အခန်း (၁၆၀၅-၁၆၀၆)

အခန်း (၁၆၀၅) : နယ်ရုပ်

တာအိုအခွင့်အလမ်းဂိုဏ်း

ယန်းအိုက်က ရွှေရောင် အမိုးခုံးတစ်ခုအတွင်း ပိတ်မိလျက် လေထဲတွင် မျောလွင့်နေသည်။ ချီယွမ်က သူမအား ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း တိုက်ကျွေးလိုက်ရာ သူမ၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ ယိုယွင်းနေသော အရှိန်အဝါမှာ လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏ အရိုးခြောက်ကဲ့သို့ ရုပ်သွင်မှာမူ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိသေးပေ။

"မင်း ဘာလို့ ဒီထက်ပိုကောင်းတဲ့ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို မဝယ်ခဲ့တာလဲ" ဝမ်ချုံးက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။ ဝေခွဲမရဖြစ်နေသူမှာ သူတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘဲ လီမင်သည်လည်း အလားတူပင် တွေးနေခဲ့သည်။

"ငါ စစ်ဆေးကြည့်ပြီးပြီ... ငါတို့ဆီမှာ ပိုကောင်းတဲ့ ဆေးလုံးတစ်လုံး ဝယ်ဖို့အတွက် သင့်တော်တဲ့ အရန်ကုသိုလ်တွေ ရှိပါတယ်" လီမင်က ထပ်လောင်းပြောကြားလိုက်သည်။

"ဒါက ထူးကဲသာလွန် ကောင်းကင်အလိုဆန္ဒအတွက် အရန်သိမ်းထားတာပဲ။ ငါ ဒါကို ဒီအတိုင်း သုံးလို့မရဘူး"

"ဘာလို့လဲ..."

ချီယွမ်သည် မဟာညီလာခံအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အချက်အလက်များကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ရာ သူတို့ နားလည်သွားခဲ့ကြသည်။ ဂိုဏ်းအနေဖြင့် လူတိုင်းကို သူတို့၏ ကုသိုလ် ၇၀ ရာခိုင်နှုန်း လွှဲပြောင်းပေးရန် တောင်းဆိုထားသဖြင့် ထိုအရာကို အခြားသောအကြောင်းပြချက်များအတွက် အသုံးပြုခြင်းမှာ မတရားသလို ဖြစ်လိမ့်မည်။

"ဒီရန်ပုံငွေ အများစုကို အဲဒီကလေးက ထည့်ဝင်ထားတာပဲ... ပြီးတော့ သူက အတော်လေး ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်တတ်ပါတယ်။ မင်း အကျိုးအမြတ်အချို့ ပေးပြီး တောင်းဆိုရင် သူက မင်းကို သုံးဖို့ ဝမ်းသာအားရ လက်ခံမှာပါ" ဝမ်ချုံးက ဆိုသည်။

"ငါ အဲဒါကို သိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ မသုံးစွဲခင် သူ့ကို အရင်ပြောရမယ်" ချီယွမ်က ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။ ဝမ်ဝေ့သည် ဂိုဏ်း၏ အနာဂတ်အတွက် အလွန်အရေးကြီးလှသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ထိလွယ်ရှလွယ် ကိစ္စရပ်များကို သတိကြီးစွာ ချဉ်းကပ်ရမည်။ သူ နောက်ဆုံး မလိုလားအပ်ဆုံးအရာမှာ ဝမ်ချုံးနှင့် ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ဝမ်ဝေ့နှင့် အက်ကြောင်းတစ်ခု ဖန်တီးမိမည်ကို ဖြစ်၏။

"မင်းတို့ ချင်တိုင်းပြည်က လူတွေကို တားဆီးဖို့ သူ့ဆီသွားပြီး ကူညီပေးလိုက်ပါ" ချီယွမ်က ဆိုလိုက်သည်။

"ငါ ဂိုဏ်းကို စောင့်ကြည့်ထားမယ်"

"ကောင်းပြီ..."

ထိုနှစ်ယောက်သည် ကူးသန်းပြောင်းရွှေ့ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြပြီး ပိုင်ချီ၊ မြေစေးစစ်သူကြီးနှင့် နန်းတွင်းအကြံပေးတို့၏ အနီးတွင် ပေါ်လာခဲ့ကြရာ ထိုသူတို့အနေဖြင့် အစီအရင်ကို ထိုးဖောက်ရန် အလွန်နီးစပ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း လုပ်လက်စကို အတင်းအဓမ္မ ရပ်တန့်လိုက်ရတော့သည်။

"ဒါက မင်းတို့နဲ့ မသက်ဆိုင်ဘူး... ချင်သူတော်စင်ခုံရုံးမှာ ဒီစစ်ပွဲအတွက် တရားဝင် အကြောင်းပြချက် ရှိတယ်" ပိုင်ချီက ဆိုသည်။

"တရားဝင်ဟုတ်လား... မင်းတို့က ပြင်ပအင်အားစုတစ်ခုကို ငှားရမ်းခဲ့ပြီး အခု တရားဝင်မှုအကြောင်း ပြောဖို့ သတ္တိရှိသေးတယ်ပေါ့လေ" လီမင်က ဆိုလိုက်သည်။

"အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ၊ သူက ဘာကြောင့် မင်းတို့လူတွေကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာလဲဆိုတာ ငါတို့ လုံးဝမသိဘူး။ သင့်တော်တဲ့ သက်သေမရှိဘဲ ငါတို့ရဲ့ နာမည်ကို မဖျက်ဆီးပါနဲ့" နန်းတွင်းအကြံပေးကြီးက ဆိုသည်။

"ငါတို့ ကြားဝင်စွက်ဖက်တာကို တားဆီးဖို့ နိုင်ငံရေးစကားလုံးတွေ သုံးနေတာ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး" ဝမ်ချုံးက ဆိုလိုက်သည်။

"အခု မေးခွန်းက မင်းတို့ တိုက်ခိုက်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်လား၊ မဖြစ်ဘူးလား ဆိုတာပဲ"

ပိုင်ချီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် တုကုပိုင်ထျန်း ထုတ်လွှတ်ခဲ့သည့် ပုံမှန်မဟုတ်သော အရှိန်အဝါကို ခံစားမိခဲ့ပြီး တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဤနှစ်ယောက်မှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေနိုင်ပြီး ကြာရှည်စွာ မတိုက်ခိုက်နိုင်မှန်း သူ သိထားသည်။ ပြဿနာမှာ သူ၏ အဖော် ဖြစ်သည်။

