အခန်း ၈၄

အခန်း (၈၄) ရှစ်သိန်းထက်မက တန်ကြေးရှိတယ်

"ဟားဟား... ရှောင်ယွမ်... ဒီခွေးစာကျွေးတဲ့ ပန်းကန်လုံးက ဘယ်လောက်တောင် တန်ဖိုးရှိမှာမို့လို့လဲ..."

"ငါ့အိမ်မှာလည်း ဒီလိုပန်းကန်လုံးတွေ အများကြီး ရှိတယ်... ရှောင်ယွမ်... တစ်ချက်လောက် ကြည့်ပါဦး... မင်းဦးလေးဆီက ဟာနဲ့ အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား..."

ပါးစပ်တွင် စီးကရက်ခဲထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးက ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ဒီလိုပန်းကန်လုံးတွေက တော်တော်လေး အတွေ့ရများတယ်... သူတို့က ရှေးဟောင်းခေတ်က ပစ္စည်းတွေနဲ့ တူပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ ခေတ်သစ် အတုအပတွေဖြစ်ပြီး တကယ့်တန်ဖိုး လုံးလုံးလျားလျား မရှိပါဘူး..."

"ကျွန်တော်က အဲ့ဒီရှေးဟောင်းပစ္စည်း အကဲဖြတ်တဲ့ အစီအစဉ်တွေနဲ့ လိုက်ဖ်လွှင့်တာတွေကို မကြာခဏ ကြည့်လေ့ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီပစ္စည်းက သိပ်ပြီး တန်ဖိုးမရှိပါဘူး..."

လူငယ်တစ်ဦးက ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒါက သိပ်ကို သာမန်ဆန်တဲ့ ပန်းကန်လုံးတစ်လုံးပါပဲ..."

စုယွမ်တစ်ယောက် ထိုပန်းကန်လုံးကို စိတ်ဝင်စားနေသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ဘေးပတ်လည်ရှိ လူများကလည်း ဝင်ရောက်ပြောဆိုလာကြလေသည်။

၎င်းက ပန်းကန်လုံးတစ်လုံးမျှသာဖြစ်ရာ မည်မျှအထိ တန်ဖိုးရှိနိုင်မည်နည်း။

"ဟုတ်တယ် ရှောင်ယွမ်... ဦးလေးက ဒီပန်းကန်လုံးနဲ့ ခွေးစာကျွေးလာတာ တစ်နှစ်ကျော်နေပြီ... တကယ်လို့ ဒါက တန်ဖိုးဖြတ်လို့မရတဲ့ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတစ်ခုသာ ဆိုရင် လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်အကြာကြီးကတည်းက အခိုးခံရမှာ မဟုတ်ဘူးလား..."

စုကော်ချန်သည် ပန်းကန်လုံးကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တိုးကာ ၎င်းကို ယူလိုက်ပြီး ရေဖြင့် ပြောင်စင်အောင် ဆေးကြောလိုက်ပေ၏။

"မဟုတ်ဘူး... ကျွန်တော် ခံစားရတာက ဒီပန်းကန်လုံးက ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းရဲ့ ပန်းကန်လုံးတွေထဲက တစ်လုံးနဲ့ တော်တော်လေး တူနေတယ်... သူ့ရဲ့ ပန်းကန်လုံးက ရှေးဟောင်းခေတ်ကဖြစ်ပြီး တော်တော်လေးကို တန်ဖိုးကြီးတယ်..."

"ဦးလေး... တကယ်လို့ ဒါက ရှေးဟောင်းတော်ဝင်မီးဖိုက ထွက်တဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ပန်းကန်လုံးသာဆိုရင် ဦးလေးတော့ ချမ်းသာပြီပဲ..."

စုယွမ်က ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ဒါက ရှေးဟောင်းပန်းကန်လုံးနဲ့ မတူပါဘူး..."

စုကော်ချန်က မယုံကြည်ခဲ့ချေ။

"ဟုတ်တယ်... ဒီရှေးဟောင်းတော်ဝင်မီးဖိုက ထွက်တဲ့ ပန်းကန်လုံးတွေက သာမန်ဟာတွေ မဟုတ်ဘူး... သူတို့က ငါတို့လို သာမန်မိသားစုတွေရဲ့ လက်ထဲကို ဘယ်လိုလုပ် ရောက်လာနိုင်မှာလဲ..."

