အခန်း ၁၃၈၃

အခန်း (၁၃၈၃) ဧကရီကို ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း

"ဧကရီ။ ကျုပ်တို့မှားမှန်း သိပါပြီ"

ဧကရီက အချိန်အတော်ကြာလှုပ်ရှားမှု မရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

မဟာလွတ်လပ်ခြင်းဗောဓိသတ္တအချို့က သူတို့၏တစ်သက်တာ ဗဟုသုတများအားလုံးကိုကုန်ခန်းသည်အထိ အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း၊ပင်လယ်ထဲသို့ နွားများနစ်မြုပ်သွားသကဲ့သို့ အနည်းငယ်မျှသော လှိုင်းဂယက်ကိုပင်မဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ခဲ့ပေ။

သို့မှသာ ပထမအဆင့်ဧရာမပုဂ္ဂိုလ်ကြီး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သဘာဝကို နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ပြန်လည်အမှတ်ရမိကြ၏။

ထိုဝမ်းနည်းပူဆွေးပြီး အက်ကွဲနေသော အော်ဟစ်သံကို တောင်းပန်မှုတစ်ခုအဖြစ်အသုံးပြုခြင်းကသာ သူတို့လုပ်နိုင်သည့်တစ်ခုတည်းသော အရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ပဲ့တင်ထပ်နေသော ငိုကြွေးသံများရှိနေသော်လည်း၊ ဟိုထူဧကရီ၏ အမူအရာက အနည်းငယ်မျှပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူမက သူမ၏အရှေ့ရှိ လူပုံသဏ္ဌာန်မီးတောက် အချို့ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး၊ သူမ၏လက်ချောင်းငါးချောင်းကို အနည်းငယ် လှည့်လည်ကာ၊လူအချို့ထံမှ ကပ်ဘေးသောင်းချီသောအခြေခံများကို လွယ်ကူစွာလောင်ကျွမ်းဖျက်ဆီးပစ်လိုက်၏။

"ဆရာ"

ဤမဟာလွတ်လပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တများ၏ သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေများကို ရှီမုစောင့်ကြည့်နေပြီး၊ ယခင်ကထက် ပို၍ပင်အကူအညီမဲ့သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသော်လည်း၊ သူမ၏ နှလုံးသားက ကြောက်ရွံ့မှုခံစားချက်ဖြင့် ပိုမို လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရသည်။

သူမ၏အမှားကြောင့်... ဧကရီက ဤမဟာကပ်ဘေးကြီးတွင်နောက်ဆုံးတော့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဆွေးနွေးပွဲအတွင်း၊ ထိုကျောက်စိမ်းဟင်းလင်းပြင်စကြာဝဠာအစစ်အမှန်အရှင်က တိုက်ပွဲတစ်ပွဲတည်းတွင် မဟာလွတ်လပ်ခြင်းဗောဓိသတ္တ ရှစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ချိန်မှာပင်၊ ရွှင်ပျော်အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓ နှင့် ဆေးလုံးအစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓတို့က ခမ်းနားသော တောင်ထွတ်ကြီးမှသာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏အပေါ်သို့ မည်သည့် အစစ်အမှန်လှုပ်ရှားမှုကိုမျှ မပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း သိထားရမည်။

အနီးအနားရှိ ဧကရာဇ်နှစ်ပါး၏ထိန်းချုပ်မှုအပြင်၊ ပို၍အရေးကြီးသော အကြောင်းရင်းမှာ နှစ်ဖက်စလုံးအကြားရှိ စည်းမျဉ်းများကို တိတ်တဆိတ် နားလည်ထားမှုကြောင့်ဖြစ်သည်။

ပထမအဆင့်က မလှုပ်ရှားသရွေ့၊ အခြေအနေက ထိန်းချုပ်နိုင်သောနယ်နိမိတ်များ အတွင်းတွင်သာ ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့စတင်တိုက်ခိုက်ကြပါက၊ ဧကရာဇ် နှင့် အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓတို့က အချင်းချင်း ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်စွမ်းဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း၊ နှစ်ဦးစလုံးက ဂိုဏ်းနှစ်ခု၏တပည့်များကို လွယ်ကူစွာအစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိကြရာ၊ လောကကြီးတွင် အစစ်အမှန် ပရမ်းပတာအခြေအနေများကို ဖြစ်ပေါ်စေပါလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ မည်သည့် ဂိုဏ်းချုပ်ကမျှ ခွင့်ပြုနိုင်စွမ်းမရှိသော အရာဖြစ်သည်။

