မုဆိုးနှင့် သားကောင်
Vol. 15 Ch. 167
လီယွမ်၌ ရန်သူများစွာ မရှိလှပေ။
သေဆုံးသွားခဲ့သူများနှင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မည်သူမည်ဝါမှန်း မသိသူများကို ထည့်မတွက်ပါက သူ၏အပေါ် အငြိုးအတေးရှိနေသူဆို၍ တစ်ယောက်တည်း၊ သို့မဟုတ် လူတစ်စုသာ ရှိနိုင်သည်။
ထိုသူများကား ချီနျန်ချူ ဦးဆောင်သော ကန္တာရသံတမန်အဖွဲ့ပင် ဖြစ်တော့၏။
‘ငါက စီနီယာအစ်မကြီးတွေအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိနေတယ်လို့ ခံစားရပြီး သူတို့က သဘောမကျဖြစ်ကာ ငါ့ကို တိတ်တဆိတ် ရှင်းပစ်ချင်နေကြတာများလား၊ အပြုံးလေးတွေနဲ့ နှုတ်ဆက်သွားခဲ့ကြပေမယ့် သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က တကယ့်ကို အဆိပ်ပြင်းလွန်းလှတယ်’
သေချာစွာ စဉ်းစားချင့်ချိန်ပြီးနောက် လီယွမ်က တောင်တန်းအပြင်ဘက်သို့ ထွက်ခွာသွား၏။
လူတွေ ရောက်လာမှတော့ ရှင်းလင်းသုတ်သင်ပစ်ရမည်သာ ဖြစ်ပြီး ဤကိစ္စက ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်ပေ။
ထိုသို့မှ မဟုတ်လျှင် ပန်ရှန်း သိုင်းသူတော်စင်က လှုပ်ရှားလာမည်ဆိုပါက သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကိုပါ ထိခိုက်လာနိုင်သည်။
အကျိုးအပြစ်များကို သူ့ခေါင်းထဲတွင် လျှပ်တစ်ပြက် တွက်ချက်လိုက်၏။ ချီနျန်ချူနှင့် အခြားသူများက စီနီယာအစ်မနှင့်အတူ မဟာကန္တာရ (၁၆) ပြည်ထောင်ဆီသို့ ပြန်သွားကြလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့ဖြစ်ရာ… ဤတာဝန်ကို ပေးအပ်ခံရသူမှာ ယခင်က သံတမန်အဖွဲ့နှင့် အတော်လေး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့သော မုရုံစု ဖြစ်ရန် ရာခိုင်နှုန်း အလွန်များနေသည်။ သူ၏ ကံကြမ္မာသဖွယ် ဖြစ်ခဲ့သော ထိုလူကို သူ အမြဲတမ်း မှတ်မိနေခဲ့၏။
သို့သော်ငြားလည်း လီယွမ်သည် ဤကိစ္စကို အဆုံးတိုင်အောင် စုံစမ်းထောက်လှမ်းနေခြင်း မပြုခဲ့ပေ။
အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက သူ့ထံသို့ တကယ်ရောက်လာခဲ့လျှင် ပြစ်မှုကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် နဂါးလက်ဆောင်ထုပ်ကြီး တစ်ခု ပေးအပ်လိုက်ရန် သူက ဝန်လေးနေမည် မဟုတ်ပေ။
[t.n: နဂါးလက်ဆောင်ထုပ် ဆိုသည်မှာ ပြိုင်ဘက်ကို သေချာပေါက် သေဆုံးစေမည့် သေမင်းထောင်ချောက်ကို တင်စားထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ]
လီယွမ်သည် လေကို စီးနင်းလျက် အံ့မခန်း အမြန်နှုန်းဖြင့် ရွေ့လျားသွားကာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ရှောင်ကျောက် ရှိနေသည့် တောင်တန်းဆီသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။
