အခန်း ၃၄၁

အခန်း ၃၄၁

ရဲချီယန်က ရထားဒင်္ဂါးကို ပေါ့ပါးစွာ မြှောက်ပစ်လိုက်လေ၏။

ထွက်ခွာသွားသော မိန်းကလေးငယ်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ဘေးနားရှိ လီဆက်ကို ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ရဲ့ အရောင်းအဝယ်ထဲမှာ ပစ္စည်းတစ်ခု ကျန်နေသေးတယ်၊ ဒီပစ္စည်းတွေကို သူမနဲ့ သူမရဲ့အမေဆီ သွားပေးလိုက်ပါ၊ သတိထားသွားပါ၊ တခြားလူတွေရှိနေရင် မင်းကို အမြင်မခံနဲ့"

လီဆက်က အနည်းငယ် ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးလေ၏။

သူမသည် ရထားတွဲမှ ခူးဆွတ်ထားသော သစ်သီးများနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်အချို့အပြင် အသားခြောက်အချို့နှင့် ဗိုက်စင်သီးတစ်လုံးတို့ကို ယူဆောင်သွားချေပြီ။ မျောင်ချန်း၏ နောက်မှ တိတ်တဆိတ် လိုက်သွားကာ မည်သူမျှမသိစေဘဲ ထိုပစ္စည်းများကို သူမ၏အိမ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့လေသည်။ ယခုတော့ အရောင်းအဝယ်ကိစ္စသည် အလုံးစုံ ပြီးမြောက်သွားခဲ့လေပြီ။

ဒေါက်၊ ဒေါက်။

မလှမ်းမကမ်းမှ ဘီးလှိမ့်သံများက အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားလေ၏။ စက်ရုပ်ငယ်လေးတစ်ရုပ်က ၎င်း၏ စက်ယန္တရားလက်မများကို ဝှေ့ယမ်းရင်း ရပ်နေသည့်နေရာဆီသို့ ပြေးလာနေသည်။

"ဝေါလီ၊ မင်းဘာလို့ တစ်ကောင်တည်း ပြန်ရောက်လာတာလဲ"

ဝေါလီက မျက်လုံးများကို မှိတ်ပြကာ စက်ယန္တရားလက်မဖြင့် တစ်နေရာသို့ ညွှန်ပြနေလေ၏။

"အရမ်းနီးတယ်လို့ ပြောချင်တာလား"

ဝေါလီက ထပ်မံ၍ မျက်လုံးမှိတ်ပြပြန်ကာ ရဲချီယန် နားလည်သွားသည့်အတွက် အလွန်ပျော်ရွှင်နေပုံရပေသည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ သွားကြည့်ကြတာပေါ့၊ ဒါနဲ့ မင်းရဲ့ဘီးတွေ၊ ဒဏ်ရာရထားတာလား"

ဝေါလီ၏ ဘီးလမ်းကြောင်းများမှာ အနည်းငယ် ပျက်စီးနေလေ၏။ အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်းများကို အကြိမ်ကြိမ် ပြုလုပ်ပြီးနောက် ရတနာရှာဖွေချိန်တွင် မည်သူမျှ သတိမထားမိနိုင်သည့် စွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း သတိမထားမိခြင်းက မတည်ရှိနေခြင်းဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပေ။ တစ်စုံတစ်ရာနှင့် တိုက်မိပြီး အချိန်မီ မရှောင်ရှားနိုင်ပါက အန္တရာယ်ရှိနိုင်ဆဲပင်။

ဝေါလီကို ပိုမိုခိုင်ခံ့အောင် ပြုပြင်ပေးရန် နည်းလမ်းရှာရပေမည်။ သူသည် လက်နက်တပ်ဆင်မှု မော်ဂျူးထဲမှ CVO လမ်းသရဲ မော်တော်ဆိုင်ကယ်ကို ခဏအကြာတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဆင့်ခေါ်လိုက်လေသည်။ ဝေါလီကို ဆိုင်ကယ်အရှေ့ဘက်တွင် တင်လိုက်၏။

"မြဲမြဲကိုင်ထားနော်"

