← Chapters

အခန်း ၁၃၈၁

Vol. 139 Ch. 1381

အခန်း ၁၃၈၁

Vol. 139 Ch. 1381

အခန်း (၁၃၈၁) အချိန်

ဂျွတ် ဂျွတ်

မဟာလွတ်လပ်ခြင်းနှင်းတောင် ဗောဓိသတ္တ၏ အသားနှင့် အရေပြားတို့က တဖြည်းဖြည်းမှန်ကဲ့သို့ ကြည်လင်သောအခြေအနေသို့ပြောင်းလဲလာပြီး၊ ပြူးကျယ်နေသော သူ၏မျက်လုံးများထဲရှိ အသက်စွမ်းအင်များ လျင်မြန်စွာပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ရှန်းယီ၏ရိုသေမှုမရှိသော စကားများကို ကြားသောအခါ၊ သူက ဒေါသတကြီးဖြင့်တုံ့ပြန်သင့်သော်လည်း၊ ယခုအခါဗောဓိဂိုဏ်းတွင် အလေးစားရဆုံးဖြစ်သော မဟာဆန္ဒဗောဓိသတ္တက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်စစီ ပြိုကွဲသွားသည်ကိုသာ ကြည့်နေနိုင်ခဲ့ပြီး၊ ကြည်လင်သောအပိုင်းအစများက တောက်လျှောက်မည်းမှောင်သွားကာလေထဲတွင် တိတ်တဆိတ်မြေမှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ မွေးရာပါဗုဒ္ဓရတနာကို ကိုင်တွယ်ရန် သူ၏ကျင့်ကြံခြင်း မလုံလောက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော တန်ပြန်သက်ရောက်မှု၏တန်ဖိုးပင်။

နှင်းတောင်ဗောဓိသတ္တ၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များက နောက်ဆုံးအလင်းရောင်တစ်ချက်ဖြင့် တောက်ပသွားခဲ့သည်။ တာအိုတွင် အောင်မြင်မှုအသစ်ရရှိထားသော ဤကျင့်ကြံသူလူငယ်လေးက ယခင်ကမကြုံစဖူး တာအိုသင်္ကေတနှစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ရုံသာမက၊ ကိုးကြိမ် သွေးသန့်စင်ခြင်း ဝိညာဉ်ရတနာအများအပြားကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးအောက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကပ်ဘေးစွမ်းအားများကို မည်သို့သိုလှောင်ထားနိုင်သနည်းဆိုသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

မြူခိုးများဖုံးလွှမ်းနေသော စကြာဝဠာထဲတွင်၊ သူ၏ဓမ္မကိုယ်ထည်က တောင်ကြီးတစ်လုံးအလား မတုန်မလှုပ် ရှိနေခဲ့သည်။

'အားနည်းချက်မရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်မှာလဲ။ ကောင်းကင်တာအိုက ဒါကို ဘယ်လိုများ သည်းခံခွင့်ပြုထားနိုင်တာလဲ။'

"မင်း... ပထမအဆင့်ကိုရောက်ဖို့... ဘယ်တော့မှ အခွင့်အရေးရမှာ မဟုတ်ဘူး..."

သူ၏အသိစိတ် ပျောက်ကွယ်မသွားမီ အခိုက်အတန့်တွင်၊ ဘုန်းကြီးအို၏မျက်နှာက ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့တောင့်တင်းနေပြီဖြစ်သော်လည်း၊ သူကနှုတ်ခမ်းထောင့်များကို အတင်းအကျပ်ကွေးကာ ရက်စက်သောအပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြနေဆဲဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်တာအိုက သည်းခံခွင့်ပြုချင်ပြုမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးက ဤလူကို လက်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ယခုလေးတင် သန့်စင်သော ဗုဒ္ဓပုတီးစေ့ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်လိုက်သော လက်သီးချက်တွင် ဗောဓိဂိုဏ်း၏ ဓမ္မကိုယ်ထည်ကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏အရှိန်အဟုန်က အလွန်ကြီးမားလွန်းသဖြင့် ဗုဒ္ဓက သေချာပေါက်မြင်တွေ့သွားပါလိမ့်မည်။

မကြာမီ၊ ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးက တစ်ခုခုမှားယွင်းနေကြောင်း သတိပြုမိကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ နတ်ဘုရားမင်းဆက် အမှတ်အသားပေါ်ပေါက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ မသေမျိုးဧကရာဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင်ထိုင်ရန် အရည်အချင်းကို သူထာဝရ ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည်။

"ငါ... အထက်မှာ... မင်းကိုစောင့်နေမယ်..."

