← Chapters

အခန်း ၁၃၈၇

Vol. 139 Ch. 1387

အခန်း ၁၃၈၇

Vol. 139 Ch. 1387

အခန်း (၁၃၈၇) တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏ ကပ်ဘေး

တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး၊ ကျန်းယန် စီရင်စု

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော အစိုးရရုံးတော်အတွင်းတွင်၊အရာရှိများက ရံဖန်ရံခါဖြတ်သန်းသွားလာနေကြပြီး၊ တစ်ဦးချင်းစီက သူတို့၏သက်ဆိုင်ရာ တာဝန်များကို တည်ငြိမ်ပြီး ရည်ရွယ်ချက်ရှိသောခြေလှမ်းများဖြင့် ထမ်းဆောင်နေကြကာ၊အလျင်စလိုဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်မျှ မရှိပေ။

ဤတည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုက နတ်ဘုရားမင်းဆက်တစ်ခုလုံးအတွက် ထူးခြားချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

အခြား တိုက်ကြီး သုံးခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးက ကပ်ဘေးမတိုင်မီက အသွင်အပြင်ကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲဖြစ်ပြီး၊ ပြည်သူများက ငြိမ်းချမ်းစွာနေထိုင်ကြကာ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးစစ်သူကြီးက တင်းကျပ်သော အမိန့်များကို ထုတ်ပြန်ထားသည်။

စီရင်စုနှစ်ဆယ့်ခုနစ်ခုလုံးက ငြိမ်းချမ်းနေပြီး၊ ကြီးပွားတိုးတက်မည့် အလားအလာထင်ဟပ်နေခဲ့၏။

ရန်မင်လီက မှတ်တမ်းလွှာများကို ပုံမှန်အတိုင်း ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေသည်။

တောင်ပိုင်း ကာကွယ်ရေးစစ်သူကြီးချုပ် သုံးဦးအနက်၊သူတစ်ဦးတည်းသာ ဤကဲ့သို့သော အသေးအဖွဲကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် စိတ်ရှည်သည်းခံမှု ရှိသည်။

သူ၏စားပွဲခုံရှေ့တွင်၊ နှုတ်ခမ်းနီနီနှင့် သွားဖြူဖြူ လူငယ်လေးတစ်ဦး အလျင်အမြန်ချဉ်းကပ်လာပြီး၊ မှတ်တမ်းလွှာတောင်ကြီးအပေါ်သို့ နောက်ထပ် တစ်ပုံထပ်မံတင်လိုက်၏။

သူ ဦးညွှတ်ပြီး ထွက်ခွာသွားမည့် အချိန်တွင်၊ ရန်မင်လီက သူ၏မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်ပင့်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးကာမေးလိုက်သည်။ "ချင်းဖုန်း၊ မကြာသေးခင်က မင်းကိုအနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုခုများကြုံတွေ့ခဲ့ရလား။"

"သခင်ကြီးကိုတင်ပြရရင်၊ ကျန်းယန်စီရင်စုက လုံးဝ ဘေးကင်းလုံခြုံပါတယ်။" လီချင်းဖုန်း က လေးစားစွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"မင်းကိုယ်တိုင်အတွက် ပြောတာပါ။" ရန်မင်လီ သည် အကူအညီမဲ့စွာသက်ပြင်းချလိုက်၏။

"ကျွန်တော့်မှာ ဘာပြဿနာမှမရှိပါဘူး။" လီချင်းဖုန်း က ပြုံးလိုက်ရာ၊ သူ၏ချောမောသော မျက်နှာပေါ်မှ လူငယ်ဆန်သော အပြစ်ကင်းစင်မှုသည် မှေးမှိန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူ၏စီနီယာ အစ်ကိုနှင့် အစ်မတို့၏အကာအကွယ်အောက်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက်၊ လောက၏အန္တရာယ်များကို ကိုယ်တွေ့ကြုံခဲ့ရကာ၊ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူက နီကျွင်း၏နောက်သို့ နေ့စဉ် လိုက်မနေတော့သလို၊ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အသုံးပြု၍ နန်ယန်ဂိုဏ်းတွင် မဟာ အကြီးအကဲအဖြစ်လည်း အမိန့်ပေးစေခိုင်းခြင်း မရှိတော့ပေ။