ထို့အပြင်၊ ဧကရီစံအိမ်တော်၏ အခြေအနေမှာ အလွန်အနေရခက်နေပြီး၊ ဤကဲ့သို့ရက်စက်သော နည်းလမ်းများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ၊ အကယ်၍ ဟိုထူဧကရီသာ ဘုန်းကြီးများကဲ့သို့ ၎င်းတို့ကိုအသုံးပြုပါက၊ ဤလုပ်ရပ်များက သူမကိုဆန့်ကျင်ရန် အလွယ်တကူ အသုံးပြုခံရနိုင်ပါသည်။

ဘုန်းကြီးများအပေါ်သို့ ဧကရီမီးလောင်ကျွမ်းနေစဉ်၊ ရှီမုက သူမ၏လည်ချောင်းထဲတွင် ခြောက်သွေ့မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သူမ၏အသံများတုန်ယင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "ဆရာ... ကျေးဇူးပြုပြီး ဒေါသကို ထိန်းပါဦး..."

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။

မဟာလွတ်လပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တ များ၏ ခန္ဓာကိုယ်များ ရုန်းကန်မှု ရပ်တန့်သွားပြီး၊ သူတို့၏မျက်လုံးများတဖြည်းဖြည်းအရောင်အဝါ ကင်းမဲ့သွားသည်နှင့်အမျှ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတွင် အလင်းစက်ဝိုင်းများတဖြည်းဖြည်း လှိုင်းထလာကာ၊ ပျက်စီးနေသောမြေပြင်ကို ကုစားပေးပြီး ညှိုးနွမ်းနေသောသစ်သားများကို အသစ်တဖန်ပြန်လည် ပွင့်လန်းစေသည့် နွေးထွေးသောနေမင်းကြီးနှင့် တူနေသည်။

ကျယ်ပြောပြီး ခမ်းနားထည်ဝါသော ပုံရိပ်သုံးခုက ကြာပန်းပလ္လင်များပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေကြပြီး၊အောက်ဘက်သို့ ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

ဘယ်ဘက်တွင် ရွှင်ပျော်အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓ ဖြစ်ပြီး၊ ညာဘက်တွင် ဆေးလုံးအစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓ ဖြစ်သည်။

အလယ်တွင် ရှိနေသော သူမှာမူ၊ တောက်ပသော အနီရောင်သင်္ကန်းကို ခြုံလွှမ်းထားပြီး၊ သူတို့၏မျက်နှာက ဗုဒ္ဓ အလင်းတန်း၏ တောက်ပမှုအောက်တွင် အနည်းငယ်ဖုံးကွယ်နေပုံရသော်လည်း၊ သူတို့က ဗောဓိဂိုဏ်း၏ ပစ္စုပ္ပန် လောကကို ကြီးကြပ်နေသော ထိုဗုဒ္ဓကို ကိုယ်စားပြုကာ၊ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်သော လွှမ်းမိုးသည့် ခံစားချက်ကို ထုတ်လွှတ်နေပါသည်။

ဗုဒ္ဓသုံးပါးလုံး ရှိနေကြသော်လည်း၊ အမျိုးသမီးကို တားဆီးမည့် ရည်ရွယ်ချက်အရိပ်အယောင်မျှ မပြသခဲ့ကြပါ။

ယခုအခါ ဗုဒ္ဓ၏အမိန့်ဖြင့် ရောက်ရှိလာပြီး၊ ဧကရီမီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းခံနေရသူများမှာ အရှေ့ပိုင်း ဍုမေဏုမှ သူတို့၏ဗောဓိသတ္တ များ ဖြစ်နေသော်လည်း မလှုပ်ရှားခဲ့ကြပေ။

ဤသည်မှာ ဧကရီတစ်ပါးအတွက် ပြသရမည့် လေးစားမှုဖြစ်သည်။

ပြောင်းပြန်အားဖြင့်၊ ဟိုထူဧကရီကလည်း ကျယ်ပြောလှသော ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းကို လျစ်လျူရှုထားပြီး၊ သူမ၏မျက်လုံးများက ထို မဟာလွတ်လပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တ များအပေါ်တွင်သာ ရှိနေသည်။

