အခန်း ၆၇၁

အခန်း(၆၇၁)ပိုင်ဆိုင်ခြင်း

ခြိမ်း

ပြင်းထန်လှသော မြေငလျင်တစ်ခု လှုပ်ခတ်သွားပြီးနောက်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကြည်လင်နီမြန်းသော ဖွတ်နဂါးကြီး၏ အမြီးကို ဆွဲကိုင်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

ထိုမျှမကသော အားအင်ကြောင့် မြေပြင်တစ်ခုလုံး အက်ကွဲကြောင်းများ ထင်ကျန်ရစ်ပြီး ဧရာမ ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး သိမ့်သိမ့်တုန်သွားရချေသည်။

ကျင်းအစွန်းတစ်လျှောက် ဖြစ်ပေါ်သွားသော အက်ကွဲကြောင်းများသည် မြင်ရသူအပေါင်းကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားစေသည်။

ယန်ရုနှင့် အခြားသူများသည် တစ်ဖန် ဆွံ့အသွားရပြန်သည်။ သို့သော် ယခုအကြိမ်တွင်မူ သူတို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အံ့မခန်းလှသော ခွန်အားဗလကြောင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တောင်ငယ်တစ်ခုမျှကြီးမားလှသော ဖွတ်နဂါးကြီးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဝှေ့ယမ်းပစ်လိုက်နိုင်ရန်အတွက် မည်မျှအထိ အားအင်ကြီးမားရန် လိုအပ်မည်နည်း။

တုန်ကွီသည် အကယ်၍ မိမိသာ ထိုသို့ အရိုက်ခံရပါက ဧကန်မုချ အသက်ပျောက်သွားပေလိမ့်မည်ဟု တွေးတောမိရင်း ကြောက်ဒူးတုန်နေမိသည်။

သို့သော် ထိုမျှနှင့်တင် မပြီးသေးချေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဖွတ်နဂါးကြီး၏ အမြီးကို ပြန်လည်ဆွဲကိုင်ကာ အခြားတစ်ဖက်သို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် ထပ်မံလွှဲရိုက်လိုက်ပြန်သည်။

ထိုဖွတ်နဂါးကြီးသည် လေထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် အမြှောက်ခံရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ထပ်တလဲလဲ ရိုက်ချခြင်းခံရသဖြင့် မကြာမီပင် သွေးအိုင်ထဲတွင် လူးလှိမ့်သွားရရှာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်လည်း အတန်ငယ် အားစိုက်လိုက်ရသဖြင့် ဖွတ်နဂါးကြီး၏ အမြီးကို လွှတ်လိုက်ကာ လေထဲသို့ မြင့်မားစွာ ခုန်တက်ပြီး လက်ထဲရှိ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးကို ကြည်လင်နီမြန်းသော ဖွတ်နဂါးကြီး၏ ဦးခေါင်းတည့်တည့်သို့ ထိုးစိုက်ချလိုက်လေသည်။

ဝေါင်း

ကြည်လင်နီမြန်းသော ဖွတ်နဂါးကြီးသည် ကောင်းကင်ယံသို့ မော့၍ အော်ဟစ်လိုက်ရှာသည်။ ၎င်း၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများမှာ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိသွားပြီဖြစ်၍ ပါးစပ်မှ သွေးများ အဆက်မပြတ် ပန်းထွက်နေချေပြီ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဖွတ်နဂါးကြီး၏ ကျောကုန်းထက်တွင် ပြေးလွှားရင်း လက်ထဲရှိ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးကို ရှေ့သို့ တွန်းလွှတ်ကာ ကျောပြင်တစ်ခုလုံးကို အရှည်လိုက် လှီးဖြတ်ပစ်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံသို့ သွေးများမှာ ရေပန်းပမာ ပန်းထွက်ကုန်တော့သည်။

ထိုဘေးဒုက္ခကို မတွန်းလှန်နိုင်တော့သည့်အဆုံး ကြည်လင်နီမြန်းသော ဖွတ်နဂါးကြီးသည် ၎င်း၏ တုတ်ခိုင်လှသော အမြီးကြီးကို လွှဲယမ်းလိုက်သည်။

