အခန်း ၆၆၈

အခန်း(၆၆၈)

“ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး” ဟု ယန်ဝမ်အာက အလျင်အမြန် ခေါင်းခါယမ်းလျက် “ငါက နင်တို့ဒီကျွန်းကို ရောက်လာတာ မီးလျှံဘိန်းပန်းကို ရှာဖို့သက်သက် မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်မိလို့ပါ” ဟု ဆိုချေသည်။

ယန်ရုသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား လှမ်းမျှော်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုသူက တုတ်တုတ်မျှ မလှုပ်ဘဲ နှုတ်ဆိတ်နေသဖြင့် သူမအနေဖြင့် မည်သို့ပြန်လည်ပြောဆိုရမည်ကို မသိတော့ပေ။

“ငါတို့မှာ တကယ်ပဲ မကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး၊ ပြီးတော့ ဒီကျွန်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကိုလည်း စိတ်မဝင်စားဘူး။ ယုံတာ မယုံတာကတော့ မင်းတို့သဘောပါပဲ။ ငါတို့ အခုသွားတော့မယ်။ ကံကောင်းပါစေ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ဆိုလိုက်သည်။

ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယန်ရုအား ခေါ်ဆောင်၍ ဘေးဘက်သို့ လှည့်ထွက်သွားရာ မကြာမီပင် လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းတို့ လူစုထွက်ခွာသွားသည်နှင့် တုန်ကွီက အနားသို့ချဉ်းကပ်လာပြီး “ဝမ်အာ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ” ဟု မေးမြန်းချေသည်။

“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ သူတို့က မီးလျှံဘိန်းပန်းကို တွေ့ရင် ထွက်သွားကြမှာပါ” ဟု ယန်ဝမ်အာက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ အနည်းငယ် နောင်တရသလို ခံစားနေရသည်။

သို့သော်လည်း သူမသည် ယန်မိသားစုဝင်တစ်ဦး ဖြစ်ပေရာ ရေခဲ မီးလျှံကျွန်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို စောင့်ထိန်းရန် တာဝန်ရှိပေသည်။

“ငါတို့ အကြီးအကဲတွေကို အကြောင်းကြားသင့်လား” ဟု တုန်ကွီက ထပ်မံမေးမြန်းပြန်သည်။

ယန်ဝမ်အာသည် ခေတ္တမျှ တွေးတောဝေခွဲရခက်သွားပြီးမှ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ကာ “မလိုပါဘူး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယန်ရုကို ကာကွယ်ပေးတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆရာသခင်က ငါတို့ကို အရင်က ကယ်တင်ခဲ့ဖူးတာပဲ။ သူတို့က ဒီကျွန်းပေါ်က လျှို့ဝှက်ချက်တွေအတွက် လာတာမဟုတ်ရင် မကြာခင် ထွက်သွားကြမှာပါ” ဟု ဆိုသည်။

တုန်ကွီက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ ယန်ရုတို့ လူစုသည် မီးလျှံဘိန်းပန်း ရှာဖွေရန်ထက်မကသော ကိစ္စရပ်များအတွက် ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူလည်း ရိပ်မိပေသည်။

သူသည် ယန်ရုတို့ ထွက်ခွာသွားရာ လမ်းစအပြင်ဘက်သို့ မျှော်ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခု လိုအပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရချေသည်။

“ကဲ... ငါတို့ ခရီးဆက်ကြစို့။ ငါတို့အခု ရောက်နေတဲ့နေရာက အကြီးအကဲတွေ သတိပေးထားတဲ့ အကွာအဝေးထက် ကျော်လွန်နေပြီ၊ ဘယ်အချိန်မဆို အန္တရာယ်ရှိလာနိုင်တယ်” ဟု ယန်ဝမ်အာက ပုံမှန်အတိုင်း ဆိုလိုက်သည်။

အားလုံးက ခေါင်းငြိမ့်ထောက်ခံကြသည်။ ယန်ရုနှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းတို့ ခွဲခွာသွားခြင်းအတွက် စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိကြသော်လည်း မိမိတို့သည် ကျင့်စဉ်စမ်းသပ်မှုအတွင်း ရောက်ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ မဆင်မခြင် ပြုမူ၍မရကြောင်း နားလည်ကြပေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ၊ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ခွဲခွာလာခဲ့ပြီးနောက် ယန်ရု၏ မျက်နှာတွင်လည်း ဝမ်းနည်းရိပ်များ ယှက်သန်းနေချေသည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ ယန်ရု၊ မင်းပြန်သွားချင်လို့လား” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

