသွားပြန်သည်။

မိုးကြိုး အဆိပ်နဂါးသည် ထိုအလောင်းကောင်မှာ ၎င်း၏ ဆဋ္ဌမမြောက် ဦးလေးဖြစ်သူ နတ်ဘုရား အဆိပ်နဂါး ဖြစ်ကြောင်း အထင်အရှား မြင်တွေ့လိုက်ရချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပိုမို ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်စွာ တိုက်ခိုက်လာပြီး အဆိပ်နဂါး ငါးကောင်ကို တစ်ကိုယ်တော် ရင်ဆိုင်လျက် တစ်ကောင်ကိုပင် သတ်ဖြတ်ပစ်နိုင်ခဲ့ချေသည်။

“ဟားဟားဟား... မင်းတို့အားလုံး သေရမယ်” ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ငရဲမှ ရောက်ရှိလာသော မိစ္ဆာတစ်ကောင်အလား ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

အဆိပ်နဂါးများ၏ စိတ်ထဲတွင် အရိပ်မည်းတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းသွားချေသည်။ ၎င်းတို့ ရှေ့မှောက်ရှိ လူသားသည် မည်သို့မျှ အနိုင်မတိုက်နိုင်သော အရာတစ်ခုအလား ထင်ရပေသည်။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒဏ်ရာအမြောက်အမြား ရှိနေသော်လည်း မည်သည့်နာကျင်မှုကိုမျှ ခံစားရဟန် မတူချေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲ၌ နောင်တရစိတ်များ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

သန့်စင်ခြင်း အဆိပ်နဂါးနှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းတို့သည် ပြင်းထန်လှသော လက်သီးချက်တစ်ခုဖြင့် ထိပ်တိုက် တိုးတိုက်မိကြရာ သန့်စင်ခြင်း အဆိပ်နဂါးသည် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားရသည်။

သို့သော်လည်း ယင်းသည် ချက်ချင်းဆိုသလို နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှည်လျားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် လေထုထဲတွင် ဖြန့်ကျက်သွားချေသည်။

ကျန်ရှိနေသော အဆိပ်နဂါးများသည်လည်း ထိုနည်းတူစွာပင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ ဦးချိုဗဟိုချက်မှ အလင်းမဲ့ အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးစိုက်လိုက်သည်။ စောစောက ရှစ်ကောင် အဆိပ်နဂါးသည် ဤတိုက်ကွက်ကို အသုံးပြုခဲ့ဖူးပြီး အလွန် စွမ်းအားပြင်းလှပေရာ ၎င်းအနေဖြင့်ပင် ဂရုတစိုက် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

“လူသား... မင်း အကြိမ်ပေါင်း တစ်သောင်း သေရင်တောင် ငါတို့ရဲ့ ဒေါသကို ငြိမ်းချမ်းစေမှာ မဟုတ်ဘူး” သန့်စင်ခြင်း အဆိပ်နဂါးက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ငါကလည်း မင်းတို့ကို အကြိမ်ပေါင်း တစ်သောင်းလောက် သေစေချင်တာ။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ သေသွားရင်တောင် ယန်ရုက နိုးထလာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ငါ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ... မင်းတို့ကို သတ်ရုံတင်မကဘူး၊ ငါ အဆိပ်နဂါးနန်းတော်ထဲအထိ သောင်းကျန်းပစ်ပြီး တစ်ယောက်မှ အသက်မချန်ဘူး”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်ချေသည်။

“ငရဲပြည်ကို သွားချေတော့”

အလင်းမဲ့ စွမ်းအင်တန်းတစ်ခုသည် မိုးကောင်းကင်ကို ဆွဲဖြဲကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ရိုက်ခတ်လာသည်။

ကျန်ရှိနေသော အဆိပ်နဂါး လေးကောင်သည်လည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်းတွင် အလင်းမဲ့ စွမ်းအင်တန်း လေးခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လမ်းကြောင်းအားလုံး ပိတ်ဆို့သွားတော့သည်။