၎င်း၏ အမြီးပေါ်ရှိ ကြည်လင်သော ငရဲရဲသလင်းကျောက်များကြောင့် အလေးချိန်နှင့် ဖျက်ဆီးအားမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လှပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အပေါ်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ရိုက်ချလိုက်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဒူးကို အသာအယာ ကွေးညွတ်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ မြားတိုတစ်ခုပမာ လေထဲတွင် ဝဲလှည့်ရင်း ဖွတ်နဂါးကြီး၏ အမြီးဆီသို့ တည့်တည့်ဦးတည်သွားလေသည်။

နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးသည် လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေသော မြားတိုတစ်ခု၏ ဓားသွားကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ၎င်း၏ ပြင်းထန်လှသော လည်ပတ်အားကြောင့် ဖွတ်နဂါးကြီး၏ အမြီးသည် မဆိုင်းမတွပင် ပြတ်တောက်သွားရချေသည်။

ဖွတ်နဂါးကြီးသည် ပါးစပ်ကို အစွမ်းကုန် ဟက်တက်ပွင့်လျက် အက်ကွဲလှသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်ငိုကြွေးရှာသည်။

ထိုနာကျင်လှသော အော်ဟစ်သံများကြောင့် ယန်ရုနှင့် အခြားသူများ၏ စိတ်ထဲတွင် ကြည်လင်နီမြန်းသော ဖွတ်နဂါးကြီးအပေါ် ဂရုဏာသက်မိသလိုပင် ဖြစ်သွားရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးပေါ်တွင် ခရမ်းရောင်မီးလျှံများ ချက်ချင်းပင် လွှမ်းခြုံသွားကာ ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်လှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

"မီးလျှံကောင်းကင်ခုတ်ချက်"

တောက်လောင်နေသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ကျဆင်းသွားပြီး ကြည်လင်နီမြန်းသော ဖွတ်နဂါးကြီး၏ လည်ပင်းကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖြတ်တောက်သွားချေသည်။

ဧရာမ ဦးခေါင်းကြီးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်ကျသွားပြီး မြေပြင်တစ်ခုလုံး သွေးနီရောင်များ စွန်းထင်ကျန်ရစ်တော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ သက်ဆင်းလိုက်ပြီး မိမိ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များကို အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းချုပ်လိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယန်ရုနှင့် အခြားသူများသည်လည်း အမြန်ပင် ပြေးလွှားရောက်ရှိလာကြချေပြီ။

"အာဟိုင်၊ နင်ဘာမှမဖြစ်ဘူးမလား" ယန်ရုသည် ပျာပျာသလဲ ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာရရှိခြင်း ရှိမရှိ စစ်ဆေးရှာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။ ဖွတ်နဂါးကြီး၏ အမြီးဖြင့် အနည်းငယ် အပုတ်ခံရသည်မှတစ်ပါး ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာအနာတရ မရှိချေ။ "စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။"

"ယန်ဝမ်အာက စီနီယာ့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်" ယန်ဝမ်အာနှင့် အခြားသူများသည်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နံဘေးသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး ရှုပ်ထွေးလှသော မျက်နှာအမူအရာများဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ" အခြားသူများသည်လည်း ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုရင်း ဦးညွှတ်ကြချေသည်။

အကယ်၍ ချင်ယွမ်ဖုန်းသာ မရှိခဲ့ပါက သူတို့အားလုံးသည် ကြည်လင်နီမြန်းသော ဖွတ်နဂါးကြီး၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားကြရမည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ ခေါင်းကို ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ကုတ်လိုက်ရင်း "ဒီလောက်အထိ ယဉ်ကျေးနေဖို့ မလိုပါဘူး၊ ငါ့ကို အာဟိုင်လို့ပဲ ခေါ်ကြပါ" ဟု ဆိုသည်။

ယန်ဝမ်အာသည် ခေါင်းကို မော့လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာတွင် အပြစ်မကင်းသလို ခံစားနေရဟန် ရှိပေသည်။ "အရင်က စီနီယာ့အပေါ် အထင်လွဲခဲ့မိပါတယ်။ တကယ်ပဲ တောင်းပန်ပါတယ်ရှင်။"

"ဒါက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ ငါ စိတ်ထဲမထားပါဘူး" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