ပိုင်ချီ၏ စွမ်းအားမှာ လီမင်နှင့် ယှဉ်နိုင်သဖြင့် ဤအားနည်းနေသောအခြေအနေတွင် လီမင်ကို အနိုင်ယူနိုင်မည့် အခွင့်အရေး မြင့်မားသည်။ သို့သော် သူက တိုင်းပြည်၏ ကံကောင်းမှုကို အခြားသူများထံ လွှဲပြောင်းပေးမည်ဆိုလျှင်ပင် ဝမ်ချုံးသည် မြေစေးစစ်သူကြီးနှင့် နန်းတွင်းအကြံပေးကြီး နှစ်ယောက်စလုံးကို (အထူးသဖြင့် အကြံပေးကြီးကို) လွယ်ကူစွာ ချေမှုန်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

အကြောင်းမှာ နန်းတွင်းအကြံပေးကြီးသည် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်မှာ ယွမ်ခေတ်ကာလ ၃၀,၀၀၀ ထက် နည်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် အကြံပေးကြီးသည် သူ၏ စတုတ္ထမြောက် အကြွင်းမဲ့စွမ်းရည်ကိုသာ ကျွမ်းကျင်ထားသေးသည်။

ဝမ်ချုံးက အခြားသူတွေကို မပြီးမပြတ်အခြေအနေထဲ ပို့ဆောင်နိုင်တာထက် ငါက လီမင်ကို ပိုပြီးမြန်မြန် အနိုင်ယူနိုင်မလား

အဖြေမှာ ရှင်းလင်းလှသည်။ တိုက်ပွဲရူးသည် သူ၏ ရှောင်တိမ်းရေးကျင့်စဉ်များကြောင့် ကျော်ကြားလှသဖြင့် ရေရှည်တိုက်ပွဲများမှာ သူ၏ အထူးပြုချက် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ပိုင်ချီသည် ပိုမိုဉာဏ်ရှိရာကျသော ရွေးချယ်မှုကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ဘာမှမလုပ်ခြင်း ဖြစ်၏။ မူလစည်းတံဆိပ်ကုန်းမြေ၏ ကံကြမ္မာကို သူတို့ခေါင်းဆောင်များ၏ တိုက်ပွဲတွင် အနိုင်ရသူက ဆုံးဖြတ်ပေလိမ့်မည်။ သူ့အရှင်မင်းကြီး၏ တာဝန်ကို မကျေပွန်ခဲ့ခြင်းက သူ့ကို နာကျင်စေသော်လည်း အရှင်မင်းကြီးအနေဖြင့် နားလည်ပေးနိုင်လိမ့်မည်။

"အကူအညီ လိုအပ်နေပြီ" ဝမ်ဝေ့က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါတို့ လာနေပြီ"

"မလှုပ်နဲ့" ပိုင်ချီက ဆိုလိုက်သည်။

"မင်းတို့ နောက်ဆုတ်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ကတည်းက ဒီအတိုင်းပဲ နေလိုက်တော့" လီမင်က ဆိုသည်။

"ငါက စောင့်ဆိုင်းဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာ ဖြစ်လို့ မင်းတို့ သူ့ကို ကူညီတာကို ခွင့်ပြုမယ်လို့ ပြောတာမဟုတ်ဘူး"

"တကယ်လို့ ငါတို့က ဇွတ်ကူညီမယ်ဆိုရင် မင်း ဘာလုပ်မှာလဲ" ဝမ်ချုံးက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မင်းတို့က အခြေအနေကို ပိုပြီးကြီးထွားအောင် လုပ်ချင်တာလား... ငါတို့လည်း အခြေအနေကို ပိုပြီးကြီးထွားအောင် လုပ်နိုင်တယ်" ပိုင်ချီက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ သူတို့တွင် မဟာတံတိုင်းကို ဆင့်ခေါ်ခြင်းကဲ့သို့သော ဝှက်ဖဲအချို့ ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။

သို့သော် ထိုသို့သော လုပ်ရပ်က တိုင်းပြည်ကို ပိုမိုအားနည်းသွားစေနိုင်သဖြင့် အလွန်အမင်း မလိုအပ်ဘဲနှင့် မသုံးလိုပေ။

"မင်း ဘယ်သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလဲ... တကယ်လို့ ..."

အဖြူရောင်နဂါးတစ်ကောင်သည် အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ပြီး ဝမ်ဝေ့၏ နဖူးထဲ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ဂိုဏ်း၏ ချီကံကောင်းမှုနဂါးကို အသုံးပြုခွင့် ရရှိသွားပြီဖြစ်ရာ ယခုအခါ သူ့တွင် ထိုအနက်ရောင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ သူတော်စင်ကို ကိုင်တွယ်ရန် နည်းလမ်းများစွာ ရှိနေလေပြီ။

အစ်ကိုချီယွမ်က ငါတို့ကို လက်ရှိမျှခြေကို ဆက်ထိန်းထားစေချင်ပုံပဲ …

ဝမ်ချုံးက မိမိဘာသာ အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သူသည် သူတို့အနေဖြင့် ပိုမိုရဲရင့်စွာ လှုပ်ရှားပြီး ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ ချင်တိုင်းပြည်ကို အားနည်းအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယင်ကျန်းနှင့် သူ့တိုင်းပြည်ကို မဟာညီလာခံမတိုင်မီကကဲ့သို့ တူညီသောနည်းလမ်းဖြင့် ရှုမြင်၍ မရတော့ကြောင်းကိုလည်း သူ နားလည်ထားသည်။

…………………….

