အခန်း ၁၃၈၆

အခန်း (၁၃၈၆) မသေမျိုးခုံရုံး၏အလိုရှိ ရာဇဝတ်ကောင်

အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ်ဟူသော သုံးပါးတစ်ဆူ ပေါင်းစပ်မှသာ လူတစ်ဦးက လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိနိုင်ပြီး၊ အားလုံးက သူတို့၏အစစ်အမှန် သဘာဝကို သိရှိကြသည်။

ရှန်းယီက တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် မွေးဖွားခဲ့သူဖြစ်ရာ ထိုနယ်မြေအားကြီးကြပ်သည့် အနာဂတ်ဗုဒ္ဓအား အရင်ဆုံးမေးမြန်းခဲ့သည်။

ဤလုပ်ရပ်က မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းအတွက် ကြီးမားသောမျက်နှာသာပေးမှုသံသယကင်းစွာပေးစွမ်းခဲ့ပြီး၊ ထိုလူငယ်လေးကို ရှာဖွေခြင်းမှာ ကောင်းကင်တာအိုအတွင်းရှိ အပြောင်းအလဲများကို ရှင်းလင်းရန်အတွက်သာဖြစ်ပြီး၊ မဟာကပ်ဘေးကြီးနှင့် မသက်ဆိုင်ကြောင်း၊ မည်သည့် ဒေါသကိုမျှဖောက်ထုတ်မည်မဟုတ်ကြောင်းလည်း သူတို့ကပြောဆိုခဲ့ကြ၏။

ဤပြောဆိုချက်ကို ဂိုဏ်းချုပ်သုံးပါး၏မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် ထုတ်ပြန်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သဖြင့်၊ သဘာဝကျကျပင် ကတိကိုဖောက်ဖျက်မည် မဟုတ်ပေ။

ဘုန်းကြီးများအားလုံးက ဆန့်ကျင်ဘက်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။

ဤအချိန်တွင်တော့ ချီယွင်ကျစ်ပင်လျှင် ပြောစရာ စကားမရှိတော့ဘဲ၊မြင်ကွင်းကို မှင်သက်စွာသာ စိုက်ကြည့်နေနိုင်ခဲ့၏။

"ဧကရီ။"

ယွီချင်းဂိုဏ်းချုပ်က နောက်ဆုံးတွင် နောက်တစ်ကြိမ် စကားပြောလိုက်၏။ သူက ဟိုထူကို လေးနက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏မျက်လုံးများထဲရှိ အလင်းတန်းတွင်တည်ကြည်မှုအချို့ ပါရှိနေခဲ့သည်။ "အဲ့ဒီကလေး ဘယ်မှာလဲ။"

အမှန်တကယ်ပင်၊ ဧကရီက ကောင်းကင်အောက်တွင် အမွန်မြတ်ဆုံးသောသတ္တဝါ ဖြစ်နှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

သို့သော် လက်ရှိအချိန်၊ ကောင်းကင်ကန့်လန့်ကာ ပတ်လည်တွင်ထိုင်နေကြသော လူတိုင်း၏အဆင့်အတန်းမှာ ဟိုထူဧကရီထက် မည်သူမှမနိမ့်ကျကြပေ။

ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးမှ နောက်လိုက်များ၏မျက်လုံးများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ၊အားလုံးက ထို ပြေပြစ်သောပုံရိပ်ဆီသို့သာ အာရုံစိုက်နေကြသည်။

ဧကရီဟူသော အမှတ်အသားကိုဖယ်ရှားလိုက်ပါက၊ ရှီမုသာလျှင် အဖော်ပြုခဲ့သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် လေဟာနယ်ထဲသို့ ဗလာအကြည့်ဖြင့်ငေးကြည့်နေပြီး၊ လူတိုင်း၏အမြင်တွင် သူမက အနည်းငယ်ထီးကျန်ပြီး သနားစရာကောင်းနေပုံရပါသည်။

မဟာကပ်ဘေးကြီးအတွင်း၊ ထိုလူငယ်လေးက မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းမှ တပည့်အားလုံး၏လေးစားမှုကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ မသေမျိုးများအားလုံး၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ကြိုတင် သတ်မှတ်ခြင်း ခံရသည်မှာပင် လွန်အကျူးမဟုတ်ခဲ့သော်လည်း၊ ဤမျှလေးနက်သော ကိစ္စရပ်မျိုးတွင် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ သူမ၏ဘေးတွင် ရပ်တည်ရန် မဝံ့ရဲခဲ့ကြပေ။

သံသယကိုမရှင်းလင်းခင် သူ့ကိုကာကွယ်ပေးခြင်းက ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးကိုဆန့်ကျင်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်အပြည့်ရှိသော မသေမျိုးများနှင့် ဗုဒ္ဓများကို ဆန့်ကျင်ခြင်းရာကျပေလိမ့်မည်။

"..."

