အခန်း ၈၉

အခန်း (၈၉) သတင်းအချက်အလက်

စုယွမ် စကားပြောဆိုပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူဆိုလိုသည်ကို လူတိုင်း ချက်ချင်း နားလည်သွားကြလေ၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် လူတစ်ဒါဇင်ကျော်သည် လက်များကို ပွတ်သပ်လာကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ အတော်လေး စိတ်ဝင်စားဖွယ် ကောင်းနေပေသည်။

သူတို့သည် ဤလင်မယားကို လက်စားချေချင်နေခဲ့သည်မှာ အချိန်အတော်ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ယခုအခါတွင်မူ လက်တုံ့ပြန်ရန် အကောင်းဆုံးသော ဆင်ခြေတစ်ခုကို ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤနေရာတွင် လုံခြုံရေးကင်မရာများ မရှိသကဲ့သို့ မည်သည့် ဖုန်းကမှလည်း မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း မရှိချေ။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် စုကျွင်းချန်နှင့် သူ၏ဇနီးဖြစ်သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ သူတို့သည် လူအုပ်ကြီးကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လူအုပ်ကြီး၏ ဒေါသထွက်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမူအရာများကြောင့် သူတို့ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြတော့သည်။

"နင်တို့တွေ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ... ဘာလုပ်ချင်ကြတာလဲ..." ဝမ်တဖန်က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါ ပြောလိုက်မယ်... ရှေ့ကို တစ်လှမ်းမှ ထပ်မတိုးလာနဲ့နော်..."

"တကယ်လို့ နင်တို့ ရှေ့ဆက်တိုးလာရင် ငါ ရိုင်းတယ်လို့ မပြောနဲ့..." ဝမ်တဖန်သည် အသံသာကျယ်ပြီး အလုပ်မဖြစ်သူမျိုး ဖြစ်ပေသည်။ သူမသည် စကားကြီးစကားကျယ် ပြောတတ်သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ လုံးလုံးလျားလျား သတ္တိကြောင်သူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်၏။

"ဟုတ်တယ်... ငါတို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ မရိုက်ဘူး..." လူတစ်ယောက်က ပါးစပ်ထဲမှ ဆေးလိပ်ကို လွှင့်ပစ်ကာ ခြေထောက်ဖြင့် နင်းချေလိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားလေသည်။

အခြားသူများသည်လည်း အနောက်မှ အနီးကပ်လိုက်ပါသွားကြပြီး စုကျွင်းချန်နှင့် ဝမ်တဖန်တို့ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြပေ၏။

"အား... နင်က ငါ့မျက်နှာကို ရိုက်ရဲတယ်ပေါ့... အား..." ဝမ်တဖန်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ခွေးကောင်တွေ... တောက်... တကယ်လို့ မင်းတို့ ဒီနေ့ ငါ့ကို သေအောင် မရိုက်ဘူးဆိုရင် ငါ ပြန်လာပြီး လက်စားချေမှာကို အပြစ်မတင်နဲ့..." စုကျွင်းချန်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အား... မရိုက်ကြပါနဲ့တော့... မရိုက်ကြပါနဲ့တော့... ငါ မှားသွားပါတယ်... ငါ တကယ်ကို မှားသွားပါတယ်..."

"ငါ ပြန်မလုပ်တော့ပါဘူး... ငါ ပြန်မလုပ်တော့ပါဘူး... ငါက သတ္တိကြောင်တဲ့ကောင်ပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး မရိုက်ကြပါနဲ့တော့..." စုကျွင်းချန်က တောင်းပန်နေခဲ့သည်။

"မင်းတို့ရှေ့မှာ ငါ ဒူးထောက်ပါတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး မရိုက်ကြပါနဲ့တော့... ခုနက စကားတွေကို ငါ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး... ဝမ်တဖန် ပြောခဲ့တာပါ..."

"တကယ်လို့ မင်းတို့ ဆဲချင် ရိုက်ချင်တယ်ဆိုရင် ဝမ်တဖန်ကိုပဲ သွားရှာကြပါ... ငါ့မိသားစုကို မပတ်သက်ပါနဲ့... ငါ့ဆီကို မလာကြပါနဲ့..."

