အခန်း ၈၈

အခန်း (၈၈) ဒီမှာ လုံခြုံရေးကင်မရာတွေ မရှိဘူး

ဝမ်တဖန်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ခဏတာ အေးခဲသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် တက်နေသော စုကျွင်းချန်သည်လည်း စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ ငြိမ်သက်သွားပြီးမှ သူ၏ တက်ခြင်းနှင့် တုန်ရီခြင်းကို ပြန်လည်စတင်လိုက်သည်။

"သူ ငါ့ကို ရိုက်တယ်ဆိုတာ ဘယ်လို သက်သေပြရမလဲ... ဒါက သိသာနေတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား... တကယ်လို့ သူ ငါ့ကို မရိုက်ရင် ဘယ်သူက ရိုက်မှာလဲ..."

အခိုက်အတန့်မျှ ဝမ်တဖန်သည် စကားပြောရန် ဆွံ့အသွားပြီး စုယွမ်က အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ မိုက်မဲသော မေးခွန်းကို မေးရသနည်းဆိုတာ သူမ စဉ်းစား၍မရနိုင်ခဲ့ချေ။

သူမ၏ ဘေးပတ်လည်ရှိ လူများသည်လည်း သံသယများ ပြည့်နှက်နေကြပြီး စုယွမ်၏ စကားများက မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်ကို ဆိုလိုကြောင်း လုံးလုံးလျားလျား နားမလည်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

"တကယ်လို့ နင်တို့ သူတို့ကို မရိုက်ရင် ဘယ်သူက ရိုက်တာလဲ..."

"ဘုရားရေ... နင်က လူကို ရိုက်ထားပြီးတော့ လျော်ကြေးတောင် မပေးချင်ဘူးလား..."

"အဲဒီလူက လူယုတ်မာပဲ..."

"ငါ့ရဲ့ ယွမ် လေးသိန်းလေး..."

ဝမ်တဖန်သည် ဆက်လက် ငိုကြွေးနေခဲ့ပြီး စုကျွင်းချန်ကို ရံဖန်ရံခါ ပုတ်ကာ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ပိုမို ချဲ့ကားရန် အချက်ပြနေလေ၏။

"ဟမ့်.. ဝမ်တဖန်... ဒီမှာ လုံခြုံရေးကင်မရာတွေ မရှိဘူး... အဲဒီတော့ ငါတို့ ခင်ဗျားတို့ကို ရိုက်တယ်ဆိုတဲ့ သက်သေကို ဘယ်ကနေ ရမှာလဲ..."

စုယွမ်က အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့သော လူရမ်းကားမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ပုံမှန်နည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍မရနိုင်ပေ။ လူရမ်းကားကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် လူရမ်းကား နည်းလမ်းများကိုသာ အသုံးပြုရမည် ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် ဤကဲ့သို့သော လူများနှင့် ပတ်သက်၍ ကိုယ်ကျင့်တရား သို့မဟုတ် လူ့ကျင့်ဝတ်များကို ဂရုစိုက်နေရန် မလိုအပ်ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့တွင် အစကတည်းက ထိုအရာများ လုံးလုံးလျားလျား မရှိခဲ့သောကြောင့်ပင်။

"အာ..."

ဝမ်တဖန်သည် လုံးလုံးလျားလျား ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။ သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး ဤနေရာတွင် လုံခြုံရေးကင်မရာများ အမှန်တကယ် မရှိကြောင်း သဘောပေါက်သွားသဖြင့် ၎င်းတို့၏ လုပ်ရပ်များကို မှတ်တမ်းတင်ထားနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော်လည်း လူများစွာက စောင့်ကြည့်နေပြီး အရာအားလုံးကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြရာ စုယွမ်က မည်သို့လုပ်၍ အမှန်တရားကို လိမ်လည်ကာ အမည်းကို အဖြူအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်မည်နည်း။ လူများစွာ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို သူ ရှုပ်ထွေးသွားအောင် လုပ်၍မရနိုင်ပေ။

"နင် ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ... ဒီမှာ လုံခြုံရေးကင်မရာတွေ မရှိတာကတော့ အမှန်ပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ လူကြီးတွေနဲ့ ရွာသူရွာသားတွေ အများကြီး မြင်လိုက်ကြတယ်လေ... သူတို့ကို မျက်ကန်းတွေလို့ ထင်နေတာလား..."

