အခန်း ၄၃၃

အပိုင်း (၄၃၃)

သူတော်စင်သခင်မှာ အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။ သက်တမ်းကုန်ဆုံးသွားသော သူများကို ကာကွယ်ပေးခြင်းက ဤမျှကြီးမားသော ကံကြမ္မာအကျိုးဆက်များ ပါဝင်နေလိမ့်မည်ဟု သူလုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

တစ္ဆေဘုံတစ်ခုလုံးကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ရမယ်တဲ့လား။

သူ၏ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ့အတွက် တစ်ခုတည်းသော နှစ်သိမ့်စရာအချက်မှာ လူဝင်စားခြင်းအာဏာကို အနှောင့်အယှက်ပေးနေသူ အရေအတွက်က နည်းပါးလွန်းနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤမျှသေးငယ်သော လူဝင်စားခြင်းစွမ်းအားက တစ္ဆေဘုံရှိ စွမ်းအားကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်များအတွက်တော့ ဘာမှမဟုတ်ပေ။

သို့သော် တစ္ဆေဘုံ၏ အောက်ခြေအဆင့်ရှိသူများကတော့ သေချာပေါက် ဂရုစိုက်ကြလိမ့်မည်သာ။

ဤအချိန်တွင် အကယ်၍ တစ္ဆေဘုံမှလူများက သူသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း သူတော်စင်တာအိုအသီးအပွင့်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ရှေ့ဆောင်လမ်းပြတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားကြမည်ဆိုလျှင်...

ထို့ထက်ပို၍ ကြီးမားသော ကပ်ဘေးဆိုးကြီးက သူတို့ထံ ကျရောက်လာတော့မည်သာ ဖြစ်သည်။

သူတော်စင်သခင်သည် နက်ရှိုင်းသော စဉ်းစားခန်းထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းယန်အနေဖြင့် အဘယ်ကြောင့် အခြားလူအားလုံးကို အဝေးသို့လွှတ်ကာ ဤပြဿနာကို သူနှင့် နှစ်ယောက်တည်း သီးသန့်ဆွေးနွေးရသနည်းဆိုသည်ကို အဆုံးတွင် သူနားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပါဝင်ပတ်သက်နေသော အကြောင်းတရားနှင့် အကျိုးဆက်များက ကြီးမားလွန်းလှပြီး နောက်ဆက်တွဲရလဒ်များက အလွန်တရာ ဆိုးရွားပြင်းထန်လှသောကြောင့်ပင်။

သူတော်စင်သခင်သည် အချိန်အတော်ကြာ တွေးတောနေခဲ့ပြီးနောက် ခါးသက်သက်ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆို မင်းဆိုလိုတာက ငါ့အနေနဲ့ လန်ကျားအထွတ်အမြတ်မြေရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်သင့်တယ်လို့ ပြောချင်တာလား"

တစ္ဆေဘုံဆိုသည်မှာ ကျော်လွှားနိုင်စွမ်းမရှိသော အရာဖြစ်သောကြောင့် တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာမှာ သက်တမ်းကုန်ဆုံးသွားသူများကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရန်သာ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ဤလူတစ်စု သေဆုံးလုနီးပါး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေရခြင်းမှာ လန်ကျားအထွတ်အမြတ်မြေအတွက် သူတို့၏အရာအားလုံးကို ပေးဆပ်ခဲ့ကြသောကြောင့် မဟုတ်ပါလော။

အထွတ်အမြတ်မြေ၏ အရှင်သခင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူတော်စင်သခင်သည် ဤကဲ့သို့သော ဆုံးဖြတ်ချက်မျိုးကို မည်သို့ချမှတ်နိုင်မည်နည်း။

"ဦးလေးသူတော်စင်သခင် နားလည်မှုလွဲနေပြီ" ကျန်းယန်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ဒီအကြောင်းတွေ အားလုံးကို ပြောပြရတဲ့ အကြောင်းရင်းက လန်ကျားအထွတ်အမြတ်မြေရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ဖို့ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ရင်ဆိုင်ရမယ့် အကျိုးဆက်တွေအားလုံးကို ခင်ဗျားကို သိစေချင်လို့ပါ"