"ပြီးတော့ ငါတောင် မခွဲခြားနိုင်ဘူးဆိုတော့ ဒါက တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုတော့ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

စုဖူချန်က တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်၏။

သူ၏ ဘေးပတ်လည်ရှိ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ သူ့ကို မယုံကြည်သည်ကို မြင်ရချိန်တွင် စုယွမ်က ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

စနစ်၏ သတင်းအချက်အလက်က တိကျမှန်ကန်ပေသည်။ ဤပန်းကန်လုံးသည် အမှန်တကယ်ပင် တော်ဝင်မီးဖိုက ထွက်သော အပြာနှင့်အဖြူရောင် နဂါးပုံစံ ပန်းကန်လုံးဖြစ်ပြီး ဈေးကွက်တန်ဖိုးမှာ ရှစ်သိန်းထက်မက ရှိနေပေ၏။

"ကျွန်တော့်မှာ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေနဲ့ ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်တွေကို အကဲဖြတ်တဲ့နေရာမှာ အထူးကျွမ်းကျင်တဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ရှိတယ်... သူ့ကို ဗီဒီယိုခေါ်ဆိုမှု ခေါ်ပြီး အွန်လိုင်းကနေ ကြည့်ခိုင်းလိုက်လို့ ရတယ်မလား... အချိန်အများကြီး ယူမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

စုယွမ်က ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အင်း... ရှောင်ယွမ်က ဒီလိုပြောနေမှတော့ ကြည့်ကြည့်ကြတာပေါ့... တကယ်လို့ အဲ့ဒါက တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်နေရင်ရော..."

စုကော်ချန်သည် အကဲဖြတ်ရန်အတွက် သဘာဝကျကျပင် သဘောတူလိုက်သော်လည်း မျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမားတော့ မထားခဲ့ချေ။

ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများကို နှစ်ပေါင်းများစွာ သုတေသနပြုလုပ်ထားခြင်း မရှိဘဲ စစ်မှန်ကြောင်း သက်သေမပြနိုင်သကဲ့သို့ တက္ကသိုလ်ဘွဲ့ရ တစ်ယောက်မျှသာဖြစ်သော စုယွမ်တွင်လည်း ထိုကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်မှုမျိုး မရှိပေ။

"တကယ်လို့ ဒါက ရှေးဟောင်းပန်းကန်လုံးသာ ဖြစ်နေရင် အစ်ကိုကော်ချန်... ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့ကို အရက်ကောင်းကောင်း တိုက်ရမယ်နော်... ဟားဟားဟား..."

လူအုပ်ကြီးက ရယ်မောကာ နောက်ပြောင်လိုက်ကြလေ၏။

စုယွမ်သည် ဆရာဖန်၏ ဝီချက်ဗီဒီယိုခေါ်ဆိုမှုကို တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆိုလိုက်ပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် ဗီဒီယိုကို လက်ခံဖြေကြားလာခဲ့သည်။

"ဟေး... ဘာကိစ္စများရှိ ဗီဒီယိုကောခေါ်ဆိုမှု လုပ်နေတာလဲ... ရတနာတစ်ခုခုများ ရှိနေလို့လား... မင်း နောက်ထပ် ပစ္စည်းကောင်း တစ်ခုခုကိုများ အလကားရလုနီးပါး ရလာပြန်ပြီလား..."

ဆရာဖန်က နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

ခုနက စကားပြောခဲ့သော လူငယ်သည် ဆရာဖန်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ချက်ချင်းပင် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ဗီဒီယိုထဲမှ လူသည် သူကြည့်နေကျ လိုက်ဖ်လွှင့်မှုမှ ဆရာဖန်နှင့် လုံးလုံးလျားလျား တူညီနေပေ၏။

စုယွမ်က ဆရာဖန်ကို တကယ်ပင် သိကျွမ်းနေခဲ့လေသည်။

"ဟေး... အစ်ကိုယွန်း... အစ်ကိုက ဆရာဖန်ကို သိတာလား... သူက တကယ့်ကို နာမည်ကြီးတဲ့ အကဲဖြတ်သူပဲ... ကျွန်တော် သူ့ရဲ့ လိုက်ဖ်လွှင့်မှုတွေကို အမြဲတမ်း ကြည့်ဖြစ်တယ်..."

