အခန်း (၁၆၀၉-၁၆၁၀)

အခန်း (၁၆၀၉) : မဖြစ်သေးဘူး

ဒီလိုမျိုး ဖြစ်မလာသင့်ဘူး …

ပိုင်ချီက တွေးလိုက်မိသည်။ သူ့အကြည့်များက ဗုဒ္ဓတစ်သောင်းဘုံရှိရာအရပ်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

လောကကြီးတစ်ခုလုံး ဒီလောက်အထိ အပြောင်းအလဲကြီး ဖြစ်သွားတာတောင် သူမ နိုးမလာသေးဘူးလား …

ဤကဲ့သို့ ကမ္ဘာကြီး၏ ကြီးမားလှသော အပြောင်းအလဲမျိုးသည် အဆုံးမဲ့တက်လှမ်းခြင်းကမ္ဘာရှိ အစွမ်းထက်ဆုံး တည်ရှိမှုကို အလွယ်တကူ သတိပြုမိစေသင့်သည်။

သူ့ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကြောင့် ကျော်ကြားလှသော စစ်သူကြီးသည် ယင်ကျန်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် မည်မျှပင် ယုံကြည်ချက်ရှိစေကာမူ ဤမျှပြင်းထန်လှသော ဖရိုဖရဲဆန်မှုနှင့် လှုပ်ခတ်မှုများအကြားတွင် မေတ္တယျ နိုးမလာတာ မဖြစ်နိုင်မှန်းလည်း သူ နားလည်ထားသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်ခဲ့တာ နေမှာ …

ပိုင်ချီက ပိုင်းခြားစိတ်ဖြာကြည့်လိုက်သည်။ သေသေချာချာ စဉ်းစားမနေဘဲဖြင့်ပင် အဖြေက တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်တာအို ဖြစ်၏။ စမ်းသပ်ချက်ခေတ်ကာလကတည်းက ကောင်းကင်တာအိုသည် ကြီးမားသော အစီအစဉ်တစ်ခုကို ကြိုးကိုင်နေခဲ့သည်ဟု ဝမ်ဝေ့တစ်ဦးတည်း တွက်ဆခဲ့ခြင်း မဟုတ်ချေ။

ရောက်ရှိလာတော့မည့် ခေတ်ကာလတွင် ကောင်းကင်တာအိုသည် ဒေသခံများကို မျက်နှာသာပေးနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း နယ်ခြားများသာ သူတို့၏ နိုင်ငံသားအဆင့်အတန်းကို ပြောင်းလဲလိုက်မည်ဆိုပါက သူတို့အားလုံးကို စတေးပစ်ဝံ့ကြောင်း ဤထိပ်သီးအာဏာရှင်အင်အားစုများက သိထားကြသည်။

ဟမ် ...

ပိုင်ချီ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဝမ်ဝေ့၏ စည်းတံဆိပ်ဆီမှ ထိတ်လန့်ဖွယ် အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ဝမ်ချုံးနှင့် လီမင်တို့က နောက်တစ်ကြိမ် မငြိမ်မသက် ဖြစ်လာပြန်သဖြင့် သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

"မဟာတံတိုင်းကို ဆင့်ခေါ်ဖို့ ပြင်ကြစမ်း"

သူက သူ၏အဖော်များကို အမိန့်ပေးလိုက်ရာ ထိုနှစ်ယောက်မှာ လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားခဲ့ရတော့သည်။

သူ ခြောက်နေတာလို့ ငါထင်တယ်

ဝမ်ချုံးက လီမင်ထံသို့ အံ့ဖွယ်အသိစိတ်ဖြင့် လှမ်းပြောလိုက်သည်။

ငါတို့ တိုက်ခိုက်ပြီး သူတို့ကို အမြန်ဆုံး နှိမ်နင်းပစ်ကြစို့

လီမင်က အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်ချက်ကို စဉ်းစားနေခဲ့သော်လည်း သူ ဆုံးဖြတ်ချက် မချမီမှာပင် ဝမ်ဝေ့က လှုပ်ရှားလိုက်လေပြီ။ အဝေးရှိ လေဟာနယ်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော ကံကြမ္မာကြိုးတစ်မျှင်သည် သူ့ဦးခေါင်းထက်တွင် ရုပ်လုံးပေါ်လာခဲ့သည်။

ဒီကလေးက အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပုံရတယ် …

ဝမ်ဝေ့က လေးနက်သော မျက်နှာထားမျိုး ရှိနေလေ၏။ လုပ်ကြံသူ သို့မဟုတ် အနက်ရောင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ သူတော်စင်၏ လက်ရှိတုံ့ပြန်မှုမှာ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခု မဟုတ်နိုင်ချေ။ ထိုသူတော်စင်သည် စောစောလေးက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာကို သတိပြုမိသွားခဲ့ပြီး အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

ဤကမ္ဘာ၏ နိုင်ငံသားတစ်ဦးအနေဖြင့် ထိုလုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူက ကမ္ဘာကြီး၏ ဖြစ်ရပ်များတွင် ပါဝင်ရန် အပြည့်အဝ အရည်အချင်းပြည့်မီနေခဲ့ရာ ထိုသူတော်စင်အနေဖြင့် သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်၏။

ဤကမ္ဘာကြီး၏ ကိစ္စရပ်များတွင် ပြင်ပမှ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုများ ရှိလာခြင်းက ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ချေ။ ကံကြမ္မာဗဟိုချက်ကမ္ဘာတစ်ခု ဖန်တီးခြင်းတွင် ပါဝင်နေသည့် အကျိုးအမြတ်မှာ လက်ရှိအာဏာရှင်များနှင့် အခြားသူများအားလုံး တစ်ဦးတည်း ဝါးမြိုရန်အတွက် အလွန်အမင်း များပြားလှသည်။

အရာအားလုံးထက် ကောင်းကင်တာအိုသည် သူမ၏ တက်လှမ်းမှု အောင်မြင်စေရန်အတွက် ကံကြမ္မာ ပိုမိုလိုအပ်နေသဖြင့် ပြင်ပလူများ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် အခြေခံအားဖြင့် တိုက်တွန်းနေလေသည်။ အနာဂတ်က မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ ဝမ်ဝေ့အနေဖြင့် ပြင်ပလူများ ဤမျှစောစီးစွာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းကို ခွင့်မပြုနိုင်ချေ။