"ခင်ဗျားအနေနဲ့ ဒီအကျိုးဆက်တွေကို နားမလည်ဘဲ အလျင်စလို ဆုံးဖြတ်ချက်ချမိပြီး ခင်ဗျားကိုယ်တိုင်တောင် မသိလိုက်ဘဲ ပိုကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတွေထဲ ကျရောက်သွားမှာကို ကျွန်တော် စိုးရိမ်လို့ပါ"

"အခု ဦးလေးက အကျိုးဆက်တွေအားလုံးကို နားလည်သွားပြီဆိုတော့ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချမှတ်ရတော့မယ်။ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားအနေနဲ့ နောင်တရစရာမလိုတော့ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲ့ဒါက ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့တာ ဖြစ်လို့ပဲ"

ဤနေရာသို့ရောက်သောအခါ ကျန်းယန်က ထူးဆန်းစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်ပြောလေသည်။ "အကြောင်းတရားနဲ့ အကျိုးဆက်တွေအကြောင်း ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် ဒီလောက်အများကြီး ပြောပြခဲ့တာကို ထောက်ထားပြီးတော့ တစ်နေ့ကျရင် ခင်ဗျား တကယ်သေရတော့မယ်ဆိုရင် သူတော်စင်တာအိုအသီးအပွင့်ကို ကျွန်တော့်အတွက် ချန်ထားပေးခဲ့ပါ"

"ကျွန်တော်တို့ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းက တစ်ယောက်ယောက်များ ခင်ဗျားရဲ့ တာအိုအသီးအပွင့်ကို ဆက်ခံနိုင်ကောင်း ဆက်ခံနိုင်လိမ့်မယ်လေ"

သူတော်စင်သခင်မှာ တစ်ခဏမျှ စကားမပြောနိုင်အောင် ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။

မင်းက ငါ့အတွက် ကောင်းတဲ့အရာလေးများ ဆုမတောင်းပေးနိုင်ဘူးလား။

"ကောင်းပြီလေ။ အကယ်၍ ငါတကယ်သေရတော့မယ်ဆိုရင် သူတော်စင်တာအိုအသီးအပွင့်ကို မင်းအတွက် ချန်ထားခဲ့ပေးပါ့မယ်" သူတော်စင်သခင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

သူက ယခုအခါတွင် ကျန်းယန်၏ အလုပ်လုပ်ပုံ

ကို နားလည်နေပြီဖြစ်ရာ ထိုစကားများကို ရင်ထဲတွင် ထည့်မထားတော့ပေ။

ဤပြောဆိုချက်က အမှန်လည်း ဖြစ်နိုင်သလို အမှားလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအရာအားလုံးတွင် ကြိုတင်လိုအပ်ချက်များ ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

"ငါပြန်ရောက်တဲ့အခါ ဒီကိစ္စကို သေချာလေး ပြန်စဉ်းစားရလိမ့်မယ်ထင်တယ်" သူတော်စင်သခင်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ ကောင်စုတ်လေး အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား။ ငါ့ကို သင်ခန်းစာပို့ချဖို့ မင်းတောင်းဆိုထားတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"ငါမင်းတို့ကို တစ်ခေါက်လောက် သင်ခန်းစာပို့ချပေးမယ်။ ပြီးတာနဲ့ ပြင်ဆင်စရာရှိတာတွေ လုပ်ဖို့ ငါမြန်မြန်ပြန်ရမယ်"

သူ့အား ဆက်လက်သင်ခန်းစာပို့ချရန် ဖျောင်းဖျနေသည့် ကျန်းယန်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူက မည်သို့လုပ် မမြင်ဘဲနေမည်နည်း။