ယခုအခါ သူက နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏ အရာရှိငယ်လေးတစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး၊ သူ၏တာဝန်များကို လေးနက်စွာ ထမ်းဆောင်နေကာ ခမ်းနားထည်ဝါမှု မရှိသော်လည်း ကိုယ်ရောစိတ်ပါနှစ်မြုပ်ကာ လုပ်ဆောင်နေသည်။

"ဒါဆိုလည်း ကောင်းပါပြီ၊ သွားတော့။"

ရန်မင်လီက သူ၏ဝတ်ရုံကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး၊ လူငယ်လေး ထွက်ခွာသွားသည်ကို စောင့်ကြည့်နေလိုက်၏။

လက်ရှိတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏ငြိမ်းချမ်းရေးက သူတို့၏ပျောက်ဆုံးနေသော တစ်စုံတစ်ယောက်လူငယ် တောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်သူကြီးချုပ်ကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိထားကြသည်။

စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းအပြင်၊ သူတို့လုပ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ စစ်သူကြီးရှန်း နှင့်အတူ နတ်ဘုရားမင်းဆက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သော ထိုအဖော်များကို ရှာဖွေရန်ကြိုးပမ်းအားထုတ်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူ့ကိုယ်စား၊ ဤလူများကို ကောင်းစွာဂရုစိုက်နိုင်ရန် သူတို့အစွမ်းကုန် လုပ်ဆောင်ကြ၏။

အမှန်ပင်။ သူတို့နှင့် အမှန်တကယ် တွေ့ဆုံပြီးနောက်၊ရေတိမ်ပိုင်းမှ ရွှေနဂါးနောက်သို့လိုက်ပါလာသူတိုင်းက ထူးချွန်သောပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ကြောင်း တောင်ပိုင်း ကာကွယ်ရေးစစ်သူကြီးချုပ်များ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့ကြ၏။

သူတို့၏နောက်ခံများနှင့် အသိပညာများကြောင့်၊ သူတို့၏စအမှတ်များက နိမ့်ကျနေပုံပေါ်ကောင်း ပေါ်နိုင်သည်။

သို့သော် လုံလောက်သော နေရာတစ်ခု ရရှိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ သူတို့၏ကြီးထွားမှုနှုန်းက အံ့မခန်းဖြစ်ပြီး၊ အခြားသူများ၏ကြီးကြပ်မှု မလိုအပ်ဘဲတာဝန်များကို ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်နိုင်ကြသည်။

"သူက... မင်းတို့ထဲကတစ်ယောက်ယောက်ကို ဆက်သွယ်လာသေးလား။"

ခန်းမဆောင်ဝင်ပေါက်တွင်၊ ဖုန်းရှီက တံခါးဘောင်ကို မှီ၍၊ လီချင်းဖုန်းကို ရုတ်တရက် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

၎င်းကိုကြားသောအခါ၊ အရိပ်ထဲရှိ ထောင့်ကျသော ကုလားထိုင်တစ်ခုတွင် ကွေးကွေးလေး ထိုင်နေသော ယန်လန်ထင်က သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်၏။ တောင်ပိုင်းဧကရာဇ် နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံစဉ်က၊ သူက ထိုသုံးဦးအနက် ကျင့်ကြံခြင်းအမြင့်မားဆုံးဖြစ်ပြီး ဒဏ်ရာအပြင်းထန်ဆုံး ရရှိခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

မလိုအပ်ပါက၊ မည်သူကမျှ ဤလူအိုကြီးကိုထပ်မံ နှောင့်ယှက်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

သူ့အတွက် စိုးရိမ်စရာကိစ္စရပ်များမှာ ဤတစ်ခုတည်းသာ ရှိပုံရသည်။

ဤမေးခွန်းက အနည်းငယ် ရဲတင်းလွန်းကြောင်း ဖုန်းရှီရှင်းလင်းစွာသိထားသော်လည်း၊ သူမ မအောင့်အည်းနိုင်ခဲ့ပေ။

