အခန်း ၄၃၆
Vol. 42 Ch. 436
အပိုင်း (၄၃၆) အမတလမ်းစဉ်၏ ခမ်းနားကြီးကျယ်မှု
ဖခင်ဖြစ်သူ၏မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စစ်ထူမင်ယွဲ့သည် မျက်လုံးလှန်ပြလိုက်သည်။
သူမ၏ဖခင်က ဒီထက်ပိုပြီး အကင်းမပါးဘဲ နေလို့မရတော့ဘူးလား။
သူမကိုယ်သူမ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြသနေခဲ့တာပဲ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူမမှာ ကလေးရှိနေနိုင်မှာလဲ။
ဤအချိန်တွင် သက်တန့်ငါးဟင်းချိုကို သောက်သုံးပြီးနောက် ကလေးငယ်လေးမှာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သူမက ကလေးကိုပွေ့ချီလိုက်ပြီး စစ်ထူဟောင်နန်ကို ပြောလိုက်သည်။
"အဖေ ကလေးရဲ့အဖေက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိချင်တယ်မဟုတ်လား။ သမီးနောက်ကို လိုက်ခဲ့"
သူမသည် ချင်းယွင်မြို့တော်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။
စစ်ထူဟောင်နန်လည်း အလျင်စလို နောက်မှလိုက်သွားခဲ့သည်။
စစ်ထူမင်ယွဲ့သည် သာမန်လူတစ်ယောက်၏ အိမ်တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမှာ ရူးမတတ်ပင် ဖြစ်သွားခဲ့ရလေသည်။
ငါ့သမီးက ဒီလိုအောက်တန်းကျတဲ့လူနဲ့ အတူနေခဲ့တာလား။
စစ်ထူမင်ယွဲ့အနေဖြင့် ကလေးတစ်ယောက်နှင့်အတူ အကြီးအကဲများစွာရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာကာ သူမ၏ဂုဏ်သိက္ခာကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မည်ဟု သူလုံးဝထင်မှတ်မထားခဲ့သဖြင့် ဤကိစ္စကို အမှန်တကယ်ပင် ယုံကြည်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
စစ်ထူမင်ယွဲ့သည် ကလေးကိုပွေ့ချီထားရင်း တံခါးကို ခေါက်လိုက်သည်။ အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးက တံခါးလာဖွင့်ပေးပြီး သူမ၏သမီးဖြစ်သူ အိပ်ပျော်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။
သူမက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "သခင်မလေး ကျွန်မရဲ့သမီးလေး ဘာဖြစ်သွားလို့လဲဟင်"
စစ်ထူမင်ယွဲ့က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
"ငါသူ့ကို ဂိုဏ်းဆီခေါ်သွားပြီး... အမတဆေးရည်တချို့ တိုက်လိုက်တာပါ"
"သူမက အနာဂတ်မှာ သေချာပေါက် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"
"သူ့ကို ကျောင်းဆက်ထားပါ။ လန်ကျားပညာသင်ကျောင်းကနေ ဘွဲ့ရပြီးရင် ဂိုဏ်းဆီလာပြီး ငါ့ကိုလာရှာလှည့်ပါ။ သူ့ကို ငါကိုယ်တိုင် တပည့်အဖြစ် လက်ခံပေးမယ်"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အမတသခင်မလေး" အမျိုးသမီးငယ်မှာ အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး ဒူးထောက်ခေါင်းချမတတ် အရိုအသေပေးရန် ပြင်လိုက်သည်။
စစ်ထူမင်ယွဲ့က သူမ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ အမျိုးသမီးငယ်မှာ ဒူးထောက်၍ မရတော့ပေ။
ထို့နောက် သူမက ကလေးကို အမျိုးသမီးငယ်ထံ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားလေသည်။
သူမသည် ဝိညာဉ်အခြေတည်အဆင့်၌ ရှိနေပြီး ဒုတိယတန်းစားဂိုဏ်းအချို့တွင်ပင် သခင်တစ်ဦး၏ အဆင့်အတန်းမျိုး ဖြစ်သည်။