သို့သော် အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းက ဤမျှခမ်းနားကြီးကျယ်စွာ ခင်းကျင်းပြသထားပြီး သက်တန့်ငါးများကိုပင် ထုတ်ယူလာခဲ့သည့်အပြင် ကျန်းယန်ကိုယ်တိုင်ကလည်း ဤမျှကြီးမားသော လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုထားပြီဖြစ်ရာ မပို့ချဘဲ သူမည်သို့ ထွက်ခွာသွားနိုင်မည်နည်း။

"ပြင်ဆင်ဖို့ နှစ်ရက်လောက် အချိန်လိုပါသေးတယ်" ကျန်းယန်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောလိုက်သည်။ "ပြီးတော့ ဆရာဦးလေး စန်းစုန့်ချက်ပြုတ်တဲ့ သက်တန့်ငါးက တကယ်ကို ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်"

"ဒီသက်တန့်ငါးကိုစားရလို့ ခင်ဗျား လုံးဝနောင်တရမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် အာမခံနိုင်တယ်။ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင်က ဒီအကျိုးကျေးဇူးကို မမက်မောဘူးဆိုရင်တောင်မှ အစ်ကိုရှို့ပင်းကတော့ လိုအပ်သေးတယ် မဟုတ်ဘူးလား"

သက်တန့်ငါးများကို နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် လေ့လာခဲ့ပြီး ယခုအခါတွင် အမတနန်းတော်မှ ဟင်းချက်နည်းများကိုပါ လေ့လာထားပြီဖြစ်ရာ ယခုတစ်ကြိမ် သူချက်ပြုတ်မည့် သက်တန့်ငါးသည် ယခင်ကထက်ပင် ပို၍အကျိုးအာနိသင် ထက်မြက်လာမည်မှာ သေချာပေသည်။

"ကောင်းပါပြီ ကောင်းပါပြီ" သူတော်စင်သခင်မှာ ဘာပြောရမှန်းမသိအောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ "ငါ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းမှာ နှစ်ရက်လောက် နေလိုက်ပါ့မယ်။ ဒီအချိန်အတွင်း မင်းဆရာနဲ့ မဟာတာအိုအကြောင်း ဆွေးနွေးရတာပေါ့။ အဲ့ဒါက ငါတို့ရဲ့ မဟာတာအိုအတွက် ကြီးမားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်လေ"

"ပြီးတော့... ကောင်စုတ်လေး ငါက ဒီလောက်တောင် အားထုတ်ပေးထားပြီးမှတော့ ငါ့ကို မျက်နှာသာလေးတစ်ခုလောက် ပြန်ပေးပါလား။ ငါ့သား ရှို့ပင်းလေ သူသာ အခုလျှောက်နေတဲ့ လမ်းအတိုင်း ဆက်သွားနေမယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် ပျက်စီးသွားတော့မှာ"

"ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့စွမ်းရည်တွေကို သွေးပေးဖို့ မင်းကို ငါအကူအညီတောင်းချင်တယ်။ သူ့ကို တင်းကျပ်တဲ့ အမိန့်တွေ ငါပေးခဲ့ပြီးပြီ။ သူက မင်းဆီကို နေ့တိုင်း လာတွေ့ရလိမ့်မယ်။ ကျန်တာတွေကိုတော့ မင်းဆီမှာပဲ ငါအပ်ထားခဲ့မယ်"

ကျန်းယန်မှာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့လေသည်။

ကိုယ့်သားကိုယ်တောင် ကိုယ်တိုင်မသင်ပေးဘဲနဲ့ ငါ့ကို သင်ပေးဖို့ မျှော်လင့်နေတာလား။

သို့သော် သူတော်စင်သခင်ကို အကြိမ်ကြိမ် လှည့်စားခဲ့ပြီးနောက် သူတော်စင်သခင်က သင်ခန်းစာပို့ချရန် ပူးပေါင်းပါဝင်နေဆဲဖြစ်သည့်အပြင် သူတော်စင်သခင်အနေဖြင့် သူတော်စင်လမ်းစဉ်ကို ဖွင့်လှစ်နိုင်မည့် အချက်များကိုပါ ထည့်သွင်းစဉ်းစားလိုက်သောအခါ...