ငါ မင်းရဲ့အကူအညီကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်လိုတယ်... ပြီးရင်တော့ ငါတို့ကြားက ကံကြမ္မာက အပြီးတိုင် ပြတ်တောက်သွားလိမ့်မယ်

ကောင်းပြီလေ

မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း အနှိုင်းမဲ့အလှတရား ရှိသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ဝမ်ဝေ့၏ ဘေးတွင် ရုပ်လုံးပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမ ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သက်ရှိအားလုံးကို အသားနှင့် အရိုးမျှသာဟု မြင်တတ်သည့် ခက်ထန်လှသော ပိုင်ချီပင်လျှင် သူမကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

"ကျွန်မ ဘာလုပ်ရမလဲ" ရှုကျင်းယောင်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ငါ့နောက်ကနေ လိုက်လုပ်"

ဝမ်ဝေ့၏ အစီအစဉ်မှာ ရိုးရှင်းလှသည်။ ထာဝရ စည်းတံဆိပ်တစ်ခု ဖန်တီးရန်အတွက် သာလွန်ခြင်း အရိပ်အယောင် ပါရှိသည့် စွမ်းအားအားလုံးကို ပေါင်းစပ်ရန် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက ထိုအရာ၏စွမ်းအားကို ရယူရန်အတွက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ရှုကျင်းယောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံမှ [ပြီးပြည့်စုံခြင်း] သဘာဝကို စတင်ပေါင်းစပ်လိုက်တော့သည်။ ထို့နောက် သူက သူ့ထူးကဲသာလွန်ကံကောင်းမှုနှင့် ဗလာနတ္ထိစက်ဝန်းအတွင်းရှိ ဗလာနတ္ထိစွမ်းအားအားလုံးကို ပေါင်းထည့်ကာ သူ ဖန်တီးနိုင်သမျှ အစွမ်းထက်ဆုံး စည်းတံဆိပ်ကို ဖန်တီးလိုက်တော့သည်။

လင်းလက်နေသော ကုဗတုံးပုံစံတစ်ခုသည် မြေကမ္ဘာလုံးကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ပြီး ဤအဓိပ္ပာယ်မရှိသော ကိစ္စရပ်များကို အဆုံးသတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။ အနက်ရောင်လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ သူတော်စင်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်ပုံရပြီး စွမ်းအား ပိုမိုထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ကံဆိုးစွာဖြင့် ပြာလဲ့မီးလျှံသည် စံပြတစ်ဦးသာ ဖြစ်နေသေးသဖြင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် မပျက်စီးမီ အသုံးပြုနိုင်မည့် စွမ်းအားပမာဏမှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိနေခဲ့သည်။

ထိုကုဗတုံးပုံစံသည် အဖြူရောင် သတ္တုမျက်နှာပြင်တစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး စည်းတံဆိပ် ပြီးပြည့်စုံသွားသည့် လက္ခဏာအဖြစ် ပုံပေါ်လာသည်။ ဝမ်ဝေ့၏ မျက်နှာမှာ ဆောင်းရာသီ ဆီးနှင်းများထက်ပင် ပိုမိုဖြူလျော်သွားခဲ့ပြီး ရှုကျင်းယောင်မှာလည်း ကောင်းကင်ယံမှ ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ဝမ်ဝေ့တွင် ဤအရာများကို ဂရုစိုက်နေရန် အချိန်မရှိချေ။ သူက သူတို့၏ ကံကြမ္မာကြိုးကို အာရုံခံရန် သူ့မျက်လုံးများကို ချက်ချင်း ပိတ်လိုက်သည်။ သူက လက်ချောင်းကို ဝှေ့ယမ်းကာ မည်သည့်တွန့်ဆုတ်မှုမျှမရှိဘဲ ဖြတ်တောက်လိုက်တော့သည်။

မိုးမြေကြားတွင် ပြတ်တောက်သွားသည့် အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ပြီးနောက် သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးထံမှ ငြိမ်းချမ်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဝမ်ဝေ့က လွတ်လပ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သလို ရှုကျင်းယောင်လည်း လွတ်လပ်သွားခဲ့လေပြီ။

ယခုအချိန်မှစ၍ သူတို့သည် ချမ်းသာကြွယ်ဝပြီး ပြည့်စုံလှပသော အချစ်ကျောင်းတော်ကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် အခြားလူများကို လိုက်လံရှာဖွေရာတွင် မည်သည့်ကန့်သတ်ချက် သို့မဟုတ် မည်သည့်သောကမှ ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ဤကဲ့သို့ ကြည်လင်ပြတ်သားသော စိတ်ဖြင့် ရှုကျင်းယောင်က ကျင့်ကြံလိုစိတ် ချက်ချင်း ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမက မျက်လုံးများကို မပိတ်မီ အခြေခံကာကွယ်ရေးအချို့ကို တည်ဆောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူမ၏ ကျင့်ကြံရေးမှာ ၉၄ ရာခိုင်နှုန်းမှ ၉၈ ရာခိုင်နှုန်းအထိ မြင့်တက်သွားလေသည်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့သော မယုံကြည်နိုင်ဖွယ် တိုးတက်မှု ရှိနေသော်လည်း သူမမှာ အဓိက အာရုံစိုက်ခြင်း ခံရသူ မဟုတ်ချေ။

နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် သူ၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် အရိပ်မည်းကြီးတစ်ခုလို လွှမ်းမိုးနေခဲ့သည့် ဤအရာနှင့် ပတ်သက်၍ ဝမ်ဝေ့သည် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့အကြားရှိ ချိတ်ဆက်မှုကို ဖြတ်တောက်ရန်အတွက် လုံလောက်သော ကံကြမ္မာအကျိုးတရားကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့လေပြီ။ ဤသည်မှာ ဘေးအန္တရာယ်ကပ်ဘေး မတိုင်မီ အချိန်ကိုက်ပင် ဖြစ်၏။

ဤအချစ်ကံကြမ္မာကြိုးက သူ့ကို ရှုကျင်းယောင်နှင့် ပတ်သက်မိစေရန် မည်သို့ အတင်းအဓမ္မ လုပ်ဆောင်လာမလဲဟူသော အကြောင်းအရာများစွာကို တွက်ဆခဲ့ဖူးပြီး အဖြေကတော့ ထင်ရှားလှသည်။