လီဗာကို ဆွဲလှည့်လိုက်သည်နှင့် ဧရာမ ဆိုင်ကယ်ကြီးက ဟိန်းဟောက်သံကြီးကို ထွက်ပေါ်စေတော့သည်။ ကမ္ဘာပျက်နေသော မြို့တော်ကို ဖြတ်သန်းသွားစဉ် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြသော လူအချို့မှာ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေကြလေပြီ။

ဝေါလီ၏ လမ်းပြမှုဖြင့် ရဲချီယန်သည် ထာဝရ ညဉ့်ယံ မြို့တော်၏ အရှေ့မြောက်ဘက်ထောင့်ရှိ အလွန်ကြီးမားသော လျှပ်စစ်ဓာတ်အားပေးစခန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။ ဤနေရာသည် ထာဝရ ညဉ့်ယံ မြို့တော်တစ်ခုလုံးအတွက် လျှပ်စစ်စွမ်းအင် ထောက်ပံ့ပေးနေသော နေရာပင်တည်း။

အထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ အလိုအလျောက် စက်ယန္တရားများစွာက ၎င်းတို့၏ အလုပ်များကို ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ဆောင်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။ ပျက်စီးနေသော နေရာများနှင့် လွတ်နေသော လုပ်ငန်းခွင်များအရ ယခင်က ပြုပြင်မွမ်းမံလူသားများစွာ ဤနေရာတွင် အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြောင်း အလွယ်တကူ သိနိုင်ပေသည်။ သို့သော် ပေါင်းစည်းခြင်း ဉာဏ်ရည်၏ နောက်ဆုံးအမိန့်ပေးမှုအောက်တွင် သူတို့အားလုံး အတင်းအဓမ္မ ခေါ်ဆောင်ခံခဲ့ရလေပြီ။

ရှေ့သို့ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းသွားရာ ဓာတ်အားပေးစခန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ရောက်ရှိသွား၏။ ကြေးညိုရောင် လုံခြုံရေးတံခါးအထူကြီးတစ်ခုက လမ်းပိတ်နေလေသည်။

"ဒီနေရာလား၊ ဖွင့်ဖို့ သော့လိုမယ့်ပုံပဲ"

ရဲချီယန်တွင် မည်သည့်သော့မျှ မရှိသောကြောင့် ဘေးဘက်လေဟာနယ်ထဲသို့ လက်လှမ်းလိုက်လေ၏။ နေရာလွတ် ပုံပျက်သွားမှုကြားမှ နာမည်ကျော် လရိပ်ဓားက ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။

"ဟင်၊ ဘာလို့ ခံစားချက်က ကွာခြားနေတာလဲ၊ ဒါပေမဲ့ သေချာတော့ မပြောတတ်ဘူး၊ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က သွေးကျောက်က တကယ်ကို အလုပ်ဖြစ်သွားတာပဲ"

ရဲချီယန်က အပြာရောင်အလင်းတန်းများ စီးဆင်းနေသော လရိပ်ဓားသွားကို ပွတ်သပ်လိုက်လေ၏။

"ဓားရဲ့ အလားအလာက နည်းနည်း တိုးတက်လာပုံရပြီး ဆက်တက်နေတုန်းပဲ၊ အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခု ကြာပြီးရင် နောက်ထပ် အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း လုပ်နိုင်တော့မယ့်ပုံပဲ"

"ဝေါလီ၊ နည်းနည်းလောက် နောက်ဆုတ်နေ"

ဓားကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားကာ အချိန်အတော်ကြာမှ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် လွှဲယမ်းလိုက်လေသည်။

ဝှီး

တိုးညင်းသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ ဤနေရာ၏အထက်တွင် တောက်ပသော လမင်းကြီး၏ ပုံရိပ်ယောင်က တဖြည်းဖြည်း ထင်ရှားလာချေပြီ။

【လရိပ်】

ဓားကို လွှဲယမ်းလိုက်ရာ တောက်ပသောလမင်းကြီး ပြုတ်ကျလာလေ၏။

【ချမ်းမြေ့သော ကောင်းကင်ယံ】

သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်သံများက အဆုံးမရှိ ထွက်ပေါ်လာကာ ပြင်းထန်သော မီးပွားများနှင့် နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင်ဓားစွမ်းအင်များ ရောယှက်သွားလေသည်။