ယန်ရုက ခေါင်းခါယမ်းလျက် “မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီနေရာမှာ သူတို့နဲ့ ခင်မင်ခွင့်ရခဲ့တာမို့ အခုလို လမ်းခွဲလိုက်ရတာ နှမြောဖို့ကောင်းလို့ပါ” ဟု ဆို၏။

“စိတ်မပူပါနဲ့၊ နောင်တစ်ချိန်မှာ ငါတို့ ပြန်ဆုံကြဦးမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရှာနေတာက ပဉ္စမအဆင့် နတ်သားရဲ အဆင့်ရှိတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေ ဖြစ်တယ်၊ သူတို့နဲ့ အတူရှိနေရင် သူတို့ကိုပါ အန္တရာယ်တွင်းထဲ ဆွဲသွင်းသလို ဖြစ်လိမ့်မယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရှင်းပြသည်။

ယန်ရုက ပြုံးလိုက်ကာ “ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်မ နားလည်ပါပြီ။ ဒါဆို အခု ငါတို့ ဘယ်ကို ဆက်သွားကြမလဲ” ဟု မေးမြန်းချေသည်။

“ကျွန်းရဲ့ အလယ်ဗဟိုဆီကို ဦးတည်သွားရမှာပေါ့၊ အားကောင်းတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေ အားလုံးက အဲဒီမှာပဲ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ငါထင်တယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

သူသည် ယန်ရု၏ လက်ကိုဆွဲ၍ ရုတ်တရက် အရှိန်မြှင့်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လေပြင်းတစ်ချက် ဝေ့သိုင်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ယန်ဝမ်အာတို့ လူစုကို ကျော်ဖြတ်၍ အဝေးတွင် ချန်ထားခဲ့တော့သည်။

ကျွန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးပိုင်းသို့ ရောက်ရှိလေလေ၊ ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်ရှိသည့် မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် ရင်ဆိုင်ရလေလေ ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့အားလုံးတွင် နေရာအနှံ့ တွေ့ရှိရသည့် မီးဓာတ်စွမ်းအင် အရှိန်အဝါများ ကိန်းအောင်းနေကြချေသည်။

ထိုသို့သော ဘေးအန္တရာယ်ကြီးမားလှသည့် မိစ္ဆာသားရဲများကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ယန်ရုပင်လျှင် ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“အာဟိုင်၊ အရင်က တွေ့ခဲ့တဲ့ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေကို နင်ပဲ အကုန်ရှင်းလင်းခဲ့တာလား” ဟု ယန်ရုက မေးမြန်းသည်။

လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာသားရဲများစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း မိမိတို့ လမ်းလျှောက်လာစဉ်က ရယ်မောပျော်ရွှင်ခဲ့ကြပြီး စိုးရိမ်တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိခဲ့သည်ကို သတိရမိသဖြင့် ၎င်းကိစ္စမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ချက်ဖြစ်ရမည်ကို သူမ ရိပ်မိသွားခြင်း ဖြစ်ပေရာသည်။

“မင်းရဲ့ ဘေးကင်းမှုကို ငါတာဝန်ယူထားပါတယ်လို့ ပြောခဲ့သားပဲ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ဆို၏။

ယန်ရုက စိုးရိမ်ပူပန်သော မျက်နှာထားဖြင့် “ဒါပေမဲ့ အခု နင်ထွက်လာခဲ့တော့ ဝမ်အာအစ်မတို့ လူစု ဘာဖြစ်သွားမလဲ မသိဘူး”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေတ္တမျှ တွေးတောလိုက်ပြီး “သူတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က သိပ်မမြင့်မားတော့ တကယ်ပဲ အန္တရာယ် အရမ်းကြီးနိုင်တယ်” ဟု ဆိုသည်။

“ဒါဆို ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ” ဟု ယန်ဝမ်ရုက ပူပန်တကြီး ဆိုချေသည်။ “ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က ငါတို့ရဲ့ မိတ်ဆွေတွေပဲ မဟုတ်ဘူးလား”

ချင်ယွမ်ဖုန်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ယန်ရုသည် သနားကြင်နာတတ်လွန်းလှပေရာသည်။

“ရေခဲ မီးလျှံကျွန်းပေါ်မှာ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိနေတယ်။ ယန်ဝမ်အာတို့ရဲ့ ယန်မိသားစုက ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို အလွန်တန်ဖိုးထားတာမို့ ပြင်ပလူတွေကို အလွန်တွန်းကန်ကြတယ်၊ ငါတို့ကိုလည်း တခြားရည်ရွယ်ချက်နဲ့ လာတယ်လို့ သံသယဝင်နေကြတာ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အကျပ်ရိုက်စွာ ဆို၏။