"ကျွန်တော် ဗီဒီယိုတစ်ခု မှတ်တမ်းတင်ထားရမယ်... နောက်ကျရင် ဆရာဖန် အဲ့ဒီလိုပြောတာကို ကျွန်တော် တကယ် ကြားချင်တယ်..."

လူငယ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့၏။ သူသည် ဆရာဖန်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားပြီး အထူးသဖြင့် 'အသစ်၊ အသစ်စက်စက်၊ ငြင်းဆိုဖွယ်မရှိတဲ့ အသစ်' ဟူသော စကားစုကိုပင် ဖြစ်ပေသည်။

လူငယ် ဤသို့ ပြောဆိုသည်ကို ကြားချိန်တွင် ဘေးပတ်လည်ရှိ လူများက ဝိုင်းအုံလာကြလေသည်။ စုယွမ်သည် နာမည်ကျော်ကြားသူတစ်ဦးကို ခေါ်ဆိုနေခြင်းဖြစ်ရာ ခွေးပန်းကန်လုံးနှင့် ပတ်သက်၍ သူက မည်သို့ ပြောဆိုမည်ကို သူတို့ သိမြင်ချင်ခဲ့ကြပေ၏။

"အင်း... ကျွန်တော့်မှာ ပစ္စည်းကောင်းတစ်ခု ရှိတယ်... အဲ့ဒါက ကျွန်တော့်ဦးလေး ခွေးစာထည့်တဲ့နေရာမှာ သုံးတဲ့ ပန်းကန်လုံးပဲ... ဒါက အခြေအနေ တော်တော်လေး ကောင်းတယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်... တစ်ချက်လောက် ကြည့်ပေးလို့ ရမလား..."

စုယွမ်က သူ၏ ဖုန်းကို ပန်းကန်လုံးဆီသို့ ချိန်ရွယ်ရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ညီလေးစု... မင်းက ငါ့ကို ဘာမှတ်နေတာလဲ... ငါက တရားဝင် ရှေးဟောင်းပစ္စည်း အကဲဖြတ် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်လေ... ပြီးတော့ ခွေးစာထည့်ထားတဲ့ ပန်းကန်လုံးကို ငါ့ကို အကဲဖြတ်ခိုင်းချင်နေတယ်ပေါ့..."

ဆရာဖန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။ ဤစုယွမ်သည် သူ့ထံသို့ အကဲဖြတ်ရန်အတွက် ခွေးပန်းကန်လုံး တစ်လုံးကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ မည်သို့သော ကောင်းမွန်သည့် လူမျိုးက ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတစ်ခုကို သူတို့၏ ခွေးအား ကျွေးမွေးရန် အသုံးပြုမည်နည်း။

"ဆရာဖန်...ခင်ဗျား မြင်ရင် သိလာပါလိမ့်မယ်... တကယ်လို့ ဒါက မကောင်းဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် ခင်ဗျားဆီက ပိုက်ဆံမတောင်းပါဘူး..."

စုယွမ်က ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါက ခွေးပန်းကန်လုံး တစ်လုံးပါပဲ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အရမ်းကောင်းနိုင်မှာလဲ..."

ဆရာဖန်က ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် သူ၏ မျက်လုံးများသည် အပြာနှင့်အဖြူရောင် နဂါးပုံစံ ကြွေပန်းကန်လုံးပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ကျရောက်သွားပေ၏။

ကြွေထည်များ အကဲဖြတ်ခြင်းတွင် ရှိသော သူ၏ ရေရှည် အတွေ့အကြုံများက ပစ္စည်းတစ်ခုသည် အဟောင်းလား အသစ်လား ဆိုသည်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိရှိနိုင်စွမ်း ရှိစေပေသည်။