အသင်္ချေဂိုဏ်းမဟာမိတ်၊ ရှေးဦးမူလနန်းဆောင်

နဂါးများ၊ ပညာရှိဝိဇ္ဇာများနှင့် ပန်းပွင့်များ၏ ပုံစံများဖြင့် ခြယ်သထားသည့် ဤလှပကြီးကျယ်သော ခရမ်းရွှေရောင်နန်းဆောင်၏ ဗဟိုတွင် ရာဇပလ္လင်ငါးခုက စက်ဝိုင်းပုံစံဖြင့် တည်ရှိနေသည်။ အခန်းထဲတွင် လူလေးယောက် ပေါ်လာခဲ့ပြီး လူတိုင်းက တုကုပိုင်ထျန်းကို ချက်ချင်း စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ငါ့ကို မိနစ်အနည်းငယ်လောက် ပေးပါ။ ငါ တစ်ခုခုကို ကိုင်တွယ်ဖို့ လိုအပ်နေတယ်... အဲဒီနောက်မှ ငါတို့ ရှေ့ဆက်မဲ့ အစီအစဉ်ကို ဆွေးနွေးကြတာပေါ့"

တုကုပိုင်ထျန်းသည် မည်သူမျှ ပြန်လည်မဖြေကြားမီမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ ပန်းတိုင်သို့ မရောက်မီ အလွန်လုံခြုံစိတ်ချရသော တည်နေရာတစ်ခုသို့ ဆယ်ကြိမ်ထက်မနည်း ကူးသန်းပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည်။ သူသည် ခြေလက်လေးဖက်စလုံးတွင် သံကြိုးများ တုပ်နှောင်ထားသည့် မှော်အစီအရင်တစ်ခု၏ အထက်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော စုတ်ပြတ်သတ်နေသည့် အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကြွက်သားထွားထွား လူအိုကြီးတစ်ဦးကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

လူအိုကြီး သန်မာလက်မောင်းက မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။ သူက ချက်ချင်းပင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ့မျက်နှာထက်တွင် ကြီးမားသော လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

"မင်း နောက်ဆုံးတော့ ပွင့်လန်းလာပြီပေါ့။ ကောင်းတယ်။ ကောင်းတယ်။ ကောင်းတယ်... စွမ်းအားက ဘယ်လိုလဲ... မင်း စိတ်ကူးထားတာထက် ကျော်လွန်နေရဲ့လား။ မင်းကိုယ်မင်း အနှိုင်းမဲ့သလို ခံစားရလား"

ထိတ်လန့်ဖွယ် သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါတစ်ခုက ဤအကျဉ်းထောင်ကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့ရာ လေဟာနယ်ကိုပင် ပျက်ယွင်းလုနီးပါး ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။ ကံကောင်းသည်မှာ ဤနေရာ၏ အာကာသတည်ဆောက်ပုံမှာ မည်သည့်အရာမျှ မလွတ်မြောက်နိုင်စေရန် အလွန်အမင်း အားဖြည့်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ဒါပဲလေ။ ဒါကြောင့် ငါ မင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့တာ။ အဲဒီ ပြင်းထန်ပြီး စုစည်းနေတဲ့ ဒေါသတွေ... အဲဒီအရာကို လက်ခံလိုက်စမ်းပါ။ အဲဒီအရာက မင်းကို စွမ်းအားတွေနဲ့ ဖြည့်တင်းခွင့်ပေးလိုက်" လူအိုကြီးသန်မာလက်မောင်းက အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်ရာ သူ့အသံမှာ ဤဗလာဒိုင်မေးရှင်းအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

တုကုပိုင်ထျန်းက လျင်မြန်စွာ တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီး သူ့ဒေါသမှာ ကျယ်လောင်သည့် ရန်လိုမှုမှသည် တိတ်ဆိတ်ပြီး သေစေနိုင်သောအရာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"ကျုပ် ခင်ဗျားကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် ထပ်မေးမယ်... ခင်ဗျားကို ဘယ်သူ စေလွှတ်ခဲ့တာလဲ"

"ဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတာကို မေးနေတာ ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ" လူအိုကြီးသန်မာလက်မောင်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။

"ဖြေစမ်း"

"မင်း အဖြေကို သိပြီးသား မဟုတ်ဘူးလား" လူအိုကြီးသန်မာလက်မောင်းက ပြုံးလိုက်သည်။

"ကျုပ်က ခင်ဗျားရဲ့ ပါးစပ်ကနေ ပြောတာကို ကြားချင်တာ"

"အဲဒီအရာကတော့ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး" သူက ပခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။

တုကုပိုင်ထျန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အလင်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ "ဒီနေ့က ကျုပ် ခင်ဗျားကို နောက်ဆုံးအကြိမ် မေးတာပဲ... ကျုပ် ပြောတာကို နားလည်ရဲ့လား"

"ငါ့ကို အသက်ဘေးနဲ့ ခြိမ်းခြောက်နေတာလား။ ဒါက ငါ အချိန်အတော်ကြာအတွင်း ကြားဖူးသမျှ အကြီးမားဆုံး ဟာသပဲ" လူအိုကြီးသန်မာလက်မောင်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကောင်လေး... ငါ မင်းဆီမှာ နေခဲ့တာက မင်း ပွင့်လန်းလာမဲ့နေ့ကို စောင့်ဖို့ပဲ။ အခု အဲဒီအရာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြီဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ တာဝန် ပြီးဆုံးသွားပြီ။ မင်း အသိစိတ် ပြန်ထိန်းနိုင်ခဲ့တာကို ငါ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်မိပေမဲ့ ငါ့မှာ အစီရင်ခံဖို့ လုံလောက်တဲ့ အချက်အလက်တွေ ရှိနေပြီလေ။ ကောင်းပြီ... မင်းကို သိရတာ ဝမ်းသာပါတယ်... ငါတို့ ပြန်ဆုံကြဦးမှာပါ"

"နေဦး" လူအိုကြီး၏ အထက်တွင် အစီအရင် ထောင်ပေါင်းများစွာ ရုပ်လုံးပေါ်လာသော်လည်း သူတို့ထဲမှ တစ်ခုကမှ သူ့ကိုယ်သူ သတ်သေခြင်းမှ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။

"တောက်..."