အခြားအချိန်စက်ဝန်းတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဝမ်ဝေ့နှင့် သူမတို့သည် ရှင်ခြင်းသေခြင်းကြား ရုန်းကန်ရသည့် အခြေအနေများစွာတွင် အတူတူပတ်သက်မိကြပြီး သံယောဇဉ်များ ဖြစ်ပေါ်လာရန် အတင်းအဓမ္မ တွန်းပို့ခြင်း ခံရပေလိမ့်မည်။

ဝမ်ဝေ့အနေဖြင့် သူ့စရိုက်လက္ခဏာနှင့် သံမဏိကဲ့သို့သော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ပရိယာယ်ကို ဘယ်တော့မှ အရှုံးပေးမည်မဟုတ်ဟု ယုံကြည်လိုသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ ကံကြမ္မာကို အထင်သေးခြင်းဖြစ်ပြီး သူက ဤကဲ့သို့သော အမှားမျိုးကို လုပ်ဆောင်မည် မဟုတ်ချေ။

အမှန်တကယ် ဖြစ်လာနိုင်ခြေ အမြင့်ဆုံးရှိသည့် သူ၏ တွက်ချက်မှုများအရ ... သူ့ဝိညာဉ်နှင့် တည်ရှိမှုတို့ ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့ပြီး မှတ်ဉာဏ်များအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သောကြောင့် သူ့အနေနှင့် ရှုကျင်းယောင်ကို ချစ်မိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့ကိုယ်ပွားအသစ်က သူမကို ချစ်မိသွားခဲ့ပြီး သူ မှတ်ဉာဏ်များ ပြန်လည်ရရှိချိန်တွင်မူ နောက်ကျသွားခဲ့လေပြီ။

သူက ထိုစိတ်ခံစားမှုများကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ကြိုးစားသောအခါ ထိုအရာက သူ့စိတ်ကို ပျက်စီးစေခဲ့ပြီး ဒုတိယမြောက် စရိုက်လက္ခဏာတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ကာ နောက်ဆုံးတွင် ထိုအရာကို မိမိကိုယ်ကိုယ်ထံမှ ခွဲထုတ်ပစ်ခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ထိုစရိုက်လက္ခဏာသည် သူ့မျက်နှာနှင့် တူညီသော အခြားတည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ရှုကျင်းယောင်နှင့်အတူ ထာဝရ ပျော်ရွှင်စွာ ရှင်သန်သွားခဲ့သည်။

ဝမ်ဝေ့၏ အသစ်ရရှိလာသော လွတ်လပ်မှုသည် သူ့စိတ်ကို အားဖြည့်ပေးခဲ့ပြီး ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်စေခဲ့သည်။ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ နောက်ဆုံးအကြွင်းမဲ့ကျင့်စဉ်ကို ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်ဆောင်လိုက်သဖြင့် သူ့အရှိန်အဝါမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ အချိန်အမှတ်အသား စွမ်းရည်အတွက် အခြေခံမှာ ကံကြမ္မာပင် ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူက အချိန်စိတ်ဝိညာဉ်အနေဖြင့် ရန်သူ၏ အချိန်အမှတ်အသားကို ရှာဖွေရန်နှင့် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ကာလအတွင်း သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် ဂမ္ဘီရစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုနိုင်မည့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

ယခုအချိန်သည် အခိုက်အတန့် ဖြစ်၏။ ဝမ်ဝေ့က ခေတ်ဟောင်း၏ အမြင့်ဆုံးသော စွမ်းအားအဆင့်အတွင်းသို့ နောက်ဆုံးတွင် ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည့် အချိန် ဖြစ်၏။ စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် မိုးမြေက သူ့ကို ရှေးဦးမူလ ဟူသော ဘွဲ့အမည်ဖြင့် ကောင်းချီးပေးမည်ဖြစ်ပြီး သူ့ဝိညာဉ်ကိုလည်း အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ပြုပြင်ပေးလိမ့်မည်။

သို့သော် ဝမ်ဝေ့က သူ ၉၉.၉၉၉ ရာခိုင်နှုန်းသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ထိုကျင့်စဉ်ဖန်တီးနေမှုကို အတင်းအဓမ္မ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်တော့သည်။ လီမင်နှင့် ဝမ်ချုံးတို့သည် သူ့ကို ဝေခွဲမရစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ကြ၏။ သူတို့သာမက အခြားသူများလည်း အလားတူပင် ဖြစ်၏။

ပိုင်ချီနှင့် အကြံပေးကြီးတို့သည် သူ့ကို ကြားဖြတ်တားဆီးလိုကြသော်လည်း သူတို့ကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် တတိယမြောက် အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်ကြသည်။ ဤသည်မှာ ချီယွမ်ထံမှ သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဝမ်ဝေ့က ရှင်းပြခြင်း မပြုခဲ့ချေ။ သူက သူ့အချိန်ဖြစ်ရပ်ပြဿနာကို မှတ်မိနေဆဲဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သော ပွင့်လင်းသည့် နေရာတွင် ရှေးဦးမူလတစ်ဦးအဖြစ် ငတုံးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အဆင့်တက်ပြောင်းလဲမည် မဟုတ်ချေ။

သူက ဤနေရာရှိ အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းမည်ဖြစ်ပြီး သူ ယုံကြည်ရသည့် လူများ ဝန်းရံထားသည့် ဘေးကင်းသော နေရာတစ်ခုတွင်မှ လုပ်ဆောင်မည် ဖြစ်သည်။ သတင်းကောင်းမှာ သူက ထိုအရာကို အချိန်မရွေး လုပ်ဆောင်နိုင်သည်ဖြစ်ရာ ဘေးအန္တရာယ် မတိုင်မီ ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်လိမ့်မည်။

"မင်းရဲ့ အကူအညီအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဝမ်ဝေ့က ဆိုသည်။

