အခန်း ၇၄၀

အခန်း ၇၄၀ - ကံကြမ္မာ ဝေစည်ခြင်းနှင့် ကောင်းကင်ဘုံက ပေးသနားသော ကံကြမ္မာအခွင့်အရေး (အပိုင်း - ၂)

သို့သော် ချီလင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေကြီးသည်ကား ဧရာမ လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် အန္တရာယ်များကို ဖုံးကွယ်ထားပုံရလေသည်။

ကျန်းဖန်အနေဖြင့် အကယ်၍ ဤနယ်မြေအတွင်းသို့ ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားမည်ဆိုပါက၊ လက်ရှိ စွမ်းအားဖြင့် တောင့်ခံနိုင်မည်မဟုတ်ဟု စိုးရိမ်မိလေသည်။

ဘုန်း~~

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်၊ ကျန်းဖန် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေသော လိုဏ်ဂူအနီးရှိ အဆုံးအစမဲ့ ရှည်လျားနေသော တောင်တန်းကြီးများကြားတွင်၊ ကီလိုမီတာ ထောင်ပေါင်းများစွာအထိ ပြန့်နှံ့သွားသော စူပါ ငလျင်ကြီးတစ်ခုအလား အပြင်ဘက်၌ ဧရာမ တုန်လှုပ်မှုကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။

ဝှစ်

သူသည် သေသပ်လှပသော ရတနာမျှော်စင်လေးထဲမှ လင်းလက်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံသည် ကီလိုမီတာ သောင်းနှင့်ချီသော ဧရိယာအထိ လွှမ်းခြုံ ကျယ်ပြန့်သွားလေသည်။

ထိုဧရိယာအတွင်းရှိ အရာခပ်သိမ်းသည် သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ် အတွင်း၌ အသေးစိတ်ကအစ ပီပြင်ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်လာလေသည်။

"စတုတ္ထအဆင့် ရှေးဟောင်းသားရဲတွေ အများကြီးပါလား။"

ကျန်းဖန်၏ ရင်ထဲတွင် လှုပ်ခတ်သွားလေသည်။

အဝေးဆီရှိ တောင်တန်းများကြားမှ အနက်ရောင် ဒီရေလုံးကြီးတစ်ခုအလား ဒလဟော ပြေးထွက်လာကြသော ရှေးဟောင်းသားရဲ ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ရှိနေသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူတို့၏ ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာကြသည်မှာ မျက်လုံးနီရဲရဲ တောခွေးရိုင်း သုံးကောင်ဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်သို့ မော့ကာ အူလိုက်သောအသံ လှိုင်းဂယက်များက လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ကျောက်ဆောင်ကြီးများကိုပင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွသွားစေလေသည်။ သူတို့၏ သွေးရောင် အစွယ်ကြီးများမှ ယိုကျလာသော အနံ့ဆိုးရွားလှသည့် တံတွေးများက မြေပြင်ကိုပင် စားပစ်လိုက်ပြီး အဆိပ်ငွေ့များ စိမ့်ထွက်နေလေသည်။

ဧရာမ စပါးကြီးမြွေကြီး တစ်ကောင်သည်လည်း တွားသွားလာနေပြီး၊ စည်ပိုင်းကြီး တစ်ခုစာမျှ တုတ်ခိုင်လှသော ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အကြေးခွံများက မြေပြင်နှင့် ပွတ်တိုက်မိကာ နားကွဲမတတ် အသံများကို ထွက်ပေါ်နေစေသည်။

၎င်းသည် ဧရာမ ပါးစပ်ပေါက်ကြီးကို ဟလိုက်ပြီး စားတတ်သော အဆိပ်ရည်များကို ထွေးထုတ်လိုက်ရာ၊ သစ်ပင်များကိုပင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အမည်းရောင် ရေအိုင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေလေသည်။

