နယ်စပ်စစ်ပွဲ ပြန်လည်စတင်ခြင်း

လီယွမ်သည် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်၍ စိတ်အာရုံကို စူးစိုက်ထားလိုက်ကာ ရစ်ပတ်နတ်ဘုရားကူ နှင့် အာရုံချင်း ချိတ်ဆက်နေသည်။

ထိုဖြစ်စဉ်မှာ အံ့မခန်း ချောမွေ့နေခဲ့ပေ၏။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ရစ်ပတ်နတ်ဘုရားကူ ထံသို့ အလျင်အမြန်ပင် ကူးလူးဆက်နွှယ်သွားတော့သည်။ ကူအိမ်တော် တည်ဆောက်ထားသော အံ့ဖွယ် ဝိညာဉ်ကမ္ဘာထဲသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားလေပြီ။

ပုံရိပ်ယောင် ကမ္ဘာထဲတွင်ကား ဧရာမ ကူအိမ်တော်ကြီး နှစ်ခုက မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့မှာ ရှေးဟောင်း အဆောက်အအုံကြီး နှစ်ခုပင်။ အိပ်မက်ရောင်စုံ နန်းတော် နှင့် ပင့်ကူအိမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တို့ပင်။

ကူအိမ်တော် နှစ်ခုလုံး တည်ငြိမ်နေစေရန် လီယွမ် အနေဖြင့် ဧရာမ စိတ်စွမ်းအားများကို အသုံးပြုနေရသည်။ နောက်ထပ် ကူအိမ်တော် တစ်ခု ထပ်တိုးလာပါက ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ပိုမို ကြီးမားလာတော့မည်။

ပင်မကူကောင် များပြားခြင်း၏ အားသာချက် နှင့် အားနည်းချက်များက ဤအချိန်တွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထင်ရှားလာသည်။

အိမ်တော်များစွာ စွမ်းအားများစွာကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်သော်လည်း လီယွမ် အနေဖြင့် ထိုက်တန်သော ပေးဆပ်မှုများကို ခံစားရမည်သာ ဖြစ်၏။ အိမ်တော်တစ်ခုတည်း တည်ဆောက်ခြင်းထက် အချိန်များစွာ ပိုမို ကြန့်ကြာနေမည်သာပင်။

လီယွမ်၏ စိတ်စွမ်းအားများ စုစည်းလာသည်နှင့်အမျှ ရစ်ပတ်နတ်ဘုရားကူ နှင့်လည်း နက်ရှိုင်းစွာ အာရုံချင်း ချိတ်ဆက်မိသွားတော့သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ အတွင်း၌ စွမ်းအင်လှိုင်းများ တစ်ဖန် ရိုက်ခတ်လာပြန်လေပြီ။

အတွေးပုံရိပ်များ အသွင်ဖြင့် သေးငယ်သော အနီရောင် ကူကောင်လေး တစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာပေ၏။

ထိုအရာကား ရစ်ပတ်နတ်ဘုရားကူ ၏ အခြေခံအကျဆုံး သာမန်ကူကောင် သွေးချီကူကောင် ပင် ဖြစ်တော့သည်။ ထိုကူကောင်သည် လီယွမ် ပထမဆုံး စတင်ထိတွေ့ခဲ့ဖူးသော ကူကောင် ဖြစ်သောကြောင့် အလွန်ပင် အဓိပ္ပာယ် ပြည့်ဝနေသည်။

ထိုသို့ ထူးခြားသော ဆက်နွှယ်မှု ရှိနေခြင်းကြောင့်ပင် လီယွမ် နှင့် သွေးချီကူကောင် တို့၏ အတွေးများ အလွယ်တကူ ပေါင်းစည်းသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေမည်။ တစ်ခုလုံး တည်ဆောက်ရေး ဖြစ်စဉ်ကို ပိုမို လွယ်ကူ ချောမွေ့သွားစေတော့၏။

အပြင်ဘက် လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင်လည်း ထိုသေးငယ်သော သွေးချီကူကောင်လေးမှာ တက်ကြွစွာဖြင့် အသိုက်စတင် တည်ဆောက်နေလေပြီ။