နောက်ဆုံးတွင်၊ ဟိုထူဧကရီက သတိပြန်ဝင်လာခဲ့၏။

ရှန်းယီက ကောင်းကင်တာအိုကို သက်ရောက်မှုရှိစေနိုင်ကြောင်း သိရှိရချိန်တွင် သူမကိုယ်တိုင်ပင် အတော်လေး ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။

သေချာပေါက်၊ ဤမသေမျိုး ဗောဓိသတ္တများ ဘာကို ကြောက်ရွံ့နေကြသည်ကို သူမသိရှိထားသည်။ သူမက သူတို့ကို တစ်ဦးချင်းစီဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ၊ လောကကိုကျားကွက်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ ပြည်သူများကို နယ်ရုပ်အဖြစ်လည်းကောင်း အသုံးပြုကာ ကစားနေကြသည့် ဤသတ္တဝါများက အမှန်တကယ် ကြောက်ရွံ့တတ်ကြသည်ကို တွေ့ရှိရသဖြင့် ရုတ်တရက်အတော်လေးရယ်ချင်လာမိသည်။

သူမ၏အေးစက်ပြီး လှပသော မျက်နှာပေါ်တွင်၊ ခါးသီးသောအရိပ်အယောင် ပါရှိသည့် သိမ်မွေ့သော အပြုံးတစ်ခုတဖြည်းဖြည်းဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။

မထွက်ခွာမီချန်ရစ်ခဲ့သော အငွေ့အသက် အရိပ်အယောင်ကြောင့်၊ သူမက ဤလောကတွင် ရှန်းယီ၏တည်နေရာကို သိရှိသော တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော် ခန့်မှန်းချက်များသာ မှန်ကန်ပါက၊ အကယ်၍ ဤလူငယ်လေးက သေမျိုးလောကအတွက်အမှန်တရားရှာဖွေနေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါက၊ ထိုကလေးက တကယ်ကို... အနည်းငယ် သနားစရာ ကောင်းလှသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ သူမက ဧကရီတစ်ပါးဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားမင်းဆက်ဘက်တွင် ရပ်တည်နေလျှင်ပင်၊ သူ့ကိုယုံကြည်စေရန် သို့မဟုတ် အကူအညီတောင်းခံရန် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။ ၎င်းက ဤလောကတွင် သူယုံကြည်အားကိုးနိုင်သူ မည်မျှနည်းပါးကြောင်းကို ညွှန်ပြနေသည်။

ဂိုဏ်းနှစ်ခုအကြား တစ်ကိုယ်တော် ဖြတ်သန်းသွားလာခြင်းက ကြီးမားသောရဲစွမ်းသတ္တိ လိုအပ်ပြီး အလွန်အမင်းပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေမည်မှာ သေချာ၏။

၎င်းကို တွေးမိရုံမျှဖြင့်၊ ဟိုထူ၏ရင်ထဲတွင် သနားစရာကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။

အားကိုးရာမဲ့ဖြစ်နေပြီး အစစ်အမှန်ဝမ်းနည်းမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော ထိုလူငယ်၏အခြေအနေမှာ ဤကဲ့သို့ပင်ဖြစ်လိမ့်မည်။

"ငါ မသိဘူး။"

ညင်သာသော အသံတစ်ခုက လူတိုင်း၏နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

အမျိုးသမီးက သူမ၏ခေါင်းကို အနောက်သို့ အနည်းငယ် စောင်းလိုက်ရာ၊ သူမ၏လည်ပင်းမှာ ဖြူစင်ပြီးသွယ်လျနေကာ၊ ဤသိမ်မွေ့သော လက်ဟန်လေးဖြင့်ပင်၊ ဧကရီ၏ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည် ရယူလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ဧကရီသိပါတယ်။"

ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓက ရုတ်တရက် စကားပြောလာပြီး၊ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ပြတ်သားသော သဘောထားကို ပြသလာခဲ့သည်။

ဘုန်းကြီးများနှင့် မသေမျိုးများ တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။

ဧကရီက သေချာပေါက် သိရှိထားပါသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့က ရှီမုကို အမှန်တကယ်ကြားဖြတ် တားဆီးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ထိုလူငယ်ကိုကာကွယ်ရန် မဟုတ်ပါက၊ တပည့်များကပ်ဘေးထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံရမည်ကို စိုးရိမ်ခြင်း မရှိပါက၊ ဧကရီက သူမ၏တပည့်နှင့် မည်သို့ လမ်းခွဲပါမည်နည်း။

"မင်းနဲ့ ငါ တစ်ကြိမ်အငြင်းပွားခဲ့ဖူးတယ်။"

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲဖြစ်သော လူအိုကြီးက ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

ယွီချင်းဂိုဏ်းချုပ်က ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်၏ ရှေ့သို့ လျှောက်လာပြီး၊ တိမ်ပင်လယ်ကြားရှိ အမျိုးသမီးကိုကြည့်ကာ ညင်သာသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကပ်ဘေးဆိုတာ ကောင်းကင်က သတ်မှတ်ထားတာပါ။ လူသားတွေရဲ့ ခွန်အားနဲ့ ပြောင်းလဲလို့ မရပါဘူး။ မင်းရဲ့နာကြည်းချက်တွေကို ငါ နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မမေ့ပါနဲ့ ဒီမဟာကပ်ဘေးကြီးဟာ လူသားဧကရာဇ်က မသေမျိုးဌာနကို တည်ထောင်တာနဲ့ စတင်ခဲ့တာပါ၊ ငါတို့ရဲ့ မူလရည်ရွယ်ချက်ကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး။"

မသေမျိုး ဌာနကို တည်ထောင်ခြင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံကိုယ်စားပြုမူရန် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံကို အစားထိုးလိုက်ပါက၊ ကောင်းကင်အပြည့်ရှိသော ဤမသေမျိုးများနှင့် ဗုဒ္ဓများ၊ ကျယ်ပြောလှသော မသေမျိုးခုံရုံးက မည်သည့် လမ်းကြောင်းကိုလျှောက်လှမ်းရမည်နည်း။

လူသားဧကရာဇ်က ကောင်းကင်ဘုံ၏သဘောတရားများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ဒီရေလှိုင်းများကို အံတုခဲ့ရာ၊ အစားထိုးခံရခြင်းက တာအို၏ လမ်းကြောင်းပင်။

"မသေမျိုး ဌာနကနေ စတင်ခဲ့တာလား..."

ဟိုထူဧကရီက သူမ၏မျက်လုံးများကို ပင့်လိုက်ပြီး သူမ၏အသံမှာ တည်ငြိမ်သော်လည်း ပြတ်သားနေပါသည်။ "ဒါက ရှင်တို့ရဲ့လောဘကြောင့် မဟုတ်ဘူးလား၊ သေမျိုးလောကကို အိုးထဲပြုတ်ပြီး၊ သာမန်ပြည်သူတွေကို အစားအစာအဖြစ် သဘောထားတာ၊ ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးကတပည့်တွေ ပိုမို သောင်းကျန်းလာတာကြောင့် မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီလောက ကဘယ်လောက်များရှင်တို့ရဲ့ ဝမ်းဗိုက်တွေကိုဖြည့်ပေးနိုင်မှာလဲ။"

"သူက အနာဂတ်ကို ကြိုတင်မြင်တွေ့ခဲ့ရရုံတင်ပါ။"

"ဒါ့ပြင်၊ ငါအရင်က ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ကောင်းကင်အပြည့်ရှိတဲ့ ဒီမသေမျိုးဗုဒ္ဓတွေကို ငါ ဟန့်တားချင်ခဲ့တယ်။ လူသားတွေမသေမျိုးတွေနဲ့ အတူယှဉ်တွဲ နေထိုင်နိုင်ဖို့ လမ်းကြောင်းရှာဖို့ ငါ သူ့ဆီ သွားပြောခဲ့တယ်။ ရှင်တို့က သူ့အတွက်လမ်းကြောင်းတစ်ခု မချန်ထားခဲ့သလို၊‌ သေမျိုးလောက အတွက်လည်း ထွက်ပေါက်တစ်ခု မချန်ထားခဲ့ဘူး။"

"..."