တုကုပိုင်ထျန်းက ဆဲရေးလိုက်ပြီး လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဤဒိုင်မေးရှင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။ သူ၏ ပြင်းထန်လှသော နှလုံးခုန်နှုန်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှော့ချရန် သူ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။

ဒါက တကယ်ပဲ နှလုံးသားအလိုဆန္ဒနန်းဆောင်ရဲ့ လက်ချက်လား

သူ့စိတ်ထဲတွင် မှတ်ဉာဏ်များစွာ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီး အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြန်လည်သုံးသပ်လိုက်သည်။ လူအိုကြီးသန်မာလက်မောင်းက သူ့တာအိုအုတ်မြစ်ကို အားဖြည့်ပေးပြီး သူ၏ ဖခင်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည့် ပါရမီကို ပေးစွမ်းသည့် ဤအနီရောင်ပန်းကို သူ့အား ကျွေးမွေးခဲ့စဉ်ကတည်းက အရာအားလုံး စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်မှစ၍ သူသည် အရေးကြီးသော ဖြစ်ရပ်များအားလုံးအပေါ် နက်နဲသော လွှမ်းမိုးမှု ရှိခဲ့သည်။ လူအိုကြီးသန်မာလက်မောင်းသည် ပထမမူလစစ်ပွဲတွင် သူ ကြုံတွေ့ရတော့မည့် ကံကြမ္မာကို သတိပေးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ထိုသူသည် တုကုပိုင်ထျန်းအား အသင်္ချေဂိုဏ်းမဟာမိတ် တည်ဆောက်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ အကြံပေးခဲ့ပြီး ပျံ့နှံ့နေသော ချီကံကောင်းမှုကို ပြည့်စုံသော တစ်ခုတည်းသောအရာအဖြစ် မည်သို့ပေါင်းစပ်ရမည်ဟူသော နည်းလမ်းကိုပင် သင်ကြားပေးခဲ့သည်။

ဤအားသာချက်ဖြင့် တုကုပိုင်ထျန်းသည် မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့်မဆို အင်အားစုများစွာကို မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ပြင်ပအဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက်ရန် အတင်းအဓမ္မ လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီးနောက် သူတို့၏ ပျံ့နှံ့နေသော ချီကံကောင်းမှုကို ကြီးပွားတိုးတက်သော အနာဂတ်အဖြစ် ပေါင်းစပ်ခဲ့သည်။ လူအိုကြီးသန်မာလက်မောင်းနှင့် သူ၏ ဆက်ဆံရေးမှာ သားအဖကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ တုကုပိုင်ထျန်း ရှေးဦးမူလတစ်ဦး ဖြစ်လာသည့်နေ့မတိုင်ခင်အထိ ဖြစ်၏။

သူ့အား ဘွဲ့အမည် ပေးအပ်ပြီးနောက် သူ့ဝိညာဉ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားသောအခါ သူ့အသိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းရှိ ကပ်ပါးကောင်များကို နောက်ဆုံးတွင် သတိပြုမိခဲ့ရာ ထိုအရာက သူ့အား အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။ လူအိုကြီးသန်မာလက်မောင်းသည် ထိုကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး စိုးရိမ်ဖွယ်ရာ ကိစ္စရပ်ကို သူ ပြောပြနိုင်သည့် တစ်ဦးတည်းသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သော်လည်း တုကုပိုင်ထျန်းသည် သူတို့၏ စကားပြောဆိုမှုအတွင်း သူ၏ ပုံမှန်မဟုတ်မှုကို သတိပြုမိခဲ့သည်။

သစ္စာဖောက်ခံရခြင်းသည် လူတစ်ဦး ကြုံတွေ့ရနိုင်သည့် အကြီးမားဆုံးသော နာကျင်မှုများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ဖခင်ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးထံမှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို သိရှိပြီးနောက် တုကုပိုင်ထျန်းသည် လွတ်မြောက်မည့် လမ်းစကို စတင်စီစဉ်ခဲ့သည်။ သူသည် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းရင်း လူအိုကြီးသန်မာလက်မောင်းနှင့် သူ၏ ယခင်ဆက်ဆံရေးကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ချီယွမ်သည် ဤကိစ္စထဲသို့ ပါဝင်လာခဲ့သည်။ သူ၏ အကူအညီဖြင့် လူအိုကြီးသန်မာလက်မောင်းကို အောင်မြင်စွာ ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ သူသည် အချက်အလက်များကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သဖြင့် တုကုပိုင်ထျန်းအနေဖြင့် အခြေအနေကို ကိုင်တွယ်ရန် တစ်ယောက်တည်း လုပ်ဆောင်ခဲ့ရသည်။ ယခုအချိန်အထိ သူသည် အတော်လေး အောင်မြင်ခဲ့သည်။

တုကုပိုင်ထျန်း၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် စွမ်းအင်လုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး အရောင်များ စဉ်ဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေသည်ကို စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။ စိတ်ခံစားချက် ရောင်စဉ်စွမ်းအင်လုံးမှာ နှစ်ဖက်သွားဓားတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုအရာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို လေ့လာခြင်းနှင့် ဖော်ထုတ်ခြင်းမှာ ဤကျိန်စာမှ လွတ်မြောက်ရန်နှင့် ထိုအရာ၏ စွမ်းအားကို မိမိအတွက် အသုံးပြုရန် သော့ချက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ထိုအရာကို အသုံးပြုသည့် လုပ်ငန်းစဉ်က ကပ်ပါးကောင်များ ကြီးထွားမှုကို မြန်ဆန်စေပုံရပြီး သူသည် သေဆုံးခြင်းကို ကြုံတွေ့ရပြီးနောက် ထိန်းချုပ်မှု ဆုံးရှုံးရသည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ တုကုပိုင်ထျန်းအတွက် အချိန်ကုန်လွန်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သိထားသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ လဲလှယ်ရေးစာရင်းနှင့် လာမည့် ကပ်ဘေးမှာ သူ့အတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

ငါ့ရဲ့ ရန်သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါ သိဖို့ လိုအပ်နေသေးတယ်

သူ တွေးလိုက်ပြီးနောက် ဆက်သွယ်ရေး အဆောင်တစ်ခုကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ အရင်းအမြစ် ဟွင်သွမ်းကမ္ဘာများအကြား တိုက်ရိုက် သတင်းပို့ခြင်းမှာ ဟုန်ကာကွယ်ရေးစနစ်ကြောင့် ယာယီ မဖြစ်နိုင်သော်လည်း နောက်ကျသော သတင်းစကားများကိုမူ ပေးပို့ခြင်း သို့မဟုတ် လက်ခံခြင်း ပြုလုပ်နိုင်သေးသည်။