"စုကျွင်းချန်... နှလုံးသားမရှိတဲ့ ခွေးကောင်... ငါ ဒါတွေအားလုံး လုပ်နေတာ ငါတို့မိသားစုအတွက် မဟုတ်ဘူးလား... အခုကျတော့ နင်က ငါ့ကိုတောင် ရိုက်ဖို့ လူတွေကို လွှတ်ပေးနေသေးတယ်..." ဝမ်တဖန်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အား... နင်တို့အားလုံး စုကျွင်းချန်ကို သွားရိုက်ကြစမ်း... သူ့ရဲ့ ယောက်ျားပီသမှုကို ချိုးပစ်လိုက်... စုကျွင်းချန်... ခွေးကောင်... နင့်ကို ငါ သေတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်မယ်..."

ဒေါသထွက်နေသော ဝမ်တဖန်သည် လူအုပ်ကြီး၏ လက်သီးချက်များကို အန်တုရင်း စုကျွင်းချန်ဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ ပြေးဝင်သွားတော့၏။

"အသုံးမကျတဲ့ မိန်းမ... မင်းက ငါ့ကို ရိုက်ရဲတယ်ပေါ့..." စုကျွင်းချန်သည် ခန္ဓာကိုယ်မှ နာကျင်မှုများကို မေ့ပျောက်သွားသည့်အလား ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ဒေါသထွက်နေသော ဝမ်တဖန်၏ ဆံပင်များကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲကိုင်လိုက်ပေသည်။

"နင့်ရဲ့ ညီလေးကို ငါ ကန်ပစ်မယ်..." ဝမ်တဖန်သည် မည်သည့် ကြောက်ရွံ့မှုကိုမျှ မပြသဘဲ စုကျွင်းချန်၏ ပေါင်ကြားဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားလေ၏။

"ပျော်ရုံလောက်ပဲ လုပ်ကြပါ... အရမ်းကြီး လွန်မသွားစေနဲ့ဦး..." စုယွမ်က လူတိုင်းကို သတိပေးလိုက်သည်။

"ငါတို့ ဘယ်လောက်လုပ်ရမလဲ ဆိုတာ သိပါတယ်..." လူတစ်ယောက်က တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လူအုပ်ကြီးသည် ၎င်းတို့အား နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ ရိုက်ပုတ်လိုက်ပြီးနောက် နောက်သို့ဆုတ်ကာ ထိုလင်မယား၏ သရုပ်ဆောင်မှုကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြလေသည်။

စုကျွင်းချန်နှင့် ဝမ်တဖန်တို့သည် ပိုမို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လာကြပြီး တစ်ယောက်က အခါအားလျော်စွာ အော်ဟစ်နေကာ အခြားတစ်ယောက်ကလည်း ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်နေလေ၏။

"အား..."

ထိုနှစ်ယောက်ကြားရှိ ရန်ပွဲ ပြီးဆုံးရန် ဆယ်မိနစ်ခန့် အချိန်ယူခဲ့ရပေသည်။ စုကျွင်းချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ ပေါင်ကြားကို ဖက်ထားရကာ ဝမ်တဖန်မှာလည်း ဆံပင်တစ်ဆုပ်ခန့် အဆွဲခံလိုက်ရသဖြင့် အလွန် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော အခြေအနေဖြင့် နာကျင်စွာ မျက်နှာရှုံ့မဲ့နေတော့၏။

ဤသည်ကို မြင်ချိန်တွင် လူတိုင်းသည် အလွန်အမင်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြလေသည်။

လွန်ခဲ့သော အခိုက်အတန့်လေးကမှ အလွန် မောက်မာပြီး အရှက်ကင်းမဲ့နေခဲ့သော ထိုနှစ်ယောက်သည် ယခုအခါတွင်မူ လုံးဝ စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ သနားစရာကောင်းသော ခွေးနှစ်ကောင်အလား မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျနေကြပေ၏။

"တတိယဦးလေး... တတိယအဒေါ်.. အရိုက်ခံရတာ သဘောကျရဲ့လား... တကယ်လို့ အားမရသေးဘူးဆိုရင်လည်း လူတိုင်း ဒီမှာရှိနေတာပဲ... ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သရုပ်ဆောင်မှုကို ဆက်လုပ်လို့ရပါတယ်..." စုယွမ်က ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး လှောင်ပြောင်သော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟမ့်..." ထိုနှစ်ယောက်သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကြပြီး မည်သူကမျှ စုယွမ်အား တိုက်ရိုက် မကြည့်လိုကြချေ။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ယခုအခါ ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အနည်းငယ် သတိဝင်လာကြပြီဖြစ်ပြီး ဤသည်မှာ စုယွမ် ဖန်တီးထားသော ထောင်ချောက်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သဘောတူလက်ခံသွားကြလေသည်။