"မဟုတ်တာ... ကျွန်မကသာ ရှင်ကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ" ရှုကျင်းယောင်က ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။ ဤဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းမှာ ကျင့်ကြံရေး တိုးတက်လာရုံသာမက စိတ်ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နိုးကြားမှုတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ဘဝတစ်သက်တာလုံးတွင် အပြုအမူများကို သူမ ထိန်းချုပ်မရသည့် အရာများကသာ ဆုံးဖြတ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟာတာအိုက သူမအပေါ် သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည့် သူမ၏ အလှတရားဖြစ်စေ၊ သူမ၏အချစ်ကို ကြိုတင်ရွေးချယ်ပေးထားသည့် ကံကြမ္မာကြောင့်ဖြစ်စေ ... သူမအနေနှင့် ဘဝက သူမအပေါ် ပစ်ချသမျှကိုသာ လက်ခံပြီး တုံ့ပြန်နေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူမက မိမိကိုယ်ကိုယ်အတွက် စဉ်းစားရန်၊ မိမိ ဘာလိုချင်သည် သို့မဟုတ် မိမိ မည်သူဖြစ်ချင်သည်ကို စဉ်းစားရန် ဘယ်သောအခါမှ အချိန်မပေးခဲ့ဖူးချေ။ သို့သော် ဤအရာအားလုံး ယခု ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်မှစ၍ သူမက လောကကြီး သို့မဟုတ် အခြားသူများ၏ အမြင်များက သူမ လုပ်ဆောင်မည့်အရာများအပေါ် ဆုံးဖြတ်ခွင့်ပေးတော့မည် မဟုတ်ချေ။ သူမက မိမိကိုယ်ကိုယ် ရှာဖွေတွေ့ရှိမည်ဖြစ်ပြီး မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်တန်ဖိုးများနှင့်အညီ ရှင်သန်သွားမည်။

ဝမ်ဝေ့က အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ ခဏတာလေးအတွင်း သူက ရှုကျင်းယောင်၏ မျက်နှာအထက်ပိုင်းကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ဝူဟုန်၏ မျက်နှာကို မမြင်တွေ့ရတော့ချေ။ ထို့အစား ဗီဒီယိုဂိမ်းတစ်ခုမှ ဝါးတားတား ပုံရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ မှုန်ဝါးနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုအတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်"

ရှုကျင်းယောင်က ပြုံးလိုက်ရာ သူမ၏ သဘာဝအတိုင်း ညှို့ယူဖမ်းစားနိုင်သော အပြုံးနှင့် မတူဘဲ ပိုမိုတည်ငြိမ်ပြီး၊ ပိုမိုငြိမ်းချမ်းကာ၊ ပိုမိုရိုးရှင်းသော အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်မှန်း ဝမ်ဝေ့ သတိပြုမိလိုက်သည်။ ပြီးပြည့်စုံသောဖန်တီးမှုကို ဖော်ဆောင်နေသည့် လောကလွန်အလှတရားထက် လူသားတစ်ဦး ပြုလုပ်နိုင်သည့် အပြုံးမျိုးပင် ဖြစ်၏။

"ဒီအရာတွေအားလုံး ပြီးသွားရင် ကျွန်မ သူမနဲ့ စကားပြောချင်ပါတယ်လို့ ဧကရီကို ပြောပေးပါဦး"

"ငါ ပြောပေးပါ့မယ်" ဝမ်ဝေ့က ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူတို့၏ ကံကြမ္မာမှာ ဆိုးရွားစွာ ပတ်သက်နေခဲ့သော်လည်း သူက ရှုကျင်းယောင်အပေါ် မကောင်းစိတ် မရှိခဲ့ချေ။ သူမအနေဖြင့် မူလစည်းတံဆိပ်ကုန်းမြေ၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအဖြစ် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ကြီးပွားတိုးတက်မှုများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ရန် သူ မျှော်လင့်မိသည်။

သူမ ကူးသန်းပြောင်းရွှေ့ထွက်ခွာသွားသည်ကို စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် သူက အဖြူရောင်အတုံးပုံစံကို အာရုံမစိုက်မီ ပြင်းထန်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူက ထိုအရာကို သိမ်းဆည်းရန် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီးနောက် ဘိုးဘေးများကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

"ဒါတွေအားလုံး ပြီးသွားရင် ကျွန်တော်တို့ စကားပြောကြတာပေါ့"

"ကောင်းပြီလေ" ဝမ်ချုံးက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီက ကိစ္စတွေကို ငါတို့ အဆင်ပြေအောင် လုပ်ထားလိုက်မယ်... ဒါကြောင့် မင်း အနားယူလို့ရပြီ"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဝမ်ဝေ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူက သူ့ဝိညာဉ်ကို ပြုပြင်ထားသည့် ရှေးဦးမူလအစစ်အမှန်တစ်ဦး မဟုတ်သေးသဖြင့် လွန်စွာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့လေပြီ။ ထို့အပြင် သူက သိုလှောင်ထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ယနေ့တိုက်ပွဲအတွက် အလွန်အမင်း အသုံးမပြုရဲခဲ့ပေ။

အခန်း (၁၆၁၀) : အဓိကပွဲစဉ် စတင်ပြီ

ဝမ်ဝေ့ ထွက်သွားတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် လေဟာနယ်အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်လှသော ဒေါသအရှိန်အဝါတစ်ခု ပါရှိလာခဲ့သည်။ စုန့်ကျန့်က နန်းတွင်းအကြံပေးကြီးကို မိုးမြေကြား အယုတ်မာဆုံးအရာတစ်ခုကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်ရင်း ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ဝမ်ဝေ့က ရုတ်တရက် တုံ့ပြန်ခြင်းမပြုမီ လူတိုင်း ခဏမျှ ဆွံ့အသွားခဲ့ကြသည်။ သူက နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ရန်အတွက် ကုန်းမြေ၏ အစီအရင်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး မည်သည့်အရာမျှ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ထွက်ခွာနိုင်ခြင်း မရှိစေရန် တားဆီးလိုက်တော့သည်။

လီမင်နှင့် ဝမ်ချုံးတို့သည် မျက်လုံးထောင့်မှ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။ လီမင်က ပိုင်ချီနှင့် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်ပြီး ဝမ်ချုံးကမူ မြေစေးစစ်သူကြီးဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

ဝမ်ဝေ့ကလည်း နောက်မှ လိုက်ပါသွားပြီး ဝမ်ချုံးနှင့် ပူးပေါင်းလိုက်တော့သည်။ စုန့်ကျန့်က အဖြစ်အပျက်ကို မသိသော်လည်း ဤသည်က သူ့ကို အကြံပေးကြီးအား တိုက်ခိုက်ခြင်းမှ တားဆီးမထားနိုင်ချေ။