တုကုပိုင်ထျန်းသည် နှလုံးသားအလိုဆန္ဒနန်းဆောင်မှ လူများကို ရှာဖွေရန် တာဝန်ပေးထားသည့် သူ့အရိပ်အဖွဲ့အစည်းသို့ သတင်းစကားတစ်ခု ပို့လိုက်သည်။ သူ့ကို မည်သူက အကွက်ဆင်နေပါစေ... တစ်နေ့တွင် သူက ဤကစားပွဲကို မှောက်လှန်ပစ်မည်ဖြစ်ပြီး သူ့ကံကြမ္မာမှ လွတ်မြောက်ကာ ဤလူများကို သူ့နယ်ရုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်မည်။

တုကုပိုင်ထျန်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူသည် အကျဉ်းထောင်၏ သဲလွန်စများ သို့မဟုတ် ဤနေရာတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် မိနစ်အနည်းငယ် အချိန်ယူလိုက်သည်။ သူ၏ တိုက်ပွဲတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှအရာများက လောကကြီးထံ အချက်အလက်များစွာ ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူ နောက်ဆုံး မလိုလားအပ်ဆုံးအရာမှာ လူများက သူ့ကို ဆန့်ကျင်ရန်အတွက် အသုံးပြုနိုင်မည့် အချက်အလက်များ ပိုမိုရရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

တုကုပိုင်ထျန်းက နောက်ဆုံးတွင် မဟာမိတ်အဖွဲ့သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ရောက်ရှိလာတော့မည့် နိုင်ငံရေး ဘေးအန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

အခန်း (၁၆၀၆) : ကျီလီရွှမ်း

ကျီမျိုးနွယ်စု စံအိမ်တော်

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အနက်ရောင် အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူအိုကြီးတစ်ဦးက စစ်တုရင်ခုံကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သဏ္ဌာန်မှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်ပြီး မည်သူ့ကိုမဆို သူ၏ စရိုက်၊ တာအို သို့မဟုတ် ရည်မှန်းချက်ကို အရိပ်အမြွက် ပေးနိုင်သည့် အရှိန်အဝါမျိုး လုံးဝရှိမနေချေ။ ဤသာမန်လူသား၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ ကမ္ဘာကြီးမှာမူ အပြာရောင် သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ မြက်ခင်းများ၊ သစ်ပင်များ၊ တိမ်တိုက်များ၊ တောင်တန်းများနှင့် သက်ရှိများအထိ အရာအားလုံးသည် အပြာရောင် ဖြစ်နေပြီး အတော်လေး ငြိမ်းချမ်းလှပေသည်။

အကြီးအကဲ ကျီလီရွှမ်းသည် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်သဖြင့် စစ်တုရင်ခုံကို စိုက်ကြည့်နေခြင်းအား ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူက လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လူအိုကြီးသန်မာလက်မောင်းသည် အက်တမ်တစ်ခုချင်းစီ၊ ဝိညာဉ်အမှုန်အမွှားတစ်ခုချင်းစီမှတစ်ဆင့် သူ့ရှေ့တွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ရုပ်လုံးပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုလူက ချက်ချင်းပင် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး "ဘိုးဘေး"

"ငါ့ကို ပြစမ်း"

အမည်အစစ်အမှန်မှာ ကျီလန်ရှစ် ဖြစ်သည့် သန်မာလက်မောင်းသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထူးဆန်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ဖယ်ရှားလိုက်ရာ ထိုအရာမှာ စွမ်းအင်လုံးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားလေသည်။ ထိုအရာသည် ကျီလီရွှမ်း၏ လက်ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားပြီး အတွေးတစ်ချက်တည်းဖြင့် တုကုပိုင်ထျန်းနှင့် ယန်းအိုက်တို့၏ တိုက်ပွဲကို စတင်ပြသလိုက်တော့သည်။

"ဒီပုံစံက အခုထိ ကျင့်ကြံသူရဲ့ အသိဉာဏ်နဲ့ ဉာဏ်ပညာကို မဝါးမြိုနိုင်သေးဘူးလား" ကျီလီရွှမ်းက စောင့်ကြည့်ရင်း မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ ထိုသားရဲ၏ စွမ်းအားမှာ မသေမျိုးအဆင့်နှင့် သူတော်စင်အဆင့်အကြားတွင် ရှိသော်လည်း စိတ်ခံစားချက်များကို ပိုမိုစုပ်ယူခြင်းဖြင့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်သည့် အရည်အချင်းကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲ ဖြစ်သည်။

ဒါက အတောင်ပံ ၁၂ ဖက်စလုံး ထွက်လာရင်တောင် သူ့စွမ်းအားက တိုင်တစ်လုံးစံပြတစ်ယောက်ထက် နှစ်ဆလောက် ပိုပြီး အားနည်းနေဦးမှာပဲ

ကျီလီရွှမ်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဒါ့အပြင် ဒီအရာက စိတ်ခံစားမှုတွေကတစ်ဆင့် ကြောက်ရွံ့မှုနဲ့ ရူးသွပ်မှုတွေကို ရိုက်သွင်းပေးနိုင်တဲ့ ရွံရှာဖွယ်သတ္တဝါရဲ့ စွမ်းရည်ကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ …

သူ ပြင်းထန်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ကျီလီရွှမ်းသည် ဤစီမံကိန်းကို မျိုးနွယ်စုအတွင်းရှိ သူတော်စင်အဆင့်အားလုံး လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့် တူညီသောအကြောင်းပြချက်ကြောင့် စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူတို့၏ သွေးမျိုးဆက် ကန့်သတ်ချက်မှ ရုန်းထွက်ပြီး ခုံရုံးထူးကဲသာလွန်မှုအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်၏။ ကံဆိုးစွာဖြင့် ယခုအချိန်အထိ ဤအရာများထဲမှ အနည်းငယ်သာ ရလဒ်ထွက်ရှိခဲ့ပြီး … ထိုရလဒ်မှာလည်း အဆင့်မမီခဲ့ချေ။

ပေါင်းစပ်မှုအတွက် အရည်အသွေးထက် အရေအတွက်ကို အသုံးပြုရင် ငါ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်နိုင်မလား …