ဝုန်း။ ထူထဲသော သတ္တုလုံခြုံရေးတံခါးပေါ်တွင် ကြီးမားလှသော ဖောက်ထွင်းဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။

"အီဗ်ကို ခေါ်ဖို့တောင် မလိုတော့တဲ့ပုံပဲ"

ဓားကို ဆက်လက် လွှဲယမ်းနေခဲ့ရာ ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် လူတစ်ယောက် ဝင်နိုင်လောက်သည့် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ပွင့်သွားလေ၏။ ဝေါလီက အရင်ဆုံး ခုန်ဝင်သွားပြီး ရဲချီယန်ကလည်း နောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါသွားလေသည်။

ပိတ်လှောင်နေသော အဆောက်အအုံအတွင်း၌ သူ၏မျက်လုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်မှာ အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေသော အထူးကိရိယာတစ်ခုပင်တည်း။

"ဒါက ဘာကြီးလဲ"

အကဲဖြတ်ရန် ထိတွေ့လိုက်လေ၏။

【ထာဝရ ညဉ့်ယံ ဓာတ်ပေါင်းဖို】

【တစ်နေ့တွင် ထာဝရ ညဉ့်ယံ မြို့တော်အထက်ရှိ လေဟာနယ်ကွဲအက်သွားပြီး အမည်မသိ ကျိုးပဲ့နေသော အမြုတေတစ်ခု ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ သုတေသနပြုလုပ်ပြီးနောက် မြို့တစ်မြို့လုံး၏ စုပေါင်းအားထုတ်မှုဖြင့် ၎င်းကို ဖန်တီးခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် မြို့တော်တစ်ခုလုံးအတွက် အဆုံးအစမရှိသလောက် လျှပ်စစ်စွမ်းအင်များကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သည့် ဤထာဝရ ညဉ့်ယံ ဓာတ်ပေါင်းဖိုကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပေသည်။】

【၎င်းကို ရထားပေါ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ပြီးနောက် လောင်ကျွမ်းရန်လိုအပ်သော အထူးကုန်ကြမ်းအစား နေ့စဉ် ရထားဒင်္ဂါးတစ်ပြားကို အသုံးပြုနိုင်မည်ဖြစ်သည်။】

"ဒီလိုမျိုးအရာ ဖြစ်နေမယ်လို့ မထင်ထားဘူး"

ရဲချီယန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်ဝမ်းသာသွားသည့် အရိပ်အယောင်များ လင်းလက်သွားလေ၏။ ရထား၏ အနာဂတ် အဆင့်မြှင့်တင်မှုများအပြီးတွင် တဖြည်းဖြည်း လျှပ်စစ်စွမ်းအင် လိုအပ်ချက်များပြားလာသော ရထားအတွက် စွမ်းအင်ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ရန် လျှပ်စစ်မီးဖိုအသစ် သို့မဟုတ် အလားတူပစ္စည်းတစ်ခုကို အဆင့်မြှင့်တင်ရေး ရွေးချယ်စရာများမှ ရယူရန် စဉ်းစားထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအမဲလိုက် ပလက်ဖောင်းပေါ်မှာပင် သူလိုအပ်နေသော ပစ္စည်းကို ရှာတွေ့လိမ့်မည်ဟု တကယ်ကို မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

"တော်တော်ကြီးတာပဲ၊ ကျီးကန်းနတ်ဆိုးကိုပဲ ပြန်သယ်ခိုင်းရမယ်"

"ရထားတွဲထဲတော့ ဆန့်လောက်ပါတယ်၊ လေဟာနယ် လျှပ်စစ်မီးဖိုနဲ့ အတူတူပဲ ထားလိုက်မယ်"

"နေ့စဉ် ရထားဒင်္ဂါး တစ်ပြား သုံးရမယ့်ကိစ္စအတွက်ကတော့၊ ဟီးဟီး"

သုံးစွဲမှု အကြီးအကျယ် လျှော့ချခြင်း မော်ဂျူးက အထူးအဆင့် မော်ဂျူးတစ်ခုဖြစ်ရခြင်းမှာ တကယ်ကို ထိုက်တန်လှပေသည်၊ အသုံးပြုရသည်မှာလည်း အလွန်အသုံးဝင်လှ၏။