သားရဲအုပ်ကြီးထဲတွင်၊ သွက်လက်ဖျတ်လတ်သော ကျားသစ်နက်များသည် ကျောက်ဆောင်များကြားတွင် ပျံသန်းနေသည့်အလား ခုန်ပျံနေကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ခြေသည်းများက နက်ရှိုင်းလှသော ကုတ်ခြစ်ရာများကို ချန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ဧရာမ ကြံ့ကြီးများကလည်း အပြင်းအထန် ဝင်တိုက်ကြရာ တောင်တန်းများပင် ပြိုကျပြီး ကျောက်တုံးများ လွင့်စင်သွားကြလေသည်။ ကောင်းကင်ယံတွင်မူ၊ ဧရာမ လင်းယုန်ကြီးများက ကောင်းကင်ကြီးကိုပင် ဖုံးကွယ်သွားစေနိုင်လောက်သည့် အတောင်ပံကြီးများကို ဖြန့်ကြက်ထားကြပြီး၊ သူတို့၏ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများက လေထုကို ဆုတ်ဖြဲသွားကာ၊ သံမဏိချိတ်များအလား ထက်မြက်လှသည့် ခြေသည်းကြီးများဖြင့် သားကောင်ကို အလွယ်တကူ ဆုတ်ဖြဲပစ်ရန် အသင့်အနေအထားဖြင့် ထိုးဆင်းလာနေကြလေသည်။

ဤစတုတ္ထအဆင့် ရှေးဟောင်းသားရဲများသည် ရေခဲဝိညာဉ် မျိုးနွယ်စုမှ ယွမ်ယင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ငါးဦးကို အပြင်းအထန် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ထိုရေခဲဝိညာဉ် မျိုးနွယ်စု ယွမ်ယင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ အသက်လု၍ ထွက်ပြေးနေကြပြီး၊ သူတို့ ထွက်ပြေးလာသည့် ဦးတည်ရာမှာ ကျန်းဖန် ရှိနေသည့်ဘက်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

ဤသည်မှာ ဗေဒင်ဟော အဆောင်က ကြိုတင် ဟောကိန်းထုတ်ထားသည့် ကံကြမ္မာအခွင့်အရေး ဆိုသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

"ဒါက ကောင်းကင်ဘုံက ပေးသနားတဲ့ အခွင့်အရေးဆိုတာထက်၊ ကောင်းကင်ပေါ်ကနေ ကျရောက်လာတဲ့ ကပ်ဘေးဆိုးကြီးတစ်ခုပါပဲ။"

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျန်းဖန်မှာ အတော်လေး ဆွံ့အသွားရလေသည်။

ဤမျှများပြားသော စတုတ္ထအဆင့် ရှေးဟောင်းသားရဲများနှင့် ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားနှင့်ပင်လျှင်၊ ဤမျှများပြားသော သားရဲများ၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကို ခံရပါက ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ အလွန်တရာ အန္တရာယ်ကြီးမားလှပေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ သူသည် အပြင်လူ တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်ပြီး ကပ်ဘေးထဲတွင် နစ်မွန်းနေသူ မဟုတ်ချေ။ အမှန်တကယ် ဒုက္ခရောက်နေသူများမှာ ထိုရေခဲဝိညာဉ် မျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများသာ ဖြစ်လေသည်။

"ဘာလို့ ဒီလောက်များပြားတဲ့ ရှေးဟောင်းသားရဲတွေက ဒီရေခဲဝိညာဉ် မျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူ အုပ်စုကို အမဲလိုက်နေကြတာလဲ။"

"ဒုတိယအဆင့် ကံကြမ္မာအခွင့်အရေးက ဒီရေခဲဝိညာဉ် မျိုးနွယ်စု ယွမ်ယင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေဆီမှာ ရှိနေလို့များလား။"

"ဒီကောင်တွေကများ ရှေးဟောင်းသားရဲတွေဆီက ရတနာတွေကို လုယူလာခဲ့လို့၊ ဒီလို အပြင်းအထန် လိုက်လံတိုက်ခိုက်တာကို ခံနေရတာလား။"

"အကယ်၍ အဲဒီလိုသာဆိုရင်တော့၊ ဒီရတနာက ငါပိုင်ဖို့ ဖြစ်လာပြီပဲ။"