ဖုန်မှုန့်နှင့် တူသော ဆန်းကြယ်သည့် အရာဝတ္ထုများကို ကူကောင်လေးက ထုတ်လွှတ်ပေးနေသည်။ အိပ်မက်ရောင်စုံ နန်းတော် နှင့် ပင့်ကူမျှင် ဂူအိမ်ပင့်ကူအိမ် ကူအိမ် တို့ကို တည်ဆောက်ခဲ့စဉ်က အတိုင်း တစ်ထစ်ချ တူညီနေတော့၏။

သို့သော်လည်း ပထမဆုံး ကူအိမ်တော် တည်ဆောက်စဉ်ကထက် သွေးချီကူကောင် များပြားလာမှုနှုန်းက အဆပေါင်းများစွာ ပိုမြန်နေသည်။ မူလပုံစံငယ်ကို အလျင်အမြန်ပင် အသက်သွင်း တည်ဆောက်နိုင်ပေတော့မည်။

လီယွမ် တစ်ယောက် ထိုဖြစ်စဉ်ထဲတွင် လုံးလုံးလျားလျား နစ်မြုပ်သွားခဲ့လေပြီ။

အချိန်များစွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။

အသိစိတ် ပင်လယ်တစ်ခုလုံး ခန်းခြောက်သွားချိန် မှသာလျှင် လီယွမ် တစ်ယောက် အားအင်ကုန်ခမ်းစွာဖြင့် နိုးထလာခဲ့သည်။ ကူအိမ်တော် တည်ဆောက်ခြင်း အခြေအနေမှ သူ အောင်မြင်စွာ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့တော့၏။

သူ၏ ပထမဆုံး အကြည့်ကား ကူအိမ်တော် မူလပုံစံငယ်၏ ရလဒ်ဆီသို့သာ ကျရောက်သွားသည်။

ရစ်ပတ်နတ်ဘုရားကူ ကို ဗဟိုပြုကာ တည်ဆောက်ထားသော ကူအိမ်တော် ပုံစံငယ်မှာ (၁၀) ပေခန့် ရှည်လျားနေလေပြီ။ တည်ဆောက်ရေးတွင် ပါဝင်ခဲ့သော သွေးချီကူကောင် အရေအတွက်မှာလည်း (၆၀၀) အထိပင် ရှိနေသည်။

'ဒီလောက်တောင် များနေတာလား...'

လီယွမ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရတော့၏။

'အရင်တုန်းက ပင့်ကူမျှင် ဂူအိမ်ပင့်ကူအိမ် ကူအိမ် နဲ့ အိပ်မက်ရောင်စုံ နတ်မိမယ် နန်းတော်ကို တည်ဆောက်ခဲ့တုန်းကဆို... မူလပုံစံငယ်က တစ်ပေလောက်ပဲ ရှိခဲ့တာ... ပါဝင်ခဲ့တဲ့ ကူကောင်အရေအတွက် ကလည်း ရှစ်ဆယ်လောက်ပဲ ရှိခဲ့တာလေ...'

'အခုဟာနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင်တော့ တကယ့်ကို ကွာခြားလွန်းလှတယ်...'

ဤအသိကြောင့် လီယွမ်၏ ရင်တွင်း၌ ပိုမို စိတ်လှုပ်ရှား လာရသည်။

ထူးခြားကူ ကို အခြေခံ၍ တည်ဆောက်ထားသော ကူအိမ်တော်က သူ့ကို အံ့အားသင့်စေမည်မှာ အသေအချာပင်။ လက်ရှိ အရှိန်အဟုန် နှင့် တိုးတက်မှု အရဆိုလျှင် မကြာမီ ပြီးစီးတော့မည် ဖြစ်ကာ သောင်း အဆင့် ကူအိမ်တော် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပေတော့မည်။

တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်များကို ထည့်မတွက်လျှင်ပင် ထိုအိမ်တော်များမှ ဝိညာဉ်အရာဝတ္ထုများကို ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်မည်သာ ဖြစ်၏။

"ရစ်ပတ်နတ်ဘုရား... မင်း တော်တော် စွမ်းဆောင်နိုင်တာပဲ..."