“အစ်ကိုယွမ်”
တောင်တန်းကို ကင်းလှည့်နေသော ဝမ်ကျောက်ကျောက်မှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည့် လီယွမ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်သွားရသည်။
“အစ်ကိုယွမ်၊ ဘာကိစ္စရှိလို့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ ”
သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် အစ်ကိုယွမ်သည် ဝါးတောထဲမှ မထွက်ခွာလာသည်မှာ အတော်လေး ကြာမြင့်နေခဲ့ပြီပင်။
“လူတစ်ယောက်ကို လာသတ်တာပါ”
လီယွမ်က ခွီခနဲ ရယ်လျက် တုံ့ပြန်လိုက်၏။
“…”
ဝမ်ကျောက်ကျောက် အံ့အားသင့်သွားပြီး လွှတ်ခနဲ မေးလိုက်သည်။
“ဘယ်သူကများ အစ်ကိုယွမ်ကို ဒီလောက်တောင် ဒေါသထွက်အောင် လုပ်လိုက်လို့လဲ”
သူမအမြင်တွင် အစ်ကိုယွမ်မှာ အလွန် သိမ်မွေ့ပြီး အေးဆေးတည်ငြိမ်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်ပါ၏။
နှစ်များစွာတစ်လျှောက် သူတို့နှစ်ဦးမှာ နေ့ရောညပါ အတူတကွ ရှိနေခဲ့ကြပြီး သူမသည် အမှတ် (၁၂) ဂူစံအိမ်ကို တာဝန်ယူထားသည့် တပည့်ဖြစ်သူနှင့် တစ်ခါမျှ စကားများရန်ဖြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် မနှစ်မြို့ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့ခြင်းမျိုး လုံးဝ မရှိခဲ့ဖူးပေ။ သူသည် လောက အောင်မြင်မှုများကို ဘယ်သောအခါမှ မရှာဖွေဘဲ ရိုးရှင်းပြီး အေးချမ်းသော ဘဝကိုသာ ဖြတ်သန်းခဲ့သူ ဖြစ်၏။ သို့ပါလျက် ယနေ့တွင်မူ လူသတ်မည့် အကြောင်းကို ပြောဆိုနေသည်တဲ့လား။
“လူတစ်ယောက်က ညီမလေးကို အန္တရာယ်ပေးချင်နေလို့ပါ”
လီယွမ်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပင် ရှင်းပြလိုက်သည်။
ယခုအချိန်တွင် သူ၏စွမ်းအား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် သူ မကြောက်ရွံ့တော့ပေ။ သူ၏ စွမ်းရည်များကို ကြေညာခဲ့စဉ်က သူ၏ ပင်မကူကောင်မှာ ဘီလူး နတ်ဘုရားကူ ဖြစ်ပြီး ယခုအခါတွင် ရစ်ပတ်နတ်ဘုရားကူ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲ ဆင့်ကဲတိုးတက်လာခြင်းမှာ သဘာဝကျလှသည်။ နဝမ ကူနန်းတော်နဝမ ကူ နန်းတော်က ဤကိစ္စကို သိသွားလျှင်ပင် ကူသခင်မျိုးဆက်ထဲသို့ အခြားသော ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ထပ်မံမွေးဖွားလာခဲ့ပြီဟုသာ အံ့ဩချီးကျူးကြမည်သာပင်။
'ပင်မကူကောင်များစွာ' ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် လျှို့ဝှက်ချက်ကဲ့သို့ သေရေးရှင်ရေး အကျပ်အတည်းမျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေမည် မဟုတ်ပေ။
