အခန်း ၁၃၈၅

အခန်း (၁၃၈၅) ငါမသိဘူး

ကောင်းကင်တာအိုက ဧရာမရေခဲတောင်ကြီးကဲ့သို့သော သားရဲကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူသည်။

ဒုတိယအဆင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက ထိုသားရဲကြီး အတွင်းကပ်ပါးရပ်တည်နေသော သက်တမ်းတို သတ္တဝါလေးတစ်ကောင်မျှသာဖြစ်ပြီး၊ မသေမျိုး ကတိသစ္စာ နှင့် မဟာဆန္ဒကို ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့်သာ သားရဲကြီး၏အာရုံကို ခေတ္တမျှဆွဲဆောင်နိုင်ကာ အနည်းငယ်ပိုကြီးမားသော သက်တမ်းတိုသတ္တဝါလေး တစ်ကောင် ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ဤအခြေအနေများအောက်တွင်၊ သူတို့၏ဓမ္မအသီးအပွင့ သို့မဟုတ် တာအိုအသီးအပွင့်ကို အတွင်း၌အပ်နှံထားသော ကျင့်ကြံသူအများစုက ကောင်းကင်တာအို၏မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့နိုင်ရန် အသာထား၊ သူတို့၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှင်းလင်းစွာ သိမြင်နိုင်ပါက ကံကောင်းသည်ဟု မှတ်ယူနိုင်သည်။

သို့သော် ချွင်းချက်နှစ်ခု ရှိပါသည်။

တစ်ဦးမှာ ယွီချင်းဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ဦးမှာ ပစ္စုပ္ပန် ဗုဒ္ဓအရှင်သခင်ဖြစ်သည်။

ဤ ဧရာမပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နှစ်ပါးက လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ သက်တမ်းတိုသတ္တဝါလေးများ ကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ဘဲ၊ သူတို့က ကောင်းကင်တာအို ဟူသော သားရဲကြီး၏မျက်လုံးများနှင့် နားရွက်များဖြစ်လာရန် အရည်အချင်းပြည့်မီကြသဖြင့်၊ သူတို့က အများကြီးပိုမြင်နိုင်ကြ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓ၏ဖြာကျလာသော ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းအတွင်း၌ တစ်ခုခုမှားယွင်းနေကြောင်း လူတိုင်းနောက်ဆုံးတွင် သတိပြုမိသွားကြသည်။

"တချို့ ပျောက်နေတယ်..."

ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏သွေးများ အေးစက်သွားပြီး၊ သူ၏နှလုံးသား အနက်ရှိုင်းဆုံး အစိတ်အပိုင်းမှ ကြောက်ရွံ့မှုများ စတင်ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။

မည်သည့် မူလအစ သို့မဟုတ် နောက်ခံမှ စိတ်ဝိညာဉ်ပေါ်ထွက်လာသည်ဖြစ်စေ၊ သူတို့၏တစ်သက်တာ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော ကျင့်ကြံခြင်းက ကောင်းကင်တာအိုသို့ နောက်ဆုံးတွင်ဝင်ရောက်ရန်နှင့် သေခြင်းမဲ့ပြီးမပျက်စီးနိုင်သော လွတ်လပ်သည့် သတ္တဝါတစ်ဦးဖြစ်လာရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ၊ ဤအလုံခြုံဆုံးသော နေရာပင်လျှင် အပြောင်းအလဲတစ်ခုကိုမြင်တွေ့ခဲ့ရကြောင်း တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ကိုရုတ်တရက်ပြောလာခြင်းက၊ လူတိုင်း၏နှလုံးသားများအတွက် ပြင်းထန်သောထိုးနှက်ချက်တစ်ခုဖြစ်လာခဲ့သည်။

အစစ်အမှန်အရှင် ရွှမ်ဝေ့၏ မျက်နှာတွင်ပင် ခေတ္တမျှထစ်ငေါ့မှုအရိပ်အယောင်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ တဖြည်းဖြည်း ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်တာအိုမှ ဓမ္မအသီးအပွင့်များစွာ ပျောက်ဆုံးနေပြီး၊ ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓက ရှန်းယီကို ရည်ညွှန်းပြောဆိုနေရာ၊ ၎င်းတို့နှစ်ခုကြား ဆက်စပ်မှု တစ်ခုခု ရှိနိုင်မည်လော။

"..."