ကွဲပြားသော စိတ်ခံစားချက်များက အသိစိတ်ရှိကပ်ပါးကောင်များကို အားဖြည့်ပေးသဖြင့် ကျီလီရွှမ်းသည် သင့်တော်သော လက်ခံကိုယ်ကို ရှာဖွေကာ သူတို့ကို လုံလောက်သော အဆင့်မြင့်မားသည်အထိ ကျင့်ကြံစေခြင်းဖြင့် သူတို့အား အစစ်မှန်ဆုံးသော စိတ်ခံစားချက်စွမ်းအင်ပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ့သွေးမျိုးဆက် ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်နိုင်ရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူ့စီမံကိန်းမှာ ကျရှုံးခဲ့ရသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့အနေဖြင့် စစ်မှန်သော ကမ္ဘာဦးစံပြတစ်ဦးကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်ခြင်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်၏။ အားအနည်းဆုံးတစ်ယောက်ကိုပင် မမွေးထုတ်နိုင်ခဲ့ချေ။ ကျီလီရွှမ်းသည် ရှေးဦးမူလအမြောက်အမြားကို အသုံးပြုပါက အောင်မြင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိ၊ မရှိ တွက်ချက်ကြည့်သော်လည်း မကြာမီမှာပင် ခေါင်းရမ်းလိုက်တော့သည်။

သူက ရှေးဦးမူလအမြောက်အမြား လိုအပ်မည်ဖြစ်၏။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင်ပင် သူ ဖန်တီးမည့် စိတ်ခံစားမှု စွမ်းအင်မှာ သူ့ကို ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ မြှင့်တင်ရန်အတွက် လုံးဝ လုံလောက်မည် မဟုတ်ချေ။ ဤသည်မှာ အပေါ်ယံ အဆင်တန်ဆာမျှသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သတင်းကောင်းကတော့ ဒီစီမံကိန်းက နောက်ဆုံးမှာ အသုံးဝင်လာတာပဲ

ကျီလီရွှမ်းက တွေးလိုက်သည်။ အသိစိတ်ရှိကပ်ပါးကောင်ကို မျိုးနွယ်စုအတွက် စစ်သည်တော် လေ့ကျင့်ရေးအစီအစဉ်တစ်ခုအဖြစ် ပြုပြင်မွမ်းမံနိုင်သည်။ ကပ်ပါးကောင်၏ သက်ဆိုင်ရာ စိတ်ခံစားချက်နှင့် ကိုက်ညီမည့် သင့်တော်သော အတိုင်းအတာမဲ့စံပြအချို့ကို ရှာဖွေနိုင်သရွေ့ သူတို့သည် သူတော်စင်အဆင့်မရှိသော မည်သည့်ကမ္ဘာကိုမဆို လွယ်ကူစွာ သိမ်းပိုက်နိုင်မည့် အစွမ်းထက်လှသော သံချပ်ကာတပ်မဟာကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်သည်။ ပိုမိုအရေးကြီးသည်မှာ ကျီလီရွှမ်းအနေဖြင့် ဤရေရှည်စီမံကိန်းအတွက် နောက်ဆုံးတွင် ဆုလာဘ်အချို့ကို ရရှိနိုင်တော့မည်။

"လန်ရှစ် ... မင်း ကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့တယ်" ကျီလီရွှမ်းက ချီးကျူးလိုက်သည်။ သူသည် ဤစကားများကို အလွတ်ပြောခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဤစီမံကိန်းမှာ အချိန်အတော်ကြာ တည်ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး စတင်ကတည်းက လူ ၃၆ ယောက်သာ နောက်ဆုံးတွင် ပွင့်လန်းခြင်းသို့ ဦးတည်စေမည့် သင့်တော်သော ပစ်မှတ်ကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သည်။

အရာအားလုံးထက် ဒေါသသည် အချက်အလက် အနည်းဆုံးသော စိတ်ခံစားမှုများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး သူ့အောင်မြင်မှုက ကျီလီရွှမ်း၏ ပထမအကြိမ် စမ်းသပ်မှုကို ပြီးမြောက်စေခဲ့သည်။

"ကျွန်တော်က မျိုးနွယ်စုကြီးပွားတိုးတက်ဖို့ကိုပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်" ကျီလန်ရှစ်က ချက်ချင်း ဆိုလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ဆုလာဘ်အတွက် ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုရှိတယ်... သွေးရေကန် ဒါမှမဟုတ် ဝိညာဉ်အဆောင်လက်ဖွဲ့ပဲ"

"သွေးရေကန်ပါ" ကျီလန်ရှစ်က မည်သည့်တွန့်ဆုတ်မှုမျှမရှိဘဲ ချက်ချင်း ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။ သူက နိမ့်ပါးလှသော ပါရမီကြောင့် ဤရှည်လျားပြီး ပင်ပန်းလှသောတာဝန်တွင် ဘိုးဘေးလီရွှမ်းအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပါရမီနိမ့်ပါးမှုကို သွေးရေကန်တွင် သူ၏ သွေးမျိုးဆက်ကို သန့်စင်ခြင်းဖြင့်သာ ကုစားနိုင်သည်။

"ကောင်းပြီ" ကျီလီရွှမ်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူ့စိတ်ထဲ၌ မှားယွင်းသော ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ထိုလူကို ဖျောင်းဖျခြင်း မပြုခဲ့ချေ။ ဤကဲ့သို့ ပါရမီနိမ့်ပါးလှသော မျိုးနွယ်စုဝင်များအတွက် သွေးမျိုးဆက်လမ်းစဉ်မှာ အကောင်းဆုံး ချဉ်းကပ်မှု ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သူ့လက်ထဲမှ တံဆိပ်ပြားတစ်ခုသည် ကျီလန်ရှစ်ထံသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ရာ ထိုသူက သူ့အသက်ထက်ပင် ပိုမိုတန်ဖိုးထားကာ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။