ဝမ်ကျောက်ကျောက်မှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားပြီး မေးလိုက်၏။
“ဘယ်သူကများ ကျွန်မကို အန္တရာယ်ပေးချင်နေတာလဲဟင်”
“အပြင်လူ တစ်ယောက်ပါ”
လီယွမ်က ပြုံးရွှင်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
“ညီမလေး စိတ်ပူနေစရာ မလိုပါဘူး၊ ပုံမှန် ကင်းလှည့်နေကျအတိုင်းသာ ဆက်လုပ်ပါ၊ အစ်ကို သွားပြီး သူတို့နဲ့ တွေ့လိုက်ပါ့မယ်”
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဘူးသီးခြောက် များစွာကို ချိတ်ဆွဲထားပြီး အထဲတွင် ကူကောင် အမျိုးအစားစုံလင်စွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ဤနေရာကား သူ၏ အဓိက အခြေစိုက်စခန်းဖြစ်သော အမှတ် (၁၂) ဂူစံအိမ် ပင် ဖြစ်နေသေး၏။ တိုက်ပွဲဝင်ရန်အတွက် ကူကောင် အမြောက်အမြားကို အချိန်မရွေး စုစည်းလှုပ်ရှားနိုင်ပြီး ယင်းကို အထွတ်အထိပ် အခြေအနေဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။ ပန်ရှန်း သိုင်းသူတော်စင်ကြီးကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်မည်ဟု သူ လုံးဝ ယုံကြည်မှု ရှိနေ၏။
“ဟုတ်ကဲ့ပါ ”
လီယွမ်နောက်သို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ လိုက်ပါလာခဲ့ပြီးနောက် ဝမ်ကျောက်ကျောက်ထံတွင် သတ္တိများစွာ ကိန်းအောင်းနေပြီ ဖြစ်ကာ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ တောင်တန်းများကို ဆက်လက် ကင်းလှည့်နေတော့သည်။
လီယွမ်မှာမူ အပြင်ဘက် ကာကွယ်ရေးလိုင်းဆီသို့ ရွေ့လျားသွားရန် ကူကောင် အမြောက်အမြားကို တိတ်တဆိတ် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ဆန်းကြယ်ပုံရိပ်ကူ ကို အသက်သွင်းလိုက်၏။ သူ၏ တည်ရှိနေမှုကို ဖုံးကွယ်ထားလျက် ပန်ရှန်း သိုင်းသူတော်စင်ကြီး ပုန်းအောင်းနေသည့် နေရာဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။
ဤအချိန်တွင် သိုင်းသူတော်စင်ကြီးမှာ ကိုယ်ပျောက် အခြေအနေတွင်ပင် ရှိနေသေး၏။
လီယွမ်က ကူကောင်တစ်ကောင်ကို တိတ်တဆိတ် လွှတ်တင်လိုက်၏။
ဤအရာကား လူ၏ အသားနှင့်သွေးကို စုပ်ယူကာ ပစ်မှတ်၏ အသွင်သဏ္ဌာန်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းရှိသော အရေခြုံကူကောင် ပင်။ ထိုအာနိသင်မှာ အလွန်တိုတောင်းသော အချိန်လေးအတွင်းသာ ခံပြီး လှည့်စားနိုင်စွမ်း အလွန်မြင့်မားသော်လည်း တိုက်ခိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် ရွေ့လျားခြင်းတော့ မပြုလုပ်ရဲပေ။
အရေခြုံကူကောင်ကို သွေးတစ်စက် ကျွေးလိုက်ပြီးနောက်...