ဝမ်ဝေ့က ကူညီပံ့ပိုးပေးရန်အတွက်သာ အာရုံစိုက်ထားသည်။ သူက ရုပ်သေးရုပ်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် လှည့်လည်သွားလာပြီး ထိုအရာကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေရန်အတွက် အရေးပါသော အခိုက်အတန့်များတွင် ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်မှုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ကုန်းမြေ၏ အတုအယောင်ယန္တရားများကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် သူက စစ်မှန်သောအရာများနှင့် ချိတ်ဆက်မှုကို တိုးမြှင့်နိုင်လိုက်၍ သူ့အား အဆင့် (၆) မဟာယန္တရားတိုက်ကွက်များကို အသုံးပြုခွင့် ရရှိစေသည်။ သို့သော် သူ့အကြီးမားဆုံးသော ပံ့ပိုးကူညီမှုမှာ သူ့တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် မဟုတ်ဘဲ အချိန်စိတ်ဝိညာဉ်၏ တိုက်ပွဲပင် ဖြစ်သည်။

နှစ်ယောက် အတူတူ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်နေကြသဖြင့် ဤရုပ်သေးရုပ်သည် သမိုင်းအဖြစ် ကျန်ရစ်ခဲ့ရန် အချိန်တစ်ခုမျှသာ လိုအပ်တော့သည်။ ပိုင်ချီက ထိုအချက်ကို ကောင်းစွာသိထားသဖြင့် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ မဟာတံတိုင်းကို ဆင့်ခေါ်လိုက်တော့သည်။

ဤရတနာသည် အကြောင်းအရင်းအချို့ကြောင့် ထူးခြားလှပေသည်။ ပထမအချက်မှာ ထိုအရာသည် သမိုင်းမတိုင်မီကမ္ဘာမှ မဟာတံတိုင်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဆက်ခံထားခြင်း ဖြစ်၏။ ယင်ကျန်း ပြန်လည်ဝင်စားလာသောအခါတွင် ဟုန်ကျွင်းက သူ့ကို လက်ဆောင်အချို့ ပေးခဲ့ပြီး ထိုတံတိုင်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာလည်း များစွာသော သစ္စာရှိ ချင်အရာရှိများ၏ စိတ်ဝိညာဉ်များနှင့်အတူ တစ်ခုအပါအဝင် ဖြစ်ခဲ့သည်။

သူ့ဒုတိယမြောက် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းမတိုင်မီတွင် ယင်ကျန်းက ထိုတံတိုင်းကို ဒိုင်မေးရှင်းအမြင့်ကမ္ဘာရှိ ချင်တိုင်းပြည်၏ ချီကံကောင်းမှုအားလုံးကို စုပ်ယူစေခဲ့သည်။ ထိုတံတိုင်းသည် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကြောင့် ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့ရာ မည်သည့်စံနှုန်းနှင့်မဆို တိုင်းတာလျှင် ထူးခြားသော ရတနာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ကံဆိုးစွာဖြင့် ဝမ်ဝေ့က ဤနယ်ပယ်ကို ပိတ်ဆို့ထားသောကြောင့် တံတိုင်းဆင်းသက်လာမှုကို ယာယီတားဆီးထားသဖြင့် ဤအရာအားလုံးမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

မူလစွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသည့် ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးတစ်ခုက ချင်တိုင်းပြည်၏ မြို့တော်ထက်ရှိ ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ တံတိုင်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ဆင့်ခေါ်မှုကို ချက်ချင်း စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး တိုင်းပြည်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် သူ့ထာဝရတာဝန်ဆီ ပြန်လည်သွားခဲ့တော့သည်။ ချင်တိုင်းပြည် တည်ရှိနေသရွေ့ အရာအားလုံး အဆင်ပြေပေလိမ့်မည်။ ပိုင်ချီ၏ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားမှာ ပိုမိုအေးစက်သွားလေ၏။

မြေစေးစစ်သူကြီးက အချိန်အကြာကြီး တောင့်ခံထားနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ လိန်ဖေးချီနှင့် မတူဘဲ မြေစေးစစ်သူကြီးမှာ ပထမဆုံးအနေဖြင့် ရှေးဦးမူလအစစ်အမှန်တစ်ဦး မဟုတ်ချေ။ စစ်သူကြီးကို ချင်တိုင်းပြည်ကို စောင့်ရှောက်ချိန်နှင့် မဟာတံတိုင်း၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုချိန်တွင်သာ အစွမ်းထက်ဆုံး ဖြစ်စေရန် ပုံစံထုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ မြေစေးစစ်သူကြီးသည် သူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ်နှင့် အလှမ်းဝေးကွာနေပြီး ချင်တိုင်းပြည်နှင့်လည်း အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်နေသည်။ ထိုစစ်သူကြီး၏ ကံကြမ္မာမှာ ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရှိရန် သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်နေသည်။

ပိုင်ချီက ပြတ်သားသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူ့ဘဝသုံးခုလုံးတွင် ချင်တိုင်းပြည်အတွက် စစ်ချီထွက်ခွင့် ရရှိစေခဲ့ပြီး သူ့လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ ရန်သူအားလုံးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည့် သူ့စရိုက်လက္ခဏာများထဲမှ တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။

ဤစစ်ပွဲမတိုင်မီကပင် သူ့အရှင်က အခြေအနေများ ဆိုးရွားသွားပါက အသုံးပြုရန်အတွက် နောက်ဆုံးလက်နက်တစ်ခုကို ပေးခဲ့ဖူးသည်။ ဤသည်မှာ လိပ်ပြာကျောက်စိမ်းဆွဲသီး၏ စွမ်းအားဖြင့် ဖန်တီးထားသော အဆောင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုအရာကို မေတ္တယျ စောစီးစွာ နိုးထလာပြီး အခြေအနေကို ငြိမ်းချမ်းစွာ မဖြေရှင်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါက အသုံးပြုရန်အတွက် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူက ဆုတ်ခွာရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