ကျီလန်ရှစ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ဘိုးဘေးကို အတွေးများနှင့်အတူ ချန်ထားခဲ့တော့သည်။ သုတေသန၏ နောက်ထပ်အဆင့်ကို တရားဝင်စတင်နိုင်ပြီဖြစ်ပြီး ကျီလီရွှမ်းသည် အချိန်အတော်ကြာ စီစဉ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ စိတ်ကူးမှာ စိတ်ခံစားမှု ခြောက်ပါးနှင့် အလိုဆန္ဒ ခုနစ်ပါးစလုံး ပါဝင်သည့် ကပ်ပါးကောင်ကို ဖန်တီးကာ ထိုအရာကို သားအိမ်အတွင်းရှိ ပါရမီရှင်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးထံ ထည့်သွင်းရန် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် အသိစိတ်ရှိကပ်ပါးကောင်သည် ကျင့်ကြံသူ၏ တစ်သက်တာလုံး ကြီးထွားရန်အတွက် လိုအပ်သမျှသော စိတ်ခံစားမှုများကို စုပ်ယူနိုင်လိမ့်မည်။

ကျီလီရွှမ်းသည် စီမံကိန်းကို ချက်ချင်း စတင်လုပ်ဆောင်ခြင်း မပြုခဲ့ချေ။ သူသည် ဤစမ်းသပ်ချက်အသစ်၏ အစောင့်အရှောက်ကို ရွေးချယ်ရန်အတွက် တာဝန်တစ်ခုကို ပထမဆုံး ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီးနောက် မျိုးနွယ်စု၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တည်နေရာတစ်ခုသို့ ကူးသန်းပြောင်းရွှေ့သွားခဲ့သည်။ ဤစီမံကိန်းဆီမှ သူ့အတွက် ဆုလာဘ်ကို လက်ခံရယူရမည့် အချိန် ရောက်ရှိလာလေပြီ။

…………………….

အဆုံးမဲ့တက်လှမ်းခြင်းကမ္ဘာ၊ အသင်္ချေဂိုဏ်းမဟာမိတ်၊ ရှေးဦးမူလနန်းဆောင်

တုကုပိုင်ထျန်းက ရာဇပလ္လင်ပေါ် ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အခန်းတွင်းရှိ တင်းမာမှုမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ ဖန်ကလောင်ဝိဇ္ဇာ စကားမပြောမီ နန်းဆောင်အတွင်း စက္ကန့်နှစ်ဆယ်ခန့် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်

"ငါတို့ကို ရှင်းလင်းချက်တစ်ခု ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးလား"

"မပေးဘူး"

"အဲဒါက ဘာကြောင့်လဲ"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါက မင်းတို့နဲ့ မဆိုင်လို့ပဲ"

"ငါတို့ မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်က အချိန်မရွေး သောင်းကျန်းတဲ့ နတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်။ အဲဒါကို မင်းက ငါတို့နဲ့မဆိုင်ဘူးလို့ ပြောရဲတယ်ပေါ့လေ" ဖန်ကလောင်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်း ဘာလိုချင်လဲ" တုကုပိုင်ထျန်းက သူ့မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကို ရာထူးကနေ ဆင်းပေးစေချင်တာလား... အကယ်၍ မဟာမိတ်အဖွဲ့သာ ပြိုကွဲသွားရင် မင်းတို့အားလုံး ကြုံတွေ့ရမဲ့ ကံကြမ္မာကို မင်းတို့ နားလည်ရဲ့လား။ မင်းတို့ စာပေလမ်းစဉ်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်။

သားရဲဘုရင်က သူတို့မျိုးနွယ်ရဲ့ သွေးကို အသုံးပြုခဲ့တဲ့အတွက် အထွတ်အမြတ်တောင်နဲ့ ချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ မင်း ... မြေဆီလွှာနူးညံ့ မင်းကတော့ မင်းရဲ့ တစ်သက်တာလုံး ရှားပါးတဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေကို စိုက်ပျိုးဖို့အတွက် ဒိုင်မေးရှင်းတစ်ခုထဲမှာ ပိတ်လှောင်ခံထားရလိမ့်မယ်"

"ဒါဆို ငါတို့မရှိဘဲ မင်းရော ဘာဖြစ်မလဲ" ဖန်ကလောင်က ဒေါသတကြီး ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။

"မင်း လူဘယ်လောက်ကို စော်ကားခဲ့ပြီးပြီလဲ... လူဘယ်လောက်က မင်းကို အစိမ်းလိုက်ဝါးစားချင်နေကြလဲ။ ကောင်းပြီ ... မင်းရဲ့ အနှိုင်းမဲ့စွမ်းအားနဲ့ မင်း ရှင်သန်နိုင်ရင်တောင် သူတော်စင်ကရော …. တကယ်လို့ မင်းကို သတ်လိုက်တာက မဟာမိတ်အဖွဲ့တစ်ခုလုံးအပေါ် ဘာသက်ရောက်မှုမှ မရှိဘူးဆိုရင် သူမက မင်းကို ချေမှုန်းပစ်ဖို့ ဝံ့ရဲမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်နေလား"

"အတိအကျပဲ" တုကုပိုင်ထျန်းက ဆိုသည်။

"ငါတို့ ရှင်သန်ဖို့အတွက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လိုအပ်တယ်။ ဒါကြောင့် ငါ့ကို မေးခွန်းထုတ်နေမဲ့အစား လက်ရှိ အရေးပေါ်အခြေအနေကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်မလဲဆိုတာကို ဘာလို့ အာရုံမစိုက်ကြတာလဲ"

သားရဲဘုရင်က ဖန်ကလောင်ကို တားဆီးရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

"ငါတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က အတူတူပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ခန့်မှန်းလို့မရတဲ့ အပြောင်းအလဲတစ်ခု မဟုတ်ဘူးဆိုတဲ့ အာမခံချက်အချို့တော့ ငါတို့ လိုအပ်တယ်"

တုကုပိုင်ထျန်း၏ မျက်လုံးအစုံတွင် ပြင်းထန်လှသော ဒေါသနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါများ ဖြတ်ပြေးသွားစဉ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူ့တွင် စွမ်းအားသာ ရှိပါက ဤကဲ့သို့သော အရှက်ခွဲမှုကို ဘာကြောင့် ခံရမည်နည်း။ သူသည် ဤလူများကို နှိမ်နင်းပြီး နာခံရန် အတင်းအဓမ္မ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။

ငါ့ရဲ့ အဖေကို အနိုင်ယူပြီးတဲ့နောက် ဘယ်သူကမှ ငါ့ဆီကနေ ဘာကိုမှ လုယူခွင့်မရစေဖို့၊ သူ့လို အားနည်းပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိသလိုမျိုး ငါ့ကို မခံစားရစေဖို့၊ ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို အစစ်အမှန် ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့အတွက် ကမ္ဘာကြီးကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ငါ ကျိန်ဆိုခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ သွားရမဲ့လမ်းက အဝေးကြီး လိုနေသေးတယ်