လီယွမ်က ကျေနပ်စွာဖြင့် ချီးကျူးလိုက်၏။

ရစ်ပတ်နတ်ဘုရားကူ မှာ အလွန်ပင် စိတ်အားထက်သန်နေပြီး မိမိကိုယ်ကို တိုးတက်စေရန် အာရုံစိုက်နေသည်။ လာမည့် တိုက်ပွဲတွင် ရန်သူများကို အမှုန့်ကြိတ်နိုင်ရန် အတွက်ပင် ဖြစ်တော့၏။

ကူအိမ်တော်၏ အခြေခံ တည်ဆောက်ပုံ ပြီးစီးသွားချိန်တွင် လီယွမ်၏ ဖိအားများစွာ လျော့ကျသွားခဲ့လေပြီ။

ပုံမှန် ထိန်းသိမ်းခြင်း နှင့် ဆက်လက် တည်ဆောက်ခြင်းများ သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ကူအိမ်တော်ကြီး အပြီးသတ် ပုံပေါ်လာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရုံသာ ရှိတော့၏။

သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် အချက်အလက် မျက်နှာပြင် တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

( ကူသခင် - လီယွမ် )

( အနက်ရောင်အိုးကြီး - အဆင့် ၇ ၊ ၁၈၂၂ / ၈၀၀၀ )

( ရောင်စုံအိုး - ၁၀၀၀ )

( နယ်ပယ် - သတ္တမအဆင့် )

( စိတ်စွမ်းအား - နယ်မြေအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း )

( ပင်မကူကောင် - ရစ်ပတ်နတ်ဘုရားကူ ၊ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း ကူ

(ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကူ) ၊ အိပ်မက်ရောင်စုံ နတ်မိမယ် ၊ ဆန်းကြယ်ပုံရိပ်ကူ ၊ ပင့်ကူဘုရင်မကူ ၊ ဓားနတ်သမီး ၊ ရှစ်ခွင်လွှမ်း ကြမ္မာ ကူ )

( ကူအိမ်တော် - အိပ်မက်ရောင်စုံ နန်းတော် (သောင်း အဆင့်ကူအိမ်တော်) ၊ ပင့်ကူအိမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ (သောင်း အဆင့်ကူအိမ်တော်) )

'ငါ နောက်တစ်ဆင့်ကို အမြန်ဆုံး တက်လှမ်းနိုင်ဖို့... ရှားပါးကူ တွေနဲ့ ထူးခြားကူ အသစ်တွေကို ဆက်ပြီး ရှာဖွေ လေ့လာရဦးမယ်...'

ဤကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးတွင် လီယွမ်၏ ကျောရိုးထဲ၌ စိမ့်ခနဲ အေးစက်သွားကာ အန္တရာယ် အငွေ့အသက်များကို ခံစားနေရသည်။

နယ်စပ်စစ်ပွဲကြီးက စတင်တော့မည် ဖြစ်ကာ မှန်းဆမရသော ရလဒ်များ ထွက်ပေါ်လာနိုင်သည်။ အဆင့် (၈) ပညာရှင်များကို ရင်ဆိုင်နိုင်သော သတ္တမအဆင့် စွမ်းအားများ သူ့ထံတွင် ရှိနေသော်ငြားလည်း ထိပ်တန်း ပညာရှင်ကြီးများ နှင့် ယှဉ်လျှင်ကား ပြိုင်ဘက် မဖြစ်နိုင်သေးပေ။

ရက်အနည်းငယ် ခန့် ကုန်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။

ကျိုးကုန်းတောင်တန်း ကြီး၏ အပြင်ဘက် တစ်နေရာ၌ ဖြစ်၏။

လျှို့ဝှက် ဂူတစ်ဂူ အတွင်း၌ လူတစ်ယောက် ရှိနေသည်။

ထျန်းဝေ့ထျန်း မှ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ပန်ရှန်း ပင် ဖြစ်တော့၏။ သူ၏ ဆံပင် နှင့် မုတ်ဆိတ်မွေးများမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး တောရိုင်းလူ တစ်ယောက်နှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

"ဒီလို မဖြစ်သင့်ဘူးလေ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ..."

ပန်ရှန်း သိုင်းသူတော်စင်ကြီးမှာ သူ၏ ဘဝကိုပင် ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ် လာရသည်။

"ငါ ဒီနေရာကို စပြီး ဝင်ရောက်လာတုန်းက... အမှတ် (၁၂) ဂူစံအိမ် ကို ဝင်ခါစ ကောင်မလေးတောင် အခုဆို ကလေးချီ နေရပြီ..."