ရှီမု၏ ခန္ဓာကိုယ်က စတင် တုန်ယင်လာခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မျက်လုံးများက ပိုမိုမသင့်လျော်သောအကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်ကို သူမ သတိပြုမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုထူးဆန်းသော မျက်လုံးများက ပြင်ပလူများကို ကြည့်သည့်အကြည့်နှင့် တူညီနေပြီး၊ အလွန် စိမ်းသက်ကာ အေးစက်နေခဲ့သည်။

"ဒါပေမယ့်။"

ယွီချင်းဂိုဏ်းချုပ်က တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူက ဟိုထူဧကရီကို စိုက်ကြည့်ကာ အေးအေးလူလူ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းကလည်း မသေမျိုးတစ်ပါးပဲလေ။"

"ငါမဟုတ်ဘဲလည်း နေနိုင်ပါတယ်။"

ဟိုထူဧကရီက သူမ၏လက်မောင်းများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးချလိုက်ပြီး၊ ကောင်းကင်အပြည့်ရှိသော မသေမျိုး ဗုဒ္ဓများကို ထိတ်လန့်သွားစေသည့် စကားတစ်ခွန်းကို ပြောလိုက်၏။

အကယ်၍ မသေမျိုးဖြစ်ရခြင်းမှာ လူသားများကို ဝါးမျိုရခြင်းဟု ဆိုပါက၊ ထိုကဲ့သို့သော မသေမျိုးမျိုးဖြစ်နေရန် မလိုအပ်ပေ။

"..."

ယွီချင်းဂိုဏ်းချုပ်က အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက်၊ နက်ရှိုင်းစွာ သက်ပြင်းချကာ သူ၏အင်္ကျီလက်စကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင်လည်း မင်းသဘောအတိုင်းသာ လုပ်တော့။"

ဤဧကရီက မသေမျိုး၊ဗုဒ္ဓများကို ဆန့်ကျင်ဘက်ဘက်တွင် ရှင်းလင်းစွာရပ်တည်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ နောက်ထပ်ဖြောင်းဖျနေခြင်းက အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။

ဗောဓိဂိုဏ်းက တောင်းဆိုချက်နှစ်ခုသာ တင်ပြခဲ့ရာ၊ နောက်ထပ်တစ်ခုကို မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သောကြောင့်၊ ယခင်တစ်ခုကိုသာ အောင်မြင်အောင်လုပ်ဆောင်ရပါတော့မည်။

"ဟိုထူဧကရီကို သေမျိုးလောကအတွင်းမှာ အနားယူနေခိုင်းလိုက်ပါ။"

အမိန့်စာ နှင့်အတူ ဤနေရာရှိ ကျန်ရှိနေသော ဧရာမပုဂ္ဂိုလ်ကြီးဆယ့်ခြောက်ပါးက ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာအမျိုးမျိုးဖြင့် သူတို့၏လက်များကို ဆန့်တန်းလိုက်ကြသည်။

"မလုပ်ပါနဲ့" ရှီမုက သူမ၏လက်မောင်းများကို ရူးသွပ်စွာဖြန့်ကြက်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏ဆရာ ရှေ့ရှိ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။

အနားယူနေခိုင်းသည်ဟု ဆိုသော်လည်း၊ အမှန်တကယ်တွင် ၎င်းမှာဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဧကရီက သူမ၏ရပ်တည်ချက်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်သောအခါ၊ သူမက မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်၏ ငြင်းပယ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

စီးဆင်းနေသော အလင်းတန်းဆယ့်ခြောက်ခု၏ တောက်ပမှုအောက်တွင်၊ အမျိုးသမီး၏ပုံရိပ်သည် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားခဲ့ပြီး၊ သူမ၏အေးစက်သော အကြည့်က အရာအားလုံးအပေါ် ဝေ့ကြည့်သွားရာ၊သဟဇာတဖြစ်ပြီး သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်ပုံရသော ထိုတိမ်ပင်လယ်က အလွန် ရွံရှာဖွယ်ကောင်းနေခဲ့သလိုပင်။

"..."