အရှေ့ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်က သူ၏အပြုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပင်လျှင် အနည်းငယ် ပိုမို မတ်မတ်ထိုင်လာခဲ့သည်။

ဧကရာဇ်အဖြစ် သူ၏မွန်မြတ်သော အဆင့်အတန်း ရှိနေသော်လည်း၊ သူကလည်း ကောင်းကင် တာအို၏အကာအကွယ် အပေါ် မှီခိုနေရသူဖြစ်သည်။

ကိစ္စရပ်များက သူနှင့် သက်ဆိုင်လာသောအခါ ပြင်းထန်သော အလင်းတန်းတစ်ခုက သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အလိုအလျောက်လင်းလက်သွားခဲ့၏။

"လူတိုင်းသတိထားမိကြလားတော့ မသေချာဘူး၊ ကောင်းကင်တာအိုကနေ ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့သူတွေအားလုံးနီးပါးက ငါ့ရဲ့ဗောဓိဂိုဏ်းက မဟာလွတ်လပ်ခြင်းဗောဓိသတ္တတွေချည်းပဲ... ချွင်းချက်တစ်ခုကလွဲလို့ပေါ့။"

လူတိုင်း၏ထိတ်လန့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင်၊ ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓ၏ ဟိန်းဟောက်နေသော အသံသည် တိမ်ပင်လယ်ကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ "ဟုတ်တယ်။ အဲဒါက မင်းတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ ကျောက်စိမ်းဟင်းလင်းပြင်စကြာဝဠာ အစစ်အမှန်အရှင် ပဲ။"

"ပိုပြီးတိုက်ဆိုင်တာက၊ တာအိုဓမ္မဆွေးနွေးပွဲမှာ ကျဆုံးသွားတဲ့ တပည့်တွေထဲမှာ ကျန်တဲ့သူတွေက သူတို့ရဲ့ဓမ္မကိုယ်ထည်တွေကို ပြန်လည် ပုံဖော်နေကြပေမယ့်၊ သူ့လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးသွားတဲ့သူတွေကသာ ဒီလိုရှင်းပြလို့မရအောင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြတာပဲ။"

ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓ စကားပြောပြီးသွားသည်နှင့်၊ ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးမှ တပည့်များ၏မျက်နှာများက ရုတ်တရက် ဖြူရော်သွားခဲ့သည်။

ချီယွင်ကျစ်က နေရာတွင် အေးခဲသွားပြီး၊ အရှေ့ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် ဘုန်းကြီးများစုဆောင်းထားသောဒေါသကို ဖောက်ထုတ်ရန် ဟိုထူဧကရီ၏ ကိစ္စကို အသုံးပြုကာ ဗောဓိဂိုဏ်းက ရှန်းယီ ကို ဟန့်တားနေခြင်းဖြစ်သည်ဟု သူ မူလက ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

အခြေအနေက ဤမျှရှုပ်ထွေးလာမည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ချီယွင်ကျစ်က အလိုအလျောက် ရှေ့သို့ ထွက်လိုက်ပြီး၊ သူ၏အသံမှာ အက်ကွဲနေလျက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမယ့် ရှန်းယီရဲ့ တာအိုအသီးအပွင့်ကလည်း ကောင်းကင်တာအိုထဲမှာ မရှိပါဘူး။ သူလည်း မတော်တဆမှုတစ်ခုခု ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာဖြစ်နိုင်တယ်လေ၊ ဘာလို့ ဗုဒ္ဓက ချက်ချင်းပဲ ဒါဟာ သူ့ရဲ့တာဝန်ဖြစ်တယ်လို့ ကောက်ချက်ချရတာလဲ။"

ဧရာမပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဆယ့်ခုနစ်ပါး စုဝေးနေသော တိမ်ပင်လယ်တွင်၊ အတွေ့အကြုံ မရှိသေးသော ရွှေမသေမျိုး တစ်ပါးက အဆင်ခြင်မဲ့ဖြတ်ပြောခြင်းက အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓ နှင့် ဧကရာဇ်များကို ငြင်းဆို၍မရနိုင်အောင် ရိုသေမှုကင်းမဲ့ရာ ရောက်သည်။

"..."