ဤဓာတ်ပေါင်းဖိုကို ရရှိသွားခြင်းက ရဲချီယန်အနေဖြင့် လေဟာနယ် လျှပ်စစ်မီးဖိုကို စွန့်ပစ်လိုက်မည်ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပေ။ လေဟာနယ် လျှပ်စစ်မီးဖို၏ အဝေးထိန်း စွမ်းအင်ထောက်ပံ့မှုစနစ်မှာ ဤဓာတ်ပေါင်းဖိုမှ မလုပ်ဆောင်နိုင်သောအရာပင်။ မူလ အမြောက်တင် ရထားတွဲကို ယခုအခါ အမည်အသစ် ပြောင်းလဲပေးရန် လိုအပ်နေပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းကို လျှပ်စစ် ရထားတွဲဟုသာ ခေါ်လိုက်ပါတော့မည်။

"ရထားပေါ် အရင်ရွှေ့လိုက်မယ်၊ ပြီးမှ အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း လုပ်ကြည့်တာပေါ့"

ရဲချီယန်က ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီးနောက် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ ဝေါလီ၏ သတ္တုခေါင်းလေးကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်လေ၏။ မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်နေသော အကြည့်လေးကြောင့် သူ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်မိသည်။

"ကျေးဇူးပဲ ဝေါလီ၊ ငါလိုအပ်နေတဲ့ နောက်ထပ်ရတနာတစ်ခုကို မင်း ရှာတွေ့ခဲ့ပြန်ပြီ၊ မင်းသာမရှိရင် ဘယ်လောက်တောင် လွတ်သွားဦးမလဲ မသိဘူး"

၎င်းမှာ မည်သည့်အမှားအယွင်းမျှမပါဝင်သော စစ်မှန်သည့် ခံစားချက်များကို ဖော်ပြလိုက်ခြင်းပင်။ GT-1 စီးရီး ရတနာရှာဖွေရေး စက်ရုပ်ကို ရရှိခဲ့သူမှာ ရဲချီယန်တစ်ယောက်တည်းတော့ မဟုတ်နိုင်ပေ။ သို့သော် ဝေါလီကတော့ တစ်ခုတည်းသော သီးသန့်စက်ရုပ်လေးပင် ဖြစ်လေတော့သည်။

————

ထာဝရ ညဉ့်ယံ မြို့တော်၏ ဆင်ခြေဖုံးဒေသ။

အမှိုက်ပုံကြီး။

ဤနေရာသည် လူသားများအတွက် အတော်အတန် လျှို့ဝှက်သော စုဝေးရာနေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ မျောင်ချန်းသည် ကွေ့ကောက်နေသော လမ်းကလေးကို အချိန်အတော်ကြာအောင် ဖြတ်လျှောက်လာခဲ့ရ၏။ သူမသည် အမှိုက်ပုံကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာရှိ ဤနေရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။ ဤနေရာသည် မြို့နှင့် ဝေးကွာလှပြီး ကျန်ရစ်သူ လူသားများ အသက်ရှင်နေနိုင်သေးသည့် အကြောင်းရင်းများထဲမှ တစ်ခုလည်းဖြစ်ပေသည်။

သူမ၏ စိတ်အခြေအနေက အနည်းငယ် ကျဆင်းနေလေ၏။

တံခါးဝတွင် ရပ်ကာ သူမကိုယ်သူမ ပိုမိုတက်ကြွနေပုံပေါက်စေရန် ပါးပြင်နှစ်ဖက်ကို ပုတ်လိုက်သည်။ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ရာ စွန့်ပစ်ထားသော အရုပ်များဖြင့် အလှဆင်ထားသည့် အခန်းငယ်လေးက အနည်းငယ် နွေးထွေးနေပုံရလေ၏။

"အမေ၊ သမီး ပြန်ရောက်ပြီ၊ သမီးတို့ မြို့ထဲကို ပြန်ပြောင်းလို့ရပြီ၊ ဟင်"