အလင်းတန်းတစ်ခုက သူ့နှင့် အခြားသူများကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့စဉ်မှာပင် လီမင်က လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူက သူ့ထူးခြားသော ကျင့်စဉ်တစ်ခုဖြစ်သည့် ပုံတူပွားခြင်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ရွေးချယ်ခံတိုင်းသည် တစ်ချိန်ချိန်တွင် သူတို့၏ ရန်သူကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိုးနှက်ချက်ပေးရန်အတွက် ရန်သူ၏ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုသည့် နည်းဗျူဟာကို အသုံးပြုလေ့ရှိကြသည်။ ပုံတူပွားခြင်းသည် ဤကဲ့သို့ စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် လီမင်သည် ထိုအရာကို သူ့တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် မြှင့်တင်ရန်အတွက် အသုံးပြုခဲ့သည်။

သို့သော် ဤကျင့်စဉ်၏ အကောင်းဆုံးသော အသုံးချမှုမှာ အခြားလူများဆီမှ ကူးယူရန် မဟုတ်ဘဲ မိမိနှင့် အနီးစပ်ဆုံးလူများကို ကူးယူရန် ဖြစ်သည်။

ရှေးဦးမူလအဆင့်တွင်မူ ကျင့်စဉ်အားလုံးက ထူးခြားလှပြီး မှန်ကန်သော တာအို သို့မဟုတ် ကွာဟချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မည့် လုံလောက်သော အသိပညာမရှိဘဲနှင့် ထိုအရာများကို ရာနှုန်းပြည့် ကူးယူရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

ထိုသူက သင့်ကို ခွင့်ပြုချက် သို့မဟုတ် ဝင်ရောက်ခွင့် မပေးသရွေ့ ဖြစ်သည်။ ချီယွမ်၊ ယန်းအိုက်နှင့် ဝမ်ချုံးပင် သူ့ကို ကူးယူခွင့်ပေးရန် မည်သည့်ပြဿနာမျှ မရှိခဲ့ကြချေ။

လီမင်က ယန်းအိုက် မကြာသေးမီက ဖန်တီးခဲ့သော တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်သည့် မိုးမြေဓားကို ဆင့်ခေါ်ရန်အတွက် ပုံတူပွားခြင်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူက သူ့ ပစ်မှတ်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်သော်လည်း သူတို့၏ ကူးသန်းပြောင်းရွှေ့နိုင်စွမ်းကို နှောင့်ယှက်ရန်အတွက်တော့ လုံလောက်ပေမည်။

တိုက်ပွဲရူးက အောင်မြင်မှု သေချာစေရန်အတွက် မြေစေးစစ်သူကြီးကို ပစ်မှတ်ထားရန် သေချာအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

လေဟာနယ် ပြိုကွဲသွားသည့် အသံက နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီးနောက် ဒဏ်ရာများစွာ ရရှိထားသည့် ရုပ်သေးရုပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

လီမင်၊ ဝမ်ချုံး၊ ဝမ်ဝေ့နှင့် စုန့်ကျန့်တို့ အားလုံး အတူတူ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြတော့သည်။ ထိုရုပ်သေးရုပ်မှာ စည်းတံဆိပ်ခတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ဆယ်စက္ကန့်ထက်နည်းပါးသော အချိန်လေးအတွင်း သူတို့သည် သူ့အချိန်အမှတ်အသားကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ကြသည်။

"ဘယ်သူက ဒီတာဝန်ကို ယူချင်လဲ" ဝမ်ဝေ့က မေးမြန်းလိုက်သည်။ လီမင်က သူ့ နှာခေါင်းမှ သွေးများကို သုတ်ရင်း မည်သည့်တွန့်ဆုတ်မှုမျှမရှိဘဲ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

ယန်းအိုက်၏ ဓားကို အသုံးပြုခြင်းအတွက် တန်ပြန်သက်ရောက်မှုက ဤမျှအထိ ဆိုးရွားလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ ဝမ်ချုံးက စကားပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း ကြားဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

"ကျုပ် လုပ်မယ်" စုန့်ကျန့်က သူ့မျက်လုံးများထဲမှ အထင်အရှား ထွက်ပေါ်နေသော နာကျည်းမှုများနှင့်အတူ ဆိုလိုက်သည်။ မည်သူကမှ မငြင်းဆန်ကြသဖြင့် စုန့်ကျန့်သည် ကိစ္စရပ်များကို အဆုံးသတ်ရန်အတွက် အချိန်မြစ်ကြောင်းအတွင်း ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။ အချိန်အမှတ်အသားနှင့်အတူ သူက မြေစေးစစ်သူကြီးကို မည်သည့်အကျိုးဆက်မှ မရှိဘဲ အချိန်စီးကြောင်းထဲမှ ဖျက်ဆီးဖယ်ရှားပစ်လိုက်တော့သည်။

"အစ်ကိုချီယွမ်က မင်းကို စောင့်နေတယ်" လီမင်က ပြောလိုက်သည်။

"တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား"

"ဒီလိုပဲ ပြောရမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒါတွေအားလုံး ပြီးတဲ့အထိ ငါတို့ စောင့်နိုင်ပါတယ်"

ဝမ်ဝေ့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူက အခြားတိုက်ပွဲများကို အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်မနေခဲ့ချေ။ ထိုထူးဆန်းသော ဒေါသသားရဲကြီး၏ အရှိန်အဝါကို သူ ခံစားမိသော်လည်း သူက အနက်ရောင်လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ သူတော်စင်နှင့်သာ အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သဖြင့် ယန်းအိုက်၌ ဘာဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို မသိရှိခဲ့ချေ။

"ဟုန်အာ ပြန်လာတာနဲ့ ကျွန်တော် သူ့ဆီ ချက်ချင်းသွားလိုက်မယ်"

"ကောင်းပြီ"

အခြားသူများ ထွက်ခွာသွားကြပြီး ဝမ်ဝေ့က အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ မျိုးနွယ်စုအထွတ်အမြတ်တောင်နှင့် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားချိုင့်ဝှမ်းတို့ကြား တိုက်ပွဲမှာ ပြင်းထန်လှပြီး နောက်ဆုံးအဖွဲ့မှာ အလွန်အမင်း အထိအခိုက်များပြားနေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ရှေးဦးမူလများ၏ ရုန်းကန်မှုမှာ အတော်အတန် ညီမျှနေပြီး နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်က အသာစီးရနေလေသည်။

…………..