နှစ်ဖက်စလုံး၏ဤကဲ့သို့သော ရပ်တည်ချက်များက ရှီမုကို ကြောက်ရွံ့မှု အခြေအနေတစ်ခုတွင် သံသယကင်းစွာ ပိတ်လှောင်သွားစေခဲ့သည်။

ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း သို့မဟုတ် ဆူပူကြိမ်းမောင်းခြင်းက ညှိနှိုင်းရန် နေရာရှိသေးကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။ ယင်းအစား၊ ဤခံစားချက်ကင်းမဲ့သော စောင့်ကြည့်နေမှုက ပို၍ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းနေပါသည်။

မဟာလွတ်လပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တများ၏ ဓမ္မကိုယ်ထည်များက မီးသွေးအကြွင်းအကျန်များ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ တောင်ပေါ်လေကြောင့်လွင့်စင်သွားကာ၊ သူတို့၏စူးရှသော ငိုကြွေးသံများပါ ပျောက်ကွယ်သွားမှသာ၊ ဟိုထူ ဧကရီက နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏လက်ကို ချလိုက်၏။

သူမက အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓသုံးပါးကို ကျောခိုင်းလိုက်ရာ၊ သူမ၏ဝတ်ရုံများက လေထဲတွင်လွင့်မျှောနေပါသည်။

ဤ ထိပ်ပြောင်ဘုန်းကြီးများ ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ၊ ထိုလူငယ်လေးအနေဖြင့် အရှေ့ပိုင်းတိုက်ကြီးမှ ထွက်ခွာရန်အခွင့်အရေးများ ပိုမိုရရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ဧကရီရဲ့ ဒေါသက ပြေပျောက်သွားပြီလား။" ဆေးလုံးဗုဒ္ဓက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ပြေပျောက်သွားပြီဆိုရင်၊ ကောင်းကောင်း စကားပြောကြရအောင်။" ရွှင်ပျော်အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓ က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ရာ၊ သူ၏တည်ငြိမ်နေပုံရသော မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသများမှာထင်ရှားနေသည်။

ဤ ဗောဓိသတ္တများက သူပေးသနားထားသော မွေးရာပါဗုဒ္ဓရတနာကို ကိုင်ဆောင်ကာ၊ သူ၏ဗုဒ္ဓ၏အမိန့်စာဖြင့် ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့ထဲမှ ခြောက်ပါးကို သတ်ဖြတ်လိုက်သော ဟိုထူ၏ရက်စက်သည့် နည်းလမ်းများက သူ၏ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်ခြင်းပင်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေခဲ့၏။

"ဘယ်လို စကားပြောချင်လို့လဲ။"

ဟိုထူဧကရီက သူမ၏အကြည့်ကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်ပြီး၊အလျင်စလိုမအရှိဘဲလှည့်ကာ အလယ်ရှိ ဧရာမဗုဒ္ဓကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

ပထမအဆင့် အကြားတွင်ပင်၊ ကွာခြားချက်များ ရှိနေပါသည်။ အနာဂတ်နှင့် အတိတ်တို့နှင့်အတူ၊ ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓမှာတော့ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၊ ယွီချင်းဂိုဏ်းချုပ် နှင့်အတူ လောကတွင်အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်နှစ်ပါးအဖြစ် ယှဉ်တွဲ ရပ်တည်နေသည်။

"ဧကရီရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ဓလေ့ထုံးတမ်းတွေနဲ့ ကိုက်ညီမှုရှိမရှိ ဆန်းချင်းဂိုဏ်းချုပ်ကို မေးမြန်းဖို့ ဒီဘုန်းကြီးအို ရည်ရွယ်ထားပါတယ်။" ပစ္စုပ္ပန် ဗုဒ္ဓ က အောက်ဘက်ရှိ အမျိုးသမီးကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

သူနှင့် ယွီချင်း နှစ်ဦးစလုံးက ထိုပြောင်းလဲ၍မရနိုင်သောအနာဂတ်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း၊ယနေ့ ဖြစ်ရပ်က မဟာကပ်ဘေးကြီး တစ်ခုလုံးတွင် အဆိုးရွားဆုံးဖြစ်ရပ်အဖြစ် သံသယကင်းစွာ သတ်မှတ်နိုင်ပါသည်။