တုန်ကွီသည် လူအုပ်စု၏ အနောက်အကျဆုံးတွင် ရှိနေချေသည်။

သူသည် အလွန် ရှက်ရွံ့နေသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ရှေ့ထွက်၍ မကြည့်ရဲဘဲ ခေါင်းကိုသာ ငုံ့ထားမိတော့သည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဘိုးဘေးနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်၏ ရှေ့တွင် မောက်မာရိုင်းစိုင်းစွာ ပြုမူခြင်းက မည်သို့သော ခံစားချက်မျိုးရှိသနည်းဟု မေးမြန်းလာပါက တုန်ကွီသည် ဧကန်မုချ စကားအနည်းငယ် ဆိုရပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် ယန်ဝမ်အာသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပခုံးထက်ရှိ မီးလျှံပုံသဏ္ဌာန် သတ္တဝါလေးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ချလိုက်လေသည်။

ယန်ဝမ်အာ၏ ထိုသို့သော အမူအရာကို မြင်ရသောအခါ အားလုံးက အံ့အားသင့်သွားကြရသည်။

"မီးလျှံဝိညာဉ် အရှင်သခင်ပါလား" ယန်ဝမ်အာက ပျာပျာသလဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မီးလျှံဝိညာဉ်" ဟူသော စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အခြားသူများသည်လည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ချလိုက်ကြတော့သည်။

"မင်းတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက အံ့သြစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ယန်ဝမ်အာ၏ မျက်နှာတွင် ခါးသီးလှသော အမူအရာ ပေါ်ထွက်လာပြီး "ရှင့််ရဲ့ ပခုံးပေါ်က မီးလျှံဝိညာဉ်ဟာ တို့ ယန်မိသားစုရဲ့ ကိုးကွယ်ရာ တိုတမ်အရှင်သခင်၊ မီးလျှံဝိညာဉ် အရှင်သခင် ဖြစ်ပါတယ်" ဟု ပြောဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ ပခုံးပေါ်ရှိ မီးလျှံလူသားလေးကို ကြည့်လိုက်ရင်း "မင်းမှာ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ နောက်ခံအကြောင်းအရင်း ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

သို့သော် မီးလျှံလူသားလေးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဆံပင်များကို တင်းကျပ်စွာ ဆွဲကိုင်ထားပြီး စကားမပြောနိုင်ရှာသော်လည်း အလွန် ပျာယာခတ်နေဟန် ရှိပေသည်။

"ဟေး၊ မင်းတို့ မီးလျှံဝိညာဉ် ဘာလုပ်ချင်နေလဲ သိလား။ သူ တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောချင်နေသလို ငါ ခံစားနေရတယ်" ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။

ယန်ဝမ်အာသည် မီးလျှံဝိညာဉ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ "ငါတို့ ယန်မိသားစုဟာ တကယ်တော့ မီးလျှံဝိညာဉ်ရဲ့ သွေးချင်းသားနွယ်တွေ ဖြစ်ကြပြီး မီးလျှံဝိညာဉ်ရဲ့ သွေးမျိုးဆက် ရှိကြပါတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မီးလျှံဝိညာဉ် အရှင်သခင် ခေတ္တပိုင်ဆိုင်ခွင့် ပေးနိုင်ပါတယ် ခရိုင်။"

"ပိုင်ဆိုင်ခြင်း" ချင်ယွမ်ဖုန်းက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

မီးလျှံဝိညာဉ်သည်လည်း ဤနည်းလမ်းကို တွေးတောမိသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

၎င်းသည် ယန်ဝမ်အာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ခုန်တက်လိုက်ပြီး သူမ၏ နဖူးပြင်အတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ယန်ဝမ်အာ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် မီးလျှံအမှတ်အသားတစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများသည် မီးပင်လယ်ကဲ့သို့ တောက်လောင်နေဟန် ရှိကာ သူမ၏ အရှိန်အဝါသည်လည်း ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားချေသည်။

"လူသား၊ ငါ မင်းရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်တယ်" ယန်ဝမ်အာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော မီးလျှံဝိညာဉ်က ပျာပျာသလဲ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အကူအညီ" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ရင်း "မင်း ငါ့ကို ဘာကူညီပေးစေချင်တာလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းကောင်း ရေဝိညာဉ်ဟာလည်း မိစ္ဆာသားရဲတွေရဲ့ လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံနေရတယ်၊ ဒါကြောင့် သူကို ကယ်တင်ပေးဖို့ ငါ မင်းကို တောင်းပန်ချင်ပါတယ်" ဟု

မီးလျှံဝိညာဉ်က အလျင်အမြန် ဆိုသည်။

"ရေဝိညာဉ်" ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ကျယ်ပြန့်သွားရသည်။ အခြေအနေများသည် ရှောင်လင် ပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