ဤအချက်ကို တွေးမိသည်နှင့်၊ ကျန်းဖန်သည် မျက်လုံးများကို မှေးစင်းလိုက်လေသည်။

သေချာသည်မှာ ဤရေခဲဝိညာဉ် မျိုးနွယ်စု ယွမ်ယင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ဤမျှ ကြီးမားလှသော ရှေးဟောင်းသားရဲများ၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုကို လှုံ့ဆော်မိလောက်အောင် အလွန် ကြီးမားသည့် ကိစ္စတစ်ခုခုကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်မှာ သေချာလှပေသည်။

သူတို့သည် ထူးခြားလှသော ရတနာ တစ်ခုခုကို ခိုးယူလာခဲ့သောကြောင့် ဤရလဒ်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းလည်း ဖြစ်တန်ရာသည်။

အကယ်၍ ထိုအချက်သာ မှန်ကန်နေမည်ဆိုပါက၊ သူသည် ဤရေခဲဝိညာဉ် မျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများကို ဘယ်သောအခါမျှ အလွတ်ပေးလိုက်မည် မဟုတ်ချေ။

အကယ်၍ ဤအခွင့်အရေးကိုသာ လက်လွှတ်လိုက်ရပါက၊ နောက်ထပ် ဒုတိယအဆင့် ကံကြမ္မာအခွင့်အရေး တစ်ခုကို ဘယ်နေရာမှာ သွားရှာရတော့မည်နည်း။

......

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်၊ ရေခဲဝိညာဉ် မျိုးနွယ်စုမှ ယွမ်ယင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ငါးဦးသည် အပြင်းအထန် ထွက်ပြေးနေကြလေသည်။

သူတို့သည် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရေး နည်းစနစ်များကို အသုံးပြုကာ၊ အဖြူရောင် အလင်းတန်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ဤစတုတ္ထအဆင့် ရှေးဟောင်းသားရဲများ၏ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးမှုမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားနေကြလေသည်။

ကံဆိုးစွာဖြင့်၊ သူတို့၏ သက်စောင့်စွမ်းအင်များကို ဤသားရဲများက ပစ်မှတ်ထား လော့ချထားပြီးဖြစ်ရာ၊ အဆက်မပြတ် လိုက်လံ တိုက်ခိုက်နေကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ထို့အပြင်၊ သူတို့၏ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များမှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိပြီး အဆုံးအစမဲ့ အသုံးပြုနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားမည်ဆိုပါက၊ အနှေးနှင့်အမြန် ဆိုသလို သူတို့ သေချာပေါက် ဖမ်းဆီးခံရမည်သာ ဖြစ်လေသည်။

ဝိုင်းရံခံလိုက်ရပြီ ဆိုသည်နှင့်၊ ၎င်းသည် သေလမ်းတစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့မည်မှာ သေချာပေသည်။

"ကျိန်စာသင့်မယ့် ရှေးဟောင်းသားရဲတွေ၊ ငါတို့က မင်းတို့ စောင့်ကြပ်နေတဲ့ ရတနာ တချို့ကို ယူလာရုံလေးပဲကို။"

"အခုတော့ မင်းတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေကိုများ သတ်ပစ်လိုက်သလိုမျိုး ငါတို့ကို အသေအလဲ လိုက်နေကြတာပဲ။"

ရေခဲဝိညာဉ် မျိုးနွယ်စု ယွမ်ယင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက ထိတ်လန့်မှုနှင့် ဒေါသတို့ ရောယှက်ကာ ကျိန်ဆဲလိုက်လေသည်။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင်၊ သူတို့ လူငါးယောက် အုပ်စုသည် ဤမျှလောက် ကြမ်းတမ်းပြင်းထန်လှသော လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု ၎င်း မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

သေဒဏ်ပေးခံထားရသည့်အလားပင် ဖြစ်ချေသည်။

မကြာသေးမီက၊ သူတို့သည် ချီလင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌ ကံကြမ္မာအခွင့်အရေးများကို ရှာဖွေနေခဲ့ကြရာမှ ပုန်းကွယ်နေသော နန်းတော်ကြီး တစ်ခုကို မတော်တဆ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ နည်းစနစ်များကို အသုံးပြု၍ အတွင်းရှိ ကန့်သတ် အစီအရင်များကို ချိုးဖျက်ခဲ့ကြပြီး၊ ရတနာအချို့ကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ ယူဆောင်လာခဲ့ကြလေသည်။