"ဒီလူတွေက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာတချို့ ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေမဲ့ သူတို့က မျက်ကန်းတွေ မဟုတ်ဘူး... ခုနက ဖြစ်သွားတာ အားလုံးကို သူတို့ မြင်လိုက်တယ်..."

"ဒီမှာ လာပြီး ငြင်းဖို့ မကြိုးစားနဲ့..."

"တကယ်လို့ နင်တို့က မျက်ကန်းတွေ မဟုတ်ရင် ဒါတွေအားလုံးကို မြင်လိုက်ရမှာပဲ မဟုတ်ဘူးလား..."

"တကယ်လို့ နင်တို့ မမြင်လိုက်ဘူးဆိုရင် နင်တို့က မျက်ကန်းတွေပဲ..."

ဝမ်တဖန်သည် လူအုပ်ကြီးကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဝမ်တဖန်၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ကြည့်ရှုနေသူများ၏ မျက်နှာများသည် ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားကြ၏။

"ငါပဲ နားမလည်နိုင်တာလား... ဒါမှမဟုတ် ဝမ်တဖန်ပဲ တကယ် အရူးဖြစ်နေတာလား..."

"သူမလို လူတွေကို သက်သေခံခိုင်းထားတာတောင် မပြောနဲ့... အခု ကိုယ့်ဘာသာ အရူးဆိုတာကိုပါ ထုတ်ပြောလိုက်သေးတယ်..."

"ဒီလူကတော့ တကယ် ဦးနှောက်မရှိတဲ့ ငတုံးစစ်စစ်ပဲ..."

"ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ... ငါက မျက်ကန်းဆိုတာကို ဝန်ခံတယ်..."

"ဟုတ်တယ်... ငါက မွေးကတည်းက အနီးမှုန်တာ... အခု အသက်ကြီးလာတော့ အဝေးမှုန်ပါ ဖြစ်လာပြီ... ခုနက ဘာတွေဖြစ်သွားတာလဲ... တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို ပြောပြနိုင်မလား..."

"ငါလည်း မပြောနိုင်ဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါလည်း မမြင်လိုက်ဘူးလေ... ပြီးတော့ ငါ့မှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာတချို့လည်း ရှိနေတယ်..."

"နင်တို့က တကယ့်ကို တစ်ခုခုပဲ... ငါက ဘယ်လိုလုပ် မြင်ရမှာလဲ..."

"ဒီနှစ်ယောက်က ပိုက်ဆံလိမ်တောင်းချင်လို့ သူတို့ဘာသာသူတို့ ရိုက်နှက်ထားတာ သိသာကြီးကို... အခုကျတော့ ငါတို့ကို အပြစ်လာပုံချနေတယ်... ဒီအပြုအမူက ခြိမ်းခြောက်ငွေတောင်းရမ်းမှု၊ မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲမှုနဲ့ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ပါဝင်နေတယ်လို့ ငါ ခံစားရတယ်..."

"ဝမ်တဖန်... အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောမနေနဲ့... နင့်ကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြမယ်... ငါတို့ ခုနက ဖြစ်သွားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုကိုမှ မမြင်လိုက်ဘူး..."

"တကယ်လို့ နင်တို့က လုံခြုံရေးကင်မရာ မှတ်တမ်းကို မရှာနိုင်ဘူးဆိုရင် နင်တို့က ဇာတ်တိုက်ထားတဲ့ မတော်တဆမှု၊ မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲမှု၊ ငွေညှစ်မှုနဲ့ လမ်းပေါ်မှာ သရုပ်ဆန်ဆန် လုယက်မှုတွေကို ကျူးလွန်နေတာပဲ... အဲဒီအတွက် နင်တို့ ထောင်ကျလိမ့်မယ်..."

ဤစကားများကို ကြားချိန်တွင် ဝမ်တဖန်သည် လုံးလုံးလျားလျား အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

'သူက အရိုက်ခံရတာတောင် ထောင်ကျရဦးမယ်တဲ့လား... ဒီလူတွေ ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ... သူတို့က ဘာလို့ စုယွမ်ကို အမှန်တရား ဖုံးကွယ်ဖို့ ကူညီပေးနေရတာလဲ... သူတို့အားလုံးက အိမ်နီးချင်းတွေလေ... သူတို့ ဒီလိုလုပ်တာ ကိုယ်ကျင့်တရား ဒါမှမဟုတ် အသိစိတ် ဆိုတာ လုံးဝ မရှိကြတော့ဘူးလား...'