'လီယွမ် က ဘာလို့ အခုထိ ထွက်မလာသေးတာလဲ...'

'သူတို့တွေ အထဲမှာများ သေကုန်ကြပြီလား...'

မုရုံစု ထံမှ အထွတ်အထိပ် သူတော်စင်ဆေး ရရှိရန် အတွက် ဤနေရာသို့ ခက်ခက်ခဲခဲ ခိုးဝင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ လီယွမ် ကို မသတ်ရမချင်း လက်မလျှော့ရန် သစ္စာဆိုထားခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ အချည်းနှီးသာ စောင့်ဆိုင်း နေရသည်။

'သူသာ နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်လောက် ထပ်ပုန်းနေမယ် ဆိုရင်... နယ်စပ်စစ်ပွဲကြီး တောင် ပြီးသွားတော့မယ်...'

သိုင်းသူတော်စင်ကြီး က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အခြားနည်းလမ်း တစ်ခုကို စဉ်းစားနေသည်။ သို့သော် သူ၏ ရည်မှန်းချက်ကိုတော့ လုံးဝ စွန့်လွှတ်မည် မဟုတ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိနေ၏။

လောကကြီးထဲတွင် အထွတ်အထိပ် သူတော်စင်ဆေး ကို ဖော်စပ်နိုင်သူမှာ လက်ချိုးရေတွက်၍ ရလောက်အောင်ပင် နည်းပါးလွန်းလှသည်။ ဤအခွင့်အရေး ကိုလည်း အလွယ်တကူ မရနိုင်ပေ။ အနာဂတ်တွင် အထွတ်အထိပ် သူတော်စင်နယ်ပယ် သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိလာစေရေး အတွက် ထိုဆေးကို မရရအောင် ယူရမည်သာ ဖြစ်တော့၏။

ထိုသို့မှ မဟုတ်လျှင် သူသည် ဤအဆင့်တွင်သာ ထာဝရ တစ်ဆို့ နေရပေတော့မည်။

"တခြားနည်းလမ်းတွေ အားလုံး မအောင်မြင်ရင်တော့... ငါ အတင်း ဝင်တိုက်ရုံပဲ ရှိတော့တယ်..."

ပုန်းအောင်းနေသည့် အချိန်များ အတွင်း၌ သိုင်းသူတော်စင်ကြီး သည် အချည်းနှီး နေထိုင်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ အသေးစိတ် စုံစမ်းထောက်လှမ်းမှု များစွာကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး သတင်းအချက်အလက် များစွာကိုလည်း စုဆောင်း ထားနိုင်ခဲ့လေပြီ။

သူ မဆင်မခြင် မလှုပ်ရှားရဲသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ကူသခင် လမ်းစဉ်ကြီး လောကထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ဖြစ်၏။ အင်အားကြီး ပညာရှင်များက အမှတ် (၁၂) ဂူစံအိမ် သို့ မကြာခဏ ဆိုသလို ဝင်ထွက် သွားလာ နေကြသောကြောင့် ပင်။

ဒုတိယ အချက်အနေဖြင့် သူ့ရင်ထဲတွင် အကြောက်တရား အရိပ်အယောင် တစ်ခု ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ပေါက်ကွဲကူကောင် တစ်သိန်း တိတိဖြင့် ဗုံးကြဲ တိုက်ခိုက်ခံရပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ထိုအရူးကောင်လေး က သူ့ကိုပါ အသေခံ ဆွဲချသွားမည်ကို ကျောချမ်း နေခဲ့ရသည်။

'နည်းနည်းလောက် ထပ်စောင့်ကြည့်ရဦးမယ်...'

သိုင်းသူတော်စင်ကြီး ပန်ရှန်း က တွေးတော လိုက်၏။

'နယ်စပ်မှာ ဒုတိယအကြိမ် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှု က စတင်တော့မယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် နဝမ ကူ နန်းတော် က ထိပ်တန်းပညာရှင် အများစုက နယ်စပ်ကို ထွက်သွားကြလိမ့်မယ်... ဒါဆိုရင် အမှတ် (၁၂) ဂူစံအိမ် ရဲ့ ကာကွယ်ရေးက အားအနည်းဆုံး အချိန် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်...'