စုယွမ် ရောက်လာသည့် အချိန်ကတည်းက ၎င်းတို့သည် သူ၏ ထောင်ချောက်အတွင်းသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီဟု ဆိုလျှင်လည်း မှန်ကန်ပေ၏။

သူသည် ယွမ် လေးသိန်းကို မရရှိခဲ့ရုံသာမက ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ဒဏ်ရာများဖြင့်သာ အဆုံးသတ်ခဲ့ရသည်။ ဆေးရုံသို့သွားရန်အတွက်လည်း ငွေအမြောက်အမြား ကုန်ကျရဦးမည် ဖြစ်ပေသည်။

ဤအကြောင်းကို တွေးမိချိန်တွင် သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲ၌ မကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်လာကာ စုယွမ်အား စိုက်ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

"ဦးလေးသုံး... အဒေါ်သုံး... လုံခြုံရေးကင်မရာတွေ မရှိပေမဲ့ ဖုန်းမှတ်တမ်းတော့ ရှိတယ်နော်..."

"ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် ရန်ဖြစ်နေတဲ့ မြင်ကွင်းကို သေချာ မှတ်တမ်းတင်ထားတယ်... အရမ်းကို ရှင်းလင်းနေတာပဲ..."

"တကယ်လို့ ခင်ဗျားတို့က နောင်တစ်ချိန်မှာ ဒီကိစ္စနဲ့ ကျွန်တော်တို့ကို ခြိမ်းခြောက်ငွေတောင်းဖို့ ကြိုးစားလာရင် ဒီဗီဒီယိုက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သက်သေဖြစ်လာလိမ့်မယ်..." စုယွမ်က ပြုံးလျက် သူ၏ဖုန်းကို ဝှေ့ယမ်းပြကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

စုကျွင်းချန်နှင့် သူ၏ဇနီးဖြစ်သူတို့သည် ထိုလူငယ်၏ ကောက်ကျစ်ယုတ်မာမှုကို ရင်ထဲမှနေ၍ ကျိန်ဆဲလိုက်ကြပေ၏။ သူတို့သည် အခြေအနေကို ပြောင်းလဲရန် အခွင့်အရေး လုံးလုံးလျားလျား ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"တတိယညီ.. အခုကစပြီး လူလိုသူလို နေစမ်းပါ..." စုဖူချန်က အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ သူသည် ညီဖြစ်သူအပေါ် မည်သည့် သနားစိတ်မျှ မရှိတော့ဘဲ ရွံရှာမှုသာ ရှိတော့ချေ။

စုကော်ချန်၏ မျက်လုံးများသည်လည်း အလွန် အေးစက်နေပြီး သူသည် စုဖူချန်နည်းတူ တွေးတောနေခဲ့ပေသည်။

"အားလုံးပဲ... ဒီနေ့တော့ ဒီလောက်နဲ့ပဲ ရပ်လိုက်ကြရအောင်... ပွဲကို ဆက်ပြီး ရပ်ကြည့်နေဖို့ မလိုတော့ပါဘူး..."

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် သူတို့ရဲ့ ရန်ပွဲက ခင်ဗျားတို့အားလုံးကိုပါ ဒဏ်ရာရလုနီးပါး ဖြစ်သွားစေခဲ့တာ..."

"ကျေးဇူးပြုပြီး အားလုံးပဲ စိတ်ထဲ မထားကြပါနဲ့..." စုယွမ်က ပြုံး၍ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟားဟား... ရပါတယ်... ရပါတယ်... သူတို့က တမင်တကာ လုပ်တာမှ မဟုတ်တာ... ငါတို့လည်း စိတ်ထဲ မထားပါဘူး..."

"ငါ့အိမ်မှာ လုပ်စရာ အလုပ်တွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်... ဒါကြောင့် ငါ အရင်သွားတော့မယ်... အခြားသူတွေလည်း အလုပ်တွေ မပြီးကြသေးဘူး ထင်တယ်... မင်းတို့အားလုံးလည်း သွားသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား..."