"မြင်ပြီလား... ဝမ်တဖန်..."

"တကယ်လို့ ဒီနေ့ ခင်ဗျား လုံခြုံရေးကင်မရာ ဗီဒီယိုကို မထုတ်ပြနိုင်ဘူးဆိုရင်..."

"ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို လိမ်ညာဖို့ တမင် ကြိုးစားနေတယ်လို့ ယုံကြည်ဖို့ ကျွန်တော့်မှာ လုံလောက်တဲ့ အကြောင်းပြချက် ရှိတယ်..."

"ယွမ် လေးသိန်းကို ခြိမ်းခြောက်ငွေတောင်းရမ်းတာက ခင်ဗျားကို ပြဿနာကြီးကြီးမားမား ဖြစ်သွားစေဖို့ လုံလောက်တယ်မလား..."

စုယွမ်က အထင်သေးသော အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်၏။ ဝမ်တဖန်သည် အသံကျယ်ကျယ်နှင့် ဆဲဆိုရန်သာ ကောင်းသော်လည်း ဦးနှောက် လုံးလုံးလျားလျား မရှိချေ။ သူ့ကို အနိုင်ယူရန် သူမတွင် မည်သည့်အခွင့်အရေးမျှ မရှိပေ။

"နင်... နင်... နင်တို့အားလုံး..."

"နင်တို့က ငါတို့လို ရိုးသားတဲ့သူတွေကို ဝိုင်းအနိုင်ကျင့်နေကြတာပဲ..."

"အို..."

ဝမ်တဖန်က ဒေါသတကြီးဖြင့် စုကျွင်းချန်၏ ခြေထောက်များကို ထုနှက်လိုက်သည်။

"ခွေးကောင်.."

စုကျွင်းချန်သည် ဤစကားများကို ကြားပြီးနောက် ဆက်လက် ဟန်ဆောင်မနေနိုင်တော့ဘဲ ဝမ်တဖန်က သူ၏ ခြေထောက်များကို ကြမ်းတမ်းစွာ ထုနှက်လိုက်သဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဆက်လက် ငြိမ်သက်မနေနိုင်တော့ချေ။

"မင်းတို့ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုလုပ်ရက်တာလဲ... မင်းတို့ရဲ့ အသိစိတ်တွေ ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ... မင်းတို့ရဲ့ အသိစိတ်တွေကို ခွေးစားသွားပြီလား..."

"မင်းတို့က မကောင်းမှုတွေကို အားပေးအားမြှောက် လုပ်နေတယ်ဆိုတာ သတိထားမိကြရဲ့လား..."

"စုကော်ချန်က အလကားနေရင်း ယွမ် ရှစ်သိန်း ရသွားတာကို မင်းတို့က နည်းနည်းလေးတောင် မနာလိုမဖြစ်ကြဘူးလား..."

"မင်းတို့ ငါ့ကို မကူညီဘူးဆိုတာ ထားလိုက်ပါတော့... ဒါပေမဲ့ ဒီငတုံးတွေကိုတော့ ကူညီပေးနေကြတယ်ပေါ့..."

"တောက်... ငါတို့ လိုချင်တာက ပိုက်ဆံနည်းနည်းပဲလေ... ဘာလို့ မင်းတို့လို နှလုံးသားမရှိတဲ့ လူတွေက ငါတို့ကို ပစ်မှတ်ထားနေရတာလဲ..."

"စုကော်ချန်... ငါ ဝန်ခံတယ်... ငါက မနာလိုဖြစ်ရုံသက်သက်ပဲ... ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး... ဒီနေ့ မင်းရဲ့ ပိုက်ဆံကို ငါ လိုချင်တယ်... ငါ့ကို ယွမ် လေးသိန်း ပေးကိုပေးရမယ်..."