“ဒါဆိုလည်း သူတို့ကို သွားပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြလိုက်ရင် မပြီးဘူးလား” ဟု ယန်ရုက ဆိုသည်။

“ငါတို့ အခုပြန်သွားရင်လည်း ရှင်းပြလို့ ရမှာမဟုတ်ဘူး။ သူတို့က ငါတို့ ရေခဲ မီးလျှံကျွန်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်အတွက် လာတာလို့ သံသယဝင်ပြီးသားဆိုတော့ ငါတို့စကားကို ယုံမှာမဟုတ်ဘူး”

“ဒါပေမဲ့ အစ်မဝမ်အာတို့ သားရဲတွေရဲ့ ပါးစပ်ထဲမှာ သေသွားမှာကိုတော့ ငါတို့ ဒီအတိုင်း ကြည့်မနေနိုင်ဘူးလေ” ဟု ယန်ရုက ဝမ်းနည်းပက်လက်ဖြင့် ငိုချင်စဖွယ် ပြောဆိုရှာသည်။

ယန်ရုသည် စီဒန်ဟွာကဲ့သို့ပင် ကြင်နာတတ်သော နှလုံးသားကို အမွေခံရရှိထားသူ ဖြစ်ပေရာ မိမိ၏ မိတ်ဆွေဖြစ်လာခဲ့သော ယန်ဝမ်အာကို ဘေးဒုက္ခရောက်နေသည်ကို လျစ်လျူရှုမထားနိုင်ချေ။

“ဟူး... ကောင်းပါပြီ၊ ဒါဆို ငါတို့ ပြန်သွားပြီး လှမ်းကြည့်ရအောင်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မတတ်သာသည့်အဆုံး ဆိုလိုက်ရသည်။

ထိုသို့ ပြန်သွားပြီးနောက် သူတို့အတွက် အဆင့်မြင့် ပဉ္စမအဆင့်ရှိ မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ကို အမြန်ဆုံး ရှာဖွေပေးရန် စိတ်ကူးလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ ငါတို့ လူကိုယ်တိုင် ထွက်မပြဘဲ ဘေးကနေပဲ တိတ်တဆိတ် ကာကွယ်ပေးကြမယ်”

“ဘာဖြစ်လို့လဲ” ဟု ယန်ရုက စူးစမ်းရှာသည်။

“ငါတို့က ထွက်လာပြီးသားလေ၊ အခုမှ အရှက်မရှိ ပြန်သွားရမှာ အတော်လေး မျက်နှာပူစရာကြီး ဖြစ်လိမ့်မယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျက်လုံးလေး ကလယ်ကလယ်ဖြင့် ဆိုလိုက်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းတို့ လူစု ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ယန်ဝမ်အာနှင့် အခြားသူများသည် ထိုနေရာ၏ အန္တရာယ်ကြီးမားမှုကို ချက်ချင်း သိရှိနားလည်သွားကြပြီး အကြီးအကဲများက တောအုပ်အတွင်းပိုင်းသို့ မဝင်ရောက်ရန် အဘယ်ကြောင့် ထပ်တလဲလဲ သတိပေးခဲ့သည်ကို သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။

လူသားတို့၏ အနံ့အသက်ကို ရရှိသွားသော မိစ္ဆာသားရဲများသည် ၎င်းတို့ထံသို့ မနားမနေ တရဟော ပြေးဝင်လာကြရာ အနားယူရန်ပင် အချိန်မရကြချေ။

ဤနေရာတွင် မိစ္ဆာသားရဲများ အလွန် များပြားလှပေရာသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသာ မရှိခဲ့လျှင် ၎င်းတို့သည် ဤနေရာသို့ ခြေပင်ချနိုင်ခဲ့ကြမည် မဟုတ်ပေ။

အဆင့်မြင့် ပထမအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ကို နှိမ်နင်းပြီးနောက် တုန်ကွီသည် လွန်စွာ နွမ်းနယ်ပင်ပန်းလှသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ထိုင်ချလိုက်ရရာ သူ၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်စလုံး နာကျင်ကိုက်ခဲနေတော့သည်။

“ဝမ်အာ၊ မိန်းကလေးယန်ရုတို့ ထွက်သွားပြီးတာနဲ့ ဘာလို့ မိစ္ဆာသားရဲတွေ ဒီလောက်တောင် များလာရတာလဲ”