အနာဂတ်ဗုဒ္ဓက တံတွေး မျိုချလိုက်မိပြီး၊ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ကျဆုံးသွားသော မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ဦးအတွက် သနားစရာကောင်းသော ခံစားချက် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်။

ဤသည်မှာ မဟာကပ်ဘေးကြီးကို ဆန့်ကျင်ခြင်း၏ရလဒ် ဖြစ်ပြီး၊ ပထမအဆင့် တစ်ဦးပင်လျှင်မလွတ်မြောက်နိုင်ရာ၊ သူ၏ကိုယ်ပိုင် အနာဂတ်ကလည်း အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ကူးကြည့်ရန် ခက်ခဲပုံရသည်။

ဟိုထူဧကရီက ရှီမု နှင့်အတူ တိမ်ပင်လယ်မှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါသည်။

တက်ရောက်လာသူ အားလုံးကြားတွင် တိတ်ဆိတ်မှုဆက်လက်တည်ရှိနေခဲ့သည်။

"မြောက်ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်၊ မသေမျိုးတွေကို ဦးဆောင်ပြီး စောင့်ကြပ်ပါ။" ယွီချင်းဂိုဏ်းချုပ် က သူ၏ဖူတွန်ဆီသို့ ပြန်သွားခဲ့ပြီး၊ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းမှ နောက်လိုက်အားလုံးကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားစေသည့် စကားတစ်ခွန်းကို ပြောလိုက်သည်။

မသေမျိုးများက ဟိုထူဧကရီကို စောင့်ကြပ်ရမည်ဆိုပါက၊ မဟာကပ်ဘေးကြီးက ဘာဖြစ်သွားမည်နည်း။

သေမျိုးလောကရှိ ရင်းမြစ်များနှင့် နယ်မြေများ အားလုံးကို ထိုဘုန်းကြီးများထံသို့ လွတ်လပ်စွာ လွှဲပြောင်းပေးရတော့မည်လော။

"ကျန်ရှိတဲ့ကိစ္စရပ်တွေကို ငါတို့ဂိုဏ်းက စီမံခန့်ခွဲပါ့မယ်။"

သို့သော် ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓက ကောင်းစွာပြင်ဆင်ထားပုံရပြီး၊ နောက်တစ်ကြိမ် မတ်မတ်ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။

ပထမအဆင့် ဧကရာဇ်ပင်လျှင် ဘေးဒုက္ခ အငွေ့အသက်၏ သက်ရောက်မှုကို ခံခဲ့ရသဖြင့်၊ ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံး သူတို့၏စွမ်းအင်များကို ပြန်လည် ရရှိစေရန်အတွက် ကပ်ဘေးကို ခေတ္တရပ်တန့်ရန် လိုအပ်သည်။

ထို့အပြင်၊ယခု အရေးတကြီး လုပ်ဆောင်ရမည့် အလုပ်မှာ ကျောက်စိမ်းဟင်းလင်းပြင်စကြာဝဠာ အစစ်အမှန်အရှင်ကို ရှာဖွေရန်နှင့် ကောင်းကင်တာအိုအတွင်းရှိ အပြောင်းအလဲများကို နားလည်ရန် ဖြစ်သည်။

"မသေမျိုးဧကရာဇ်အတွက် သင့်တော်တဲ့ ကိုယ်စားလှယ်လောင်း မရှိဘူး။"

"ဒါဆိုရင် လူသားဧကရာဇ်က သေမျိုးလောက ကို ဆက်လက် ကြီးကြပ်လိမ့်မယ်၊ ဒါပေမယ့် ကွဲပြားတဲ့ လူသားဧကရာဇ်တစ်ဦးနဲ့ ဖြစ်ပြီး၊ ဆွေးနွေးမှုတွေအတွက် သေမျိုးလောကထဲကို ဝင်ရောက်ဖို့ အားလုံးကို ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။"