စုကျွင်းချန်သည် ချက်ချင်းပင် တည်ငြိမ်မှုကို လက်လွှတ်လိုက်ရပြီး ဆက်လက်၍ ဟန်ဆောင်မနေနိုင်တော့ပေ။

ဤအရှက်ကင်းမဲ့သော စကားများကို ကြားချိန်တွင် လူအုပ်ကြီးက ၎င်းတို့အပေါ် ရွံရှာမှု ပိုမို နက်ရှိုင်းလာခဲ့တော့သည်။

"ဟားဟားဟား..."

"တတိယဦးလေး... တတိယဦးလေး... ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်က တကယ်ကို မယုံနိုင်လောက်အောင် ငတုံးတွေပဲ..."

"ခင်ဗျား ခုနကပဲ ဝန်ခံလိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား... ကျွန်တော်တို့ ခင်ဗျားကို မရိုက်ဘူးဆိုတာရယ် ခင်ဗျားက မနာလိုဖြစ်ပြီး ပိုက်ဆံမက်နေတာ ဆိုတာတွေကို ခင်ဗျား ဝန်ခံလိုက်ပြီလေ..."

"ဒီလို အခြေအနေမှာ ခင်ဗျားက ဘာပြဿနာတွေ ဖန်တီးချင်နေသေးတာလဲ..."

စုယွမ်က ဆက်လက်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်း..."

စုကျွင်းချန်သည် ရုတ်တရက် အေးခဲသွား၏။ သူသည် စိတ်လိုက်မာပါဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ဖျက်ဆီးမိသွားခဲ့ပြီး ဤသည်က ထိုခွေးကောင်လေး စုယွမ်အတွက် သူ့ကို ပြန်လည်အသုံးချရန် အခွင့်အရေး ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"နင် ဘာအဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ..."

"ဒီမှာ လုံခြုံရေးကင်မရာတွေ မရှိဘူးလေ... အဲဒီတော့ ငါတို့ ခုနက ပြောခဲ့တာတွေက အမှန်ပဲဆိုတာကို နင် ဘယ်လို သက်သေပြမလဲ..."

"ဒီလူတွေက နင့်အတွက် သက်သေခံပေးမယ်လို့ မမျှော်လင့်နဲ့... စကားလုံးတွေက သက်သေမဟုတ်ဘူး... တကယ်လို့ နင်က အဲဒီလောက် အရည်အချင်းရှိနေရင် ငါတို့ ဒီစကားတွေကို ပြောခဲ့တယ်ဆိုတာ သက်သေပြစမ်း..."

ဝမ်တဖန်သည် သူမ၏ ဦးနှောက်က မယုံနိုင်လောက်အောင် ထက်မြက်လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် ခုနက စုယွမ် အသုံးပြုခဲ့သော လှည့်ကွက်ကို ကူးချခဲ့ပြီး ၎င်းကို ပိုမိုကောင်းမွန်အောင်ပင် လုပ်ဆောင်လိုက်သေး၏။

"ဟုတ်တယ်... တကယ်လို့ မင်းမှာ သတ္တိရှိရင် သက်သေပြစမ်း..."

စုကျွင်းချန်က ဖြည့်စွက်ပြောဆိုလိုက်သည်။

ထိုလူနှစ်ယောက်၏ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးသည် အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် တိုးတက်လာခဲ့ကြောင်း စုယွမ် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။ သို့သော် ၎င်းက အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်ပေ၏။

"ကျွန်တော့်မှာ သက်သေမရှိဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ..."

စုယွမ်၏ တိုးညင်းသော စကားလုံးများက ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို ချက်ချင်း လန့်ဖြတ်သွားစေခဲ့သည်။

သို့သော် တစ်စက္ကန့်အကြာတွင် ၎င်းတို့က လှောင်ပြောင်လာခဲ့ကြ၏။

"နင် မေ့နေတာလား... ဒီမှာ ကင်မရာတွေ မရှိဘူးလေ..."

ဝမ်တဖန်နှင့် စုကျွင်းချန်တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။

"တကယ်လို့လား... ကင်မရာတွေ မရှိပေမဲ့ ဒီမှာ ဖုန်းတွေတော့ ရှိတယ်လေ..."

စုယွမ်က သူ၏ လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ဘေးမှ လူငယ်တစ်ဦးသည် သူ၏ ဖုန်းဖြင့် မှတ်တမ်းတင်ထားလျက် ထွက်လာခဲ့လေသည်။

"အစ်ကိုဟိုင်... သူတို့ ခုနက ပြောသွားတာတွေကို မှတ်တမ်းတင်ထားလိုက်လား..."