ဤအကြောင်းပြချက်များကြောင့် ကုန်းရှို့ပင်းအတွက် အခြေအနေတွေကို အနည်းငယ်လောက် ပိုပြီးခက်ခဲသွားအောင် လုပ်ပေးလိုက်ကြတာပေါ့လေ။

နောက်ထပ် မိနစ်အနည်းငယ်ခန့် စကားစမြည်ပြောဆိုပြီးနောက် ကျန်းယန်သည် သူ၏ဆရာနှင့် သူတော်စင်သခင်တို့ကို အချိန်ပေးခဲ့ရန်အတွက် လှည့်ကာ အဇူရာတိမ်တောင်ထွတ်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။

ကျန်းယန် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူတော်စင်သခင်က ချင်းယွင်ကျိကိုကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား သူ့ကို သည်းခံနိုင်ရဲ့လား"

သူက ကျန်းယန်နှင့် အကြိမ်အနည်းငယ်ခန့်သာ ဆက်ဆံဖူးသေးသော်လည်း အလွန်အမင်း သက်တောင့်သက်သာမရှိမှုကို ခံစားနေရပြီဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ချင်းယွင်ကျိကတော့ သူနဲ့အတူ နှစ်ပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရတာလေ။

"ဟူး" ချင်းယွင်ကျိက သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို ချလိုက်သည်။ "သူက ငါ့ရဲ့ဂုဏ်သတင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တာပဲ။ ကိစ္စတော်တော်များများက ငါလိုချင်ခဲ့တဲ့အရာတွေ မဟုတ်ပါဘူး... ဟူး ဆက်မပြောတော့ပါဘူးလေ"

"ဟာဟာ" သူတော်စင်သခင်က အားပါးတရ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ သူတစ်ယောက်တည်း စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ခဲ့ရခြင်း မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက် စွမ်းအားကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးနှစ်ဦးသည် အချင်းချင်း ဆွေးနွေးဖလှယ်မှုများ စတင်ပြုလုပ်ကြလေတော့သည်။

အဇူရာတိမ်တောင်ထွတ်ပေါ်ရှိ ရာသီဥတုက ရုတ်တရက်ဆိုသလို ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သေချာသည်မှာ စွမ်းအားရှင်ကြီးနှစ်ဦးသည် အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်နေကြခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ မတူညီသော မဟာတာအိုများ၏ ပဋိပက္ခများမှတစ်ဆင့် သူတို့၏သက်ဆိုင်ရာလမ်းစဉ်များအတွက် ဖြစ်နိုင်ချေများကို စူးစမ်းလေ့လာနေကြခြင်းသာ ဖြစ်၏။

ကျန်းယန် သူ၏စံအိမ်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ စန်းစုန့်က ငါးချက်ပြုတ်ရာတွင် အာရုံစူးစိုက်နေခဲ့သည်။

ကုန်းရှို့ပင်းကမူ ကူညီချင်သော်လည်း ဘာတစ်ခုမှ ဝင်လုပ်၍မရအောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ကျန်းယန်က ကုန်းရှို့ပင်းကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "တကယ့်ကို ရိုးသားတဲ့လူပဲ"

ငါက မင်းကို ကူညီခိုင်းလိုက်ရုံနဲ့ မင်းက ငါ့ကို တကယ်ကူညီမှာမှ မဟုတ်တာ။

ကုန်းရှို့ပင်းသည် ကျန်းယန်ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းယန်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဟင်းအိုးဆီသို့ ခေါင်းပြန်လှည့်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာပင် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူ၏စိတ်ထဲတွင် ဖခင်ဖြစ်သူ၏စကားများက ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲပင်။

"ကျန်းယန်ဆီကို တစ်နေ့တစ်ကြိမ် သွားလည်ပတ်ပြီး တွေ့တဲ့အချိန်တိုင်း မေးခွန်းတစ်ခု မေးရမယ်"

အနာဂတ်တွင် သူလှောင်ပြောင်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်ကာ အလွန်အမင်း စိတ်ပူပန်နေခဲ့သည်။