သာမန်လူများအတွက်မူ သူမကိုယ်တိုင် တပည့်အဖြစ် လက်ခံခြင်းက ယုံကြည်နိုင်စရာမရှိလောက်အောင် ကြီးမားလှသော အခွင့်အရေးကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်၏။
သို့သော် အမျိုးသမီးငယ်သည် ဤအချက်ကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေဆဲပင်။
သာမန်လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် အထူးသဖြင့် ချင်းယွင်မြို့တော်ကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် သူမသည် အမတသခင်များနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံခဲ့ရသည်မှာ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်သည်။
အမတသခင်များနှင့် ထိတွေ့ဖူးသည်ဆိုစေကာမူ သာမန်လူများအနေဖြင့် အမတလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံခွင့်ရလိမ့်မည်ဟု မဆိုလိုပေ။
ယခုအခါ မိမိ၏သမီးဖြစ်သူတွင် ဤမျှတောက်ပသော အနာဂတ်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ အမျိုးသမီးငယ်အနေဖြင့် မည်သို့များ မပျော်ရွှင်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။
တစ်ဖက်တွင်လည်း စစ်ထူမင်ယွဲ့က သူမ၏ဖခင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလေသည်။
"အဖေ အခု နားလည်သွားပြီလား"
စစ်ထူဟောင်နန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။
"မင်းဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ။ ဒါက မင်းရဲ့နာမည်ဂုဏ်သတင်းအတွက် မကောင်းဘူးလေ"
စစ်ထူမင်ယွဲ့က ခါးသက်သက်ပြုံးလိုက်ပြီး သူတော်စင်သခင်၏ လက်ထပ်ခွင့်တောင်းသည့်ကိစ္စကို ပြောပြလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် သူမက ဆက်ပြောသည်။
"တကယ်လို့ တခြားတစ်ယောက်ယောက်သာဆိုရင် ကျွန်မတို့က ရိုးရိုးလေး ငြင်းလိုက်လို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက သူတော်စင်သခင်ဖြစ်နေတော့ ကိစ္စတွေက နည်းနည်းခက်ခဲသွားတယ်။ ဒါကြောင့် သူတော်စင်သခင် ပါးစပ်ပိတ်သွားအောင် အစ်ကိုကြီးက ဒီအကြံကို ထုတ်ပေးခဲ့တာပဲ"
သူမက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ဒါက တကယ်ကောင်းတယ်။ ပြဿနာလည်း လုံးဝ ပြေလည်သွားပြီလေ"
သူတော်စင်သခင်အနေဖြင့် မည်သည့်အခါမျှ ထပ်၍ လက်ထပ်ခွင့်တောင်းတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သူမ သေချာပေါက် သိနေသည်။
စစ်ထူဟောင်နန်က သူ၏ပေါင်ကို ရိုက်ချလိုက်ပြီး နောင်တတရားများဖြင့် ပြောလေသည်။
"မင်းဘာလို့ လက်မခံလိုက်တာလဲ။ အဲ့ဒါက သူတော်စင်သခင်ရဲ့ သားလေ"
"သူတော်စင်သခင်က ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်းနှောင်းပိုင်းအဆင့်ကို ရောက်ရှိနေပြီ။ သူက ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ တည်ရှိမှုကြီးတစ်ခုပဲ"
"သူတို့မိသားစုထဲကို ဝင်ခွင့်ရတာက မင်းအတွက် ဘယ်လောက်တောင် ကံကောင်းလိုက်သလဲ"
စစ်ထူမင်ယွဲ့က ခေါင်းခါလိုက်၏။
"ကျွန်မ ကုန်းရှို့ပင်းလို လူမျိုးကို သဘောမကျဘူး"
"မင်းသဘောကျတာ မကျတာက အရေးကြီးလို့လား" စစ်ထူဟောင်နန်က ညည်းညူလိုက်သည်။
"သူတော်စင်သခင်လို မိသားစုမျိုးမှာဆိုရင် မင်းရဲ့အနာဂတ်နဲ့ အလားအလာတွေက ဘယ်လောက်တောင် တောက်ပလာမလဲဆိုတာ မတွေးတတ်ဘူးလား"