"အရာအားလုံးက ငါ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိတယ်။ ဒါကို ငါ အာမခံတယ်။ ပိုပြီးအရေးကြီးတာက လဲလှယ်ရေးစာရင်းမှာ ဒီပြဿနာကို အပြီးတိုင်ဖြေရှင်းနိုင်မဲ့ နည်းလမ်း ရှိတယ်။ ငါ့မှာ လုံလောက်တဲ့ ကုသိုလ် ရတာနဲ့ ဒါကို ချက်ချင်း ကိုင်တွယ်သွားမယ်"

"ခေါင်းဆောင်က အာမခံချက် ပေးထားတဲ့အတွက် ကျွန်မတို့ သူ့ကို ယုံကြည်သင့်တယ်လို့ ထင်တယ်" မြေဆီလွှာနူးညံ့က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သဖြင့် လူတိုင်း၏ အကြည့်များက သူမထံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

သူမက အားအနည်းဆုံး ဖြစ်နေသော်လည်း သူမ၏ အခန်းကဏ္ဍမှာ အမြဲတမ်း အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်ခဲ့သည်။ မြေကမ္ဘာဓားနတ်ဘုရားသည် အမြဲတမ်း တုကုပိုင်ထျန်း၏ ဘက်တွင် ရှိနေပြီး ဖန်ကလောင်နှင့် သားရဲဘုရင်တို့မှာ ဤနှစ်ယောက်ကို မျှခြေညှိရန် အမြဲတမ်း ပူးပေါင်းလေ့ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးမဲမှာ အမြဲတမ်း မြေဆီလွှာနူးညံ့ထံမှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ကံဆိုးစွာဖြင့် ဆယ်ကြိမ်တွင် ရှစ်ကြိမ်ခန့်မှာ သူမသည် တုကုပိုင်ထျန်းဘက်မှ မဲပေးလေ့ရှိသည်။ ယခုအကြိမ်တွင်လည်း သူမသည် သူမ၏ ရွေးချယ်မှုကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြန်သည်။

"ကောင်းပြီလေ" ဖန်ကလောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်မှုကို လျှော့ချရင်း ဆိုလိုက်သည်။ အာဏာမျှခြေမှာ ထာဝရ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ တုကုပိုင်ထျန်းထံမှ ထိန်းချုပ်မှုကို အားနည်းသွားစေရန်အတွက် အခွင့်အရေးများစွာ ရှိလာပေလိမ့်မည်။

"အခု ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ"

"ရည်မှန်းချက်ကတော့ အတူတူပဲ... ဧကရာဇ်ဉာဏ်အလင်းပွင့်ကျောင်းတော်ကို ချေမှုန်းဖို့ပဲ"

"မြေကမ္ဘာဓားနတ်ဘုရားကို ဘယ်လိုပြန်ခေါ်မလဲဆိုတာကို အရင် အာရုံမစိုက်သင့်ဘူးလား" မြေဆီလွှာနူးညံ့က မေးမြန်းလိုက်သည်။

"လောလောဆယ်တော့ အဲဒါ ဖြစ်လာဖို့အတွက် လက်တွေ့ကျတဲ့ နည်းလမ်းမရှိသေးဘူး" တုကုပိုင်ထျန်းက ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။

"အကယ်၍ သူတို့က သူ့ကို သတ်လိုက်ရင်ရော" သားရဲဘုရင်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

"သူ့ကို မပြီးမပြတ်အခြေအနေထဲ ပို့လိုက်တာက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးဆိုတာ သူတို့ သိပါတယ်။ ပြီးတော့ ငါ့မှာ သူ့ကို ကူညီဖို့အတွက် သူ့ရဲ့ အချိန်စိတ်ဝိညာဉ်ကို အသုံးပြုခွင့် ရှိတယ်။ သူ ခဏလောက်တော့ အဆင်ပြေမှာပါ"

အခြားသူများ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသည်။ စံပြအဆင့်တစ်ယောက်က သူ၏ အချိန်စိတ်ဝိညာဉ်ကို အသုံးပြုခွင့် ပေးအပ်ရန်အတွက် သူတို့ မည်မျှအထိ နီးစပ်ရမည်နည်း။ ယွမ်ခေတ်ကာလ ထရီလီယံပေါင်းများစွာကြာအောင် လက်ထပ်ထားခဲ့ကြသည့် တာအိုအဖော်များပင် ဤမျှအထိ နီးစပ်ချင်မှ နီးစပ်ပေလိမ့်မည်။

"ယင်ကျန်းက ခုံကို မကယ်တင်နိုင်အောင် ဗုဒ္ဓဘာသာကို အာရုံလွှဲပေးမယ်လို့ မင်း ပြောခဲ့တယ်။ သူ ကတိတည်ခဲ့ရဲ့လား" ဖန်ကလောင်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

တုကုပိုင်ထျန်းသည် ထိုအမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ၏မျက်လုံးများမှာ အနီရောင် တောက်သွားခဲ့သည်။ ယနေ့တွင် သူသည် အရာအားလုံးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ ဤသည်မှာ ထိုကောင်စုတ် ယင်ကျန်းနှင့် ပူးပေါင်းရန် သဘောတူခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။ သူတို့ သဘောတူညီချက် ရယူခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ တုကုပိုင်ထျန်း၏ ကံကောင်းမှုမှာ ချက်ချင်းပင် စတင်ကျဆင်းသွားခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

မင်းအတွက် အခြေအနေတွေ ဘယ်လိုဖြစ်လာမလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်ကြသေးတာပေါ့... မဟုတ်ရင် မင်းကို ကိုင်တွယ်မဲ့သူက ငါ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်

တုကုပိုင်ထျန်းက တွေးလိုက်သည်။

"သူ ကတိတည်၊ မတည် ကြည့်ကြတာပေါ့" ရာဇပလ္လင်ငါးခု၏ အလယ်တွင် ရုတ်တရက် အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"အစီရင်ခံစမ်း" တုကုပိုင်ထျန်းက မိန့်ကြားလိုက်တော့သည်။