ကျန်းယန်က ကုန်းရှို့ပင်းကို လျစ်လျူရှုကာ စန်းစုန့်ကို ဘေးသို့ဆွဲခေါ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"တာအိုရောင်းရင်းအိုကြီး ဘယ်လိုအခြေအနေရှိလဲ"

"အရင်တစ်ခေါက်ကထက်တောင် ပိုကောင်းသေးတယ်"

စန်းစုန့်က ခေါင်းမလှည့်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်တချို့ လိုနေတော့ အရသာကတော့ နည်းနည်းလေး လျော့သွားနိုင်တယ်"

သို့သော် ဝိညာဉ်ကို အာဟာရဖြည့်တင်းပေးသည့်အပိုင်းတွင်တော့ အရင်ကထက် သေချာပေါက် ပိုမိုအားကောင်းနေပေလိမ့်မည်။

ကျန်းယန်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"ဦးလေးသုံးဆီသွားပြီး သင့်တော်တဲ့ ဆေးဘက်ဝင်အပင်တွေများ ရှိမလား သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်။ ခင်ဗျားအတွက် အပင်နည်းနည်းလောက် သွားယူပေးမယ်

"

အမှန်တကယ်တွင် သူသည် ထိုစွမ်းအားပြည့်ဝသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို အသုံးပြုကာ အကောင်းဆုံး သက်တန့်ငါးဟင်းတစ်အိုးကို စစ်မှန်စွာ သန့်စင်ချက်ပြုတ်ချင်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အာဟာရဓာတ်ကို အမှန်တကယ် မြှင့်တင်လိုက်ကြစို့ရဲ့။

တန်ချန်ကျိနှင့် အခြားသူများသည် အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်း၏ တပည့်များကို အကြောင်းကြားပြီးနောက် သူတို့၏တောင်ထွတ်အသီးသီးဆီသို့ ပြန်သွားခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် တန်ချန်ကျိ၊ လင်းယွင်ကျိနှင့် ဟွာလင်းကျိတို့အားလုံးက အဇူရာတိမ်တောင်ထွတ်ဆီသို့ အာရုံစိုက်နေခဲ့ကြသည်။

သူတို့အထက်မှ တာအိုစွမ်းအင်များ၏ စီးဆင်းမှုကို သူတို့အာရုံခံမိလိုက်ကြပြီး သူတို့၏အစ်ကိုကြီးသည် သူတော်စင်သခင်နှင့် မဟာတာအိုအကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြမှန်း သိရှိသော်လည်း အနားသို့ ချဉ်းကပ်မသွားခဲ့ကြပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိနေကြသေးရာ ဤကဲ့သို့သော မဟာတာအိုဆွေးနွေးပွဲမျိုးတွင် ပါဝင်ဆွေးနွေးရန် အရည်အချင်းမပြည့်မီကြသေးပေ။

အမှန်တကယ်တော့ အကယ်၍ သူတို့သာ ဤဆွေးနွေးပွဲတွင် ဝင်ရောက်ပါဝင်ခဲ့မည်ဆိုပါက သူတို့ကို လမ်းလွဲသွားစေနိုင်ချေ အလွန်များပေသည်။

"ဦးလေးသုံး စန်းစုန့်ရဲ့ ငါးဟင်းချိုကို သွားကြည့်ပေးပါဦး။ သူ ပြင်းထန်တဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေများ လိုနေသလားလို့လေ" ကျန်းယန်က တန်ချန်ကျိဆီသို့ ပြုံးလျက် လျှောက်သွားလိုက်သည်။ "နှစ်ပင် သုံးပင်လောက်ဆို ရပါပြီ။ အဲ့ဒီထက် ပိုမလိုပါဘူး"

