အခန်း ၂၁၁

အခန်း ၂၁၁

“ချွမ်….”

ကွက်တိပင် ထိုစဉ်၌လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်း၍ နောက်ထပ် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဝဲပျံကာ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြန်သည်။ ၎င်းမှာ ငွေရောင်နဂါးတစ်ကောင်အလား အရှိန်အဝါကြီးမားလှပြီး ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လာခြင်းပင်။

လောဘရမ္မက်သရဲနှင့် အသားမည်းသရဲတို့မှာ ထိပ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသဖြင့် တစ်ဦးက နာရေးလမ်းပြတုတ် မှော်ရတနာကို အလောတကြီး ပြန်ရုပ်သိမ်း၍ ခုခံတိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး အခြားတစ်ဦးကမူ ဝိညာဉ်နှောက်ယှက်အလံကို မြှောက်တင်ကာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို ကာကွယ်ရန် မီးခိုးရောင် ချီစွမ်းအင်ကြိုးမျှင်များကို အောက်သို့ ဖြန့်ချလိုက်တော့သည်။

မီးခိုးရောင် ကြိုးမျှင်အချို့မှာ ရေဘဝဲလက်တံများကဲ့သို့ လှုပ်ရှားလျက် ထိုဓားအလင်းတန်းကို တားဆီးရန် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာကို အတူဖြတ်သန်းခဲ့ကြသူများပီပီ အတွဲညီသည်။ ယခုဓားချက်မှာ လွန်စွာ ရုတ်တရက်ဆန်လွန်းလှသော်လည်း အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သည့်အတိုင်း ထိတ်လန့်ခြင်းမရှိဘဲ တိုက်စစ်နှင့် ခံစစ်ကို ဟန်ချက်ညီညီ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

“သေစမ်း”

သို့သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးကို ဆောက်တည်ရာမရ ဖြစ်သွားစေသည့်အရာမှာ ထိုဓားချက်သည် ယခင်တိုက်ကွက်ထက် များစွာ ပိုမိုပြင်းထန်ထက်မြက်နေခြင်းပင်။

တစ်ချက်မျှ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရုံဖြင့် မီးခိုးရောင် ကြိုးမျှင်များသည် ပူပြင်းသောဓားဖြင့် ထောပတ်ကို လှီးဖြတ်လိုက်သကဲ့သို့ အလွယ်တကူပင် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရသည်။

“ဒေါင်”

ထို့နောက် အလွန်အမင်း ထက်မြက်လှသော ဓားအလင်းတန်းသည် နာရေးလမ်းပြတုတ်နှင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိသွားရာ နားကွဲမတတ် စူးရှသော သတ္တုချင်းရိုက်ခတ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

နာရေးလမ်းပြတုတ်ပတ်လည်ရှိ အနက်ရောင်အရှိန်အဝါများ၊ မကောင်းဆိုးဝါး လေပြင်းများနှင့် သရဲမီးများမှာ ချက်ချင်းပင် လွင့်စင်ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရသည်။

ထို့တင်မက နာရေးလမ်းပြတုတ်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် စူးရှသော တုန်ခါသံနှင့်အတူ ထက်ပိုင်းပြတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ဤနာရေးလမ်းပြတုတ်မှာ အသားမည်းသရဲက သူ၏ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်များနှင့်အညီ ရွှေအမြုတေနယ်ပယ်ရှိ မိစ္ဆာကောင်ကြီးတစ်ကောင်၏ အရိုးကို ဝိညာဉ်ရေးရာ ပစ္စည်းအမျိုးအစား တစ်ဆယ်ကျော်နှင့် ပေါင်းစပ်လျက် အပတ်တကုတ် ဖော်စပ်ထားခြင်းပင်။ သူသည် ထိုအရာကို အမြဲတစေ အသက်ကဲ့သို့ တန်ဖိုးထားကာ မြတ်နိုးခဲ့သည်။

၎င်းကို တားမြစ်ချက် အလွှာပေါင်း နှစ်ဆယ့်တစ်လွှာဖြင့် သွန်းလုပ်ထားခြင်းဖြစ်၍ အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ရတနာများထဲတွင် ရှားပါးလှသည့် အဖိုးတန်ပစ္စည်းလည်း ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် သူ၏ သွေးအနှစ်သာရဖြင့် ဖော်စပ်ထားခြင်းဖြစ်၍ သူ၏ နှလုံးသား၊ ဝိညာဉ်တို့နှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်နွှယ်နေသည်။