လူတစ်ယောက်က စတင်ပြောဆိုလိုက်သည်နှင့် လူအုပ်ကြီးသည် လူစုကွဲသွားကြတော့၏။

"ဦးလေး... ကျွန်တော်တို့ သွားတော့မယ်... ဒီည သောက်ဖို့ ပြန်လာခဲ့မယ်နော်..." စုယွမ်က ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟားဟား... ကောင်းပြီလေ... မင်းကို ကြိုဆိုဖို့အတွက် စားသောက်ပွဲကြီးတစ်ခု ပြင်ဆင်ထားလိုက်မယ်..." စုကော်ချန်က ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး... ရှောင်ယွမ်နဲ့ ကျွန်တော် အရင်သွားတော့မယ်..." စုဖူချန်သည် စုကျွင်းချန်အား တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စုယွမ်နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားလေ၏။

စုယွမ်နှင့် အခြားသူများ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် စုကော်ချန်နှင့် သူ၏ဇနီးဖြစ်သူတို့သည်လည်း သူတို့၏ အိမ်သို့ ပြန်သွားကြလေသည်။

ပူပြင်းသော လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားပြီး စုကျွင်းချန်နှင့် ဝမ်တဖန်တို့သည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး နာကျင်ကိုက်ခဲနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ၎င်းတို့အနေဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ချေ။

အိမ်သို့ပြန်ရောက်ချိန်တွင် စုဖူချန်သည် စိတ်လက်ပေါ့ပါးနေခဲ့သည်။ ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စများက ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော်လည်း နောက်ဆုံးရလဒ်ကတော့ ကောင်းမွန်နေခဲ့ပေ၏။

"ငါ့ရဲ့ တတိယညီက ဆယ်စုနှစ်ချီပြီး လူရမ်းကား လုပ်လာခဲ့တာ... သူ့ဆီကနေ ဘယ်သူမှ အကျိုးအမြတ် တစ်ပြားမှ မရခဲ့ဖူးဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ သူ့တူက သူ့ကို ဒုက္ခရောက်အောင် လုပ်လိုက်နိုင်တယ်... သူကလည်း လုံးဝ ပြန်မလုပ်နိုင်ဘူးလေ..."

"သူက ငါ့ရဲ့ ညီအရင်း ဖြစ်နေပေမဲ့ ဘာလို့မှန်းမသိဘူး... သူ အရိုက်ခံရတာကို ကြည့်ရတာ တကယ်ကို သဘောကျတယ်..." စုဖူချန်က ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ ငါ့အစ်ကိုကြီးလည်း အဲဒီလိုပဲ ခံစားရမယ်လို့ ထင်တယ်..."

"ဒါက အဲဒီလင်မယားက မကောင်းမှုတွေ အများကြီး ကျူးလွန်ခဲ့လို့ပဲ... အဖေနဲ့ ဦးလေးကြီးရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ သူက ညီလေး ဖြစ်ပေမဲ့ သူကတော့ အဖေတို့ကို အစ်ကိုကြီးတွေလို တစ်ခါမှ မဆက်ဆံခဲ့ဘူးလေ..."

"ယုံမလားတော့ မသိဘူး... တကယ်လို့ အဖေနဲ့ ဦးလေးကြီးသာ ရုတ်တရက် အရိုက်ခံရမယ်ဆိုရင် သူတို့က နှစ်သိမ့်ပေးမှာ မဟုတ်တဲ့အပြင် လှောင်ပြောင်ပြီးတော့တောင် ကောင်းတယ်လို့ တိတ်တိတ်လေး ကျိန်ဆဲနေဦးမှာ... အဖေ ယုံလား..." စုယွမ်သည် အချိန်ကိုက်ပင် ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို ကမ်းပေးကာ မီးညှိပေးလိုက်သည်။

စုဖူချန်သည် ဆေးလိပ်ငွေ့တစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် သဘောတူလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။

အဲဒါက တကယ်ကို မှန်ကန်ပေသည်။ ဤတတိယညီသည် အစမှအဆုံးတိုင်အောင် သူနှင့် အစ်ကိုကြီးတို့ကို မိသားစုအဖြစ် ဘယ်သောအခါမှ မသတ်မှတ်ခဲ့ချေ။

ပြီးတော့ သူ အရိုက်ခံရတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ရှက်ရွံ့နေစရာ အကြောင်းပြချက် မရှိဘူးလေ။ ငါ သူ့ကို ဘာမှ အကြွေးတင်မနေဘူး။

ဖခင်ဖြစ်သူက အရာအားလုံးကို ပုံမှန်အတိုင်း လက်ခံနိုင်သည်ကို မြင်ချိန်တွင် စုယွမ်သည် အများကြီး ဆက်မပြောတော့ချေ။ သူသည် သူ၏ဖုန်းကို ဖွင့်လိုက်ရာ တစ်ချိန်ချိန်က ပို့ထားခဲ့သော မက်ဆေ့ချ်တစ်စောင်က သူ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားလေသည်။

ဤမြင်ကွင်းက စုယွမ်ကို ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေခဲ့တော့၏။