၎င်း၏ အရေပြားမှာ ချက်ချင်း ဖောင်းကားလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်က လိမ်ကောက် တွန့်လိမ်သွားကာ လီယွမ်၏ ရုပ်သွင်အဖြစ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ အသက်ရှူသံပင် တစ်ပုံစံတည်း တူညီနေ၏။
သို့သော်လည်း ဤစွမ်းရည်က အရေခြုံကူကောင်၏ သက်စောင့်ဝိညာဉ်ကို လျင်မြန်စွာ ကုန်ခမ်းသွားစေမည်ဖြစ်ပြီး မကြာမီမှာပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားစေမည်သာပင်။
‘ဟင်းဟင်း... အရသာ နည်းနည်း ထပ်ပေါင်းထည့်လိုက်ဦးမယ်’
လီယွမ်က တွေးလိုက်ရင်း သွေးပေါက်ကွဲကူကောင် အမြောက်အမြားကို ထုတ်ယူကာ 'အရေခြုံ ရုပ်သေးရုပ်' ၏ ဘေးရှိ မြက်ခင်းများနှင့် သစ်ပင်များထဲတွင် မြှုပ်နှံလိုက်တော့သည်။
၎င်းတို့မှာ ပေါက်ကွဲကူကောင်၏ အဆင့်မြင့် ကူကောင်များ ဖြစ်ကြပြီး ရှားပါးကူ မဟုတ်သော်ငြားလည်း ပေါက်ကွဲကူကောင်ထက် ပိုမို အစွမ်းထက်လှသည်။ ပေါက်ကွဲပြီးနောက် သွေးများ အမြောက်အမြားကို ပန်းထုတ်နိုင်ပြီး ဒုတိယအကြိမ် ပေါက်ကွဲမှုကိုပါ ဖန်တီးပေးနိုင်စွမ်း ရှိ၏။ အကယ်၍ စုစည်းပြီး ပေါက်ကွဲသွားမည် ဆိုပါက ၎င်း၏ စွမ်းအားက တကယ့်ကို အသည်းခိုက်မတတ် ကြောက်ရွံ့ဖွယ် ကောင်းလှသည်။
‘အချိန်တန်လောက်ပြီ’
စနစ်တကျ တွက်ချက်ထားသော ဗျူဟာဖြင့် လီယွမ်သည် သိုင်းသူတော်စင်ကြီးအား အမြန်ဆုံး ထောင့်ပိတ်ဖမ်းရန် စီစဉ်ထားပြီး လျင်မြန်သော အောင်ပွဲတစ်ခု ရရှိရေးနှင့် သူ၏ အခြားသော ဗျူဟာများ ပေါ်လွင်မှု အနည်းဆုံးဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်ထား၏။
ဤနေရာကား လူစည်ကားပြီး ဆူညံသော အမှတ် (၁၂) ဂူစံအိမ် ပင်။ အကယ်၍ သူက ဓားနတ်သမီး ၏ ကောင်းကင်စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်လိုက်မည် ဆိုပါက ဆန်းကြယ်ပုံရိပ်ကူ ဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားရန် လိုအပ်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုသို့ ဖုံးကွယ်ထားရန်မှာ ထိန်းသိမ်းရ ခက်ခဲလှသည်။
ထို့ကြောင့် လီယွမ်က အစကတည်းက အကြွင်းမဲ့ အသာစီးရယူထားရမည်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက်မှ ဓားနတ်သမီး၏ ကောင်းကင်စွမ်းအားကို နောက်ဆုံးတိုက်ကွက်အဖြစ် အသုံးပြုကာ ဤကိစ္စကို အဆုံးသတ်ရန် စဉ်းစားထား၏။
“ပေါက်ကွဲကူကောင်”
“ဓားသွားကူကောင်”
“ဓားအလင်း”
လီယွမ်က အဆင့်နိမ့် ကူကောင် အမြောက်အမြားကို ပြင်ဆင်ပြီး လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ဖြန့်ကျက်ထားလိုက်တော့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ကျောက်ကျောက်သည် တောင်တန်းကို ကင်းလှည့်နေခိုက် ဖြစ်နေ၏။ သတိကြီးစွာဖြင့် တင်းမာနေသော သိုင်းသူတော်စင်ကြီးမှာ သူ၏ ပစ်မှတ်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ဝှီးခနဲ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။ သူ၏ တစ်ခဏတာ အာရုံလွတ်သွားမှုက သေရေးရှင်ရေး အကျပ်အတည်းတစ်ခု၏ အစပျိုးမှုဖြစ်ကြောင်း သူ လုံးဝ မသိရှိခဲ့ချေ။
"ဝုန်း"
မြက်ခင်းပြင် တစ်နေရာကို ဖြတ်ကျော်သွားစဉ်မှာပင် ကြမ်းတမ်းပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။
“ပေါက်ကွဲကူကောင်”
ပန်ရှန်း သိုင်းသူတော်စင်ကြီးမှာ "ပေါက်ကွဲ" ဟူသော စကားလုံးကို ကြားရုံဖြင့်ပင် သွေးပျက်သွားခဲ့ရလေပြီ။ သူ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရကြောင်းကို အသေအချာ သိလိုက်ပြီး မုဆိုးဘဝမှ သားကောင်အဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရချေပြီ။
သိပ်မဝေးလှသော နေရာမှ ရင်းနှီးနေသော သွေးနီရောင် အငွေ့အသက် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။
“လီယွမ်...”