ယခုအခါ နာရေးလမ်းပြတုတ် ဒဏ်ရာရသွားသဖြင့် အသားမည်းသရဲမှာ နှမြောတသဖြစ်ရုံတင်မကဘဲ မှော်ရတနာအတွင်းရှိ စိတ်အာရုံမှတ်သားချက် ပျက်စီးသွားခဲ့ရခြင်းကြောင့် ချက်ချင်းပင် သွေးတစ်လုပ်အန်ကျလာခဲ့တော့သည်။

လောဘရမ္မက်သရဲ၏ လက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်နှောက်ယှက်အလံပင်လျှင် အရောင်အဝါ မှေးမှိန်သွားခဲ့ရပြီး အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဤဝိညာဉ်နှောက်ယှက်အလံသည် အရည်အသွေးပိုင်းအရ နာရေးလမ်းပြတုတ်ထက် ပိုမိုသန်မာသော်လည်း အဆင့်မြင့်မှော်ရတနာ ဖြစ်သော ငွေရောင်နဂါးဓား၏ ပြင်းထန်လှသော ဒဏ်ချက်ကို မတောင့်ခံနိုင်ခဲ့ချေ။

“ညီလေး... အမြန်ဆုတ်”

လောဘရမ္မက်သရဲသည် လွန်စွာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး အသားမည်းသရဲနှင့်အတူ လွတ်မြောက်ခြင်း နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်ကို အလောတကြီး အသုံးပြုလိုက်ရာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များထဲမှ ဝါးခြမ်းရောင်နှင့် နက်မှောင်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဝေးသို့ လျင်မြန်စွာ တိမ်းရှောင်ကာ ဓားချက်ကို ရှောင်ရှားလိုက်ကြသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ ထိုဓားအလင်းတန်းကို ထိန်းချုပ်နေသူမှာ အမှန်စင်စစ် ကုယွမ် ဖြစ်နေသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

“ဒီကောင်က ဘယ်အချိန်ကတည်းက ငါတို့ရဲ့ နောက်ကို ရောက်နေတာလဲ...”

အသားမည်းသရဲသည် မည်မျှပင် စဉ်းစားပါစေ အဖြေရှာမရနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။

“ကြည့်ရတာ ဒီကောင်က ငါတို့ကို လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်ကတည်းက ရိပ်မိနေတာပဲ”

လောဘရမ္မက်သရဲ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ဆိုးရွားနေပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို တွေးတောမိလိုက်သည်။

သူတို့ စကားပြောနေစဉ်အတွင်းမှာပင် လွတ်မြောက်ခြင်း အလင်းတန်းကို ရုပ်သိမ်းခြင်း မရှိကြချေ။ ကုယွမ်၏ ဓားသိုင်းပညာမှာ လွန်စွာ ထက်မြက်ပြီး လျင်မြန်လွန်းလှသဖြင့် သူတို့အား အန္တရာယ်ရှိသော အာရုံကို ပေးစွမ်းနေသောကြောင့်ပင်။

အခြေအနေများသာ မဟန်တော့ပါက သူတို့သည် ဆက်လက်၍ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ရန် အသင့်ပြင်ထားကြသည်။

“ငါ တကယ့်ကို သိချင်မိတယ်”

ကုယွမ်သည် ငွေရောင်နဂါးဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး လက်ကောက်ဝတ်ကို တစ်ချက်လှည့်လိုက်ရာ ပြင်းထန်ထက်မြက်လှသော ဓားစိတ်ဆန္ဒ အရှိန်အဝါတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

“ငါနဲ့ မင်းတို့နှစ်ယောက်က ဘာရန်ငြိုးမှလည်း မရှိဘဲနဲ့၊ ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ကို ရုတ်တရက် လာရောက်တိုက်ခိုက်ရတာလဲ”

လောဘရမ္မက်သရဲ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိတ်လန့်ရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်လှောင်ပြောင်ကာ သရော်လိုက်သည်။

“ကောင်လေး... မင်းတစ်ဦးတစ်ယောက်ကို အပြစ်တင်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ သူတစ်ပါးရဲ့ စေတနာကို နားမလည်ဘဲ ငါတို့သခင်လေးကို ငြင်းပယ်ခဲ့တဲ့ မင်းကိုယ်မင်းပဲ အပြစ်တင်လိုက်စမ်းပါ”

“မှန်တယ်... အကယ်၍ မင်းသာ အခုချက်ချင်း စိမ်းပြာရောင် ဓားလိပ်ပြာကို လွှဲအပ်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ မင်းရဲ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးနိုင်မလား စဉ်းစားပေးမယ်”