"ပြီးတော့ သူတော်စင်သခင်နဲ့ ဆွေမျိုးတော်စပ်ခွင့်ရတာက အဖေ့အတွက်လည်း ဂုဏ်ယူစရာပဲလေ"
"အဖေ" စစ်ထူမင်ယွဲ့က အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"အဖေ ဘာတွေပြောနေတာလဲ"
ဖခင်ဖြစ်သူက သူမကို ဂရုစိုက်ကြောင်း သိသော်လည်း သူ၏အမြင်က အလွန်တရာ ကျဉ်းမြောင်းလွန်းနေပေသည်။
ယွင်ထန့်အင်ပါယာဆိုသည်မှာ သူမဖခင်၏ စွမ်းဆောင်နိုင်မှု ကန့်သတ်ချက်ပင် ဖြစ်၏။
အဇူရာတိမ်ကုန်းမြေတိုက်ကြီးကိုပင် သူ ဖောက်ထွင်းမမြင်နိုင်ပေ။
အဆုံးတွင်တော့ စစ်ထူမိသားစုသည် အနည်းငယ် ပိုကောင်းသော မိသားစုလေးတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့က အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာပြီး အကူအညီလိုအပ်နေချိန်တွင် ကံကောင်းထောက်မစွာ ဆုံတွေ့ခွင့်ရခဲ့သောကြောင့်သာ ယခုကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းမျိုးကို ရရှိလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုသို့မဟုတ်ပါက စစ်ထူမိသားစု၏ အခြေအနေသည် မြောက်ပိုင်းရှိ ထိုဂိုဏ်းများထက် များစွာသာလွန်နေမည် မဟုတ်ဘဲ ပို၍ပင် သနားစရာကောင်းနေနိုင်သေးသည်။
ယခုအခါ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းရှိ စစ်ထူမင်ယွဲ့၏ ရပ်တည်မှုအပေါ် မှီခိုကာ အဇူရာတိမ်ခန်းမဆောင်တွင် နေရာတစ်နေရာ ရရှိလာသည်နှင့် သူက ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်းအင်အားစုများကြားမှ အာဏာလွန်ဆွဲပွဲများတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ချင်နေခဲ့သည်။
"အဖေ နောက်ဆို အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းကို လုံးဝ ထပ်မလာပါနဲ့တော့" စစ်ထူမင်ယွဲ့က လေးနက်တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။
သူက သူမ၏ဖခင်ဖြစ်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ထိပ်တန်းဂိုဏ်းများ၏ အာဏာလွန်ဆွဲပွဲများတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်းက သတိမထားမိပါက လုံးဝပျက်စီးကိန်းဆိုက်သွားနိုင်ပေသည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူမ၏ဖခင်ဖြစ်သူသည် ဤအချက်ကို နားမလည်ခဲ့ပေ။ သူမ၏ အလိုလိုက်မှုများကြောင့် သူက မောက်မာလာနိုင်ပြီး ကြီးမားလှသော ကပ်ဘေးဆိုးကြီးအတွက် မျိုးစေ့ချမိသလို ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။
စစ်ထူမင်ယွဲ့ ဤအချက်ကို သတိပြုမိသွားသောအခါ ဖခင်ဖြစ်သူနှင့် အလှမ်းဝေးဝေးနေခြင်းဖြင့် ဤဖြစ်နိုင်ချေကို ပြတ်ပြတ်သားသား ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး စစ်ထူမိသားစုကို သူမက ထိုမျှလောက် တန်ဖိုးမထားကြောင်း သူ့ကို နားလည်စေခဲ့သည်။
ဤနည်းဖြင့်သာ စစ်ထူမိသားစုသည် သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်ကန့်သတ်ချက်များကို အသိအမှတ်ပြုနိုင်ပြီး လောကရေးရာများတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
စစ်ထူဟောင်နန်မှာ ဆွံ့အမှင်တက်သွားခဲ့ရသည်။
စစ်ထူမင်ယွဲ့က ရိုးသားပွင့်လင်းစွာဖြင့် ဆက်ပြောလေသည်။