သူမ၏အကြည့်က အခန်းတွင်းရှိ စားပွဲပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ကျရောက်သွားလေသည်။ သန့်ရှင်းသော သစ်သားသေတ္တာတစ်လုံးက ငြိမ်သက်စွာ တည်ရှိနေပြီး ၎င်းအတွင်း၌ သူမ မမြင်ရသည်မှာ အတော်ကြာပြီဖြစ်သော သန့်ရှင်းသည့် အစားအစာများ ပါဝင်နေလေ၏။ ၎င်းတွင် စာရွက်တစ်ရွက်ကို ကပ်ထားသည်။

စာရွက်ကို ဖြန့်ဖတ်ကြည့်လိုက်ရာ၊

"အဖြူရောင်က မင်းအတွက်ပဲ၊ ကျန်တာတွေက ကုသပေးနိုင်တယ်၊ တခြားလူတွေကို အမြင်မခံနဲ့"

လက်ရေးမှာ အလွန်သပ်ရပ်လှပြီး ပုံနှိပ်ထားသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။ မျောင်ချန်းက သစ်သားသေတ္တာကို ကြောင်အမ်းအမ်း ကြည့်နေမိသည်၊ ထိုထဲတွင် အစားအစာများသာမကဘဲ ရိုးရှင်းသော်လည်း အလွန်သန့်ရှင်းသော အဝတ်အစား နှစ်ထည်လည်း ပါဝင်နေလေ၏။

သူမ၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် နီရဲလာသည်၊ ကျန်တာအားလုံးကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး သေတ္တာထဲမှ စတော်ဘယ်ရီသီးတစ်လုံးကို ယူကာ ကုတင်ဘေးသို့ ပြေးသွားပြီး အချိန်အတော်ကြာ အိပ်ရာထဲလဲနေသော သူမ၏အမေကို ခွံ့ကျွေးလိုက်လေသည်။ မိခင်ဖြစ်သူ၏ မျက်နှာသွေးရောင်က တဖြည်းဖြည်း ပန်းရောင်သန်းလာသည်ကို ကြည့်ရင်း မိန်းကလေးငယ်၏ မျက်လုံးများမှ မျက်ရည်များ စီးကျလာတော့သည်။

"အမေ၊ ကောင်းကောင်းအနားယူပါနော်၊ သမီး၊ သမီး အပြင်ကို တစ်ခေါက် ထပ်သွားရဦးမယ်"

သူမ ထိုဘူတာရုံဆီသို့ သွားမည်ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ကျေးဇူးတင်စကားကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံပြောကြားချင်သေးသည်။

သို့သော်လည်း။

သူမ အစွမ်းကုန် ပြေးသွားခဲ့သော်လည်း၊ ထိုဘူတာရုံထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ ကျယ်လောင်လှသော ရထားဥသြဆွဲသံကြီးက ကောင်းကင်ယံအထိ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေ၏။ သူမ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ရထားကြီးက လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းကာ ဤပလက်ဖောင်းမှ ထွက်ခွာသွားလေပြီ။

"အစ်ကိုကြီး သူရဲကောင်း၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ သမီး၊ သမီး အစ်ကို့ကို ထာဝရ မှတ်မိနေမှာပါ၊ နောင်တစ်ချိန်၊ နောင်တစ်ချိန်ကျရင် အစ်ကိုနဲ့ သေချာပေါက်၊ သေချာပေါက် ပြန်တွေ့ရမှာပါနော်"

သူမ၏ အသံလေးက တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်သွားလေ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရဲချီယန်၏ ရထားကြီးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်တည်း။

"..."

မျောင်ချန်းက လက်အုပ်ချီကာ ရင်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကြီး သူရဲကောင်း၊ ဘေးကင်းလုံခြုံတဲ့ ခရီးစဉ်လေး ဖြစ်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်၊ သမီး၊ သမီး ဆက်ပြီး အသက်ရှင်နိုင်အောင် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားသွားပါ့မယ်"

"အဲဒီဒင်္ဂါးပြား၊ နောင်တစ်ချိန်ကျရင် သမီး အဲဒီဒင်္ဂါးပြားကို ပြန်ရနိုင်မယ်ဆိုရင်"