"အဓိကတပည့်တချို့နဲ့ ဆရာဦးလေးတို့အားလုံးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် တိုးတက်လာအောင် ကူညီပေးဖို့ ဒီငါးဟင်းချိုကို အသုံးပြုဖို့ ကျွန်တော် ရည်ရွယ်ထားတယ်။ သေချာတာကတော့ အသုံးပြုမယ့် စွမ်းအားပြည့်ဝတဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေက အခုလောလောဆယ် ဆရာဦးလေး ဆေးဖော်စပ်ဖို့ မလိုအပ်တဲ့ အပင်တွေဖြစ်ရမယ်"

တန်ချန်ကျိက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ငါသွားကြည့်လိုက်မယ်"

သူသည် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်တွင် ရှိနေပြီး ဆေးဖော်စပ်ခြင်းတာအိုကို ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ရာ သဘာဝကျကျပင် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၏ ဂုဏ်သတ္တိများနှင့် အလွန်ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေခဲ့သည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း စန်းစုန့်က ငါးဟင်းချို၏ အရသာကို ပိုမိုကောင်းမွန်လာစေရန်အတွက် တာဝန်ယူရမည်ဖြစ်သည်။

ဤငါးဟင်းချိုသည် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ရှိ သခင်နှစ်ဦး၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများကို ပေါင်းစပ်ထားသော အဆုံးစွန်ရလဒ်တစ်ခုဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

ထို့နောက် ကျန်းယန်က ဟွာလင်းကျိအနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဦးလေးငါး ပြင်ဆင်ထားတော့။ နောက်ရက်အနည်းငယ်နေရင် ကျွန်တော်တို့ ခရီးတစ်ခု သွားကြမယ်"

ဟွာလင်းကျိ၏ နှလုံးသားမှာ တစ်ချက်ခုန်သွားခဲ့ပြီး ကျန်းယန်ကို တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြီးတော့လား။

သူက ယခုအခါ တစ္ဆေအဆောင်များနှင့်ပတ်သက်၍ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေမိသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် တစ္ဆေတံခါးကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့စဉ်က ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အရှိန်အဝါများက ယင်းကိုဖွင့်လှစ်ရန် မလွယ်ကူကြောင်း ပြသနေသောကြောင့်ပင်။ အကယ်၍ တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားပါက သူတို့ ဒုက္ခရောက်သွားနိုင်ချေ ရှိပေသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီတစ်ခါတော့ အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားမှာပါ" ကျန်းယန်က သူ့ကို အာမခံလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ လုပ်စရာရှိတာလုပ်ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်းပြေးကြတာပေါ့"

"ဒါက..." ဟွာလင်းကျိက တုံ့ဆိုင်းတုံ့ဆိုင်းဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "မင်းတကယ် အဆင်ပြေပါ့မလား သေချာလို့လား"

"စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော်တို့က သူတို့ကို ကူညီပေးနေတာလေ။ သူတို့ကတောင် အများကြီး ကျေးဇူးတင်နေဦးမှာ။ ဘယ်လိုလုပ် တစ်ခုခုဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

"ဟီးဟီး" ဟွာလင်းကျိက ထူးဆန်းစွာ တခစ်ခစ်ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုလည်း ထပ်ပြီး စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့"

တစ္ဆေအဆောင်များကို ရေးဆွဲပြီးနောက်တွင် သူ၏အဆောင်ရေးဆွဲခြင်းစွမ်းရည်များ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ချိုးဖြတ်ရန်အတွက် ကြီးမားသော အထောက်အကူဖြစ်စေခဲ့သည်ဟု သူခံစားနေရသည်။

အနီးတွင်ရပ်နေသော လင်းယွင်ကျိက မသင်္ကာစရာကောင်းအောင် ပြုမူနေကြသည့် သူတို့နှစ်ဦးကို ထူးဆန်းသောအမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် ပြဿနာသွားရှာဖို့ အကြံအစည်ထုတ်နေကြတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

မဟုတ်ပါဘူး။ လုံးဝမဟုတ်ပါဘူး။

ကျန်းယန်နှင့် ဟွာလင်းကျိ နှစ်ဦးစလုံးက ခေါင်းခါလျက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထအော်လိုက်ကြလေသည်။