ယခင်က၊ ရှန်းယီ နှင့်အတူ အင်ပါယာမြို့တော် သို့ လိုက်ပါသွားခဲ့ရာ၊ သူ ဘယ်ကိုသွားခဲ့သည်ကို သူမ အကြမ်းဖျင်း သိရှိထား၏။

၎င်းမှာ မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီး ဖြစ်ပြီး၊ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏နယ်မြေ၊ ဂိုဏ်းချုပ်၏စောင့်ကြည့်နေသော မျက်လုံးအောက်တွင်ရှိကာ၊ မသေမျိုးများနေရာအနှံ့ သွားလာနေပြီး၊ ရေတွက်မရနိုင်သော တာ့လော်မသေမျိုးများပင် ရှိနေသည်။

ရှန်းယီက အဖော်မပါဘဲ အထောက်အပံ့ကင်းမဲ့စွာဖြင့်၊ မသေမျိုးများအုပ်စုကြားတွင်၊ ပါးလွှာသော ရေခဲပြင်ပေါ် လမ်းလျှောက်နေရသကဲ့သို့ ရှိနေမည်မှာ သေချာသည်။ ၎င်းကို တွေးမိရုံမျှဖြင့် သူမ၏ နှလုံးသားကိုပြင်းထန်စွာ ဆွဲဆုတ်ခံရသကဲ့သို့ နာကျင်စေခဲ့၏။

"..."

လီချင်းဖုန်း၏ ကိုယ်ဟန်က အနည်းငယ် တုန့်ဆိုင်းသွားပါသည်။

သူက သူ၏ဖိနပ်ထိပ်များကို စိုက်ကြည့်နေပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အကူအညီမဲ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ခဏတာဖြတ်သန်းသွားခဲ့၏။

သို့သော် မကြာမီ၊ လူငယ်လေးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားပေးနေသည့်အလား လက်သီးများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆုပ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏နှုတ်ခမ်းများ ပြုံးယောင်သမ်းသွားခဲ့သည်။

စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းမှာ ပုံမှန်သာဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း နှင့်အတူ အကြာဆုံး လိုက်ပါခဲ့သူများအနေဖြင့်၊ သူတို့က ဤကဲ့သို့သော နေ့ရက်များနှင့် အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်၊ သူ့ကိုကူညီနိုင်သူ အလွန်နည်းပါးပြီး၊သူတို့ လုပ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ ယုံကြည်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

ယခင်အကြိမ်တိုင်းကဲ့သို့ပင် ထိုပုံရိပ်က လူတိုင်း၏ ရှေ့တွင် တည်ငြိမ်စွာရပ်တည်လျက်ဘေးကင်းချောမွေ့စွာပြန်လာမည်ဟု ယုံကြည်ခြင်းဖြစ်သည်။

နန်ယန်က တိုက်ကြီးလေးခုကို လင်းထိန်စေပြီး၊ အရိပ်များမထွက်လာသလို၊မဟာ နေမင်းကြီး က သေဆုံးခြင်း မရှိပေ။

"သခင်မကို တင်ပြရရင်၊ ဂိုဏ်းချုပ်က ကျွန်တော်တို့ကို မဆက်သွယ်သေးပါဘူး။"

လီချင်းဖုန်းက နောက်တစ်ကြိမ် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး၊ တံခါးခုံကို ကျော်ဖြတ်သွားခဲ့၏။

၎င်းကို ကြားသောအခါ၊ ဖုန်းရှီ၏မျက်လုံးများထဲတွင် မြင်သာသော စိတ်ပျက်မှုများလှိုင်းထသွားခဲ့ပြီး၊ ယန်လန်ထင်က သူ၏နှုတ်ခမ်းများကို တွန့်လိုက်ကာ ကုလားထိုင်ထဲသို့ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