မဟာလွတ်လပ်ခြင်းနှင်းတောင် ဗောဓိသတ္တ၏ မျက်လုံးများက လုံးဝကွဲကြေသွားပြီး၊ အက်ကွဲကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေသောဟာလာဟင်းလင်း မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များကိုသာ ချန်ရစ်ထားခဲ့သည်။

သူက ပျက်စီးနေသောလက်မောင်းကို တုန်ယင်စွာ မြှောက်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကန့်လန့်ကာဆီသို့ သူ၏လက်ညှိုးဖြင့် ထိုးပြလိုက်၏။

စူအက်ခွဲနေသောအသံများက ကောင်းကင်ယံတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး၊ ရှည်လျားသော လက်နက်ကို တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သော ကူလီကို သတိဝင်လာစေခဲ့၏။

ဘုန်းကြီးအို လောကထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူမ ငေးမောကြည့်နေခဲ့ပြီး၊ သူမ၏အကြည့်က သန့်စင်သောဗုဒ္ဓ ပုတီးစေ့၏ကျဆင်းလာမှုကို လိုက်ပါသွားကာ အဝေးမှ ပုံရိပ်ဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်အထိ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

နက်မှောင်သည့် တိမ်တိုက်များ၏ဖုံးလွှမ်းမှုအောက်တွင်၊ ကျောက်စိမ်းဖြူခန္ဓာကိုယ်က ရွှေရောင် ဆံထိုးနှင့် အနက်ရောက်တာအိုဝတ်စုံကိုဝတ်ဆင်ထားသော တာအိုကျင့်ကြံသူအဖြစ်သို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ မွေးရာပါဗုဒ္ဓရတနာကို ဆုပ်ကိုင်ရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။

"ဟင်း။"

ကူလီက သူမ၏ခေါင်းကို ပြင်းထန်စွာခါယမ်းလိုက်ပြီး၊ သူမ၏တစ်ကိုယ်လုံးရှိအရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်နေသော အေးစက်မှုကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်၏။

နောက်ဆုံးတွင် ကြားနေကျကောလာဟလများ သူမ၏မျက်စိရှေ့တွင် အမှန်တကယ်ဖြစ်လာသောအခါ၊ တကယ်တမ်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့်အရာကမည်သည့်အရာဆိုသည်ကို သူမ အမှန်တကယ် ခံစားလိုက်ရသည်။

သန့်စင်သော ဗုဒ္ဓပုတီးစေ့ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော မဟာဆန္ဒဗောဓိသတ္တနှင့် မဟာလွတ်လပ်ခြင်း သတ္တဝါအများအပြား ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ၊ ပထမအဆင့်အောက်တွင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သူ မရှိသလောက်ပင်။

သို့သော် သူတို့က လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် လွယ်ကူစွာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာရိုက်ချိုးခံလိုက်ရပြီး၊ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးက အိပ်မက်တစ်ခုအလား မျက်စိဖြင့်မြင်တွေ့ရသည်ကိုပင် မယုံနိုင်စရာဖြစ်နေသည်။

'ဒါက နတ်ဘုရားမင်းဆက်ရဲ့ တောင်ပိုင်း ကာကွယ်ရေး စစ်သူကြီးချုပ်လား။'