ပစ္စုပ္ပန် ဗုဒ္ဓ၏ စကားများက ပါးနပ်ပုံရသော်လည်း၊ မသေမျိုးများနှင့် ဗောဓိသတ္တ များ အားလုံးက သူ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်ကြသည်။

ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးတွင် ရှင်းလင်းသောအောင်နိုင်သူ မရှိဘဲ ဤမျှအခြေအနေထိတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသဖြင့်၊ နောက်ဆုတ်ခြင်းက နောက်ထပ်ရွေးချယ်စရာ တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့၏။

မဟာကပ်ဘေးကြီးတွင် မူလကသေချာနေခဲ့သောအရာက၊ မသေမျိုးများနှင့် ဗုဒ္ဓများ၏ အလျှော့ပေးမှုများဖြင့် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။

လက်ရှိ နတ်ဘုရားမင်းဆက်အခြေအနေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကြည့်လျှင်၊ ၎င်းတို့က တင်းကျပ်စွာစောင့်ကြည့်ခံနေရပြီး၊ တိုက်ကြီး လေးခုစလုံးတွင် မသေမျိုးဘုရားကျောင်းများနှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာဘုရားကျောင်းများ ပြည့်နှက်နေသဖြင့်၊ ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးက သေမျိုးလောက၏ အစစ်အမှန် အုပ်စိုးသူများ ဖြစ်လာခဲ့ကြ၏။

လွှမ်းမိုးမှုအတွက် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေမည့်အစား၊နှစ်ဖက်စလုံး လူသားဧကရာဇ်ချီကို အတူတကွ ခံစားကြပြီး၊ အချိန်ကာလတစ်ခုအထိ အနားယူကြခြင်းက ပို၍ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

"ဗုဒ္ဓအရှင်ရဲ့ အမိန့်ကို လေးစားလိုက်နာပါတယ်။"

အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓ ခြောက်ပါးသည် လက်ဖဝါးများကို အတူတကွ ယှက်လိုက်ကြ၏။

အနာဂတ်ဗုဒ္ဓက သူ၏ဘေးတွင် ဦးညွှတ်နေကြသော အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓနှစ်ပါးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ရင်ထဲတွင် အမည်မသိသော ဒေါသမီးတောက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မဟာမိတ်တစ်ဦးမျှ မရှိရာ၊ သူက ဗုဒ္ဓတစ်ပါးအနေဖြင့် မည်ကဲ့သို့ဖြစ်နေသနည်း။

သို့သော် ဟိုထူ၏ အခြေအနေကို ပြန်လည် သတိရမိသောအခါ၊ သူ၏စိတ်ခံစားမှုများကို အတင်းအကျပ်ဖိနှိပ်လိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

အမှန်တကယ်ပင်၊ ဤလွတ်မြောက်သွားသော သူများ၏ရှေ့မှောက်တွင်၊ လက်အောက်ငယ်သားများမည်မျှပင် ပါရမီရှိစေကာမူ၊ အစစ်အမှန် နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးမှုများကိုပြုလုပ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ပြောင်းလဲနိုင်သောအရာ... ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ၎င်း၏အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားပုံရသည်။

သူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။ ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓ က နောက်ထပ် ဗုဒ္ဓအမိန့်စာတစ်ခုကို ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။

"ကောင်းကင်ဘုံကိုစုံစမ်းစစ်ဆေးပြီး ကျောက်စိမ်းဟင်းလင်းပြင်စကြာဝဠာအစစ်အမှန်အရှင်ကို ဖမ်းဆီးပါ။"

"အာ"

ဖမ်းဆီးပါဟူသော စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင်၊ ချီယွင်ကျစ်က မူးဝေသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပင်လျှင် အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားခဲ့၏။

မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း နှင့် ချီယွင်ဂူ အတွက် ရဲဝံ့စွာတိုက်ပွဲဝင်ခဲ့သော ထိုလူငယ်လေးက၊ တစ်ညတည်းအတွင်းမှာပင် မသေမျိုးခုံရုံး၏ အလိုရှိနေသော ရာဇဝတ်ကောင်တစ်ဦး မည်သို့ဖြစ်သွားရသနည်း။

သူ ယခုအခါ မည်သည့်နေရာတွင်ရောက်ရှိနေပါသနည်း။

'မြန်မြန်သာ ပြေးပေတော့'