'ဒါက ငါ လှုပ်ရှားဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်ပဲ...'

"သူ အမြန် ထွက်မလာသေးရင်တော့... သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ ငါ ဒီနည်းကို သုံးရုံပဲ ရှိတော့တယ်..."

သိုင်းသူတော်စင်ကြီး မှာ ဆက်လက်၍ ထိုင်စောင့် မနေနိုင်တော့ပေ။

လီယွမ် နှင့် ရင်းနှီးသူ အားလုံးကို သူ စုံစမ်း ထောက်လှမ်း ခဲ့ပြီးဖြစ်၏။

ဆရာဖြစ်သူ ယွီဟန်ချွမ်း သည် ကျင့်စဉ်ကို ဖျက်ဆီး၍ ပြန်လည် တည်ဆောက်ထားသော အဆင့် (၈) ကူသခင်ကြီး ဖြစ်သည်။ ကူလမ်းစဉ် အတိုင်း ပြန်လည် ကျင့်ကြံနေသူ ဖြစ်ရာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေ၏။

စီနီယာ အစ်မကြီး နင်ဟုန်ယွီ ကိုလည်း ကန္တာရ သံတမန် အဖွဲ့က ခေါ်ဆောင် သွားခဲ့လေပြီ။

ဒုတိယ စီနီယာအစ်ကို ဖေးလော့ချန် မှာလည်း အမှတ် (၁၂) ဂူစံအိမ် တွင် မရှိတော့ပေ။

ချန်းလန် မင်းသမီးလေး ရှောင်ချင်အာ ကိုကား လုံးဝ မထိရဲပေ။

လီယွမ် နှင့် အရင်းနှီးဆုံး လူဆို၍ တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရှိတော့၏။ ထိုသူကား နဝမ ကူနန်းတော်နဝမ ကူ နန်းတော် လက်အောက်ခံ အမှတ် (၁၂) ဂူစံအိမ် ၏ သခင်မလေး မျက်မမြင် မိန်းကလေး ဝမ်ကျောက်ကျောက် ပင် ဖြစ်သည်။

လီယွမ် အား တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာစေရန် ဖိအားပေးလိုပါက ဤမိန်းကလေး က အသင့်တော်ဆုံး ပစ်မှတ်ပင်။

သို့သော် သူ သိပ်တော့ မသေချာလှပေ။

အကယ်၍ လီယွမ် သာ ဝမ်ကျောက်ကျောက် ၏ အသက်ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့လျှင် သူ၏ ပုန်းအောင်းနေမှု လုံးဝ ပေါ်သွားမည်သာပင်။ ထိုအခါ လှုပ်ရှားရန် အခွင့်အရေး ပိုနည်းသွားမည် ဖြစ်ကာ အထွတ်အထိပ် သူတော်စင်ဆေး နှင့်လည်း လုံးဝ လွဲချော် သွားပေတော့မည်။

အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်လွန် သွားခဲ့လေပြီ။

ဒုတိယအကြိမ် နယ်စပ်စစ်ပွဲကြီး တရားဝင် စတင်သွားခဲ့ချေပြီ။

နယ်စပ်သို့ စစ်ကူ ရောက်ရှိလာသော ကျန်းဟူ သိုင်းအင်အားစု များကလည်း ပူးပေါင်း၍ အပြည့်အဝ ထိုးစစ်ဆင် လာကြတော့သည်။ ရှောင်ချင်အာ ကမူ နယ်စပ် တစ်လျှောက် လီ (၈၀၀) အထိ တစ်ဟုန်ထိုး ချီတက် တိုက်ခိုက်မည် ဟုပင် ကြွေးကြော်ထား၏။

ပထမ အကြိမ် စစ်ပွဲကြီး နှင့် ယှဉ်လျှင် နတ်ဆိုးနယ်မြေ ဘက်ကလည်း အလုံအလောက် ပြင်ဆင် ထားခဲ့ကြသည်။

တောင်ပိုင်းနယ်စပ် မှသည် အနောက်ဘက် ဒေသအထိ ရှည်လျားလှသော နယ်စပ် တစ်လျှောက်ရှိ တောင်တန်း မြစ်ချောင်းများ ကန္တာရများနှင့် တောနက်ကြီး များအပြင် နယ်စပ်မြို့ များစွာပါမကျန် စစ်မီးလျှံများ အတွင်းသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျရောက် သွားခဲ့ရတော့သည်။