အလုပ်ရှင်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် ပစ်မှတ်ကို သူ တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။
“ပျက်စမ်း”
သိုင်းသူတော်စင်ကြီးက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး တောင်တန်းကြီး တစ်ခုအလား ကြီးမားခန့်ညားလှသော သိုင်းတာအို ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ် ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ရာ ပေါက်ကွဲကူကောင် များက သူ့အား အနည်းငယ်မျှပင် အန္တရာယ် မပေးနိုင်တော့ချေ။
“ဒီအရေအတွက်လောက်ကတော့ အဝေးကြီး လိုသေးတယ်ကွ”
“မင်း သတ္တိရှိရင် နောက်ထပ် တစ်သိန်းလောက် ထပ်ဖောက်ကြည့်စမ်း”
သူက ရက်စက်မည့်ဟန် ရှိသော အပြုံးဖြင့် မဲ့ပြုံး ပြုံးကာ လီယွမ်ထံသို့ အဟုန်ပြင်းစွာ တိုးဝင်သွားတော့သည်။
ဤအခိုက်အတန့်၌ အနီးနားရှိ ချုံပုတ်များထဲမှ မရေမတွက်နိုင်သော ဓားများနှင့် ဓားအလင်းတန်းများ ပန်းထွက်လာခဲ့ရာ ဓားသိုင်း မဟာသခင်ကြီး တစ်ပါးက ဓားအားလုံးကို မူလရင်းမြစ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေသည့် သိုင်းကွက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည့်အလားပင်။
“အလကားပဲ”
ပန်ရှန်း သိုင်းသူတော်စင်ကြီးက လက်သီးချက်များကို ဆက်တိုက် ထိုးသွင်းလိုက်ရာ လှိုင်းလုံးကြီးများအလား ရိုက်ခတ်လာသော ဓားများနှင့် ဓားအလင်းတန်းများ အားလုံး အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲကြေသွားရတော့သည်။
“ဒီလို လှည့်ကွက် အသေးအမွှားလေးတွေက ငါ့ကို တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
လီယွမ်မှာ အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး လုံးဝ အလျင်မလိုပေ။
သိုင်းသူတော်စင်ကြီး အားအင်ကုန်ခမ်းစေရန် အဆင့်နိမ့် ကူကောင်များကိုသာ အဆက်မပြတ် လွှတ်ထုတ်နေပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် အဆိပ်ထုတ်လွှတ်နိုင်သော ကူကောင် အချို့ကို ရောနှော၍ သိုင်းသူတော်စင်ကြီး အား သတိထားနေရစေရန် ဖိအားပေးနေ၏။
ရစ်ပတ်နတ်ဘုရားကူ မှ ပေးသနားထားသော သွေးစွန်းဝတ်ရုံ ၏ အကူအညီဖြင့် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းရှိသော ကူကောင်များသည် ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့ပြီး သိုင်းသူတော်စင်ကြီး အနီးသို့ ချဉ်းကပ်နိုင်ခဲ့သည်။
ဤအရာများက သိုင်းသူတော်စင်ကြီး အား သေစေလောက်သော အန္တရာယ် မပေးနိုင်သော်ငြားလည်း အမှန်တကယ် ဖိအားများစွာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နှောင့်ယှက်မှုများကိုတော့ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့၏။