အသင်္ချေဂိုဏ်းမဟာမိတ်

တုကုပိုင်ထျန်းက ပြင်းထန်စွာ မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း သူ့မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ ရရှိထားသည့် ကုသိုလ်စွမ်းအားအားလုံးဖြင့် ဝယ်ယူနိုင်သမျှ အကောင်းဆုံးသော ဆေးလုံးပင်လျှင် သူ့တည်ရှိမှုဒဏ်ရာကို လုံးဝဥဿုံ သက်သာပျောက်ကင်းစေရန် မလုံလောက်ခဲ့ချေ။

သို့သော် ထိုအရာအားလုံးက မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ လက်ရှိအခြေအနေလောက် အရေးမကြီးလှချေ။ မြေကမ္ဘာဓားနတ်ဘုရားမှာ ချိတ်ပိတ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး မြေဆီလွှာနူးညံ့မှာမူ မြင့်မားသော တည်ရှိမှုအဆင့်အတန်းတစ်ခုက ရှင်းလင်းဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သဖြင့် သူမသည် အစစ်အမှန် သေဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။

အခြားသော ရှေးဦးမူလများမှာလည်း သူနှင့် အလားတူ အခြေအနေမျိုး... သို့မဟုတ် ထိုထက်ပို၍ ဆိုးရွားသော အခြေအနေမျိုး ကြုံတွေ့နေရမည်ကို ထည့်ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ချေ။

သူက အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်ရင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ချီကံကောင်းမှုကို လေ့လာစောင့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့မျက်နှာထက်တွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

ငါ ဒဏ်ရာရတာ ၁၀ မိနစ်တောင် မပြည့်သေးဘူး... မင်းတို့လူတွေက အာဏာသိမ်းဖို့အတွက်တောင် အစီအစဉ်ဆွဲနေကြပြီပေါ့

သူက ဆက်သွယ်ရေးအဆောင်တစ်ခုကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ မကြာမီမှာပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံတစ်ခု သူ့ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

"ခေါင်းဆောင် ရှင်က ရှင့်ရဲ့ဒဏ်ရာတွေကို ကုသနေရမှာ မဟုတ်ဘူးလား... ဘာလို့ လူအများကြီးထဲကမှ ကျွန်မကို ဆက်သွယ်ရတာလဲ။ ကျွန်မတို့ရဲ့ ရူးသွပ်ပြီး ပြင်းပြခဲ့တဲ့ ညကို လွမ်းလို့လား"

"မင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို နားထောင်နေဖို့ ငါ့မှာ အချိန်မရှိဘူး"

"ဒါဆိုရင် ရှင်က ဘာအတွက် အချိန်ရှိတာလဲ" ကောင်းကင်မြွေနဂါးဧကရီက တွေးတောရင်း မေးလိုက်သည်။

"မင်း ငါ့အတွက် တစ်ခုခု လုပ်ပေးဖို့ လိုတယ်"

"ရှင်က လူအများကြီးထဲကမှ ကျွန်မဆီကနေ တစ်ခုခု လိုချင်တယ်ပေါ့။ ဒါက စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလာပြီပဲ"

"မင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို တိုက်ခိုက်ပေးဖို့ ငါ လိုချင်တယ်" တုကုပိုင်ထျန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"မင်း အလိုရှိသလောက် သတ်ဖြတ်ပြီး လုယက်နိုင်တယ်။ ငါ မင်းကို တားမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ကတိပေးတယ်။ ငါက ပြန်လည်ကလဲ့စားမချေပါဘူးဆိုတဲ့ စည်းကမ်းချက်ပါတဲ့ ကျမ်းသစ္စာကိုဆိုပြီး စာချုပ်ချုပ်ဆိုဖို့ အဆင်သင့်ပဲ"

"ဟားဟားဟားဟား" လုချွန်းထောင်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ကျွန်မ အံ့အားသင့်သွားတယ်လို့ ပြောချင်ပေမဲ့ တကယ်တော့ အံ့မသြမိဘူး"

"မင်း လုပ်မှာလား... မလုပ်ဘူးလား"

"ဘာလို့ မလုပ်ရမှာလဲ။ ကျွန်မဆီကို စာချုပ်ပို့လိုက်ပါ။ ကျွန်မ ချက်ချင်းပဲ စတင်လိုက်ပါ့မယ်"

တုကုပိုင်ထျန်းက သဘောတူညီချက်တစ်ခုကို ပေးပို့လိုက်ပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ စည်းကမ်းချက်များကို ပြုပြင်မွမ်းမံပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး မကြာမီမှာပင် သဘောတူညီမှုတစ်ခု ရရှိသွားခဲ့ကြသည်။

လုချွန်းထောင်က အသင်္ချေဂိုဏ်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် သူမသည် မဟာမိတ်အဖွဲ့ပိုင်နက်၏ အပြင်ဘက်နယ်မြေကိုပင် ဖြတ်ကျော်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ အဓိကနယ်မြေဆီသို့ ရောက်ရှိဖို့ရန် ဆိုဖွယ်ရာမရှိပေ။ သို့သော် သူမသည် တိုက်ခိုက်မှုအကြိမ် ၃၀ ပင် မရှိဘဲ သူတို့၏ အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမက သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် လုယက်ခြင်းများကို စတင်လိုက်တော့သည်။ သူမက ထိပ်သီးစံပြများနှင့် တိုက်ခိုက်နေရန် အချိန်မဖြုန်းဘဲ အရင်းအမြစ်များကို သိမ်းဆည်းရင်း အားနည်းသော ကျင့်ကြံသူများကို သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်မြွေနဂါးဧကရီသည် များစွာသော အကြွင်းမဲ့ကျင့်စဉ်များ ရှိသည့် အနည်းဆုံး တတိယတန်းစား ရှေးဦးမူလတစ်ဦး ဖြစ်နေသဖြင့် မည်သူမျှ သူမကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း မိနစ်အနည်းငယ်မျှ ပြင်းထန်စွာ ဖျက်ဆီးပြီးနောက်တွင် လူများစွာသည် တုကုပိုင်ထျန်းနှင့် အခြားသော ရှေးဦးမူလများ၏ ကုသရေးအခန်းအရှေ့တွင် မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ဤလူများ၏ တောင်းပန်တိုးလျှိုးမှုများကို မည်သူမျှ ပြန်လည်ဖြေကြားခြင်း မပြုခဲ့ကြချေ။ ကြည့်ရသည်မှာ ထိုသတင်းစကားမှာ လုံလောက်စွာ ရှင်းလင်းပုံမရပေ။

………………….