နဝမ တောင်တန်းကြီး ၏ အပြင်ဘက် တစ်နေရာ၌ ဖြစ်၏။

သိုင်းသူတော်စင်ကြီး ပန်ရှန်း သည် အကောင်းဆုံးသော အခွင့်အရေးကို ရှာတွေ့သွားပြီး အမှတ် (၁၂) ဂူစံအိမ် သို့ တိတ်တဆိတ် ခိုးဝင် သွားခဲ့လေပြီ။

ပုံမှန် လှုပ်ရှား သွားလာမှု များကို သူ ကောင်းစွာ တွက်ချက် ထားပြီး ဖြစ်သည်။

အမှတ် (၁၂) ဂူစံအိမ် ၏ သခင်မလေး ဝမ်ကျောက်ကျောက် သည် တောင်တန်း၏ နေရာအနှံ့အပြား သို့ အချိန်မှန် ကင်းလှည့် လေ့လာတတ်သည်။ ထိုနေရာ များသည် အမှတ် (၁၂) ဂူစံအိမ် ဧရိယာ အတွင်း၌ ရှိသော်ငြား အပြင်ဘက် အကျဆုံး နေရာများ ဖြစ်နေ၏။

အဆင့် (၈) သိုင်းသူတော်စင်ကြီး တစ်ပါး၏ အမြန်နှုန်း ဖြင့်ဆိုလျှင် အဆင့်နိမ့် ကူသခင် လေးတစ်ယောက်ကို ဖမ်းဆီး၍ ထွက်ပြေးရန်မှာ အလွန် လွယ်ကူလှသော ကိစ္စလေး တစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။

သူတို့ လုံးဝ မသိခဲ့သည်မှာ...

ဝါးတော ငယ်လေး အတွင်း၌ မျက်လုံး တစ်စုံက အမှတ် (၁၂) ဂူစံအိမ် တစ်ခုလုံးကို စောင့်ကြည့် နေခဲ့ကြောင်း ကိုပင်။ မည်သည့် ပုံမှန်မဟုတ်သော လှုပ်ရှားမှု မျိုးကိုမှ ဖုံးကွယ် ထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

'ဟင်...'

ကူကောင် သန့်စင်နေသော လီယွမ် ထံသို့ အန္တရာယ် သတိပေးချက် တစ်ခု ဝင်ရောက် လာခဲ့၏။

'ဒီလူက...'

'ထျန်းဝေ့ထျန်း က လူသတ်သမား... ဟို ပန်ရှန်း သိုင်းသူတော်စင်ကြီး လား...'

ထိုသိုင်းသူတော်စင်ကြီး ပေါ်လာမည်ဟု လီယွမ် လုံးဝ မထင်မှတ် ထားခဲ့ပေ။ ထိုလူသတ်သမား ၏ အမှတ် (၁၂) ဂူစံအိမ် သို့ လာရသည့် ရည်ရွယ်ချက် က အလွန် ရှင်းလင်း နေသည်။ လူလာသတ်ခြင်း ပင် ဖြစ်၏။

အမှတ် (၁၂) ဂူစံအိမ် တောင်တန်း များ၏ မြင်ကွင်း များစွာသည် လီယွမ်၏ စိတ်အာရုံ ထဲသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

အပြင်ဘက် ကာကွယ်ရေး လိုင်းဆီသို့ ဦးတည် သွားနေသော ရှောင်ကျောက် ကို မြင်လိုက်ရချိန် တွင်တော့ ရန်သူ၏ ပစ်မှတ် က မည်သူ ဆိုသည်ကို လီယွမ် ချက်ချင်းပင် နားလည် သွားတော့သည်။

'ရှောင်ကျောက် ကို ဖမ်းပြီး ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ချင် နေတာလား...'

သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် အတွေးပေါင်း များစွာ လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်ပြေး သွားခဲ့လေပြီ။ ဤကိစ္စ၏ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင် သူက မည်သူ ဖြစ်မည် ဆိုသည်ကိုပါ သူ ဝေဝါးဝါး ခန့်မှန်း မိလိုက်လေတော့၏။