သူ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် အသားမည်းသရဲက ကောက်ကျစ်သော လေသံဖြင့် ထပ်ဆင့်၍ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကုယွမ်ကို စိုက်ကြည့်နေသော သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အဆိပ်အတောက် ဖြစ်စေသော ရန်ငြိုးများ ပြည့်နှက်နေသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်၍ ဖော်စပ်ထားသော မြတ်နိုးရသည့် မှော်ရတနာမှာ ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့် သူသည် ကုယွမ်ကို အရိုးထဲကအသည်းက နာကျည်းနေပြီး ၎င်း၏အသားကိုစား၍ သွေးကိုသောက်ချင်စိတ်များ ပေါက်နေသည်။

ဟင်

သူတို့က ထွက်မပြေးရုံတင်မကဘဲ ခြိမ်းခြောက်ဖို့တောင် သတ္တိရှိနေကြသေးတယ်။ ကြည့်ရတာ ဒီလူနှစ်ယောက်မှာ ဝှက်ဖဲတစ်ခုခု ကျန်ရှိနေသေးပုံပဲ...

ဤလူနှစ်ဦးသည် သိသိသာသာပင် ဆုံးရှုံးမှုအကြီးအကျယ် ခံလိုက်ရသော်လည်း လုံးဝ အရှက်မရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကုယွမ်၏ စိတ်ထဲ၌ အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“ဩော်... ဒါဆို မင်းတို့နှစ်ယောက်က လျှူကွမ်းရဲ့ လက်အောက်ခံတွေပေါ့။ မထူးဆန်းတော့ပါဘူး...”

ကုယွမ်က ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ငါ သိချင်တာက မိတ်ဆွေလျှူက အခု ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေတာလဲ”

“ကောင်လေး... ငါတို့ သခင်လေးနဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ မင်းမှာ အရည်အချင်းမရှိဘူး။ အခြေအနေကို သိတတ်စမ်းပါ။ စိမ်းပြာရောင် ဓားလိပ်ပြာကို အမြန်ဆုံး လွှဲအပ်စမ်း မဟုတ်ရင်တော့ အခုက မင်းရဲ့ သေနေ့ပဲ”

အသားမည်းသရဲက ခြိမ်းခြောက်သော လေသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ၏ ဘေးနားရှိ လောဘရမ္မက်သရဲ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာမူ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသော်လည်း မည်သည့်စကားမျှ ဆိုခြင်းမရှိပေ

“ထိုလျှူကွမ်းဆိုတဲ့လူက တကယ့်ကို သတိကြီးတာပဲ။ သူကိုယ်တိုင်မလာဘဲ လက်အောက်ခံ နှစ်ယောက်ကိုပဲ စေလွှတ်ခဲ့တယ်။ တကယ့်ကို နှမြောဖို့ကောင်းတယ်”

ကုယွမ်သည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်မိသည်။ ထိုသူတို့ထံမှ မည်သည့် တန်ဖိုးရှိသော သတင်းအချက်အလက်ကိုမျှ ရရှိနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို လောဘရမ္မက်သရဲက လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကတ္တရာစေးကဲ့သို့ နက်မှောင်နေသော သံမဏိတိုင်ကြီး ကိုးတိုင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုသံမဏိတိုင်ကြီးများသည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှသဖြင့် ကုယွမ်တစ်ယောက် သတိပင်မပြုမိလိုက်ခင်မှာပင် ကောင်းကင်ယံမှ ဝုန်းခနဲ ဆင်းသက်လာပြီး နန်းတော်ကိုးခုဗျူဟာအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကုယွမ်ကို အလယ်တွင် ညှပ်ပိတ်ကာ ဖမ်းဆီးလိုက်တော့သည်။

နက်မှောင်သော သံမဏိတိုင်ကြီး ကိုးတိုင်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သိပ်သည်းလှသော ရွှေရောင်အင်းကွက်များ ထင်ဟပ်လာပြီး စူးရှတောက်ပသော ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်လျက် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ချိတ်ဆက်ကာ ခိုင်မာလှသော အစီအရင်အတားအဆီးတစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်ကြသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရမှ လောဘရမ္မက်သရဲမှာ သက်ပြင်းချနိုင်တော့ကာ ရင်ထဲတွင် အေးသွားတော့သည်။

“သခင်လေး ပေးလိုက်တဲ့ ဒီ နဂါးချုပ်ဗျူဟာက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တယ်”

အသားမည်းသရဲကလည်း အားရပါးရ ထက်ထက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်ပြီး

“ကောင်လေး... မင်း တကယ်ကို စကားအပိုတွေ မပြောခဲ့သင့်ဘူး။ အခုတော့ ဘယ်လိုလဲ... ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားပြီမလား ဟားဟားဟား...”