ထိုလူငယ်လေးက တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏ ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် သူ၏ကိုယ်ပိုင် ဘေးကင်းမှုကို အလဲအလှယ် လုပ်ခဲ့သည်။

ယခုအခါ တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး တည်ငြိမ်သွားပြီဖြစ်ရာ၊ တစ်ဖက်လူခံစားရမည့် အကျိုးဆက်မှာ ထုတ်မပြောသော်လည်း သိသာနေသော အမှန်တရားတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ မည်သူကမျှ မစဉ်းစားဝံ့သလို မစဉ်းစားလိုကြပေ။

မသေမျိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကျယ်ပြောလှသည့် မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးက နတ်ဘုရားမင်းဆက်မှလာသော တောင်ပိုင်း ကာကွယ်ရေးစစ်သူကြီးချုပ်တစ်ဦးကို မည်သို့နေရာပေးမည်နည်း။

သို့သော်၊ လီချင်းဖုန်း ခန်းမဆောင်မှ ထွက်လာသည်နှင့်၊ သူက အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားပြီး မော့ကြည့်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ သူ၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များက အပ်ပေါက်အရွယ်အထိပြင်းထန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့သည်။

လီချင်းဖုန်းက အလိုအလျောက်နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်၊ ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ ပုံရိပ်အားလုံးပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူတွေ့လိုက်ရပြီး၊ သေလုမျောပါးလူအိုကြီးပုံစံဖြစ်နေသော ယန်လန်ထင် အပါအဝင်ပင်။

သူတို့သုံးဦးစလုံးက နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးအမိန့်ပြား များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး၊ တတိယအဆင့် ခြောက်နှင့်ခြောက် အသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ်၏ အားကောင်းသော အငွေ့အသက်များက ခြွင်းချက်မရှိပေါက်ကွဲထွက်လာကာ၊ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကျန်းယန် စီရင်စု၏ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်ချီက ကောင်းကင်ယံတွင် လှိုင်းထန်နေပြီး၊ ခေါင်းငုံ့ထားသော နဂါးတစ်ကောင်အလား ထူထပ်သောတိမ်တိုက်များအဖြစ် စုစည်းသွားကာ၊ တိတ်ဆိတ်နေသော ကောင်းကင်ကန့်လန့်ကာကို စစ်ဆေးရန်ချွန်ထက်သော လက်သည်းများကို ဆန့်ထုတ်ထားသည်။

ခဏအကြာတွင်၊များပြားလှသော မသေမျိုးနှင့်ဗုဒ္ဓများက သေမျိုးလောကပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ဆင်းသက်လာခဲ့ကြ၏။

"ထိပ်ပြောင်သူခိုးတွေ၊ လိုက်လာတုန်းပဲလား။"

မသေမျိုးအငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသော ပုံရိပ် လေးဆယ်မှ ငါးဆယ်ခန့်က အရှေ့ဘက်တွင် အားပါးတရရယ်မောလိုက်ကြ၏။

သူတို့၏အနောက်တွင်၊ မြင့်မားသော ရွှေရောင် ဧရာမပုံသဏ္ဌာန်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက တောင်ကြီးများအလား ကြီးကျယ်ခမ်းနားစွာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်သမျှမြင့်မားနေသည်။

သူတို့၏တည်ရှိမှုက ကျယ်ပြောလှသော စီရင်စု မြို့တော်ကို အရေးမပါသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေသည်။

သူတို့၏ခမ်းနားသော ရွှေရောင်မျက်လုံးများက ထင်သာမြင်သာရှိသော ဒေါသများဖြင့် လင်းလက်နေခဲ့၏။

မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းက ကတိကို ဖောက်ဖျက်ခဲ့ရာ၊ ဗောဓိဂိုဏ်းက သတင်းအချက်အလက်များကို ကြိုတင်ရရှိခဲ့လျှင်ပင်။ မသေမျိုးများ အားလုံးကို သူတို့မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ အစွမ်းကုန်ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာသော အုပ်စုတစ်စုက တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

All Chapters