အစစ်အမှန်အရှင် ရွှမ်ဝေ့၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် ခါးသီးမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

ရှင်းလင်းစွာပင်၊ ဂျူနီယာညီလေးချီယွင်က ယခုအခါ ရှန်းယီကို သူ၏တပည့်အရင်းအဖြစ် အမှန်တကယ် သဘောထားနေပြီး၊ သူ၏အနာဂတ်ကို ဖျက်ဆီးမည်ဖြစ်စေ၊မဖြစ်စေ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

သို့သော်... သို့သော် ရှန်းယီ၏တာအိုအသီးအပွင့်က ယခုမှ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမဟုတ်ပေ။

မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် ရှိစဉ်ကတည်းက၊ အစစ်အမှန်အရှင်ရွှမ်ဝေ့က ကောင်းကင် တာအို အတွင်းဖြစ်ပေါ်နေသော အပြောင်းအလဲကို အာရုံခံမိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုစဉ်က သူက ရှန်းယီ နှင့် မတွေ့ဆုံရသေးသလို၊နောက်ပိုင်းတွင် ဂိုဏ်းနှစ်ခုထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့သဖြင့် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာလေ့လာရန် အချိန်မရှိခဲ့သောကြောင့်၊ ၎င်းကို ကျောက်စိမ်းဟင်းလင်းပြင်စကြာဝဠာ တာအိုအသီးအပွင့်၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သဘာဝအဖြစ် ယာယီ မှတ်ယူထားခဲ့ရုံသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ၊ဤကဲ့သို့ ထင်ရှားသော သက်သေအထောက်အထားများနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်၊သူကိုယ်တိုင်ပင် ဤကိစ္စက ရှန်းယီ နှင့် အမှန်တကယ် ပတ်သက်နေသလား ဟု စတင် တွေးတောလာခဲ့၏။

၎င်းပ အမှန်တကယ်ပင် တိုက်ဆိုင်လွန်းနေသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်သုံးပါက အလင်းမျက်နှာပြင်ကို တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြ၏။ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်မှ မိုးပြာရောင်အလင်းများ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားပြီး၊ သူတို့၏အစစ်အမှန်ပုံစံများကို ဆက်တိုက်ဖော်ပြလာကြသော်လည်း၊ ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓ၏ စကားများကို ဖြတ်ပြောခြင်း မပြုခဲ့ကြပေ။

ကိစ္စရပ်၏ဆိုးရွားမှုက ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံး၏အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ထိခိုက်စေရန် လုံလောက်နေပြီး၊ မည်သည့် လှည့်စားမှုကိုမျှခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓက ချီယွင်ကျစ်ကို အပြစ်တင်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘဲ၊ စိတ်ရှည်စွာဖြင့် ရှင်းပြခဲ့သည်။ "ဒီဘုန်းကြီးအိုက ဘယ်သူ့ကိုမှ အပြစ်တင်ဖို့ မဆိုလိုပါဘူး။ ဒါပေမယ့် လက်ရှိအခြေအနေတွေအောက်မှာ၊ အဖြစ်မှန်တွေကိုအတည်ပြုဖို့ အစည်းအဝေးတစ်ခု ကျင်းပရပါမယ်။"

ဤသို့ပြောဆိုရင်း၊ သူက ဧရာမနေမင်းကြီး နှင့် အဝေးမှ အခြားကြာပန်းပလ္ဘင်ဆီသို့ ကြည့်ရန် ခေါင်းကို လှည့်လိုက်၏။ "အနာဂတ် မင်း ဘာပြောစရာရှိသေးလဲ။"

"..."