“အဲဒီလိုလား...”

ကုယွမ်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ရင်း သူပတ်ပတ်လည်ရှိ နက်မှောင်သော သံမဏိတိုင်ကြီး ကိုးတိုင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။ ယခုအခါ ဤလေဟာနယ်တစ်ခုလုံး လုံးဝပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ပြီး သံမဏိပြားကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ခိုင်မာလွန်းလှသဖြင့် လှုပ်ခါရန်ပင် ခက်ခဲသည်။

သူသည် ပတ်ဝန်းကျင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကမ္ဘာထံမှ ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင် တစ်စမျှပင် ဆွဲယူအသုံးပြု၍ မရတော့ဘဲ သူခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ကျန်ရှိနေသော ကျင့်ကြံခြင်း စစ်မှန်သောချီစွမ်းအင်များကိုသာ အသုံးချနိုင်တော့မည်ပင်။

ကောင်းကင်ဘုံလူသားနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများ၏ အဓိကအားသာချက်မှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကမ္ဘာ၏ စွမ်းအားများနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်ခြင်း မူလချီစွမ်းအင်များကို စိတ်ကြိုက်ထိန်းချုပ်၍ တိုက်ပွဲဝင်နိုင်ခြင်းနှင့် ကုန်ခမ်းသွားသော စွမ်းအင်များကို လွတ်လပ်စွာ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနိုင်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ မဟာအစီအရင်နှင့် ကြုံတွေ့ရချိန်တွင်မူ စွမ်းအင်များ အပြင်သို့သာ ထွက်ရှိပြီး အတွင်းသို့ ပြန်မဝင်နိုင်တော့သဖြင့် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏စစ်မှန်သောချီစွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းသွားပေလိမ့်မည်။

ကုယွမ်၏ အမြင်အရ ဤအစီအရင်ဗျူဟာမှာ အမှန်ပင် အစွမ်းထက်သည်။ လျှူကွမ်းတစ်ယောက် သူတို့နှစ်ဦးကို ယုံကြည်စိတ်ချစွာ စေလွှတ်ခဲ့ခြင်းမှာ မထူးဆန်းတော့ချေ။

ဤအစီအရင်ရှိနေပါက ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူကြီးတစ်ဦးနှင့် ထိပ်တိုက်မတွေ့သရွေ့ မည်သည့်ကောင်းကင်ဘုံလူသားနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူကိုမဆို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အသာအယာ သတ်ဖြတ်နိုင်သည်။

ဆေးဘုရင်တောင်၏ အမွေဆက်ခံသူများဖြစ်ကြသည့် ချူဟယ် သို့မဟုတ် မုရုံဝူရွှမ်း ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များ သို့မဟုတ် အဆင့်နိမ့် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် ဤနေရာ၌ အသက်ပျောက်သွားနိုင်ချေ ရှိသည်။

ဤကဲ့သို့သော ဝှက်ဖဲအပြည့်ရှိနေသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးအနေဖြင့် ကုယွမ်ကို မဖမ်းဆီးနိုင်မည်ကို လုံးဝစိုးရိမ်ခြင်းမရှိကြသည်မှာ သဘာဝကျသည်။

ကုယွမ်သည် ငွေရောင်နဂါးဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး အလွန်အမင်း ထက်မြက်လှသော စိမ်းပြာရောင် ဓားချီစွမ်းအင်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ကာ သံမဏိတိုင်ကြီးတစ်တိုင်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

လောဘရမ္မက်သရဲနှင့် အသားမည်းသရဲတို့ကမူ မည်သို့မျှ ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်ခြင်းမရှိဘဲ အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်နေကြပြီး နှာခေါင်းရှုံ့လျက် လှောင်ပြောင်နေကြသည်။

“ဒေါင်”

စူးရှလှသော မြည်ဟီးသံနှင့်အတူ ဓားချီစွမ်းအင်သည် သံမဏိတိုင်ကို ထိမှန်သွားသော်လည်း ဒဏ်ရာတစ်စုံတစ်ရာမျှ မရရှိစေခဲ့သည့်အပြင် ဖြူဖျော့သော အစင်းကြောင်းတစ်ခုပင် ထင်ကျန်ရစ်ခြင်းမရှိချေ။

