အခန်း ၆၇၀

အခန်း(၆၇၀)

ကြည်လင်နီမြန်းသော ဖွတ်နဂါးကြီးကို ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆီးကြိုပိတ်ဆို့ထားစဉ်အတွင်း ယန်ရုနှင့် အခြားသူများသည် ကိုက်ရာပေါင်းများစွာဝေးသော နေရာသို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားကြချေပြီ။

ထိုသို့သော အခြေအနေတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခုကို ရုတ်တရက် အာရုံခံမိလိုက်လေသည်။

၎င်းနှင့်မလှမ်းမကမ်းရှိ ကျောက်ဆောင်ကြားတွင် ကြက်သွေးရောင် မီးလျှံတစ်ခုသည် တငြိမ့်ငြိမ့် တောက်လောင်နေပေရာ ယင်းက သာမန်မီးလျှံမျိုး မဟုတ်သည်ကို သိသာစေသည်။

မီးလျှံကျွန်းပေါ်တွင် မီးတောက်မီးလျှံဟူသည် အလွန်ပင် ရိုးရှင်းရိုးရီနိုင်လှသော်လည်း ဤမီးလျှံကား ထူးခြားလှသည်ဖြစ်၍ လူသားတစ်ဦး၏ ပုံသဏ္ဌာန် သဏ္ဌာန်ထင်ဟပ်နေချေသည်။

ထိုစဉ် ကြည်လင်နီမြန်းသော ဖွတ်နဂါးကြီးသည်လည်း ထိုမီးလျှံကို လှမ်းမြင်သွားပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ပစ်ပယ်ကာ ယင်းမီးလျှံရှိရာသို့ ဒုန်းစိုင်းပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အံ့အားသင့်လျက် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရပေသည်။ ကြည်လင်နီမြန်းသော ဖွတ်နဂါးကြီးက ထိုမီးလျှံနောက်သို့ တကောက်ကောက် လိုက်လံဖမ်းဆီးနေလိမ့်မည်ဟု ၎င်းအနေဖြင့် အိပ်မက်ပင် မက်ဖူးခဲ့သည်မဟုတ်ပေ။

ဤမီးလျှံသည် အမှန်တကယ်ပင် သက်ရှိတစ်ခု ဖြစ်နေပေသလား။

ထိုလူသားပုံသဏ္ဌာန် မီးလျှံငယ်လေးသည်လည်း ထိတ်လန့်သွားပုံရပြီး ကျောက်ဆောင်အက်ကွဲကြောင်းထဲမှ ဝုန်းကနဲ ခုန်ထွက်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းရှိရာဘက်သို့ အသည်းအသန် ပြေးလာခဲ့သည်။

ဖွတ်နဂါးကြီးကမူ ၎င်း၏ဦးခေါင်းဖြင့် ကျောက်ဆောင်ပုံကို အရှိန်ပြင်းစွာ တိုက်မိစေရာ ကျောက်တုံးကျောက်ခဲများမှာ မုန့်မှုန့်ညက်ညက် မှုန်ဝါးပြာကျသွားရချေသည်။

ထိုအခါ မီးလျှံလူသားငယ်လေးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပုခုံးပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ခုန်တက်လာခဲ့လေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အလွန်တရာ အံ့ဩမိသဖြင့် ထိုမီးလျှံရုပ်ပုံလေးကို သေချာစွာ စိုက်ကြည့်လျက် အကဲခတ်မိသည်။ ၎င်းသည် လက်ဝါးတစ်ပြင်စာထက်ပင် မကြီးဘဲ လက်တံခြေတံများ ပါရှိသော်လည်း မျက်နှာသွင်ပြင် ကွဲကွဲပြားပြား မရှိချေ။

ဦးခေါင်းထက်တွင်မူ မီးတောက်မီးလျှံများ

တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေသည်။

“မင်းက ဘယ်သူလဲ”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးမြန်းလိုက်ရာ ထိုလူသားငယ်လေးသည် စကားပြောနိုင်စွမ်း မရှိသည့်အလား ချင်ယွမ်ဖုန်းကိုသာ အထပ်ထပ် အခါခါ ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုလျက် ၎င်းအား ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးရန် အသနားခံနေသည့်ဟန် ပြုမူနေတော့သည်။