ရှေးဟောင်းတော်ဝင်မီးဖိုက ထွက်သော ပစ္စည်းများအားလုံးသည် ရှုပ်ထွေးသော နည်းပညာများဖြင့် သိမ်မွေ့သေသပ်စွာ ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် အချိန်၏ တိုက်စားမှုကို ခံခဲ့ရသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ထူးခြားသော ဆွဲဆောင်မှုများကိုတော့ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဆဲပင်။

တကယ့်ပစ္စည်းအစစ်ကို လက်ဖြင့် ကိုင်တွယ်မကြည့်ရလျှင်တောင်မှ ဗီဒီယိုကို ကြည့်ရုံမျှဖြင့် အစစ်လား အတုလား ဆိုသည်ကို ခွဲခြားပြောဆိုနိုင်ပေ၏။

ခေတ်သစ် အတုအပများသည်တော့ ကွဲပြားပေသည်။ ၎င်းတို့ကို အတုခိုးရန်အတွက်သာ ဖန်တီးထားပြီး ပုံသဏ္ဍာန်ကိုသာ လိုက်စားကာ စိတ်ဝိညာဉ်ကိုတော့ မပါဝင်စေချေ။ ၎င်းတို့သည် အစစ်နှင့် တူညီနေပုံရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်တော့ အလွန်အမင်း ကြမ်းတမ်းပြီး အရည်အသွေးညံ့ဖျင်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။

ဤသည်က ၎င်းတို့နှစ်ခုကြားရှိ ကွာခြားချက်ပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ခုက နှလုံးသားနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကို အသုံးပြုကာ ဖန်တီးထားပြီး အကယ်၍ အမှားတစ်ခုခု လုပ်မိပါက သေဒဏ်ပေးခံရမည် ဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ခုကမူ လူများထံမှ ငွေကြေးလိမ်လည်ရန်သာ ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်ရာ သဘာဝကျကျပင် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် ဆရာဖန်သည် ပန်းကန်လုံးက စစ်မှန်ခြင်း ရှိမရှိ ဆိုသည်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ချက်ချင်း သိရှိသွားခဲ့လေသည်။

"အဟမ်း... အင်း... ဒါက သာမန်ပါပဲ... တစ်ချက်လောက် လှန်ပြီး ကြည့်လိုက်ရအောင်..."

ဆရာဖန်က ပြောဆိုလိုက်၏။

"ကောင်းပြီလေ..."

ဆရာဖန်၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် စုယွမ်သည် ချက်ချင်းပင် ပန်းကန်လုံးကို မှောက်လှန်လိုက်ရာ အောက်ခြေတွင် သပ်ရပ်စွာ စီစဉ်ထားသော စာလုံးခြောက်လုံးကို မြင်တွေ့လိုက်ရပေသည်။

"ရှီး..."

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ဆရာဖန်သည် အတော်လေး သေချာသွားခဲ့ပေ၏။ ၎င်းသည် ယုံလဲ့ခေတ်မှ အပြာနှင့်အဖြူရောင် နဂါးပုံစံ ကြွေပန်းကန်လုံးတစ်လုံး အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

မည်သူက ဤကဲ့သို့သော ပစ္စည်းမျိုးဖြင့် သူတို့၏ ခွေးအား ခွေးစားကျွေးရသနည်း။ ဤသည်မှာ အလွန် နှမြောစရာကောင်းလှပေ၏။

"ညီလေးစု... ဒီလိုပစ္စည်းမျိုးနဲ့ ခွေးတွေကို ကျွေးဖို့ဆိုတာ မင်းမှာ ဘယ်လိုမိသားစုမျိုး ရှိနေလို့လဲ..."

ဆရာဖန်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဟားဟား... ဆရာဖန်... ကျွန်တော်က ဆရာ့ရဲ့ ပရိသတ်ပါ... ဒီပန်းကန်လုံးက အစစ်လား အတုလားဆိုတာ လူတိုင်းကို မြန်မြန်ပြောပြပါဦး... လူတိုင်းက စောင့်နေကြတယ်..."