စုယွမ်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... အားလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ထားတယ်... အရမ်းကို ရှင်းလင်းတယ်... ပြီးတော့ ဗီဒီယိုကို ဖုန်းကနေ မှတ်တမ်းတင်ထားတာဆိုတော့ အရမ်းကို ရှင်းလင်းနေတာပဲ..."

ရှောင်ဟိုင်က ပြောဆိုလိုက်၏။

ဖုန်းကိုင်လျက် ထွက်လာသော ရှောင်ဟိုင်ကို မြင်ချိန်တွင် ဝမ်တဖန်နှင့် သူမ၏ ယောက်ျားတို့သည် ၎င်းတို့၏ ခွန်အားအားလုံးကို လုံးလုံးလျားလျား ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ကြတော့သည်။

"ငါ ခုနက ပြောခဲ့တာတွေ အားလုံး အသံဖမ်းခံလိုက်ရတာပဲ... ဘယ်လောက်တောင် ကောက်ကျစ်ယုတ်မာလိုက်လဲ..."

"တတိယညီ... မင်း အခု ပိုက်ဆံလိုချင်သေးလား..."

"ဒီမှာ ဖုန်းမှတ်တမ်း ရှိတယ်နော်... တကယ်လို့ မင်းက အခမဲ့ စားစရာနဲ့ အခမဲ့ နေစရာကို လိုချင်တယ်ဆိုရင် အခုပြောလို့ရတယ်..."

စုဖူချန်သည် ဤသည်ကို မြင်ပြီးနောက် ရဲတင်းလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒါက..."

စုကျွင်းချန်သည် ဖုန်းကို လုယူရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း ထိုအတွေးကို လျင်မြန်စွာ ဖယ်ရှားလိုက်၏။ ရှောင်ဟိုင်သည် အလွန် သန်မာလှသည်။ သူ ဖုန်းကို လုယူရန်မှာ အသာထား ခန့်မသင့်ပါက အရိုက်ပါ ခံရနိုင်ချေ ရှိပေသည်။

"အစ်ကိုကြီး...ဒုတိယ အစ်ကို... ရှောင်ယွမ်... ငါတို့က ဒီအတိုင်း နောက်နေတာပါ..."

"ဘာလို့ မင်းတို့က တကယ် အတည်ယူလိုက်ကြတာလဲ..."

"ကောင်းပြီ... ဒီမှာပဲ ထားလိုက်ကြရအောင်... ဒါကို ထပ်ပြီး မပြောကြနဲ့တော့..."

"သွားကြစို့...သွားကြစို့"

စုကျွင်းချန်သည် ဝမ်တဖန်ကို ဆွဲကာ ၎င်းတို့၏ အိမ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားလေ၏။

"ချီး... စောင့်ကြည့်နေတဲ့ ဒီခွေးကောင်တွေက ငါတို့ကို သဘောမကျကြဘူး..."

"တကယ်လို့ သူတို့သာ မရှိဘူးဆိုရင် အဲ့ဒီ လေးသိန်းက အခု ငါတို့ဟာ ဖြစ်နေပြီ..."

စုကျွင်းချန်က ဝမ်တဖန်အား ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဤစကားများသည် လူတိုင်းကြားနိုင်စေရန် သင့်လျော်သော အသံပမာဏဖြင့် ပြောဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။ ချက်ချင်းပင် လူတိုင်း၏ မျက်နှာများသည် ဒေါသများဖြင့် လင်းလက်သွားကြပြီး တိုက်ခိုက်ချင်စိတ်များ ယားယံလာခဲ့ကြတော့သည်။

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် စုယွမ်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် လူအုပ်ကြီးအား ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟေး လူတွေ... ဒီမှာ လုံခြုံရေးကင်မရာတွေ မရှိဘူး... ပြီးတော့ ဖုန်းမှတ်တမ်းလည်း မရှိတော့ဘူး..."

"တကယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ တစ်ခုခု စီစဉ်နေမယ်ဆိုရင် ဘယ်သူမှ သိမှာမဟုတ်ဘူးနော်..."