မီးလျှံဝိညာဉ်နှင့် ရေဝိညာဉ်တို့သည် အပြန်အလှန် အထောက်အကူပြုပြီး အပြန်အလှန် ထိန်းကျောင်းကြသည်။ မီးလျှံဝိညာဉ် ရှိရာအရပ်တွင် ရေဝိညာဉ်သည်လည်း ဧကန်မုချ ရှိနေပေလိမ့်မည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကူညီပါ၊ ရေဝိညာဉ်ကို ကယ်တင်နိုင်ဖို့ဆိုရင် ငါ ဘာမဆို လုပ်ပါ့မယ်" မီးလျှံဝိညာဉ်သည် အလွန် ပျာယာခတ်နေသဖြင့် ငိုလုမတတ် ဖြစ်နေရှာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကို ပြင်းထန်စွာ ကြုတ်လိုက်မိပြီး ဤကိစ္စသည် ထင်သလောက် မရိုးရှင်းနိုင်ကြောင်း ကြိုတင်ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

ရေခဲ မီးလျှံကျွန်းပေါ်ရှိ မှော်သားရဲများသည် ရေဝိညာဉ်နှင့် မီးလျှံဝိညာဉ်တို့မှတစ်ဆင့် မွေးဖွားလာကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ ရေဝိညာဉ်နှင့် မီးလျှံဝိညာဉ်တို့ကို ဆုံးရှုံးရပါက ၎င်းတို့သည်လည်း မိမိတို့၏ စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်ကို ဆုံးရှုံးရမည်ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့အတွက် ကောင်းမွန်သောအရာ မဟုတ်ချေ

သို့သော် ဤမှော်သားရဲများသည် အဘယ်ကြောင့် ရူးသွပ်သွားကြသကဲ့သို့ မီးလျှံဝိညာဉ်နှင့် ရေဝိညာဉ်တို့နောက်သို့ လိုက်လံဖမ်းဆီးနေကြသနည်း။

"အာဟိုင်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကို ကူညီပေးပါလား၊ သူ သနားစရာကောင်းလိုက်တာ" ယန်ရု၏ သနားဂရုဏာစိတ်မှာ တစ်ဖန် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်။

ယခုအကြိမ်တွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယန်ရုကို မိမိ၏ နောက်သို့ တင်းကျပ်စွာ ဆွဲခေါ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်လေသည်။

"စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ ဒီအကြောင်းအရာ တစ်ခုလုံးကို သိဖို့ လိုအပ်တယ်၊ ငါ့ကိုယ်ငါ ဒုက္ခရောက်စေမယ့် ကိစ္စမျိုးဆိုရင်တော့ ငါ လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

မီးလျှံဝိညာဉ်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ရင်း "ကောင်းပါပြီ၊ ရေဝိညာဉ်နဲ့ ငါဟာ မူလကတည်းက သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်ကြပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တို့ရဲ့ ဒြပ်စင်သဘာဝတွေကြောင့် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် နီးနီးကပ်ကပ် မနေနိုင်ကြပါဘူး၊ တို့ရဲ့ စွမ်းအင်တွေဟာလည်း အရမ်းကို အားနည်းလွန်းတာကြောင့် ကျွန်းပေါ်မှာပဲ အတူတူ ရှင်သန်နေထိုင်ခဲ့ကြတာပါ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဂရုတစိုက် နားထောင်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

မီးလျှံဝိညာဉ်နှင့် ရေဝိညာဉ်တို့ကြောင့် ကျွန်းပေါ်တွင် ရေခဲ မီးလျှံစမ်းရေတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

လူသားများ သို့မဟုတ် မှော်သားရဲများသည် ထိုရေခဲ မီးလျှံစမ်းရေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကျင့်ကြံပါက သူတို့၏ ပါရမီနှင့် အရည်အချင်းများသည် များစွာ တိုးတက်လာနိုင်ပေသည်။

အဆင့်တစ်ခုတွင် ပိတ်မိနေသော မှော်သားရဲ အများစုသည် ရေခဲ မီးလျှံစမ်းရေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။

ထိုသို့ဖြင့် ကျွန်းပေါ်တွင် နတ်သားရဲအဆင့်ရှိသော မှော်သားရဲများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ သဘာဝအရည်အချင်းများသည်လည်း ရေဓာတ်စွမ်းအင်နှင့် မီးဓာတ်စွမ်းအင်ဟူ၍ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကွဲပြားသွားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။