သို့သော် သူတို့ အချိန်ကြာမြင့်စွာ အောင်ပွဲခံခွင့် မရလိုက်ခင်မှာပင်၊ ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နန်းတော်ကြီးကို စောင့်ကြပ်နေကြသည့် ရှေးဟောင်းသားရဲများကို အပြည့်အဝ အသိပေး နှိုးဆော်လိုက်သလို ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ခန့်မှန်းရ လွယ်ကူလှပေသည်။ စတုတ္ထအဆင့် ရှေးဟောင်းသားရဲ ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ သူတို့၏ သက်စောင့်စွမ်းအင်များကို ပစ်မှတ်ထား လော့ချလိုက်ကြပြီး အဆက်မပြတ် လိုက်လံတိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

သူတို့ကို အပိုင်းပိုင်းအစစ မဆုတ်ဖြဲရသရွေ့ ဤသားရဲများက အနားယူကြမည် မဟုတ်ချေ။

"ဒီရတနာတွေကို ပြန်ပေးလိုက်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ၊ အဲဒါကများ ရှေးဟောင်းသားရဲတွေရဲ့ ဒေါသကို ပြေလျော့သွားစေမလားလို့ပါ။"

အခြား ရေခဲဝိညာဉ် မျိုးနွယ်စု ယွမ်ယင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက အကြံပြုလိုက်လေသည်။

ဤအတိုင်း ဆက်သွားနေခြင်းက ကောင်းမွန်သော အကြံအစည် မဟုတ်ဟု ၎င်း ခံစားမိလေသည်။

ရတနာများမှာ တန်ဖိုးကြီးမားသည် မှန်သော်ငြား၊ အကယ်၍ သူတို့သာ ဤနေရာတွင် အသက်ဆုံးရှုံးရမည်ဆိုပါက မည်သည့် ရတနာကမျှ အရေးပါတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် ဤရတနာများကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး အသက်ရှင်သန်ရန် ကြိုးစားခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်လေသည်။

သူတို့အတွက်၊ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အကောင်းဆုံးသော ရွေးချယ်မှု ဖြစ်ချေသည်။

"မိုက်မဲလိုက်တာ၊ ရတနာတွေကို စွန့်လွှတ်လိုက်တာနဲ့ပဲ ဒီသားရဲတွေက ငါတို့ကို ဆက်မလိုက်တော့ဘူးလို့ မင်း ထင်နေတာလား။"

"ဒီသားရဲတွေကို ကြည့်ရတာ၊ ငါတို့ ရတနာတွေကို ပြန်ပေးလိုက်ရင်တောင်မှ ငါတို့ကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆုတ်ဖြဲပစ်ဦးမယ့် ပုံပဲ။"

"ဒါကြောင့်၊ အခုချိန်မှာ ငါတို့အတွက် အဆုံးစွန်ထိ တိုက်ခိုက်ဖို့ကလွဲပြီး တခြား ရွေးချယ်စရာ လမ်းမရှိတော့ဘူး။"

"ဒီရတနာတွေကို ရယူနိုင်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီမှာပဲ သေရမလား၊ နှစ်လမ်းပဲ ရှိတော့တယ်။"

တတိယမြောက် ရေခဲဝိညာဉ် မျိုးနွယ်စု ယွမ်ယင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူက အေးစက်စက် လှောင်ပြုံးပြုံးကာ ပြောလိုက်လေသည်။

အကယ်၍ ရတနာများကို စွန့်လွှတ်လိုက်ခြင်းဖြင့် အသက်ရှင်နိုင်မည်ဆိုပါက သဘာဝကျကျပင် ၎င်း လိုလိုလားလား ပြုလုပ်မည် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ဤရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော သားရဲကြီးများသည် သူတို့ကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပစ်ရန် ထင်ရှားစွာပင် ရည်ရွယ်ထားကြလေသည်။

သူတို့ လက်နက်ချ အညံ့ခံလျှင်တောင်မှ၊ ဤသားရဲများက သနားညှာတာမှု ပြသကြမည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် လက်နက်ချ အညံ့ခံခြင်းသည် သူတို့အတွက် ရွေးချယ်စရာတစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ။

………….