ဤထွက်ဆိုချက်က တာအိုကျင့်ကြံသူကိုယ်တိုင်၏ နှုတ်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ကူလီ၏သူငယ်အိမ်များက အနည်းငယ်တုန်ယင်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏တစ်ကိုယ်လုံးက အကြောများသေနေသကဲ့သို့တုန်နေ၏။ အမြင့်ဆုံးသော ကြောက်ရွံ့မှုရှေ့မှောက်တွင်ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ဇီဝကမ္မဆိုင်ရာတုံ့ပြန်မှုတစ်ခုပင်။

အမှန်တကယ်ပင်၊ ဤ တာအိုကျင့်ကြံသူ၏ ခွန်အားဖြင့်၊ မိမိကိုယ်ကိုလှည့်စားရန် မလိုအပ်သလို၊ နတ်ဘုရားမင်းဆက်ကို လှည့်စားရန် ကြိုးပမ်းကာဟန်ဆောင်နေရန် ပို၍ပင်မလိုအပ်ပေ။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင်၊ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက အရှေ့ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် ဤမျှများပြားသောလှည့်ကွက်များကို ရှောင်ရှားကာ တာအိုသင်္ကေတနှစ်ခုကိုသာ ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ပါက၊ ဗောဓိဂိုဏ်းနှင့် မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းတို့က ချက်ချင်းပူးပေါင်းသွားကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ့ကို မသေမျိုး ဧကရာဇ်အဖြစ် စုပေါင်းတင်မြှောက်ကာ၊ ပြိုလဲလုနီးပါးဖြစ်နေသော သူတို့၏နတ်ဘုရားမင်းဆက်ကို လွယ်ကူစွာဖြုတ်ချနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ အပိုအလုပ်များလုပ်နေရန် လိုအပ်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

သို့သော် ဤအကြောင်းကြောင့်ပင်လျှင်၊ ၎င်းက ကူလီကို ပို၍ပင်မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့၏။

ဘာကိုမှ မလိုအပ်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက၊ ကျင့်ကြံခြင်းကို အသုံးပြု၍ ရွှေမသေမျိုး ဆယ့်နှစ်ပါး၏ခေါင်းဆောင်ဟူသော ဂုဏ်သတင်းကို ဖန်တီးခဲ့သလို၊ နောက်သို့လှည့်လိုက်ရုံဖြင့် အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓပြီးလျှင် ဒုတိယလိုက်သော ဘုန်းကြီးများ၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် အမှုထမ်းနိုင်သည်။

ကျင့်ကြံသူများအတွက်၊ မဟာဂိုဏ်းကြီး နှစ်ခုသည် လောကတွင်အလေးစားရဆုံးသော ခိုလှုံရာ နေရာများဖြစ်ပြီး၊ ဝင်ခွင့်ရခြင်းကပင် ကြီးမားသော ဂုဏ်ယူမှုတစ်ခုဖြစ်ကာ၊ တောင်များကိုဖွင့်လှစ်ပြီး ဂူများကိုတည်ထောင်ခြင်းက ထာဝရ အမှတ်အသားတစ်ခု ချန်ထားနိုင်ပြီး၊ အန္တိမ ပန်းတိုင်ကိုလိုက်စားရန် မိမိ၏တစ်သက်တာလုံးကို ပေးဆပ်ရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်၊ သူက လမ်းကြောင်း နှစ်ခုစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အောင်မြင်ခဲ့၏။

သို့သော် သူကမည်သည့်အရာကိုမျှမရွေးချယ်ခဲ့ဘဲ၊ အခက်အခဲဆုံးသော တခြားလမ်းကြောင်းတစ်ခုထံသို့ စွန့်စားသွားခဲ့သည်။

တောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်သူကြီးချုပ်... ဤ ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားပုံရသော ဘွဲ့က ယခင် နှစ်ခု၏ ရှေ့တွင် မည်သည့်အလေးချိန်မျှမရှိသော်လည်း၊ တာအိုကျင့်ကြံသူ အနက်ရှိုင်းဆုံးအသိအမှတ်ပြုသော အမှတ်အသားဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးရှိနေသည်လော။

"မသွားသေးဘူးလား။"

ရှန်းယီက သန့်စင်သော ဗုဒ္ဓပုတီးစေ့ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး၊ အဝေးရှိ ကူလီကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးတစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။

နန်ဖျင်စီရင်စုတွင် မက်မွန်သီးမုန့်တစ်ခုကို အသုံးပြု၍ သူ့ကိုတစ်ချိန်ကနောက်ပြောင်ခဲ့ဖူးသဖြင့်၊ ဤအမျိုးသမီးကို သူမှတ်မိသည်။

"..."