ဧကရာဇ်ဉာဏ်အလင်းပွင့်ကျောင်းတော်

လင်းဖန်၊ မရဏကိုးပါး၊ ရှုရှစ်နှင့် အသစ်စက်စက် စံပြအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသည့် ပိုင်ဟန်တို့သည် နောက်ဆက်တွဲကိစ္စရပ်များကို တာဝန်ယူခဲ့ကြသည်။ သူတို့က ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန်နှင့် လူတိုင်းကို စိတ်အေးချမ်းစေရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။ အလုပ်များ ပြီးစီးသွားသောအခါတွင် သူတို့က ခုံ၏ နေအိမ်အပြင်ဘက်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။

"ရှစ်အာ... ကိုယ် ..."

"ဘာမှ ပြောဖို့မလိုပါဘူး" ရှုရှစ်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဘယ်သူမှ သူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကနေ လွတ်မြောက်လို့မရဘူး"

"ဖြစ်နိုင်တာပဲ" လင်းဖန်က ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ငါတို့ အဖေ့ကို သွားကြည့်ကြစို့"

ထိုအုပ်စုသည် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြရာ သူတို့ကို ပထမဆုံး ဆီးကြိုလိုက်သည့် မြင်ကွင်းမှာ လေဟာနယ်ထဲတွင် တင်ပလ္လင်ခွေလျက် ပျံဝဲနေသည့် ခုံပင် ဖြစ်သည်။ သူ့လက်မှ အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေခဲ့ပြီး ထိုအရာကို အသုံးပြု၍ လေဟာနယ်ထဲတွင် ကောက်ကွေးနေသော လိုင်းများစွာကို ဆွဲသားနေခဲ့သည်။

သို့သော် ဤထူးဆန်းသော ပန်းချီကားကို ပေါင်းစပ်နေသည့် လမ်းခုလတ်တွင်ပင် ထိုအရာက ပြိုကွဲသွားခဲ့သည်။ ခုံသည် မည်သည့်ရပ်တန့်မှုမျှမရှိဘဲ ပြန်လည်စတင်ခဲ့ပြန်သည်။

ထိုအုပ်စုသည် တည်ရှိမှု ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ကို မှတ်မိကြသဖြင့် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

"အဖေ... ကျွန်တော်တို့ အခြေအနေကို တာဝန်ယူပေးဖို့ အဖေ့ကို လိုအပ်ပါတယ်"

ခုံက ပြန်လည်ဖြေကြားခြင်းမပြုဘဲ သူ့အလုပ်ကိုသာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး... ခင်ဗျားက ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုတွေကို အရှုံးမပေးသင့်ပါဘူး" မရဏကိုးပါးက အသံမှာ အေးစက်နေသော်လည်း စိတ်သက်သာရာရစေမည့် အသံမျိုးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိခဲ့ချေ။

"ဆရာ" ရှုရှစ်က ဖြည်းညင်းစွာ ဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်မ..."

"မင်း ဘာမှပြောဖို့မလိုပါဘူး" ခုံက နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်တော့သည်။

"ကျင့်ကြံရေးလောကရဲ့ စိတ်မကောင်းစရာ အမှန်တရားကတော့... အားနည်းတဲ့သူတွေမှာ ဘာအခွင့်အရေးမှ မရှိဘူးဆိုတာပဲ။ သူတို့ ဘယ်လိုသေဆုံးရမလဲဆိုတာ အပါအဝင်ပေါ့။ တကယ်လို့ ငါသာ အားမနည်းခဲ့ရင် ဒီအရာတွေအားလုံး ဖြစ်လာမှာမဟုတ်ဘူး"

ခုံက မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာထားမှာ ရိုးရှင်းနေကာ အကဲခတ်ရ ခက်လှသည်။ သူက လင်းဖန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဆရာ... ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်တော်..."

"မင်း တောင်းပန်ဖို့ မလိုပါဘူး။ မင်းက ငါ့ကို ကယ်တင်ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ ငါ့ရဲ့တစ်သက်တာလုံး အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကိုပါ ကယ်တင်ပေးခဲ့တာပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် လောကကြီးအပေါ် ဘာတွေလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ ဆရာ မြင်သားပဲ"

"အဲဒါတွေက အရေးမကြီးပါဘူး" ခုံက အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"အရေးကြီးတာက ငါတို့မှာ စေ့စပ်ညှိနှိုင်းလို့မရတဲ့ ရန်သူတစ်ယောက် ရှိနေပြီဆိုတာပဲ။ ကံကောင်းတာက ဒီပဋိပက္ခအတွက် ကံကြမ္မာက ငါတို့ဘက်မှာ ရှိနေတယ်"

သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် မဆုတ်မနစ်သော စိတ်ဓာတ်များနှင့်အတူ ဒေါသအရိပ်အယောင်အချို့ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

"သွားကြစို့" ခုံက ထိုအဖွဲ့ကို ကြည့်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။ ကျောင်းတော်သည် စိတ်ဓာတ်မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်နေခဲ့ပြီး ထိုအရာကို အစစ်အမှန် အာမခံချက်ပေးနိုင်မည့် တစ်ဦးတည်းသောသူမှာ သူသာ ဖြစ်သည်။

....................

ဝူဟုန်က ယင်ကျန်းကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤကောင်က လူအများကြီးထဲကမှ သူမကို ပစ်မှတ်အဖြစ် ရွေးချယ်လိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

"ဒီနေ့က ရှင့်ရဲ့ဘဝမှာ အကြီးမားဆုံး အမှားတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

ယင်ကျန်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"အခြားလူတွေက မင်းရဲ့ ယုံကြည်ချက်ကို ဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်လို့ မြင်ကြလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ အဲလိုမမြင်ဘူး။ မင်းကလည်း ငါ့ရဲ့ ရန်သူတွေအားလုံးလိုပဲ ပျက်စီးသွားရလိမ့်မယ်"