“မိန်းကလေးယန်ရုကို ကာကွယ်ပေးထားတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆရာသခင်ကို မင်းမှတ်မိသေးလား၊ ဖြစ်နိုင်တာက အဲဒီလျှို့ဝှက်ဆရာသခင်က အခုထွက်သွားပြီ ထင်တယ်” ဟု ယန်ဝမ်အာက သက်ပြင်းချလျက် ဆိုချေသည်။

“ငါတို့ ရှေ့ကို ဆက်သွားကြမလား” ဟု တုန်ကွီက မေးသည်။

“သွားရမှာပေါ့” ယန်ဝမ်အာက ပြတ်သားစွာ ဆိုလိုက်သည်။ “ငါတို့ ဒီအဆင့်အထိ ရောက်လာပြီးပြီပဲ၊ လက်လျှော့လိုက်ဖို့ အကြောင်းမရှိဘူး”

၎င်းတို့သည် မိမိတို့အား တိုက်ခိုက်လာသော သားရဲဘုရင်များကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိနေသေးသဖြင့် ရန်သူများ မလာရောက်သေးသည့် အချိန်တိုအတွင်း အမြန်ဆုံး အနားယူကာ အစားအစာအချို့ကို စားသုံး၍ အားအင်ဖြည့်တင်းကြရသည်။

“လူတိုင်း... ရေခဲ မီးလျှံစမ်းရေက ငါတို့ကို ဘယ်လောက်အထိ အထောက်အကူပြုနိုင်လဲဆိုတာ ငါအထူး ပြောနေဖို့ မလိုတော့ဘူး။ အကယ်၍ ငါတို့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာလည်း ဟန်မိသားစုကို ထပ်ပြီး ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရင် ငါတို့မိသားစုအတွက် ကျင့်ကြံခွင့်နေရာ သုံးနေရာပဲ ကျန်တော့မယ်။ ဒါကြောင့် ငါတို့ကိုယ်တိုင်အတွက်ရော ယန်မိသားစုရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာအတွက်ပါ ဒီတစ်ခေါက်မှာ မဖြစ်မနေ အောင်နိုင်ရမယ်”

အားလုံးက ခေါင်းငြိမ့်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အလွန် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြသော်လည်း အကျိုးနှင့် အပြစ်ကိုမူ ကောင်းစွာ ဝေခွဲနိုင်ကြပေသည်။

ရေခဲ မီးလျှံစမ်းရေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက် ကျင့်ကြံခွင့်ရရှိပါက ၎င်းတို့အနေဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပျံတက်သွားသကဲ့သို့ တိုးတက်လာနိုင်ပေရာ ဤအခွင့်အရေးကို မည်သူမျှ လက်လွှတ်လိုခြင်း မရှိကြချေ။

ရေခဲ မီးလျှံစမ်းရေသည် ယန်မိသားစုနှင့် ဟန်မိသားစုတို့ ပူးတွဲစောင့်ရှောက်ထားသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ချေသည်။

ယင်းလျှို့ဝှက်ချက်သည် ရေတွက်၍မရနိုင်သော နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ဆယ်နှစ်လျှင်တစ်ကြိမ် ကျင့်ကြံခြင်းစမ်းသပ်မှုတွင် ပါဝင်ရန် တပည့်စုတစ်စုကို ရွေးချယ်ကြရသည်။

စမ်းသပ်မှုတွင် အောင်မြင်သူများသည် ရေခဲ မီးလျှံစမ်းရေ၌ ကျင့်ကြံခွင့် နေရာအမြောက်အမြား ရရှိကြမည်ဖြစ်ပြီး ရှုံးနိမ့်သော မိသားစုမှာမူ ကျင့်ကြံခွင့်နေရာ သုံးနေရာသာ ကျန်ရှိတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။

ဟန်မိသားစုနှင့် ယန်မိသားစုတို့သည် အစဉ်အဆက် အင်အားချင်း မျှတခဲ့ကြပြီး အပြန်အလှန် အနိုင်အရှုံး ရှိခဲ့ကြသော်လည်း မကြာသေးမီက ယှဉ်ပြိုင်မှုများတွင်မူ ဟန်မိသားစုကသာ ဆက်တိုက် အောင်ပွဲခံခဲ့သဖြင့် ယန်မိသားစုမှာ အတော်လေး အကျပ်ရိုက်လျက် ရှိနေတော့သည်။