"အဖေက အခု ဝိညာဉ်အခြေတည်အဆင့်မှာ ရှိနေတယ်။ ဒီတစ်ခါ အခွင့်အရေးရလို့ သက်တန့်ငါးဟင်းချို တစ်ပန်းကန်လည်း သောက်ခဲ့ရပြီဆိုတော့ အဖေ့အနေနဲ့ နတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ရောက်နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိကောင်းရှိနိုင်ပါတယ်"
"အချိန်ရရင် အဖေ့ဆီကို လာလည်ပါ့မယ်"
"သမီး မြောက်ပိုင်းမှာ ဖြေရှင်းစရာ တခြားကိစ္စတွေ ရှိသေးတယ်။ ဂိုဏ်းမဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ အပြာရောင်လကုန်သည်ကြီးများအသင်းရဲ့ ကိစ္စတွေကို ကြီးကြပ်ဖို့ မကြာခင် အဲ့ဒီကို သွားရတော့မယ်။ သမီး အချိန်ထပ်မဆွဲတော့ဘူး"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် လှည့်ကာ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းဆီသို့ ထွက်ခွာသွားလေသည်။
မိုးထိမတတ် မြင့်မားနေသော အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းကြီးကို ကြည့်ကာ စစ်ထူဟောင်နန်သည် ရုတ်တရက် အသိတရားတစ်ခု ရရှိသွားခဲ့သည်။
သူ၏သမီးကသာ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်း၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမဟုတ်ပေ။
သူက ယွင်ထန့်အင်ပါယာ၏ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်သူ ဝိညာဉ်အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သည်။ ထိုထက်ပို၍ ဘာမှမဟုတ်ပေ။
ယခင်က သူတော်စင်သခင်နှင့် ဆွေမျိုးတော်စပ်ရန် စီစဉ်ခဲ့မိသည်ကို ပြန်တွေးကြည့်လိုက်သောအခါ...
ဤအချိန်တွင် စစ်ထူဟောင်နန်သည် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်၏ ကျယ်ပြောလှမှုနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခမ်းနားကြီးကျယ်မှုတို့ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။
သူသည် ယွင်ထန့်အင်ပါယာသို့ တိတ်ဆိတ်စွာပင် ပြန်သွားခဲ့လေသည်။
အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းတွင် စစ်ထူမင်ယွဲ့သည် ကျန်းယန်ကိုရှာတွေ့သွားပြီး လေးနက်တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"အစ်ကိုကြီး နောက်ဆိုရင် ကျွန်မအဖေ့ဘက်ကို အရမ်းကြီး ဂရုစိုက်ပေးနေစရာ မလိုတော့ပါဘူး"
"အို" ကျန်းယန်သည် တစ်ခုခုမှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရပြီး ရှင်းပြလေသည်။ "သူက မင်းရဲ့အဖေ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်တောင်မှ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ သူ့ကို ငါဖိတ်ခေါ်မှာပါပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက ယွင်ထန့်အင်ပါယာရဲ့ တာဝန်ခံပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်နေလို့လေ"
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မိန်းမစိုးဟုန်ကိုပင် သူဖိတ်ခေါ်ခဲ့သေးသည် မဟုတ်ပါလော။
"ဒါပေမဲ့ မင်းကိုယ်တိုင်က လမ်းညွှန်ချက်ပေးလာပြီဆိုတော့ နောက်ဆိုရင် သူ့ကို အရမ်းကြီး ဂရုစိုက်ပေးစရာ မလိုတော့ပါဘူးလေ" ကျန်းယန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
သူက စစ်ထူမင်ယွဲ့ အဘယ်ကြောင့် ထိုသို့ပြောရသနည်းဆိုသည်ကိုပင် မမေးမြန်းခဲ့ပေ။ စစ်ထူဟောင်နန်သည် စစ်ထူမင်ယွဲ့၏ ဖခင်ဖြစ်သော်လည်း ထိုနှစ်ခုကို လုံးဝရောထွေး၍ မရနိုင်ပေ။
အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းတွင် ကိုယ်ပိုင်အစီအစဉ်များ ရှိပြီးဖြစ်ရာ စစ်ထူဟောင်နန်ကြောင့် သူတို့၏အစီအစဉ်များကို ပြောင်းလဲပစ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။
လေထုက အနည်းငယ် လေးလံနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းယန်က တမင်သက်သက် မေးလိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ သမီးလေးကော ဘယ်မှာလဲ"
စစ်ထူမင်ယွဲ့၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် နီမြန်းရဲတက်သွားပြီး ရှက်ရွံ့စွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
"အစ်မကျိုးရဲ့သမီးကို ငှားပြီး နှစ်ရက်လောက် ဟန်ဆောင်ခိုင်းထားတာပါ။ အခု သူ့ကို ပြန်ပို့ပေးလိုက်ပါပြီ"
"အဲ့ဒီကလေးက သက်တန့်ငါးဟင်းချိုကို သောက်ခဲ့ရတာဆိုတော့ ကြီးလာရင် သေချာပေါက် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ အလားအလာရှိတယ်။ အစ်မကျိုးကိုလည်း ကျွန်မ ပြောထားခဲ့ပြီးပါပြီ။ ကလေးကြီးလာရင် ကျွန်မရဲ့တပည့် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"
"ဟားဟား ဒါက မင်းတို့နှစ်ယောက်ကြားက ကံကြမ္မာရေစက်ပဲ" ကျန်းယန်က ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဒီတစ်ခါတော့ သူတော်စင်သခင် လက်ထပ်ခွင့်တောင်းတဲ့ ပြဿနာ လုံးဝပြေလည်သွားပါပြီ။ သူ နောက်ထပ်တစ်ခါ ထပ်ပြောရဲမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါအာမခံတယ်"
"ဒါပေမဲ့ ငါ့ကိုတော့ လူယုတ်မာတစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်သွားကြပြီ... ဒါက နည်းနည်းတော့ ခေါင်းကိုက်စရာပဲ"
စစ်ထူမင်ယွဲ့က ကျန်းယန်ကို သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလေသည်။
"အစ်ကိုကြီးပဲ ဒီလိုအကြံဆိုးကြီးကို ထုတ်ပေးခဲ့တာလေ။ ဒါကြောင့် အစ်ကိုကြီးဘာသာပဲ ဒီပြဿနာကို ရှင်းလိုက်တော့"
"ကျွန်မ အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံလိုက်ဦးမယ်။ ပြီးရင် မြောက်ပိုင်းက ပြဿနာတွေကို သွားရှင်းရမယ်"
"သွားတော့လေ" ကျန်းယန်က လက်ရမ်းပြလိုက်သည်။
စစ်ထူမင်ယွဲ့ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူကိုယ်တိုင်လည်း အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရန် လိုအပ်ပေသည်။
သူတော်စင်သခင်ကို အကြိမ်ကြိမ် လှည့်စားခဲ့သော်လည်း သူတော်စင်သခင်၏ သင်ခန်းစာပို့ချပြောမှုများက အတော်လေး ကောင်းမွန်နေဆဲပင်။
အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းရှိ လူများစွာသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်း အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြသည်။
ချင်းယွင်မြို့တော်၏ လမ်းမများပေါ်တွင် လမ်းပျောက်ကာ စိတ်ဓာတ်ကျနေသော လူတစ်ယောက် ထပ်တိုးလာခဲ့လေသည်။
တရားနာပြီးနောက် ကုန်းရှို့ပင်းသည် လန်ကျားပညာသင်ကျောင်းသို့ ငေးမောတွေဝေစွာ ပြန်လာခဲ့ပြီး နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားခဲ့လေသည်။
ယင်းက အိပ်မက်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး သူနိုးလာချိန်တွင် အရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားရန်သာ သူ မျှော်လင့်နေမိတော့သည်။