ကြာပန်းအလ္လင်ပေါ်တွင်၊ အနာဂတ်ဗုဒ္ဓက တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေခဲ့သည်။

လူတိုင်း ရှန်းယီကို ရည်ညွှန်းကတည်းက၊ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် လှိုင်းလုံးများ လှုပ်ခတ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုလူငယ်လေးက ကပ်ဘေးတွင် ပြောင်းလဲနိုင်သော အရာတစ်ခုဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သော်လည်း၊ထိုပြောင်းလဲနိုင်သော အရာကကိစ္စရပ်ကို ဤမျှအဓိပ္ပာယ်မဲ့လွန်းသော အဆင့်အထိကြီးထွားသွားစေလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

အံ့အားသင့်မှုများကြားတွင်၊ အနာဂတ်ဗုဒ္ဓက ခေါင်းကိုက်မှု အနည်းငယ်ကိုလည်း ခံစားလိုက်ရ၏။

အစောပိုင်းက၊ သူက လူငယ်လေးကိုယ်စား အပြစ်ကိုခံယူရမည်ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ ဤလူကို သူစီစဉ်ထားခြင်းဖြစ်သည်ဟု ထိုထိပ်ပြောင်အိုကြီးများကို ယုံကြည်စေကာ၊ ထိုသို့ဖြင့် သူတို့၏သတိထားစောင့်ကြည့်မှုကို လျော့နည်းသွားစေခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ... ကောင်းကင်တာအိုအတွင်း ဓမ္မအသီးအပွင့်များ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းနှင့်အတူ၊ သူကိုယ်တိုင်ပင် အနည်းငယ် မငြိမ်မသက်ဖြစ်လာခဲ့၏။

ဤကဲ့သို့သော အပြစ်ကိုဆက်လက်ခံယူထားခြင်းက သူ့ကိုဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံး၏ဘုံရန်သူ ဖြစ်သွားစေမည်မှာ သေချာသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ မသေနိုင်ခြင်း၏အနှစ်သာရကို မြည်းစမ်းဖူးသော မည်သည့်ကျင့်ကြံသူမဆို ထိုအရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်မည့် သူကိုလုံးဝ သည်းခံမည် မဟုတ်ပေ။

"ငါ... ငါ သိပ်မသိပါဘူး။"

အနာဂတ် ဗုဒ္ဓက သူ၏ပါးစပ်ကို တွန့်လိုက်ပြီး၊ ဤ အကြီးအကဲများအုပ်စုမှ တွေ့ရှိသွားခြင်းကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် သူ၏အနောက်ရှိ ရွှေပုစဉ်းရင်ကွဲကို ဖုံးကွယ်ရန် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုလိုက်၏။

သူ၏ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အမူအရာနှင့် မတူဘဲ၊ သူ၏နှလုံးသားက ရုတ်တရက် ခိုင်မာသွားခဲ့သည်။

ထိုလူငယ်လေး နှင့် ဆက်လက် မပတ်သက်နိုင်တော့သော်လည်း၊ ဤနှာခေါင်းကြီးဘုန်းကြီးများနှင့် ထိပ်ပြောင်များအုပ်စုကို သူ မကူညီနိုင်ပေ။

မဟာကပ်ဘေးကြီးကို လွှမ်းမိုးနိုင်သော ပြောင်းလဲနိုင်သည့် အရာတစ်ခုက အမှန်တကယ်ပင် ထူးဆန်းပြီး အသိဉာဏ်ထက်ကျော်လွန်နေရပါလိမ့်မည်။

ဤကဲ့သို့စွမ်းရည် အနည်းငယ်မျှမရှိဘဲ၊ ဤကဲ့သို့သောလောကကြီးကို သူမည်သို့လှုပ်ခတ်နိုင်မည်နည်း။

"ငါက သဘာဝအရတိတ်ဆိတ်မှုကို သဘောကျပြီး၊ ကိစ္စတွေမှာ ဝင်မပါတော့တာကြာပြီဆိုတာ မင်းတို့ အားလုံး သိကြပါတယ်။"

အနာဂတ်ဗုဒ္ဓက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး၊ သူ၏ပါးစပ်ကို ပိတ်ကာ၊ မည်သည့်အရာကိုမျှ မသိရှိသည့် အမူအရာကိုဟန်ဆောင်နေလိုက်သည်။

"..."

ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓက သူ့ကို နက်နဲစွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။

သူသည် အနာဂတ်၏စကားများကို မယုံကြည်သော်လည်း၊သူထံ၌ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းရည်မျိုးမရှိကြောင်းကိုလည်း နားလည်ထားပါသည်။