ဤသို့ ပြုလုပ်ရခြင်း၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ သိုင်းသူတော်စင်ကြီး အနေဖြင့် ရုပ်သေးရုပ် ဘေးတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော သွေးပေါက်ကွဲကူကောင် ကို မရှာဖွေနိုင်စေရန် တားဆီးရန်သာ ဖြစ်တော့သည်။
‘သူတို့က အချိန်ဆွဲဖို့ တမင်သက်သက် လုပ်နေကြတာလား’
သိုင်းသူတော်စင်ကြီးက သရော်လိုက်လိုက်သည်။
“ငါ အစကတည်းက ပြောပြီးပြီလေ... အလကားပဲလို့... နဝမ ကူနန်းတော်နဝမ ကူ နန်းတော် က ဘယ်ထိပ်သီးပညာရှင်မှ မင်းကို အမြန်လာမကယ်နိုင်ဘူး”
ဤအရာများ အားလုံးသည် သူ၏ တွက်ချက်မှုများ အတွင်း၌သာ ရှိနေခဲ့သည်။
“ကျုပ်က ဘယ်သူ့အကူအညီမှ မလိုဘူး... ကျုပ်ကိုယ်တိုင် ခင်ဗျားကို ရှင်းပစ်မယ်”
လီယွမ်က အရေခြုံ ရုပ်သေးရုပ် ရှိရာအရပ်ဆီသို့ ဟာကွက်တစ်ခု ဖွင့်ပေးလိုက်၏။
“ဟဲဟဲ”
သိုင်းသူတော်စင်ကြီးက လှောင်ရယ် ရယ်လိုက်သည်။
သူက တမင်သက်သက် ခြိမ်းခြောက်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သတင်းအချက်အလက် ရယူရန် ကြိုးစားနေခြင်းသာ ဖြစ်၏။ လီယွမ်၏ တုံ့ပြန်မှုအရ နဝမ ကူနန်းတော်နဝမ ကူ နန်းတော် တွင် အနီးအနား၌ အင်အားကြီး ပညာရှင်များ အမှန်တကယ် မရှိကြောင်း သေချာသွားစေသည်။
ဤအချက်က သူ၏ စိတ်ကို အေးချမ်းသွားစေတော့သည်။ သူတို့က ထပ်မံ ဖိအားပေးလာပြီး လီယွမ် ရှိနေသည့် နေရာဆီသို့ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာခဲ့ကြ၏။
“ဝူမေ့”
သရုပ်ကျစေရန်အတွက် လီယွမ်က ဝူမေ့ ကို ပင့်ကူမျှင်ဖြင့် အရေခြုံ ရုပ်သေးရုပ်အား လှုပ်ရှားစေလိုက်ရာ သိုင်းသူတော်စင်ကြီးအား စိုးရိမ်ပူပန်မှု လျော့ပါးသွားစေတော့သည်။
နောက်ဆုံးတွင်တော့ ပန်ရှန်း သိုင်းသူတော်စင်ကြီး သည် ပို၍ ပို၍ နီးကပ်လာခဲ့ပြီး သွေးပေါက်ကွဲကူကောင် များကို မြှုပ်နှံထားသည့် နေရာသို့ ခြေချမိသွားလေတော့၏။
ထိုအချိန်တွင် ဝူမေ့ ဆွဲငင်နေသော အရေခြုံ ရုပ်သေးရုပ်သည် သိုင်းသူတော်စင်ကြီး၏ သိုင်းပညာ နောက်ဆုံးတိုက်ကွက် အကွာအဝေး အတွင်းသို့ ကွက်တိ ကျရောက်နေသည်။
“တောင်တန်းဖိနှိပ်ခြင်း ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး”
ပန်ရှန်း သိုင်းသူတော်စင်ကြီးက သူ၏ အမှတ်အသား တိုက်ကွက်ကို တစ်ဖန် ထုတ်ဖော်လိုက်ပြန်၏။
ဧရာမ တောင်တန်းကြီး ဖြစ်စဉ်တစ်ခု လေထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် 'လီယွမ်' ၏ အထက်ပိုင်း ဧရိယာဆီသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားကာ အဟုန်ပြင်းစွာ ပစ်ချလိုက်တော့သည်။
“ပေါက်ကွဲစမ်း”
ထိုအချိန်မှာပင် လီယွမ်ကလည်း စိတ်အာရုံကို စူးစိုက်လိုက်ပြီး မြှုပ်နှံထားသော သွေးပေါက်ကွဲကူကောင် များအားလုံးကို အသက်သွင်းလိုက်၏။