ကြည်လင်နီမြန်းသော ဖွတ်နဂါးကြီးသည် ၎င်း၏ဦးခေါင်းကို ခါယမ်းကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းရှိရာသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်လာပြန်သည်။ ၎င်း၏မျက်လုံးများကမူ ထိုမီးလျှံလူသားငယ်လေးအပေါ်၌သာ အာရုံစိုက်ထားချေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုကြည်လင်နီမြန်းသော ဖွတ်နဂါးကြီးကို သတ်ဖြတ်၍ မှော်အမြူတေကို ရယူရန် ကြံရွယ်ထားပြီးဖြစ်ပေရာ ဤအခြေအနေတွင် မီးလျှံငယ်လေးကို တစ်ပါတည်း ကျေးဇူးပြုလိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“ကောင်းပြီလေ၊ ငါ မင်းကို ကယ်တင်ပေးမယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းဘက်ကလည်း မြဲမြဲတွယ်ထားဖို့ လိုလိမ့်မယ်၊ ပြုတ်မကျစေနဲ့ဦး”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ သို့ရာတွင် ထိုသို့ပြောဆိုနေစဉ်အတွင်း စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ထဲ၌ ရှောင်လင်ကို လှမ်း၍ ဆင့်ခေါ်လိုက်ပေသည်။

“ရှောင်လင်၊ ဒီမီးလျှံလူသားငယ်လေးက ဘာကောင်လဲဆိုတာ ငါ့ကို ကူညီကြည့်ပေးလို့ ရမလား”

ရှောင်လင်သည် ထိုမီးလျှံရုပ်ပုံလေးကို လှမ်းကြည့်ကာ အံ့အားသင့်သွားဟန်ဖြင့် ဆွေးနွေးလာသည်။

“အရှင်သခင်၊ ဒါက မီးလျှံဝိညာဉ်ဆေးပင် ဖြစ်ပါတယ်”

“မီးလျှံဝိညာဉ်ဆေးပင် ဟုတ်လား”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားရသည်။ အပင်စုံလင်ခြင်းကျမ်း၊ သားရဲစုံလင်ခြင်းကျမ်း သို့မဟုတ် ရတနာစုံလင်ခြင်းကျမ်းများထဲတွင် မီးလျှံဝိညာဉ်ဆေးပင်နှင့် ပတ်သက်၍ မည်သည့် မှတ်တမ်းမှတ်ရာမျှ ပါရှိသည်ကို မတွေ့ဖူးချေ။

“ဒါက အလွန်ထူးခြားတဲ့ သက်ရှိပုံစံတစ်မျိုးပဲ ဖြစ်တယ်၊ မီးလျှံတွေထဲကနေ မွေးဖွားလာပြီး တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းလာတာ၊ ရေတွက်လို့မရနိုင်တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ မသေမျိုး၊ ထာဝရရှင်သန်နိုင်တဲ့ မီးလျှံဝိညာဉ်ဆေးပင် ဖြစ်လာတာပါ”

ရှောင်လင်၏ စကားကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း တုန်လှုပ်သွားရသည်။

“ဒီကောင်လေးက ဒီလောက်အထိ အသက်ရှည်ရှည် နေထိုင်ခဲ့ရလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားမိဘူး”

“မှန်ပါတယ်၊ ပြီးတော့ ဒီလောကကြီးမှာ မီးလျှံဝိညာဉ်ဆေးပင်ဆိုတာ တစ်ကောင်တည်းပဲ ရှိတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ ဒီကျွန်းရဲ့ အနေအထားကို ကြည့်ရသလောက်ဆိုရင် မီးလျှံဝိညာဉ်ဆေးပင်အပြင် ရေဝိညာဉ်ဆေးပင်လည်း ရှိနေဦးမှာ သေချာတယ်”

ရှောင်လင်က ရှင်းပြသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသော်လည်း ထိုအကြောင်းအရာများကို နောက်မှသာ အသေးစိတ် ဆွေးနွေးရပေလိမ့်မည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် အရေးအကြီးဆုံးအရာမှာ ရှေ့မှောက်ရှိ ကြည်လင်နီမြန်းသော ဖွတ်နဂါးကြီးသာ ဖြစ်ချေသည်။

ကြည်လင်နီမြန်းသော ဖွတ်နဂါးကြီးသည် ပဉ္စမအဆင့် နတ်သားရဲ အဆင့်မျှသာ ရှိသော်လည်း ဧရာမခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အရေပြားမှာလည်း လွန်စွာ ထူထဲလှပေရာ သာမန်တိုက်ကွက်များဖြင့် ယင်းအား ဒဏ်ရာရရှိစေရန် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ရှိချေသည်။

ချက်ခြင်းဆိုသလို ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ထဲတွင် နဂါးကျောရိုးဓားမကြီး သဏ္ဌာန်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်လှသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် အရှိန်အဝါများ တဟုန်းဟုန်း ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

ထိုအခါ မီးလျှံဝိညာဉ်ဆေးပင်လေးသည် ထိတ်လန့်သွားပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဆံပင်များကို မြဲမြံစွာ ဆွဲကိုင်ထားရှာသည်။