ထို့တင်မက ဓားချီစွမ်းအင်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် အစီအရင်၏ တားမြစ်ချက်စွမ်းအားကြောင့် တစ်စစီ ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး ဝေဝါးသော ဓားအလင်းမှုန်များအဖြစ် လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။

“အလကားကောင်... ဒီနဂါးချုပ်ဗျူဟာဆိုတာ ငါတို့ သခင်လေး ကိုယ်တိုင် လျှို့ဝှက်သိမ်းဆည်းထားပြီး အထူးတလည် ထုတ်ပေးလိုက်တဲ့ ရတနာကွ၊ ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူကြီးတွေတောင် အသက်ဘေးက မလွတ်နိုင်ဘူး။ မင်းလိုကောင်ကတော့ ပြောမနေနဲ့တော့”

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အသားမည်းသရဲက လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီးနောက် လောဘရမ္မက်သရဲဘက်သို့ လှည့်၍ ပြောလိုက်သည်

“အစ်ကိုကြီး... သူနဲ့ စကားအပိုတွေ ပြောပြီး အချိန်မဖြုန်းနေနဲ့တော့။ မမျှော်လင့်တဲ့ ပြဿနာတွေ ဖြစ်မလာခင် သူ့ကို အရင်ဆုံး တစ်ဝက်သေအောင် နှိပ်စက်ထားလိုက်ရအောင်”

“ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင်လည်း လှုပ်ရှားကြတာပေါ့”

လောဘရမ္မက်သရဲက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အစီအရင်ကို စတင်၍ ထိန်းချုပ်မောင်းနှင်လိုက်တော့သည်။

အစီအရင်၏ ဗျူဟာများ ပြောင်းလဲသွားသည်နှင့်အမျှ ၎င်း၏ ဖိအားပေးနိုင်စွမ်းမှာလည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

အသားမည်းသရဲသည် လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ကို ပူးကပ်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်လည်ဖြဲထုတ်လိုက်ရာ မီးခိုးပြာရောင် ရှိသော ယင်မီးတောက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုယင်မီးတောက်သည် မည်သည့်အသံမျှမထွက်ဘဲ ငြိမ်သက်စွာ လောင်ကျွမ်းနေသော်လည်း အပူရှိန်ကို ထုတ်လွှတ်ခြင်းမရှိဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သေခြင်းတရား၏ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် အေးစက်ခြင်း အာရုံကိုသာ ပေးစွမ်းနေသည်။

အသားမည်းသရဲက လက်ကို တစ်ချက်ခါယမ်း၍ ပစ်ပေါက်လိုက်ရာ ထိုယင်မီးတောက်သည် အစီအရင်အတွင်းသို့ ကျရောက်သွားပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားကာ ကမ်းလှမ်းမတတ် ပြင်းထန်လှသော မီးပင်လယ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ မြက်ပင်များနှင့် သစ်ပင်များမှာ ချက်ချင်းပင် ညှိုးနွမ်းခြောက်သွေ့သွားခဲ့ရပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကမ္ဘာ၏ မူလချီစွမ်းအင်များပင်လျှင် ထိုယင်မီးတောက်၏ ဆွဲယူလောင်ကျွမ်းခြင်းကို ဆက်တိုက် ခံနေရသည်။

ထိုမီးပင်လယ်ကြီးအတွင်း၌ ပိတ်မိနေသော်လည်း ကုယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလျက် “ဒီနဂါးချုပ်ဗျူဟာက တကယ်ကို အဖိုးတန်တဲ့ အရာပဲ။ ငါနဲ့လည်း ကွက်တိကျနေတာဆိုတော့... မိတ်ဆွေကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်ရဲ့ ရက်ရောမှုကိုပဲ ကျေးဇူးတင်ရတော့မှာပေါ့”

သူက ဤသို့ပြောဆိုပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ စတင်၍ ဝေဝါးလာခဲ့ပြီး ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်လာကာ ထို့နောက်တွင်မူ သူတို့နှစ်ဦး၏ မျက်စိရှေ့မှောက်၌တင် လုံးဝ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့တော့သည်။

“ဘာ... ဘာဖြစ်သွားတာလဲ သူက တကယ်ကြီး ပျောက်သွားတာလား”

လောဘရမ္မက်သရဲနှင့် အသားမည်းသရဲတို့မှာ အံ့အားသင့်ကာ ကြောင်အမ်းသွားကြပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။