“ဘုန်း”

အလင်းမဲ့ စွမ်းအင်တန်း လေးခုသည် ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကြီးမားလှသော ပေါက်ကွဲမှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာချေသည်။

အလင်းမဲ့ အရှိန်အဝါများ လင်းလက်သွားပြီးနောက် မှိုပွင့်သဏ္ဌာန် တိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခု တရွေ့ရွေ့ တက်လာတော့သည်။

“သူ အခုလောက်ဆို သေလောက်ပါပြီ” လူသား အဆိပ်နဂါးသည် သွေးတစ်လုတ်ကို ထွေးထုတ်ရင်း ရက်စက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုလူသားကို သတ်ပစ်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် သေဆုံးသွားသော ၎င်းတို့၏ တတိယအစ်ကိုနှင့် ဆဋ္ဌမမြောက် ဦးလေးဖြစ်သူတို့ကို ပြန်လည် အသက်မသွင်းနိုင်တော့ပေရာ လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံထိုင်းမှိုင်းနေကြတော့သည်။

“ကဲ... သွားပြီး မိုးကြိုး အဆိပ်နဂါးကို ခေါ်ခဲ့ကြစို့၊ ငါတို့ ပြန်ကြမယ်” သန့်စင်ခြင်း အဆိပ်နဂါးက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဤအရာအားလုံး ဖြစ်ပျက်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ၎င်းတို့သည် အလွန်အမင်း မောက်မာစော်ကားပြီး မည်သည့် ဖြတ်သန်းသွားလာသူကိုမျှ ကရုဏာမထားဘဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းတို့အနေဖြင့် ခက်ခဲလှသော ပြိုင်ဘက်များနှင့် တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသောကြောင့် အနည်းငယ် မောက်မာလာကြခြင်း ဖြစ်တန်ရာသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းတို့၏ ကြီးပြင်းလာမှု သမိုင်းကြောင်းကလည်း လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် မုန်းတီးစိတ်ကို သွေးထိုးပေးခဲ့ရာ ၎င်းတို့ကို ပိုမို၍ ရမ်းကားလာစေခဲ့သည်။

ယခုအကြိမ်တွင်မူ ၎င်းတို့သည် နောက်ဆုံး၌ သံမဏိနံရံကို တိုက်မိသွားပြီး ခြေချောင်းနှစ်ချောင်း ကျိုးပဲ့သွားရချေပြီ။

သို့သော် ၎င်းတို့ ကျွန်းပေါ်သို့ ဦးတည်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် မှိုပွင့်သဏ္ဌာန် တိမ်တိုက်ကြီးထဲမှ အမည်းရောင် လင်းနို့အချို့ ရုတ်တရက် ပျံသန်းထွက်လာပြီး လူသား အဆိပ်နဂါး၏ ဘေးတွင် နားလိုက်ကြသည်။

“ဒါက ဘာလဲ” လူသား အဆိပ်နဂါးသည် အမည်းရောင် လင်းနို့တစ်ကောင်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ရိုက်ခြေပစ်လိုက်ရာ မည်သည့်အရာမျှ ဖြစ်မလာချေ။

သန့်စင်ခြင်း အဆိပ်နဂါး၏ မျက်ဝန်းများသည် ရုတ်ချည်း ကျဉ်းမြောင်းသွားတော့သည်။

“... သတိထား”

သို့သော်လည်း နောက်ကျသွားခဲ့ချေပြီ။ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြန်လည် စုစည်းသွားပြီး ဖြစ်ကာ ထက်မြက်လှသော နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးသည် လူသား အဆိပ်နဂါး၏ လည်ပင်းကို မည်သည့်အတားအဆီးမျှ မရှိဘဲ ဖြတ်တောက်သွားတော့သည်။

ကြီးမားလှသော နဂါးဦးခေါင်းကြီးသည် ကောင်းကင်ယံမှ ပင်လယ်ပြင်ထဲသို့ ဘုန်းခနဲ ကျဆင်းသွားရချေတော့သည်။