ထူးဆန်းသည်မှာ ထိုမီးလျှံဝိညာဉ်ဆေးပင်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ မီးတောက်များသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအပေါ် မည်သည့် လောင်ကျွမ်းမှု သက်ရောက်မှုမျှ မရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကြည်လင်နီမြန်းသော ဖွတ်နဂါးကြီးသည် ဦးခေါင်းကို ငုံ့လျက် ရှေ့သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ စိုက်ဝင်လာရာ ၎င်း၏ဦးခေါင်းထက်တွင် ကြည်လင်နီမြန်းသော ကျောက်ခဲများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည့်အလား ရှိနေချေသည်။

“နဂါးသတ်ချက်”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကောင်းကင်ထက်သို့ မြင့်မားစွာ ခုန်တက်လိုက်ပြီး မြေကမ္ဘာကို တုန်ဟည်းစေမည့် ခွန်အားဖြင့် နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးကို အောက်သို့ ဝှေ့ယမ်းခုတ်ချလိုက်တော့သည်။

စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဝုန်းကနဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ကြည်လင်နီမြန်းသော ဖွတ်နဂါးကြီးထံသို့ တိုးဝင်သွားချေပြီ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထူးခြားသော ဖိအားတစ်ခု သက်ရောက်လာရာ ယင်းက ၎င်းစုပ်ယူထားဖူးသော နဂါးအရှိန်အဝါပင် ဖြစ်သည်။

ထိုနဂါးအရှိန်အဝါ ပေါက်ကွဲထွက်လာမှုကြောင့် ကြည်လင်နီမြန်းသော ဖွတ်နဂါးကြီးသည် ချက်ခြင်းပင် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ၎င်း၏စွမ်းအား အပြည့်အဝအနက် ဆယ်ပုံရှစ်ပုံခန့်သာ ထုတ်သုံးနိုင်တော့သည်။

စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်သည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်ကာ ကြည်လင်နီမြန်းသော ဖွတ်နဂါးကြီး၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိလေတော့သည်။

“ဝုန်း”

ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ ကြည်လင်နီမြန်းသော ဖွတ်နဂါးကြီး၏ တောင်ပူစာပမာ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားရရှာသည်။

၎င်း၏ ဦးခေါင်းထက်ရှိ ကြည်လင်နီမြန်းသော ကျောက်ခဲများမှာလည်း စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်၏ ဒဏ်ကြောင့် အက်ကွဲကြေမွသွားရချေပြီ။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကောင်းကင်ယံမှ ဝဲပျံကျဆင်းလာပြီး ၎င်း၏ခြေဖဝါးတွင် ထက်မြက်သော ကရော့ပုံစံကဲ့သို့ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားလျက် မိုးကောင်းကင်မှ ထိုးဆင်းလာသည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသည်။

ဖွတ်နဂါးကြီးသည် ၎င်း၏ဦးခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပေရာ ထိုတိုက်ကွက်ကြောင့် ၎င်းမှာ အနည်းငယ်မျှသာ မူးဝေသွားပုံရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ယင်းအား ထပ်မံတိုက်ခိုက်ရန် ပြင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ၎င်းသည် ဒေါသအမျက်ချောင်းချောင်း ထွက်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ပိုမိုနီမြန်းလာတော့သည်။

ကြည်လင်နီမြန်းသော အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ဖွတ်နဂါးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှတစ်ဆင့် လည်ချောင်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းသွားချေသည်။

ဖွတ်နဂါးကြီးသည် ဦးခေါင်းကို မော့ကာ ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ပြီး ပြင်းထန်လှသော နဂါးအသက်ရှူမီးလျှံကို ရုတ်တရက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ပေရာ ယင်း၏ပြင်းထန်လှသော အပူရှိန်ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင် ဟင်းလင်းပြင်ပင် ပုံပျက်ရှုံ့တွသွားရသည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ ခုခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်၍ ထိုဖွတ်နဂါးကြီးက မီး မှုတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားမိချေ။

ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်နှင့် မီးလျှံများ ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကြရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ၎င်း၏ခြေဖဝါးများ ပူလောင်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုစဉ် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ခရမ်းရောင်မီးလျှံများ ဝုန်းကနဲ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားမှသာ ထိုပူလောင်လှသော ခံစားချက်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားရတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိုနေရာမှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကြည်လင်နီမြန်းသော ဖွတ်နဂါးကြီး၏ ဦးခေါင်းထက်၌ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးကို ကိုင်စွဲထားသည့် မီးလျှံအရှိန်အဝါနှင့် လူသားရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာချေပြီ။

“နေဝင်ချိန်တစ်ချက်ခုတ်”

နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တစ်ဆယ်ကြိမ်မျှ ဆက်တိုက် ခုတ်ချက်လွှဲယမ်းသွားပြီး စုစည်းထားသော စွမ်းအားအားလုံးကို ဖွတ်နဂါးကြီး၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ သွန်းလောင်းချလိုက်တော့သည်။