သူ၏ဘေးမှ လူငယ်က ဝင်ရောက်ပြောဆိုလိုက်ပြီး ဆရာဖန်၏ တုံ့ပြန်မှုကို စိတ်အားထက်သန်စွာ မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီလေ... ဒီမှာ ငါ့ရဲ့ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှု ရလဒ်တွေပဲ... အနှစ်ချုပ်ပြောရရင်..."

"အဟောင်း... အဟောင်းစစ်စစ်... ငြင်းဆိုဖွယ်မရှိတဲ့ အဟောင်းပဲ..."

ဆရာဖန်က ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဟားဟားဟား... ကျွန်တော် သိသားပဲ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လူငယ်သည် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

ဘုရားရေ... အဟောင်းတဲ့လား...

အရာအားလုံးက အလကား ဖြစ်သွားတာလား...

ဒါက အသစ်ဖြစ်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား...

"အို ဘုရားရေ... ဒါက တကယ်ကို ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတစ်ခုပဲ..."

"ဒါက နှမြောစရာမကောင်းဘူးလား... အစ်ကိုကော်ချန်... ခင်ဗျားက ဒီရှေးဟောင်းပစ္စည်းကို ခွေးစာကျွေးဖို့ သုံးနေတာလား... အဲ့ဒါက အရမ်း နှမြောစရာကောင်းတာပဲ..."

"စုယွမ်က ဒီပန်းကန်လုံးကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ ရှေးဟောင်းရတနာတစ်ခုမှန်း သိလိမ့်မယ်လို့ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ဘူး... သူက တကယ့်ကို ထက်မြက်တဲ့ အမြင်ရှိတာပဲ..."

"ဟုတ်တယ်... စုယွမ်က ပန်းကန်လုံး အရမ်းညစ်ပတ်နေတာတောင် တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ သိနိုင်တယ်... သူ့ရဲ့ အမြင်က ရှေးဟောင်းပစ္စည်း အကဲဖြတ် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်နဲ့တောင် နှိုင်းယှဉ်လို့ရတယ် မဟုတ်ဘူးလား..."

"စုယွမ်ကို ကြည့်လိုက်... သူက တကယ်ကို အရည်အချင်းရှိတာပဲ... အဲ့ဒီလိုမဟုတ်ရင် သူက ဘယ်လိုလုပ် ငွေရှာနိုင်မှာလဲ..."

စုယွမ်၏ ဘေးပတ်လည်ရှိ လူများသည် သူ့အား ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိသော လေးစားအားကျမှုများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

"ဝါး... ဒီပစ္စည်းက တကယ်ကို ရှေးဟောင်း အနုပညာလက်ရာတစ်ခုပဲ..."

စုကော်ချန်က တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ဒါက ဘယ်လောက်တောင် တန်ဖိုးရှိတာလဲ..."

စုကော်ချန်၏ မေးခွန်းကို ကြားချိန်တွင် ဗီဒီယို မှတ်တမ်းတင်နေခဲ့သော လူငယ်သည် ရှေ့သို့ ထပ်မံ ထွက်လာပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေကိုလည်း အဆင့်ခွဲခြားထားတယ်... ကျွန်တော်က အကဲဖြတ်တဲ့ ဗီဒီယိုတွေကို မကြာခဏ ကြည့်လေ့ရှိပြီး ဒီနယ်ပယ်က ဈေးနှုန်းတွေကို သိတယ်... အင်း... ဒီပန်းကန်လုံးက ယွမ်သောင်းဂဏန်းလောက် တန်ဖိုးရှိလောက်တယ်..."

"ဆရာဖန်... ကျွန်တော် မှန်တယ်မလား..."

လူငယ်က မျက်နှာဆယ်ရန် ကြိုးစားရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဗီဒီယိုထဲမှ ဆရာဖန်သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး လည်ချောင်းကို ရှင်းကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဟားဟား... ဒီကလေး ပြောတဲ့ ဈေးနှုန်းက နည်းနည်း နိမ့်နေတယ်..."

"ဈေးကွက်ပေါက်ဈေးအရဆိုရင် ဒီပန်းကန်လုံးက ပုံမှန်တွက်ကြည့်ရင်တောင်မှ ယွမ်ရှစ်သိန်းထက်မက တန်ကြေးရှိတယ်..."

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အခန်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။