ဂုဏ်သတင်းကြီးမားသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုမှ ဧကရီတစ်ပါးက၊ ကပ်ဘေးတစ်ခုတွင် အမှန်တကယ် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့သည်။

ရှီမုက သူမ၏တပည့်ဖြစ်သည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ လောကရှိ တာအိုဓမ္မအားလုံးက ပထမအဆင့် အောက်မှ လာခြင်းဖြစ်သည်။

မည်သည့် ဧကရာဇ် သို့မဟုတ် အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓ တွင် တပည့်မရှိဘဲ နေမည်နည်း။ ဆွေးနွေးပွဲအတွင်းအိပ်စက်နေသူများအနက်၊ မည်သူက အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓ၏ အစစ်အမှန် တပည့် မဟုတ်ဘဲ နေမည်နည်း။

ထို့အပြင်၊ မဟာကပ်ဘေးကြီး မပြီးဆုံးသေးသော်လည်း၊ ဟိုထူ၏ပြစ်ဒဏ်ပေးသည့် လုပ်ရပ်ကို သည်းခံနိုင်ပါသေးသည်။ အများဆုံးမှာ လူအနည်းငယ်ကို ကောင်းကင်တာအိုထံ အိပ်စက်ခြင်းသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်လိုက်ရုံသာ ဖြစ်မည်။

သို့သော် သူတို့၏ကပ်ဘေးစွမ်းအားများကို တမင်တကာကုန်ခန်းသွားစေပြီး၊ သူတို့၏ဓမ္မကိုယ်ထည်များကို ပြန်လည်မပုံဖော်နိုင်စေဘဲ မဟာကပ်ဘေးကြီးအတွက် နောက်တစ်ကြိမ် အကျိုးမပြုနိုင်အောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းက၊ မည်သို့ တရားမျှတမှု ရှိမည်နည်း။

သို့မဟုတ် ထိုတရားဥပဒေမဲ့သော ရက်စက်သည့် အာဏာရှင်၏သက်တမ်းကို ဆွဲဆန့်ရန် ရည်ရွယ်ကာ၊ သူမက နတ်ဘုရားမင်းဆက်ကို ထောက်ခံနေခြင်းလော။

"ဧကရီ ကျေးဇူးပြုပြီး။" ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓက လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်သည့်အနေဖြင့် သူ၏လက်ဖဝါးကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်သော်လည်း၊ လှိုင်းထန်နေသော ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းတွင် အတင်းအကျပ် စေခိုင်းမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှင်းလင်းစွာ ပါဝင်နေသည်။

ယခင်က ဘုန်းကြီးများသန့်စင်ခံနေရသည်ကို စောင့်ကြည့်နေခြင်းမှာ စည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ယခု ဟိုထူကို ဆန်းချင်းဂိုဏ်းချုပ် ထံ ခေါ်ဆောင်ကာ တရားမျှတမှုရှာဖွေခြင်းကလည်း စည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်၏ အုပ်ထိန်းသူများဖြစ်ကြရာ၊ စည်းမျဉ်းများမရှိဘဲ မည်သည့်အရာကိုမျှ တည်ဆောက်၍ မရနိုင်ပေ။

"မင်းအရင် ဧကရီစံအိမ်တော် ကို ပြန်သွားတော့။"

ဟိုထူဧကရီက ရှီမုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။ လှုပ်ရှားပြီးနောက် သူမက ယခင်က မကြုံစဖူးလွတ်လပ်သွားသည့် ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်သည်။

ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားရမည့်အစား၊ အမှန်တကယ်တွင် သူမက ပို၍ သက်တောင့်သက်သာဖြစ်နေခဲ့၏။

"ကျွန်မ သခင်မနဲ့အတူ လိုက်ချင်တယ်။"

ရှီမုက ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ သူမ၏ဆရာကို ဖီဆန်လိုက်ပြီး၊ အင်္ကျီလက်စကို တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်ထားကာ၊ ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းအောက်တွင် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေသော်လည်း နောက်ဆုတ်ရန်ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။