ခိုင်မာလှသော ခုခံကာကွယ်မှုကြီး ပျက်စီးသွားပြီးနောက် သွေးချင်းချင်းနီသော သွေးညှော်များ ပန်းထွက်လာခဲ့လေသည်။

သို့သော်လည်း ထိုဒဏ်ရာသည် ဧရာမဖွတ်နဂါးကြီးအတွက်မူ ပြောပလောက်သော ဒဏ်ရာမျိုး မဟုတ်ချေ။

ထိုအခိုက်တွင် ဖွတ်နဂါးကြီး၏ အမြီးသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းရှိရာသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်လေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ညည်းတွားသံနှင့်အတူ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားပေရာ မြေပြင်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ဖြာထွက်နေသည့် ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားရတော့သည်။

မလှမ်းမကမ်းမှ စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်ရှုနေသော ယန်ဝမ်အာသည် သက်ပြင်းချလျက် ဆိုလိုက်သည်။

“ယန်ရု၊ အာဟိုင် တစ်ခုခု ဖြစ်သွားနိုင်မလား”

ယန်ရုသည်လည်း အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်စိုးရိမ်နေမိသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အောင်မြင်ရန် သေချာမှုမရှိဘဲ မည်သည့်အရာကိုမျှ လုပ်ဆောင်မည့်သူ မဟုတ်ကြောင်း သိထားပေရာ ခိုင်မာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့၊ အာဟိုင်က အဲဒီလောက်အထိ အားနည်းတဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး”

ချင်ယွမ်ဖုန်းအကြောင်း ပြောဆိုနေစဉ် ယန်ရု၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ တောက်ပနေသော အလင်းရောင်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် တုန်ကွီသည် ၎င်းအနေဖြင့် ဤဘဝတွင် မည်သို့မျှ အခွင့်အရေးရှိတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သဘောပေါက်သွားရရှာသည်။

ဖွတ်နဂါးကြီးသည် တိုက်ကွက်အောင်မြင်သွားပြီးနောက် ၎င်း၏ထူထဲလှသော အမြီးဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း ကျရောက်သွားသည့် ကျင်းဆီသို့ ထပ်မံ၍ အကြိမ်ကြိမ် ထုနှက်ချေတော့သည်။

တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းတွင် မြေပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားရပေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်ရသောအခါ ယန်ရုနှင့် အခြားသူများမှာ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မည်သို့မျှ ပြန်လည်ခုခံနိုင်ခြင်းမရှိဘဲ ထိုတိုက်ခိုက်မှုများကို ဆက်တိုက် ခံစားနေရသည့်အလား ထင်မှတ်နေကြရချေသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့ မမြင်နိုင်သော အခြေအနေတစ်ခုမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အရိပ်တစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲကာ ထိုကျင်းထဲမှ ကြိုတင်၍ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ကြည်လင်နီမြန်းသော ဖွတ်နဂါးကြီးသည် ဟင်းလင်းပြင် ဗလာနယ်ကိုသာ အသည်းအသန် ထုနှက်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အသက်ပေါင်းများစွာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ထုနှက်ပြီးနောက်တွင်မှ ဖွတ်နဂါးကြီးသည် ၎င်း၏ဦးခေါင်းကို ငုံ့လျက် ကျင်းထဲသို့ ကြည့်ရှုစစ်ဆေးရာ ၎င်းထုနှက်ထားသဖြင့် ပိုမိုကြီးမားကျယ်ပြန့်သွားသော ကျင်းကြီးမှတစ်ပါး မည်သည့်အရာမျှ ရှိမနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

ထိုစဉ် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကြည်လင်နီမြန်းသော ဖွတ်နဂါးကြီး၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်း၏မျက်လုံးများက တောက်ပသွားပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်လျက် ကြည်လင်နီမြန်းသော ဖွတ်နဂါးကြီး၏ အမြီးဖျားကို မြဲမြံစွာ ဖမ်းကိုင်လိုက်လေသည်။

“ငါ့ကို တိုက်တယ် ဟုတ်လား”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ၎င်း၏လက်မောင်းနှစ်ဖက်လုံးတွင် စွမ်းအားအားလုံးကို စုစည်းလိုက်ရာ အကြောပြိုင်းပြိုင်း ထလာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံစံမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာချေသည်။

“သေပေတော့”

အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသော ခွန်အားဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကြည်လင်နီမြန်းသော ဖွတ်နဂါးကြီးကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အပေါ်သို့ လွှဲယမ်းမြှောက်တင်လိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်တွင် စက်ဝိုင်းခြမ်းပုံသဏ္ဌာန် ဝှေ့ယမ်းကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဗုန်းကနဲနေအောင် ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်ချလိုက်လေတော့သည်။