ထိုရိုးရှင်းသော စကားတစ်ခွန်းက ကူလီ၏ရင်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော နောက်ဆုံးသံသယ အရိပ်အယောင်ကို နောက်ဆုံးတွင် ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏အသက်ရှူသံက ရုတ်တရက် ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့၏။

ဤအရာက အမှန်တကယ်ပင်။

"စစ်သူကြီး၊ ကျွန်မနဲ့အတူ နတ်ဘုရားမင်းဆက်ဆီ ပြန်မလိုက်ဘူးလား။" ကူလီက သူမ၏လက်နက်ကိုသိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး၊ သူမမျက်နှာက လေးစားမှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပါသည်။

မဟာဂိုဏ်းကြီးအတွင်း ဤလူ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော အပြုအမူများကို တွေ့ရှိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓများက ခြိမ်းခြောက်မှုကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို သေချာပေါက် ရွေးချယ်ကြမည်ဖြစ်ပြီး၊လွတ်မြောက်၍မရနိုင်သော အကျဉ်းထောင်ကို တည်ဆောက်ရန် ဂိုဏ်းချုပ်များကိုပင် ခေါ်ဆောင်လာနိုင်ချေ ရှိသည်။

ထိုအချိန်ကျလျှင်၊ ကောင်းကင်တာအိုထံသို့ ပြန်လည်ရောက်သွားရန်ဆိုသည်မှာ အချည်းနှီးသောစိတ်ကူးယဉ်မှု တစ်ခုဖြစ်လာလိမ့်မည်။

နတ်ဘုရားမင်းဆက်က ပြိုလဲလုနီးပါးဖြစ်နေသော်လည်း၊ ပိန်နေသောကုလားအုတ်က မြင်းတစ်ကောင်ထက်တော့ ကြီးမားနေဆဲဖြစ်သည်။ လူသားဧကရာဇ်ရှိနေသရွေ့၊ သူက သေမျိုးလောက၏ ပထမအဆင့်ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ စစ်သူကြီးရှန်းကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မည့်တစ်ဦးတည်းသော သူ ဖြစ်သည်။

"ငါ့မှာ ကိစ္စတချို့ရှိသေးတယ်။"

ရှန်းယီက ခေါင်းကိုညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်၏။ သူ့ကိုကြားဖြတ် တားဆီးရန် ဗောဓိဂိုဏ်း၏ လှုပ်ရှားမှုက သူ၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီး၊ အရှေ့ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်သောသတင်းပေါက်ကြားမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

သူအပင်ပန်းခံကာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခဲ့သော တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးကို ဤမသေမျိုးနှင့်ဗုဒ္ဓများကို ဖျက်ဆီးခွင့်မပြုနိုင်ပေ။

ထို့အပြင်၊ယခု ပြန်သွားခြင်းက အင်ပါယာမြို့တော်ဆီသို့ ဂိုဏ်းနှစ်ခု၏အာရုံစိုက်မှုကို စောစီးစွာဆွဲဆောင်သွားနိုင်သည်။

အပြည့်အဝမထွက်ပေါ်လာသေးသည့်နောက်ခံအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ၊ နောက်ထပ်ခဏတာမျှ ဆက်လက်ဟန်ဆောင်နေပြီး ဂိုဏ်းများ၏တုံ့ပြန်မှုအချိန်ကို နှောင့်နှေးစေခြင်းက ပိုကောင်းပါသည်။ တစ်ရက် သို့မဟုတ် တစ်နာရီလောက်ပင်ဖြစ်စေ၊ လူသားဧကရာဇ်အတွက် အကျိုးရှိပါလိမ့်မည်။

All Chapters